Роджер Уотерс және «Біз бен Олар» туралы әңгімелер

Кіріспе

Роджер Уотерстің концерттік гастролі

"Us and Them" – ағылшын рок-тобы Pink Floyd-дың 1973 жылғы "The Dark Side of the Moon" альбомынан шыққан ән. Музыкасын Ричард Райт пен Роджер Уотерс жазған, ал сөздерін де Роджер Уотерс жазған. Әнді Дэвид Гилмор орындайды, вокалды Ричард Райт қосты. Әннің ұзақтығы 7 минут 49 секунд, бұл альбомдағы ең ұзақ ән. "Us and Them" АҚШ-та "The Dark Side of the Moon" альбомының екінші синглы ретінде жарық көрді, 1974 жылдың наурыз айында Cash Box Top 100 синглдер тізімінде 72-орынға жетті. Сингл Канада тізімінде 85-орынды иеленді.

Құрамы

Ричард Райт әнді Хаммонд органындағы гармониялармен ұсынады, содан кейін піяноның аккордтық сүйемелдеуі мен қысқа піяно солосын қосады. Ән алғаш рет 1969 жылы Райт пианинода Zabriskie Point фильмі үшін жазылған және "The Violent Sequence" деп аталған. Бастапқы демо нұсқасында ол тек фортепиано мен бас-гитарадан тұрған. Режиссер Микеланджело Антониони оны "Careful with That Axe, Eugene" сияқты материалдан тым өзгеше деп тапты, ол қолданғысы келген музыка стилі осы еді. Роджер Уотерстің айтуынша, Антонионинің жауабы: "Бұл әдемі, бірақ тым қайғылы, білесіз бе? Маған шіркеуді еске түсіреді". Ән "The Dark Side of the Moon" альбомының жазылуына дейін тоқтатылды. Әннің мәтінін Уотерс жазған. Олар соғыстың мағынасыздығын, қазіргі заманғы адамдардың тұтынушылық пен материализмге беріліп кеткенін көрсетеді. Сұхбаттың бірінде Уотерс әр тармақтың мағынасын былай түсіндірді: Бірінші тармақ соғысқа қатысу туралы, майдан желісінде біздің арамызда байланыс орнату мүмкіндігі шектеулі, себебі біреу бізге солай істемеуді бұйырған. Екінші тармақ азаматтық құқықтар, нәсілшілдік және түрлі-түстің айырмашылығы туралы. Соңғы тармақ көшеде кездескен қаңғырға көмектеспеу туралы. Тармақтардың бірегей, джазға ұқсас аккордтық тізбегі бар: Dsus2, D6add9 (немесе Esus2/D), D минорының жетіншісі және G/D. D тоникасы, доминант A-мен кезектесіп, барлық тармақтар бойында бас-гитарада педальдық нота ретінде сақталады. D6 аккордының 9-шысы қосылған нұсқасы, бас гитарада D нотасы бар Esus2 аккордынан айырмашылығы жоқ, бірақ бас партиясы бесінші нотаны да қамтитындықтан, бұл D аккордының бір түрі деп санау дұрыс. D минорының жетіншісі бар аккорды 1970-ші жылдардағы рок музыкасында сирек кездеседі. Бұдан бөлек, дауыстық гармониясы күштірек, дыбысы жоғарырақ екінші тізбек бар, оның прогрессиясы B миноры, A мажоры, G мажорының жетіншісі, тоқталған екіншісі, көбінесе "Gmaj7sus2" (D/G слэш аккордымен энгармониялық) және C мажоры. Бұл прогрессия әр тармақ арасында екі рет орындалады, және әр қайталануда мәтіні өзгеше болғандықтан, хордан ерекшеленбейді. Ортасында, Роджер "Шапка" Манифолд сөйлейтін үзіліс бар.

