Америкалық қызыл сорғасыл (Tamiasciurus hudsonicus) туралы мағлұмат: таралған аймағы, қоректенуі, және ерекшеліктері. Солтүстік Американың ормандарының тұрғыны.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Солтүстік Америкада кездесетін қарағай бөркіттерінің түрлері, еуразиялық түрлері.
Species of pine squirrel found in North America
the Eurasian species
Америка қызыл бөркіті (Tamiasciurus hudsonicus) – қазіргі уақытта Tamiasciurus тұқымдасына жататын ағаш бөркіттерінің үш түрінің бірі, олар қарағай бөркіттері деп аталады (қалғандары – Дуглас бөркіті, T. douglasii, және оңтүстік-батыс қызыл бөркіті, T. fremonti). Америка қызыл бөркіті әртүрлі атаулармен белгілі: қарағай бөркіті немесе қарағай бөркіті, Солтүстік Америка қызыл бөркіті, чикари, бумер немесе жай ғана қызыл бөркіт. Бұл кішкентай, күндіз белсенді сүтқоректі жануар жыл бойы өзінің жеке аумағын қорғайды. Ол негізінен қылқан жапырақты ағаштардың тұқымдарымен қоректенеді және Құрама Штаттар мен Канаданың көп бөлігінде қылқан жапырақты ағаштар өсетін жерлерде кеңінен таралған. Алайда, АҚШ-тың оңтүстік-батысында оның орнына бұрын осы түрге жататын оңтүстік-батыс қызыл бөркіті, ал АҚШ-тың Тыныш мұхиты жағалауында оның туысы – Дуглас бөркіті кездеседі. Бұл бөркіт өз ареалын жапырақты ормандарға қарай кеңейтіп келеді.
The American red squirrel (Tamiasciurus hudsonicus) is one of three species of tree squirrels currently classified in the genus Tamiasciurus, known as the pine squirrels (the others are the Douglas squirrel, T. douglasii, and the southwestern red squirrel, T. fremonti). The American red squirrel is variously known as the pine squirrel or piney squirrel, North American red squirrel, chickaree, boomer, or simply red squirrel. The squirrel is a small, , diurnal mammal that defends a year round exclusive territory. It feeds primarily on the seeds of conifer cones, and is widely distributed across much of the United States and Canada wherever conifers are common, except in the southwestern United States, where it is replaced by the formerly conspecific southwestern red squirrel, and along the Pacific coast of the United States, where its cousin the Douglas squirrel is found instead. The squirrel has been expanding its range into hardwood forests.
Таксономия
Американдық қызыл білгірлерді еуразиялық қызыл білгірлермен (Sciurus vulgaris) шатастыруға болмайды; осы екі түрдің таралған аймақтары үстіртпейді, сондықтан олар туған жерлерінде көбінесе жай ғана "қызыл білгір" деп аталады. "Hudsonicus" деген түрлік атау 1771 жылы осы түрді алғаш сипаттаған Эркслебеннің Канададағы Гудзон шығанағына жасаған сілтемесі болып табылады; сәйкесінше, бұл түр бұрынғыда Гудзон шығанағы білгірі деп те аталатын, мысалы, Джон Джеймс Одубонның "Солтүстік Американың тірі туатын төрт аяқты жануарлары" еңбегінде айтылғандай. Жақында жасалған филогенез білгірлерді бес негізгі эволюциялық тарамға бөлуге болатынын көрсетеді. Қызыл білгірлер (Tamiasciurus) ұшқыш білгірлер және басқа да ағаш білгірлерін (мысалы, Sciurus) қамтитын клада жатады. Америкалық қызыл білгірдің 25 танылған қосалқы түрі бар.
American red squirrels should not be confused with Eurasian red squirrels (Sciurus vulgaris); since the ranges of these species do not overlap, they are both commonly referred to as simply "red squirrel" in the areas where they are native. The specific epithet hudsonicus refers to Hudson Bay, Canada, where the species was first catalogued by Erxleben in 1771; accordingly, the species was formerly sometimes known as Hudson's Bay squirrel, such as in John James Audubon's work The Viviparous Quadrupeds of North America. A recent phylogeny suggests the squirrels as a family can be divided into five major lineages. Red squirrels (Tamiasciurus) fall within the clade that includes flying squirrels and other tree squirrels (e. g., Sciurus). There are 25 recognized subspecies of the American red squirrel.
