Джозеф Хантер Берд: Американдық композитор және музыканттың өмірі мен шығармашылығы

Кіріспе

Американдық ән жазушы

Джозеф Хантер Бёрд-младший (19 желтоқсан 1937 жылы туған) – американдық композитор, музыкант және ғалым. 1960 жылдардың басында және ортасында Нью-Йорк және Лос-Анджелесте экспериментатор-композитор ретінде танымал болғаннан кейін, ол «Америка Құрама Штаттары» тобының жетекшісі болды. Бұл топ электрондық дыбыстарды және радикалдық саяси идеяларды рок музыкасына енгізген инновациялық, бірақ қысқа ғұмырлы ұжым болды. 1968 жылы ол Джо Берд пен Филд Хиппилер тобына жатқызылған «Американдық метафизикалық цирк» альбомын жазды. Дискі жасаушы, аранжировкашы және саундтрек композиторы болып жұмыс істегеннен кейін, ол музыка тарихы мен теориясы саласында университет профессоры болды.

Ерте өмір және мансап

Бёрд Кентукки штатының Луисвилл қаласында дүниеге келді, ал әкесі Мексика шекарасына жақын шахта сатып алғаннан кейін Аризона штатының Тусон қаласында өсті. Оның әпкесі Елизавета белгілі жазушы атанды. Жасөспірім шағында Бёрд поп және кантри топтарында аккордеон мен вибрафонда ойнады, жеке әндерге аранжировкалар жасауды бастады және бірнеше жергілікті телешоуда өнер көрсетті. Аризона университетінде оқып жүргенде ол өзінің алғашқы джаз квартетін құрды, онда Барни Чайлдспен композицияны оқыды (B. M., 1959). Ол Стенфорд университетінде композиция бойынша магистратураға қабылданды, онда алғаш рет Ла Монте Янгпен, содан кейін жақын орналасқан Калифорния университетінің Беркли қаласындағы студенті Терри Райли және Стив Райхпен танысты.

Нью-Йорк, 1960-63 жылдар

1960 жылы Стэнфорд университетін бітіргеннен кейін ол Нью-Йорк қаласына көшіп, авангард композиторлар Мортон Фельдман мен Джон Кейджпен оқуға түсті; Бердтің сөзінше, ол Кейдждің соңғы шәкірті болған. Бэрд сол кезде пайда болған прото-Флюкс эксперименттеріне қатысты. Ол Янг, Шарлотта Мурман (бір кезде Бердтің сүйіктісі), Йоко Оно, Джексон Мак Лоу (ол «Кездейсоқ операциялар антологиясына» қатысты) және тағы басқалармен бірге жұмыс істеді. Бёрд өзінің шығармаларында көптеген бағыттарды ұштастырды. Ол Ла Монте Янгпен жұмысын жалғастырды, ол 1961 жылғы наурыз айында Йоко Ононың студиясында Бёрдтің музыкасының тұңғыш концертін ұйымдастырды. Бёрд былай деді:

After receiving his M. A. from Stanford in 1960, he relocated to New York City to study with avant garde composers Morton Feldman and John Cage; according to Byrd, he became Cage's last student. Byrd became a part of the proto Fluxus experiments that were emerging at that time in conjunction with Young, Charlotte Moorman (Byrd's girlfriend at one point), Yoko Ono, Jackson Mac Low (he participated in An Anthology of Chance Operations) and others. Byrd took an eclectic approach in his compositions. He continued to work with La Monte Young, who organised the first concert of Byrd's music in Yoko Ono's loft in March 1961. Byrd said:

<blockquote>In New York, we were all subsumed into a protean energy less a school of composition than an attitude: we were redefining art itself My time in NY was central to my development Cage's influence had spread from music to dance and finally to a kind of art that had no name, and was produced by artists of every kind These events were called "happenings." I wrote and performed some music, and developed a rapport with a group of poets who had come under Cage's influence. I studied electronic music with Richard Maxfield at The New School. Mostly though, I looked and listened and marveled. Unlike many of Cage's disciples who had the money to pursue their art I had to work full time to survive. Byrd's 1962 Carnegie Hall recital was reviewed in prominent publications including The New York Times, which described the concert as a "thimbleful of tiny sounds" that were "generally just this side of the threshold of inaudibility." They include Animals (written for prepared piano and other instruments), Loops & Sequences (written for Charlotte Moorman to perform on cello), Four Sound*Poems (verses written by Byrd and dedicated to four experimental women artists), Water Music (commissioned by and dedicated to percussionist Max Neuhaus), and Prelude to 'The Mystery Cheese Ball, a piece originally performed by Byrd in 1961 with Young, Mac Low, Ono, David Tudor, and Diane Wakoski. The liner notes by Eric Smigel state:<blockquote>Crafted with technical precision, all of the works were designed to explore the "singularity of sound" that was central to Byrd's lessons with Feldman. Byrd remains sensitive to the vertical qualities of any given pitch collection, but rather than presenting static drones or sequences of isolated chords, he frequently animates the relationship among the materials through indeterminate procedures and shifting cycles In other words, he mobilizes the rhythmic arrangements of the independent components, which creates a sophisticated brand of variable polyphony, similar to the ever changing spatial arrangements of a Calder mobile.

