Кіріспе

Сүйек ұны (немесе сүйек ұны) – ұсақ және ірі ұнтақталған жануар сүйектері мен мал сою қалдықтарынан жасалған қоспа. Ол гидроксиапатит түріндегі кальций мен фосфорды моногастриялы малға қосымша тамақ ретінде беру үшін қолданылады. Баяу шығатын органикалық тыңайтқыш ретінде өсімдіктерге фосфор, кальций және аздаған азот мөлшерін жеткізеді.

Тамақ қоспасы

Сүйек ұны, әсіресе ет ұны сияқты басқа да ұндармен бірге, мал шаруашылығында диеталық/минералдық қоспа ретінде қолданылады. Сүйек және ет ұны өнімдерін мал азығында тиісінше қолданбау ірі қара малдарда кеңінен танымал "Жұқпалы спонгиформды энцефалопатия" (әдетте "Ақалған сиыр" ауруы деп аталады) таралуына себеп болуы мүмкін. Дұрыс температуралық өңдеу сальмонелламен ластануды азайтуға көмектеседі. Тарихи тұрғысынан сүйек ұны адамдарға кальций қоспасы ретінде қолданылып келген. Зерттеулер көрсеткендей, кальций мен қорғасынның иондық формалары (Ca2+, Pb2+) ұқсас атомдық құрылымға ие, сондықтан сүйектерде қорғасын жиналуы мүмкін. 1970 жылдары американдық актриса Эллисон Хейс ат сүйегінен жасалған, құрамында көп мөлшерде қорғасын бар кальций қоспасымен уланды, бұл EPA-ны импорт ережелерін қатаңдатуға итермеледі. Сонымен қатар, 2013 жылы тауық сүйектерінен жасалған тағамдарға қатысты жүргізілген зерттеулер олардың құрамында мұндағы суға қарағанда әлдеқайда көп қорғасын бар екенін көрсетті.

Тыңайтқыш

Сүйек ұны өсімдіктерге фосфор және кальциймен қатар, азоттың аз ғана мөлшерін береді. Сүйек ұнының NPK көрсеткіші әдетте 3–15–0, ал кальцийдің мөлшері шамамен 12% (18% CaO эквиваленті) құрайды, бірақ бұл көрсеткіш бастапқы дереккөзден 1–13–0-ден 3–22–0-ге дейін айтарлықтай өзгеруі мүмкін. Сүйек ұны суда ерімейтіндіктен, өсімдік сіңіре алуы үшін оны топырақтың қышқылдығы немесе микроорганизмдердің қышқыл өндіру арқылы ыдырату қажет. Колорадо штаты университетінің мәліметінше, ол тек қышқыл топырақта (pH < 7.0) ғана ыдырайды және 1-ден 4 айға дейін бойына сіңірілетін қоректік заттарды шығарады. Либигке дейін ауыл шаруашылығының кеңеюі топырақтың маңызды қоректік заттарын азайтып жіберді. Фермерлер мұңайып, Ватерлоо және Аустерлиц шайқастары сияқты ірі шайқас алаңдарынан сүйектерді жинап, оларды ұрып, топырақты қайта құнарландырған. 19 ғасырдағы Еуропада сүйек ұнының ірі көлемде өндірілуі және халықаралық саудасы ауыл шаруашылығының дамуы үшін өте маңызды деп есептелді.