Richard Wright introduces the song with harmonies on Hammond organ, and put a piano chordal backing and short piano solo afterwards on the arrangement. The tune was originally written on the piano by Wright for the film Zabriskie Point in 1969 and was titled "The Violent Sequence". In its original demo form it was instrumental, featuring only piano and bass. Director Michelangelo Antonioni rejected it on the grounds that it was too unlike material such as "Careful with That Axe, Eugene", which was the style of music he wanted to use. As Roger Waters recalls it in impersonation, Antonioni's response was: "It's beautiful, but is a too sad, you know? It makes me think of church". The song was then shelved until the making of The Dark Side of the Moon. The lyrics of the song were written by Waters. They describe the senseless nature of war and the ignorance of modern day humans who have been taken over by consumerism and materialism. In an interview, Waters shared the significance of each verse:
The first verse is about going to war, how on the front line we don't get much chance to communicate with one another, because someone else has decided that we shouldn't. The second verse is about civil liberties, racism and colour prejudice. The last verse is about passing a tramp in the street and not helping. The verses have a unique, jazz influenced chord progression: Dsus2, D6add9 (or Esus2/D), Dminor major 7, and G/D. The tonic of D, alternating with the dominant, A, is sustained on bass guitar as a pedal point throughout the verses. The D6 with an added 9th is not unlike an Esus2 with a D in the bass, but because the bass line also provides the fifth, it is more accurately described as a kind of Dchord. The D minor chord with a major seventh is a rarity in 1970s rock music. There is also a secondary sequence, louder, with thick vocal harmonies, with a progression of Bminor, Amajor, Gmajor seventh suspended second, commonly written as "Gmaj7sus2" (enharmonic to the slash chord D/G), and Cmajor. This progression is played twice between each verse, and is not unlike a chorus, except that the lyrics are different with each repeat. In the middle, there is a break during which roadie Roger "The Hat" Manifold speaks.

Қабылдау

Cash Box оны «гипноздық баллада» деп атап, «әдемілігімен де, коммерциялық тартымдылығымен де» ерекшеленетінін айтты. Record World оны «эфирлік туынды» деп сипаттады. Billboard және Louder Sound журналдары әнді 50 ең үздік Pink Floyd әнінің тізімінде сәйкесінше үшінші және сегізінші орынға қойды.