Сипаттама
Қызыл бөрік басқа Солтүстік Америка ағаш бөріктерінен кішігірім мөлшері, жалпы ұзындығы (құйрығын қоса алғанда), аумақтық мінез-құлқы және ақ ішкі жағы бар қызғылт түстес жүнімен оңай ажыратылады. Қызыл бөріктердің мөлшері жаңғақтардан (чипмунктардан) біршама үлкен. Дуглас бөрігі морфологиялық тұрғыдан американдық қызыл бөрікке ұқсас, бірақ тотты түсті ішкі жағы бар және Британдық Колумбияның оңтүстік-батыс жағалауында және АҚШ-тың Тынық мұхитының солтүстік-батысында ғана таралған. Американдық қызыл бөрік пен Дуглас бөрігінің таралу аймағы Британдық Колумбияның оңтүстігінде, Вашингтонның солтүстік-батысында және Орегонның шығысында қабаттасады.
Red squirrels can be easily distinguished from other North American tree squirrels by their smaller size, total length (including tail), territorial behavior, and reddish fur with a white venter (underbelly). Red squirrels are somewhat larger than chipmunks. The Douglas squirrel is morphologically similar to the American red squirrels, but has a rust colored venter and is restricted to the southwestern coast of British Columbia and in the Pacific Northwest of the United States. The ranges of the American red squirrel and the Douglas squirrel overlap in southern British Columbia, northwestern Washington and eastern Oregon.
Тарату
Америка қызыл сүрегіштері Солтүстік Америка құрлығында кеңінен таралған. Олардың ареалына мыналар кіреді: ағаш жамылғысы жоқ солтүстік аймақтарын қоспағанда, Канаданың көп бөлігі, Альбертаның оңтүстік жартысы және Британдық Колумбияның оңтүстік-батыс жағалауы; Алясканың оңтүстік жартысы; АҚШ-тың Роки таулары аймағы және АҚШ-тың шығысының солтүстік жартысы. Америка қызыл сүрегіштері көптеп кездеседі және олардың ареалдарының көп бөлігінде қорғауға алынбаған. Америкалық қызыл сүрегіштер Ньюфаундлендке әкелінді және ондаған жылдар бойы мол өмір сүрді. Дегенмен, Аризонадағы қызыл сүрегіштердің оқшауланған популяциясы санының айтарлықтай төмендеуіне ұшырады. 1987 жылы осы популяцияның бір бөлігі жойылуға жақын түрлер тізіміне енгізілді.
American red squirrels are widely distributed across the North American continent. Their range includes: most of Canada, excluding northern areas with no tree cover, the southern half of Alberta and the southwestern coast of British Columbia; the southern half of Alaska; the Rocky Mountains area of the United States, and northern half of the eastern United States. American red squirrels are abundant and not of conservation concern throughout much of their range. American red squirrels were introduced on Newfoundland and have lived there in abundance for decades. However, an isolated population of red squirrels in Arizona has experienced considerable declines in population size. In 1987, this portion of the population was listed as an endangered species.
Тамақтандыру
Американдық қызыл бөрікшіктер негізінен дәнді жейтін жануарлар, бірақ мүмкіндігі келгенде басқа тағамдарды да қоректіктеріне қосады. Ақ шыршаның конустары шілде айының соңында пісіп жетеді және қызыл бөрікшіктер оларды тамыз және қыркүйек айларында жинайды. Жиналған конустар орталық сақтау орындарында сақталады және қыс бойы тіршілік ету үшін энергия мен қоректік заттармен қамтамасыз етеді, ал келесі көктемде көбейеді. Жеген конустардан түскен қабықшалар он екі метрге дейін үйіліп, қазаншұңқырлар деп аталады. Ақ шырша екі жылдан алты жылға дейінгі циклмен мол өнім береді, яғни бір жылы өте көп конус піседі (мол жыл), ал одан кейінгі бірнеше жыл бойы аз конус піседі. Американдық қызыл бөрікшіктердің аумағында бір немесе бірнеше қазаншұңқыр болуы мүмкін. Американдық қызыл бөрікшіктер түрлі саңырауқұлақтарды жейді, оның ішінде адам үшін қауіптілерін де.