<blockquote>Нью-Йоркте біздің бәріміз композиция мектебі емес, жаңаша ойлау қағидасына бағындық: біз өнердің өзін қайта анықтадық. Мен Нью-Йоркте музыка жазып, орындадым, Кейджтің ықпалында болған ақындармен жақын қарым-қатынас жасадым. «Жаңа мектепте» Ричард Максфилдтен электронды музыканы оқыдым. Бірақ көбінесе мен қарап, тыңдап, таңғалып отырдым. Кейдждің көптеген шәкірттерінен айырмашылығы, олар өнерін дамыту үшін қаржылық мүмкіндіктерге ие болды, ал мен өмір сүру үшін толық жұмыс істеуге мәжбүр болдым. Бёрдтің 1962 жылғы Карнеги залындағы концерті «The New York Times» газеті сияқты танымал басылымдарда жарияланды, онда концерт «естілмейтін дыбыстардың аз ғана жиынтығы» деп сипатталды. Оларға «Animals» (дайын пианино және басқа да аспаптар үшін жазылған), «Loops & Sequences» (Шарлотта Мурманның виолончельде орындауына арналған), «Four Sound*Poems» (Бёрд жазған және төрт тәжірибелі әйел суретшіге арналған өлеңдер), «Water Music» (перкуссия шебері Макс Нойхаусқа тапсырыс берілген және арналған) және 1961 жылы Янг, Мак Лоу, Оно, Дэвид Тюдор және Дайан Вакоскимен бірге Бёрд орындаған «The Mystery Cheese Ball» шығармасының прелюдиясы кірді. Эрик Смигельдің түсіндірмесінде:

<blockquote>Техникалық тұрғыдан өте жетілдікпен жасалған барлық шығармалар Фельдманмен сабақтарында Бёрдке маңызды болған «дыбыстың ерекшелігін» зерттеуге бағытталған. Бёрд әрбір дыбық жиынтығының вертикальды қасиеттерін сезіне біледі, бірақ статикалық гулдарды немесе оқшауланған аккордтарды ұсынудың орнына, ол материалдар арасындағы байланысты белгісіз процедуралар мен өзгермелі циклдар арқылы жандандырады. Басқаша айтқанда, ол тәуелсіз компоненттердің ырғақтық құрылымын жұмылдырады, бұл өзгермелі полифонияның күрделі түрін жасайды, ол Кальдердің мобильдік құрылымдарының әрдайым өзгеріп отыратын кеңістіктік орналасуына ұқсас.</blockquote>

