Джон Брак: Австралия суретшісінің өмірі мен шығармашылығы
John Brack
Джон Брак (1920-1999) – австралиялық суретші, «Antipodeans» тобының мүшесі. Әскери қызмет, Melbourne Grammar School-дағы жұмысы және өнер еңбектері туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Австралиялық суретші (1920–1999)
Australian artist (1920–1999)
Джон Брак (10 мамыр 1920 – 11 ақпан 1999) – австралиялық суретші, «Антиподалар» тобының мүшесі. Бір сыншының пікірінше, Брактың ерте туындылары өз заманының ерекшеліктерін «бұрынғы және кейінгі кез келген австралиялық суретшіге қарағанда күштірек және ашығырақ» бейнелеген. Брак бір онжылдықтың символикасын, дәл Бэрри Хамфристің сахнадағыдай, суретте өте анық қалыптастырды.
John Brack (10 May 1920 – 11 February 1999) was an Australian painter, and a member of the Antipodeans group. According to one critic, Brack's early works captured the idiosyncrasies of their time "more powerfully and succinctly than any Australian artist before or since. Brack forged the iconography of a decade on canvas as sharply as Barry Humphries did on stage."
Өмір
Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде (1940-1946) VX107527 лейтенант Джон Брак далалық артиллерияда қызмет етті. Брак 1952-1962 жылдары Мельбурн грамматикалық мектебінде өнер шебері болды. Оның өнері алғаш рет 1950-жылдары көзге түсті. Ол сондай-ақ 1950-жылдары абстрактті экспрессионизмге қарсылық білдірген «Антиподеандар» тобына қосылды. 1962-1968 жылдары ол Виктория ұлттық галереясының өнер мектебіне жетекші болып тағайындалды, онда ол көптеген суретшілерге ықпал етті және жаңа галерея ғимаратына жалғастырылған кеңейтілген мектептің құрылуына септігін қосты.
During World War 2 (1940–1946) VX107527 Lieutenant John Brack served with the Field Artillery. Brack was Art Master at Melbourne Grammar School (1952–1962). His art first achieved prominence in the 1950s. He also joined the Antipodeans Group in the 1950s which protested against abstract expressionism. He was appointed Head of National Gallery of Victoria Art School (1962–1968), where he was an influence on many artists and the creation of the expanded school attached to the new gallery building.
Стиль
Брактың ертедегі дәстүрлі стилі, қарапайымдалған, тіпті қатал пішіндерге және әдейі көңілсіз түстерге айналды, көбінесе үлкен қоңыр аймақтарды қамтыды. Ол 1950 жылдары қазіргі австралиялық мәдениетке арналған туындыларымен көзге түсті, мысалы, әйгілі "Коллинз көшесі, сағат 17:00" (1955) – соғыстан кейінгі Мельбурндағы жұмыстан кейінгі сағаттағы қалың жұрт. Қоңыр мен сұр түстердің көңілсіз палитрасында бейнеленген бұл картина, күнделікті өмірдің біркелкілігіне жасалған сын болды, барлық адамдар дерлік бірдей көрінді. "Бар" (1954) картинасы Манедің 1882 жылғы "Фоли-Бержердегі бар" картинасының негізінде жасалған және австралиялық пабтардың ерте жабылуынан туындаған әлеуметтік ғұрыпты сатиралық тұрғыдан бейнеледі. Осы ерте суреттер мен сызбалардың көпшілігі Австралия арманына қарсы айқын сатиралық пікірлерді білдірді, олар соғыстан кейінгі жаңадан кеңейіп жатқан қала шеткеріне орналастырылған немесе онда тұратын адамдардың өмірін тақырыбына алды. 1970 жылдары Брак күрделі үлгілердегі қарындаштар сияқты нысандарды бейнелейтін, өте стильденген жұмыстардың ұзақ сериясын жасады. Бұл туындылар қазіргі өмірдің аллегориясы ретінде жоспарланған.
Brack's early conventional style evolved into one of simplified, almost stark, shapes and areas of deliberately drab colour, often featuring large areas of brown. He made an initial mark in the 1950s with works on the contemporary Australian culture, such as the iconic Collins St., 5 pm (1955), a view of rush hour in post war Melbourne. Set in a bleak palette of browns and greys, it was a comment on the conformity of everyday life, with all figures looking almost identical. A related painting, The Bar (1954), was modelled on Manet's 1882 A Bar at the Folies Bergère, and satirised the six o'clock swill, a social ritual arising from the early closing of Australian pubs. Most of these early paintings and drawings were unmistakably satirical comments against the Australian Dream, either being set in the newly expanding post war suburbia or taking the life of those who lived there as their subject matter. In the 1970s, Brack produced a long series of highly stylised works featuring objects such as pencils in complex patterns. These were intended as allegories of contemporary life.