Кіріспе

Америкалық экономист, 19-шы және 20-шы ғасырлардағы француз педиатры. Пол Майкл Ромер (6 қараша 1955 жылы туған) Ромер бұрынғы Дүниежүзілік банк Бас экономисі ретінде және 2018 жылғы Экономика ғылымдары саласындағы Нобельдік естелік сыйлығын (Уильям Нордхауспен бөлісіп) ендогендік өсу теориясы бойынша жұмысы үшін алғанымен танымал. Ол сонымен қатар "математикалық әуесқойлық" терминін енгізді, оны экономикалық зерттеулерде математиканы дұрыс емес пайдалану деп сипаттайды. Бостон колледжіне қабылданудан бұрын Ромер Нью-Йорк университетінде, Чикаго университетінде, Калифорния университетінде (Беркли), Стэнфорд университетінің Бизнес мектебінде және Рочестер университетінде профессор болып жұмыс істеді. Ромер 2018 жылдың қаңтарында Чилидің "бизнес жүргізудің жеңілдігі" рейтингісіне саяси манипуляция жасау мүмкін деген даудан кейін Дүниежүзілік банк Бас экономисі және аға вице-президенті лауазымынан кетті.

Ерте өмір және білім

Ромер Колорадоның бұрынғы губернаторы Рой Ромер мен Беатрис "Биа" Миллердің ұлы. Оның төрт бауыры және екі қарындасы бар. Оның бауырларының бірі – Крис Ромер, Колорадо штатының бұрынғы сенаторы. 1973 жылы ол Филлипс Эксетер академиясын бітірді. 1983 жылы Чикаго университетінен математика ғылымдарының бакалавры және экономика ғылымдарының докторы дәрежесін алды. Бұл, 1977-1979 жылдар аралығында Массачусетс технология институтында және 1979-1980 жылдар аралығында Канаданың Кингстон қаласындағы Королева университетінде аспирантураны бітіргеннен кейін болды.

Мансап

Ромердің ең маңызды еңбегі экономикалық өсу саласында, және ол эндогендік өсу теориясын дамытуға елеулі үлес қосты. 1997 жылы "Time" журналы оны Американың ең ықпалды 25 адамының қатарына қосты, ал 2002 жылы ол экономика саласындағы Хорст Клаус Ректенвальд сыйлығымен марапатталды. 2015 жылы ол экономикалық құрметті қоғам Omicron Delta Epsilon табыс еткен Джон Р. Коммонс сыйлығының иегері атанды.

Академия

Ромердің экономикалық өсу жөніндегі зерттеулері 1950-1960 жылдардағы ұзақ мерзімді өсуді кеңінен зерттеуден кейін жүргізілді. Мысалы, Солоу-Суон моделі жұмысшы басына шаққандағы өнімнің тұрақты өсуін қамтамасыз етуде технологиялық прогрестің маңыздылығын анықтады. 1983 жылы Жозе Шейкман мен Роберт Лукас кішінің ғылыми жетекшілігімен қорғалған диссертациясы экономиканың математикалық модельдерін көрсетті, онда технологиялық өзгерістер адамдардың ғылыми-зерттеу және дамыту сияқты ұйғарымды әрекеттерінің нәтижесінде туындады. Бұл 1986 және 1990 жылдары «Политикалық экономика журналында» жарияланған екі мақалаға әкелді, осылайша эндогендік өсу теориясы қалыптасты. Ромер Рочестер университетінде, Чикаго университетінде, Калифорния университетінде (Беркли), Стэнфорд университетінде және Нью-Йорк университетінде оқытумен айналысты. Нью-Йорк университетінде ол Маррон қалалық басқару институтын құрды. Оның мақсаты қалаларға болашақ дамуды жоспарлауға, әсіресе азаматтардың қауіпсіздігін, денсаулығын және жылдамдығын арттыруға көмектесу болып табылады.

Жарғылық қалалар

Ромер чартерлік қалалардың табысын қайталауға және оларды дамушы елдерде экономикалық өсудің драйверіне айналдыруға тырысты. Ол бұл идеяны 2009 жылы TED сөйлесімінде таныстырды және жақсы ережелер мен институттардың арқасында кем дамыған елдердің өсу траекториясын өзгертуге болатынын айтты. Оның моделінде, қабылдаушы ел чартерлік қалаға қатысты жауапкершілікті дамыған елге сенімді түрде тапсырады, бұл басқарудың жаңа ережелерінің қалыптасуына мүмкіндік береді. Адамдар осы ережелерге қолдау білдіру немесе қарсылық таныту үшін "аяқтарымен дауыс бере алады".

Дүниежүзілік банк

2016 жылғы қазан айында ол Дүниежүзілік банк Бас экономисі қызметіне тағайындалды. 2018 жылдың 24 қаңтарында ол отставкаға кетті, бірақ бұл мәлімдемені Чили рейтингін дайындауға жауапты болған Дүниежүзілік банктың бұрынғы экономисі, чилилік экономист Аугусто Лопес Кларос жоққа шығарды.

Экономика саласындағы Нобель сыйлығы

Ромер 2018 жылғы сыйлықты Уильям Нордхауспен бөлісті. 2018 жылғы экономика саласындағы Нобель сыйлығын алғандардың бірі ретінде Ромерді таңдағанда, Швед Корольдік Ғылым академиясы "білімнің ұзақ мерзімді экономикалық өсудің қозғаушы күші ретінде қалай жұмыс істей алатынын" көрсеткенін мәлімдеді. [Бұрынғы макроэкономикалық зерттеулер] экономикалық шешімдер мен нарық жағдайларының жаңа технологиялардың пайда болуын қалай анықтайтынын модельдеуге келмеген. Пол Ромер бұл мәселені экономикалық күштердің жаңа идеялар мен инновацияларды жасауға компаниялардың ынтасын қалай анықтайтынын көрсету арқылы шешті. Сыйлықты алған күні Ромер Барнард колледжінің француз әдебиеті профессоры Кэролайн Веберге үйленді.

Жарияланымдар

"Өсім циклдері" Джордж Эванс және Сеппо Хонкапохьямен (Американдық экономикалық шолу, 1998 жылғы маусым). "Тәуелділік, уәделер және құқықтар саясаты" (Жеке және әлеуметтік жауапкершілік: бала күтімі, білім беру, медициналық көмек және Америкадағы ұзақ мерзімді күтім, Виктор Р. Фукс (ред.), Чикаго: Чикаго университетінің баспасы, 1995). "Жаңа тауарлар, ескі теория және сауда шектеулерінің әлеуметтік шығындары", Journal of Development Economics, № 43 (1994), 5–38 бб. "Жарлау: пайда табу үшін банкроттықтың экономикалық әлемі" Джордж Акерлофпен (Брукингстің экономикалық белсенділік туралы еңбектері 2, Уильям С. Брейнард және Джордж Л. Перри (ред.), 1993, 1–74 бб.). "Экономикалық интеграция және эндогенді өсім", Луис Ривера Батизбен (Quarterly Journal of Economics CVI, 1991 жылғы мамыр, 531–55 бб.). "Эндогенді технологиялық өзгерістер" (Саяси экономика журналы, 1990 жылғы қазан). "Артушы табыстар және ұзақ мерзімді өсім" (Саяси экономика журналы, 1986 жылғы қазан). "Торт жеу, әңгімелесу және секіру: Вариациялық мәселелердің болу нәтижелері" (Эконометрика 54, 1986 жылғы шілде, 897–908 бб.).