Лос-Анджелес, 1963-68 жылдар

1963 жылдың соңында Берд Московицпен бірге Батыс жағалауға оралды. Ол UCLA-да музыкатану докторына оқуға түсіп, музыка тарихы, акустика, музыка психологиясы және үнді музыкасын зерттеді. Ол радикалды саяси көзқарастар қалыптастырып, Коммунистік партияға қосылды. UCLA-да ол джаз трубашысы Дон Эллис және басқалармен бірге «Жаңа музыка шеберханасын» құрды, онда «перформанс өнері» және «концептуалды өнер» деп кейіннен аталатын Батыс жағалауындағы алғашқы тәжірибелер өрбитін. 1965 жылы «Будақтанған көктемгі көкөніс пирогы» (Алиса Б. Токлас аспаздық кітабынан кездейсоқ алынған атау) атты концерттер мен іс-шаралар сериясының аяқталуы ретінде Берд өзінің досы Линда Ронштадт жетекшілік ететін блюз тобын ұйымдастырды, ол «хэппенинг» кезінде орындады. Берд: «Роктың үлкен аудиторияға жол ашатынын түсіну сол концерттен туды және топ құру туралы ой пісіп жетілді» деді. Московиц Калифорнияға оралғанда, ол және Берд тағы бір саяси радикал композитор Майкл Аньелломен бірге «Америка Құрама Штаттары» тобын құрды. Бұрынғы ынтымақтастықтар Бердті Том Оберхайммен таныстырды, ол олар үшін сақиналы модуляторлар және басқа да құрылғылар жасады. Басшы Рэнд Форбсты, электр скрипкашы Гордон Марронды және барабаншы Крейг Вудсонды («Жаңа музыка шеберханасының» тағы бір мүшесі) шақырып, топ 1967 жылдың соңында Лос-Анджелестегі Ash Grove-те алғашқы өнер көрсетулерін өткізді. Бердке The Red Crayola, Country Joe and the Fish, Blue Cheer сияқты топтардың музыкасы, сондай-ақ америкалық композитор Чарльз Айвстің, әсіресе Айвс жиі сілтеме жасайтын «Колумбия, мұхиттың маржаны» әні әсер етті. Электрондық құрылғылар тікелей эфирде де, топтың жазбаларында да басқа аспаптарды және Московицтің дауысын өңдеу үшін, сондай-ақ өздерінің музыкалық текстураларын жасау үшін қолданылды, ал Берд жазған кейбір әндердің мәтіндері айқын саяси сипатта болды. «Америка Құрама Штаттары» альбомы 1968 жылдың басында жарық көрді, бірақ бастапқы шығарылымында коммерциялық сәттілікке жете алмады. Топ АҚШ-тың шығыс жағалауын гастрольдеді, содан кейін АҚШ-тың оңтүстік-батысында бірқатар өнер көрсетулер ұйымдастырды, олардың нәтижесі әртүрлі болды, соның ішінде The Troggs, The Velvet Underground және Билл Грэмнің Fillmore East концерттері. Алайда, топ шығармашылық және басқа да даулар, сондай-ақ Бердтің жазба компаниясынан қолдаудың жетіспеуі салдарынан тез ыдырады. «Эксперименталды рок өнерінің тамаша үлгісі (бірақ кемшіліктері де бар), бұл таңғажайып мелодиялық сезімталдықты примитивті синтезаторлардың мазасыз шуларымен және тұманды романтизмнен өткір иронияға дейінгі мәтіндермен үйлестірді. Оны тыңдаған азаматтар үшін бұл жазба рок пен классикалық элементтердің қақтығысымен болашақтың белгісі болды, бірақ материал 1960 жылдардың соңындағы Америка Құрама Штаттарының шиеленісімен сезілді». Тағы бір сыншы Марк Бренд бұл тректі «1960 жылдардың рок музыкасындағы үлкен батыл қадамның бірі» деп сипаттады. Берд сонымен қатар 1968 жылы фолк тобы The Limeliters-тің Time To Gather Seeds альбомында екі тректі аранжировкалады. 1970 жылдардың басында Берд Калифорния штатының Фуллертон мемлекеттік университетінде сабақ берді, онда ол американдық музыка тарихы бойынша алғашқы курстардың бірін ұсынды (американдық зерттеулер бағдарламасының аясында). Ол сонымен қатар американдық танымал музыканың тарихын зерттеді және 1974 жылы Клэр Спаркпен бірге 19 ғасырдың ортасындағы американдық орта таптың танымал музыкасын зерттеу, насихаттау және орындау үшін «Янки Дудл қоғамын» құрды. 1975 жылы Бердке Takoma Records синтезделген Рождестволық әндерді жаздыру үшін ұсыныс жасады, нәтижесінде A Christmas Yet to Come (Takoma C 1046) альбомы жарық көрді, ал 1976 жылы Yankee Transcendoodle (Takoma C 1051) альбомы, АҚШ-тың екі жүз жылдығына орай синтезделген патриоттық музыканың LP-сі шықты. Альбомдарда Берд Дон Букламен жұмыс істеді, ал синтезаторларды қайтадан Том Оберхайм жасады. Ол бірнеше фильмдерге музыка жазды, соның ішінде Аньес Варданың 1969 жылғы «Арыстандардың махаббаты», Брюс Кларктың 1971 жылғы «Ski Bum» Шарлотта Рамплинг пен Залман Кингпен, «Адамдық би» (1980) және Роберт Альтманның 1979 жылы түсірілген, бірақ 20th Century Fox басшылығындағы өзгерістерге байланысты 1982 жылға дейін АҚШ-та шығарылмаған H. E. A. L. T. H. фильмі. Берд сонымен қатар жарнама және теледидар үшін коммерциялық музыка жазды, соның ішінде CBS Evening News тақырыбы, Mattel ойыншықтарында қолданылатын дыбыстарды жасады және Дуглас Трамбуллдың Silent Running фильміндегі ұшқыштар үшін электронды / модификацияланған дауыс эффекттерін жасады (бұл алғашқы Star Wars фильміндегі R2 D2 «дауысының» шабыт көзі болуы мүмкін). 1990 жылдары LogoMusic компаниясын құрды, корпоративтік веб-сайттар үшін музыкалық логотиптер мен басқа да дыбыстық материалдарды жасады. Берд қазір Солтүстік Калифорнияда тұрады, ол 2000 жылдан бері Эврикадағы Редвуд колледжінде музыка тарихы мен теориясын оқытады. Ол бес жыл бойы Калифорния штатының Гумбольдт округінде шығатын North Coast Journal газетінде тамақ туралы мақалалар жазды.