Альтернативті және тірі нұсқалар

Zabriskie Point сессиясының түпнұсқалық демо-жазбасы 2011 жылы The Dark Side of the Moon Immersion Box Set жинағында жарық көрді. "Violent Sequence" инструменталды әні 1970 жылдың басында бірнеше рет орындалды. Бұл орындалулар Zabriskie Point демо-жазбасына ұқсас болды, бірақ Ник Мейсон қосымша перкуссия орындады. Кем дегенде екі рет бұл ән Zabriskie сессиясынан "Heart Beat, Pig Meat" әнімен бірге тартылды. 1972 жылдың басындағы орындалымдарда әннің басында қиналып ауырсынудан шыққан адамның қысқа аудио үзіндісі ойнатылып, әннің зорлық тақырыбын бірден көрсетті. Әнге саксофон қосылмады, ал жетекші вокалды Уотерс пен Райт орындады, Дэвид Гилмор үйлесімді вокалмен қатысты. Ол 1977 жылғы In the Flesh Tour турнесінде кейде қосымша нөмір ретінде орындалды (бұл 1977 жылғы АҚШ турнелеріндегі көптеген концерттерде қосымша нөмір ретінде тартылды). Көбінесе бұл ән көрермендердің ыңғайсыздығын басу үшін қолданылды. P·U·L·S·E және Delicate Sound of Thunder дискісінің екінші бөлімі мен видеосы осы әнді қамтиды. Екі нұсқа да түпнұсқа студиялық жазбадан қысқа, ал соңғысында саксофон солисі сәл өзгеше. Delicate Sound of Thunder жазбасы "Money" әнінен келген дыбыс эффектілерімен үзіліп, бастапқы ретті кері қайтарудан бұрын мажор тонында аяқталады. Бұл тәртіп 1994 жылы The Dark Side of the Moon альбомының барлық әндері тізбектеп орындалмаған түндерде де қолданылды. Echoes: The Best of Pink Floyd жинағында әннің аяқталуы өзгеше: The Dark Side of the Moon альбомының келесі әніне ("Any Colour You Like") ауысудың орнына, инженер және Pink Floyd әріптесі Джеймс Гатри әнге суық аяқтау берді, содан кейін келесі әнге ("Learning to Fly") көшу үшін кері пианино нотасын қосты. Уотерс бұл әнді 2006-2008 жылдардағы The Dark Side of the Moon Live турнесіне қосты, онда Джон Карин Гилмордың орнына жетекші вокалды орындады, ал Уотерс Райттың орнына үйлесімді вокалды орындады. Уотерс бұл әнді 12 12 12: The Concert for Sandy Relief (2012) теледидарлық қайырымдылық концертінде орындады. Бұл нұсқа толықтырылған, бірақ Pink Floyd оны D мажормен аяқтаған болса, Уотерс B минор аккордын таңдады. Гилмор бұл әнді 2015-2016 жылдардағы Rattle That Lock Tour турнесінде орындады, оның аяқталуы 1988-1989 жылдардағы турнеге ұқсас болды. Уотерс бұл әнді 2017-2018 жылдардағы концерттік турнесінде орындады, ол Us + Them (2019) концерттік фильмі ретінде жарық көрді. Аяқталуы (суық аяқталу, дауыс эхосының жоғалуы) Echoes жинағының нұсқасына жақын.

The original demo from the Zabriskie Point sessions was released on The Dark Side of the Moon Immersion Box Set in 2011. The instrumental "Violent Sequence" was performed on a handful of occasions in early 1970. These performances were much the same as the Zabriskie Point demo, with some added percussion from Nick Mason. On at least two occasions, the song was paired with another piece from the Zabriskie sessions, "Heart Beat, Pig Meat". In early 1972 performances, a short audio clip of a man groaning in torturous pain would be played at the beginning of the song, immediately highlighting the song's theme of violence. The song did not include any saxophone and the lead vocals were performed by Waters and Wright, with David Gilmour providing backing vocals. It was occasionally featured as an encore during the band's 1977 In the Flesh Tour (this was performed at most shows on the band's 1977 US tours during the encore). It was often used to intentionally calm the often rowdy stadium audiences. P·U·L·S·E and the second disc and video of Delicate Sound of Thunder feature this track. Both versions are shorter than the original studio recording, and the latter features a slightly altered saxophone solo. The Delicate Sound of Thunder recording ends on a major key before being interrupted by the sound effects from "Money", effectively reversing the original sequence. This same order of events was also used on 1994 nights that did not include the entire Dark Side of the Moon in sequence. On Echoes: The Best of Pink Floyd, the song has a different ending: instead of segueing into what would be the next track on The Dark Side of the Moon ("Any Colour You Like"), engineer and Floyd collaborator James Guthrie gave the song a cold ending, before adding a backwards piano note that would lead into the collection's next track, "Learning to Fly". Waters included the song in his 2006–08 The Dark Side of the Moon Live tour, with Jon Carin replacing Gilmour on lead vocals, and Waters replacing Wright on harmony vocals. Waters performed the song during his set during the live TV benefit concert 12 12 12: The Concert for Sandy Relief (2012). This version ends with a full stop but while Pink Floyd closed it on a D major, Waters instead opted for a B minor chord. Gilmour played the song on his Rattle That Lock Tour 2015–16, with an ending similar to that of the 1988–1989 tour. Waters performed the song during his 2017 2018 concert tour, released as the concert film Us + Them (2019). The ending (cold ending with decaying vocal echo) is closer to the version of the Echoes compilation.