Кіріспе
Кеміргіштер түрі. Батыс жүнді ұшқыр білгіш (Eupetaurus cinereus) – Eupetaurus туысына жататын өте ірі ұшқыр білгіш түрі. Ол Солтүстік Пәкістан және Солтүстік-Батыс Үндістанға тән. 2021 жылы тағы екі түрдің сипаттамасы берілгенге дейін бұл туыстың жалғыз түрі деп есептелді. Соңғы кезде ғана осы сирек кездесетін түр туралы ғылыми білім 19 ғасырдың соңында жиналған 11 терімен ғана шектелген еді. Алайда, жақындағы зерттеулер оның Кашмирде әлі де кездесетінін растады. Бұл Sciuridae тұқымдасының ең ірі өкілдерінің бірі және белгілі ең үлкен сырғанаушы жануарлардың бірі. Байқаулар оның үлкен болғанына қарамастан, басқа ұшқыр білгіштер сияқты тиімді сырғанай алатынын көрсетеді.
The western woolly flying squirrel (Eupetaurus cinereus) is a species of very large flying squirrel in the genus Eupetaurus. It is native to northern Pakistan and northwestern India. It was long considered the only species in the genus until the description of two other species in 2021. Until recently, scientific knowledge of this rare species was limited to 11 skins collected in the late nineteenth century. However, recent research has confirmed that it remains in Kashmir. It is among the longest members of the family Sciuridae, and one of the biggest gliding animals known. Observations confirm that despite its size, it does glide effectively, like other flying squirrels.
Тарату және сипаттау
E. cinereus түрі Пакистанның солтүстігінде, Гилгит маңындағы аймақта тіркелген. Бұл аймақтарға Читрал, Астор және Скарду кіреді. 1994 жылдан бері Саи аңғарында, Горабадта және Балти-Галиде, барлығы солтүстік Пәкістанда, осы түрдің үлгілері ұсталған. 2004 жылы Динетс бұл жануарды Пакистанның Нанга Парбатқа жақын Райкот аңғарында бейнежазбаға түсірді. 2012 жылғы зерттеу Жүнді ұшқыр бөрікшіктің таралу ареалының кеңейгенін көрсетті, атап айтқанда Азад Джамму және Кашмирдегі Жоғарғы Нилум аңғарында. Оның мекендемесі негізінен тік беткейлермен, жуыну қиын жартастармен және Abies pindrow, Betula utilis, Juniperus macropoda, Pinus wallichiana, Taxus wallichiana, Skimmia laureola, Potentilla eriocarpa, Poa bactriana, Bergenia stracheyi, Artemisia vulgaris және Bistorta affinis сияқты аралас өсімдіктермен сипатталады. Орманды кесу және мал жаюға байланысты мекендемелердің деградациясы зерттеу аймағындағы жалпы мекендемеге кері әсер ететін маңызды факторлар болуы мүмкін, бұл түрге де теріс салдарлары болуы мүмкін. Бұл түрдің басы мен денесінің ұзындығы, құйрығының ұзындығы және салмағы бар ең ірі бөріктердің бірі. Осындай өлшемдерге ие ұшқыш бөріктерге Biswamoyopterus және Petaurista туыстарындағы бірнеше түрлер және басқа да ағаштарда тіршілік ететін бөріктердің ішінде тек Ратуфа алып бөрігі жатады. Оның жүні ұзын және тығыз, сұр түсті өрнекпен, осылайша жүнді қалыпты көрсетеді, сондықтан осылай аталған. Бұл оны Eupetaurus туысының басқа екі түрінен ерекшелендіреді, олардың жүні күңгірт қоңыр түсті.
Қарым-қатынастар
Батыс жүнді ұшқыр бөрік, Ганг және Ярлунг Цангпо өзендері тосқауылдар болып қызмет етіп, түрлердің айырылуына жағдай жасағандықтан, 4,5-10,2 миллион жыл бұрын шығыс және орталық Еupetaurus түрлерінен бөлініп шыққан деп саналады.
Қорғау мәртебесі
Батыс жүнді ұшқыр бөренесі 70 жыл бойы жойылып кеткен деп есептелді, бірақ 1994 жылы оны Жабайы табиғатты сақтау қоғамының докторы Питер Захлер қайтадан тапты. Бұл түр қазіргі уақытта Халықаралық табиғатты қорғау одағы тарапынан "Қауіпті жағдайда" деп саналады.