Late in 1963, Byrd returned to the West Coast with Moskowitz. He enrolled in the musicology doctoral program at UCLA and studied music history, acoustics, psychology of music, and Indian music. He developed radical political views, and joined the Communist Party. At UCLA he formed the New Music Workshop with jazz trumpeter Don Ellis and others, where the first West Coast experiments in what would come to be called "performance art" and "concept art" would develop. On one occasion in 1965, as the concluding part of a series of concerts and events called "Steamed Spring Vegetable Pie" (a title taken at random from The Alice B. Toklas Cookbook), Byrd organized a blues band fronted by his friend Linda Ronstadt, to play during a "happening". Byrd said that "the realization that rock was an access to a larger public came out of that concert, and the idea of forming a band began taking shape." When Moskowitz returned to California, she and Byrd started the United States of America, with another politically radical composer, Michael Agnello. Earlier collaborations had introduced Byrd to Tom Oberheim, who built ring modulators and other devices for them. Recruiting bassist Rand Forbes, electric violinist Gordon Marron and drummer Craig Woodson (another member of the New Music Workshop), the band undertook their first live performances in late 1967, at the Ash Grove in Los Angeles. Byrd was influenced by groups like The Red Crayola, Country Joe and the Fish, and Blue Cheer, and by the music of maverick American composer Charles Ives, particularly the melody "Columbia, the Gem of the Ocean" often referenced by Ives. Electronic devices were used live as well as on the band's recordings, to process other instruments and Moskowitz's voice as well as providing their own musical textures, and the lyrics written by Byrd for some of the songs were markedly political. The United States of America LP was released in early 1968, but failed to find much commercial success on its original release. The band toured the U. S. East Coast, followed by a number of performances in the Southwest U. S., with mixed success, including shows with The Troggs, The Velvet Underground and at Bill Graham's Fillmore East. However, the group rapidly fell apart over creative and other differences as well as what Byrd saw as a lack of record company support. "a tour de force (though not without its flaws) of experimental rock that blended surprisingly melodic sensibilities with unnerving blasts of primitive synthesizers and lyrics that could range from misty romanticism to hard edged irony. For the relatively few who heard it, the record was a signpost to the future with its collision of rock and classical elements, although the material crackled with a tension that reflected the United States of America itself in the late '60s." Another critic, Mark Brend, describes the track as "one of the great audacious gestures of 1960s rock". Byrd also arranged two tracks on the 1968 album by folk group The Limeliters, Time To Gather Seeds. In the early 1970s Byrd taught at California State University, Fullerton, where he introduced one of the first courses in American music (offered as part of the American Studies curriculum). He also researched the history of American popular music and, in 1974, founded the Yankee Doodle Society with Clare Spark, to research, promote and perform popular music of the mid 19th century American middle class. In 1975 Byrd was approached by Takoma Records to make a record of synthesized Christmas carols, A Christmas Yet to Come (Takoma C 1046), and in 1976, Yankee Transcendoodle (Takoma C 1051), an LP of synthesized patriotic music in conjunction with the United States Bicentennial. On the albums, Byrd worked with Don Buchla, and synthesisers again made by Tom Oberheim. He scored a number of films, including Agnès Varda's 1969 Lions Love, Bruce Clark's 1971 The Ski Bum with Charlotte Rampling and Zalman King, The Ghost Dance (1980) and Robert Altman's ill fated H. E. A. L. T. H., which was originally shot in 1979, but had its U. S. release delayed until 1982 because of a shakeup in the management of 20th Century Fox. Byrd also wrote commercially for advertising and television, including a theme for the CBS Evening News, developed sounds used in Mattel toys, and created the electronic/modified voice sound effects for the drones in Douglas Trumbull's Silent Running (which may have been the inspiration for the "voice" of R2 D2 in the first Star Wars film). In the 1990s, he also launched LogoMusic, developing musical signatures and other sound material for corporate websites. Byrd presently lives in northern California, where he has taught music history and theory at the College of the Redwoods in Eureka since 2000. He was for five years a food columnist for the North Coast Journal in Humboldt County, California.