American red squirrels are primarily granivores, but incorporate other food items into their diets opportunistically. White spruce cones mature in late July and are harvested by red squirrels in August and September. These harvested cones are stored in a central cache and provide energy and nutrients for survival over the winter and reproduction the following spring. The fallen scales from consumed seed cones can collect in piles, called middens, up to twelve meters across. White spruce exhibits two to six year masting cycles, where a year of superabundant cone production (mast year) is followed by several years in which few cones are produced. American red squirrel territories may contain one or several middens. American red squirrels eat a variety of mushroom species, including some that are deadly to humans.
Көбею
Американдық қызыл бөрікшіктер өздігінен овуляцияланады. Аналықтары бір күн ғана жыныстық қозбалыс кезеңіне енеді, бірақ овуляцияға дейін өз аумағынан шығып, зерттеу сапарлары жасайды, бұл сапарлар алдағы жыныстық қозбалыс кезеңдерін көрсетуге мүмкін. Жыныстық қозбалыс күні аналықтары бірнеше аталықтармен ұзақ қуалауға түседі. Аталықтар аналықпен жұптасу мүмкіндігі үшін бір-бірімен бәсекелеседі. Жыныстық қозбалыс кезеңіндегі аналықтары 4-тен 16 аталыққа дейін жұптасады. Жүктілік мерзімі 31-ден 35 күнге дейін созылады. Аналықтары бір жасқа келгенде алғаш рет көбейе алады, бірақ кейбір аналықтары екі жасқа немесе одан да үлкен жасқа дейін көбейе алмайды. Көптеген аналықтары жылына бір рет туады, бірақ кейбір жылдары көбейе алмайды, ал кейбір жылдары екі рет туады. Әдетте, бірдей ұяда 1-ден 5-ке дейін балапандар болады, бірақ көбінесе 3-4 балапан туады. Балапандар туғанда қызғылт түсті, түксіз болып, шамамен 10 грамм салмаққа ие. Емшек сүтімен тамақтанғанда күніне шамамен 1,8 грамм өседі және 125 күнде ересектерге айналады. Олар шамамен 42 күнде ұядан шығады, бірақ 70 күнге дейін емшек сүтімен тамақтана береді. Ұялар көбінесе ағаштардың бұтақтарындағы шөптен салынады. Сондай-ақ, қызылша ауруынан туындаған тығыз өсімдіктерден немесе шырша, тополь және жаңғақ ағаштарының сабаларындағы қуыстардан қазылады. Американдық қызыл бөрікшіктер сирек жер астында ұя салады. Әр бөрікшік өзінің аумағында бірнеше ұя салады, ал балалы аналықтар оларды ұялар арасында көшіреді. Кейбір жағдайларда адам тұрғынжайларында жылу оқшаулағышы ұя салу материалы ретінде қолданылғаны туралы хабарлар бар. Оңтүстік-батыс Юкон аймасындағы қызыл бөрікшіктер популяциясын үш жыл бойы зерттеу нәтижесінде, аналық қызыл бөрікшіктердің көптеген аталықтармен жұптасу деңгейі жоғары екені және тіпті генетикалық жақын туыс аталықтармен де жұптасатыны анықталды. Ата-аналардың туыстық байланысы балапандардың туған кездегі салмағына және өсу қарқынына, сондай-ақ балапандардың бір жасқа дейін тірі қалу деңгейіне әсер етпеді.
American red squirrels are spontaneous ovulators. Females enter estrus for only one day, but venture from their territory prior to ovulation, and these exploratory forays may serve to advertise their upcoming estrus. On the day of estrus, females are chased by several males in an extended mating chase. Males compete with one another for the opportunity to mate with the estrous female. Estrous females will mate with 4 to 16 males. Gestation has been reported to range from 31 to 35 days. Females can breed for the first time at one year of age, but some females delay breeding until two years of age or older. Most females produce one litter per year, but in some years reproduction is skipped, while in other years some females breed twice. Litter sizes typically range from one to five, but most litters contain three or four offspring. Offspring are pink and hairless at birth and weigh about 10 g. Offspring grow at approximately 1.8 g per day while nursing, and reach adult body size at 125 days. They first emerge from their natal nests at around 42 days, but continue to nurse until approximately 70 days. Nests are most commonly constructed of grass in the branches of trees. Nests are also excavated from witches' broom – abnormally dense vegetative growth resulting from a rust disease – or cavities in the trunks of spruce, poplar, and walnut trees. American red squirrels rarely nest below ground. Each individual squirrel has several nests within its territory, and females with young move them between nests. Some behavior has been reported within human dwellings using insulation as nest material. A three year study of a population of red squirrels in southwest Yukon reported female red squirrels showed high levels of multiple male mating and would even mate with males with similar genetic relatedness. The relatedness of parents had no effect on the neonatal mass and growth rate of their offspring, nor did it affect the survival rate of offspring to one year of age.
Әлеуметтік
Қызыл сүрегілер өте аумақтық және әлеуметтік емес, репродуктивті емес физикалық өзара әрекеттесуі өте аз (бір 19 жылдық зерттеуде тіркелген барлық мінез-құлықтардың 0,6%). Физикалық өзара әрекеттесудің көпшілігі еркек-әйел жұптасу кезінде және аналар мен олардың балалары өз аумақтарына тарағанға дейін (таралу және тіршілік етуді қараңыз) болады. Репродуктивті емес физикалық өзара әрекеттесулердің барлығы аумаққа енген басқыншыны қуу жағдайларынан тұрды. Бұл мінез-құлықтың жиілігі азық-түлік ресурстарының көп болуымен және ананың жасымен байланысты. Кейде аналықтар көбейе бастамас бұрын қосымша ошақтарды иеленеді, оларды кейіннен балаларына сыйлайды. Анасынан ошақ алмаған балалар әдетте туған аумағынан 150 метр (3 аумақ диаметрі) ішінде қоныстанады. Американдық қызыл сүрегілерде ерте өлім жоғары (орташа есеппен, тек 22% бір жасқа дейін тірі қалады). Дегенмен, тірі қалу ықтималдығы үш жасқа дейін артады, содан кейін қайтадан төмендей бастайды. Бір жасқа дейін тірі қалған аналықтардың өмір сүру ұзақтығы 3,5 жыл, ал ең ұзақ өмір сүру мерзімі 8 жылды құрайды. Ананың балаларға көбірек көңіл бөлуі балалардың өсу қарқынының артуымен және өмір бойы репродуктивті табыстың жоғарылауымен байланысты. Басты жыртқыштар: Канадалық рысь (Lynx canadensis), бобкат (Lynx rufus), койот (Canis latrans), үлкен мүйізді соу (Bubo virginianus), солтүстік қаз (Accipiter gentilis), қызыл құйрықты соу (Buteo jamaicensis), американдық қарға (Corvus brachyrynchos), американдық мартен (Martes americana), Тынық мұхит мартені (Martes caurina), қызыл түлкі (Vulpes vulpes), сұр түлкі (Urocyon cinereoargenteus), қасқыр (Canis lupus) және мысық (Mustela sp.).
Red squirrels are highly territorial and asocial with very few non reproductive physical interactions (0.6% of all recorded behaviours in one 19 year study). The majority of physical interactions are in male female matings and between females and their offspring before the offspring disperse to their own territories (see Dispersal and survival). The non reproductive physical interactions recorded were all instances of chasing an intruder from a territory. The prevalence of this behavior is related to the abundance of food resources and the age of the mother. In some cases, females will acquire additional middens prior to reproduction, which they later bequeath to their offspring. Offspring that do not receive a midden from their mother typically settle within 150 m (3 territory diameters) of their natal territory. American red squirrels experience severe early mortality (on average only 22% survive to one year of age). The survival probability, however, increases to age three, when it begins to decrease again. Females that survive to one year of age have a life expectancy of 3.5 years and a maximum lifespan of 8 years. Increased maternal attention is correlated with increased offspring growth rate and higher lifetime reproductive success. Chief predators include Canada lynx (Lynx canadensis), bobcat (Lynx rufus), coyote (Canis latrans), great horned owl (Bubo virginianus), northern goshawk (Accipiter gentilis), red tailed hawk (Buteo jamaicensis), American crow (Corvus brachyrynchos), American marten (Martes americana), pacific marten (Martes caurina), red fox (Vulpes vulpes), gray fox (Urocyon cinereoargenteus), wolf (Canis lupus), and weasel (Mustela sp. ).