Фридрих Эрнст Феска: Неміс скрипкашы және композиторы
Friedrich Ernst Fesca
Фридрих Эрнст Феска: неміс скрипкашысы және композиторы (1789-1826). Магдебургте туған, Лейпцигте білім алған. Биографиясы мен шығармашылығы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Неміс скрипкашысы және композиторы (1789–1826)
German violinist and composer (1789–1826)
Фридрих Эрнст Феска (15 ақпан 1789 – 24 мамыр 1826) – неміс скрипкашысы және аспаптық музыканың композиторы.
Friedrich Ernst Fesca (15 February 1789 – 24 May 1826) was a German violinist and composer of instrumental music.
Өмір және мансап
Ол Магдебургте дүниеге келді. Әкесі, Иоганн Петер Август Феска, Магдебургтің базар сот судьясы болған және қаланың музыкалық өміріне белсенді қатысқан; ол көп уақытын виолончель мен фортепианода шеберлікке жетілуге арнады. Анасы Иоганн Адам Хиллер мен Марианна Подлескадан тәлім алған әнші еді; ол жас кезінде кәсіби вокалист болған. Фридрих алғашқы музыкалық білімін Магдебургте алды және Лейпцигте Томаскантор Август Эберхард Мюллердің басшылығымен оқуын аяқтады. Төрт жасында ол фортепианода орташа қиындыққа ие пьесаларды орындай алды және скрипканы оқуға кірісті. Он бес жасында ол скрипкаға арналған бірнеше концерттермен көпшілік алдында өнер көрсетті, олар зор қолдауға ие болды және нәтижесінде Лейпциг Гевандхаус оркестрінің жетекші скрипкашысы болып тағайындалды. Ол 1806 жылға дейін осы лауазымда болды, содан кейін Ольденбург герцогі Петр I-нің концертмейстері болды. 1808 жылы Батыс Вестфалия королі Жером оны Кассель мемлекеттік театрында жеке скрипкашы етіп тағайындады, және ол француз оккупациясы аяқталғанға дейін (1814) сонда қалды, содан кейін Венаға, ал көп ұзамай Карлсруэге кетіп, Баденнің ұлы князіне концертмейстер болып тағайындалды. Денсаулығының нашарлауы оның өнерінің арқасында лайықты көптеген жеңістерге қол жеткізуіне кедергі келтірді, және 1826 жылы ол отыз жеті жасында туберкулезден қайтыс болды. Фесканың ұлы Александр да композитор ретінде белгілі бір жетістіктерге қол жеткізді.
He was born at Magdeburg. His father, Johann Peter August Fesca, was the market judge of Magdeburg and active in the musical part in the city; he devoted much of his time to the practice of the violoncello and piano. His mother was a singer educated under Johann Adam Hiller and Marianne Podleska; she had been a professional vocalist in early life. Friedrich received his early musical education in Magdeburg and completed his studies at Leipzig under Thomaskantor August Eberhard Müller. When he was but four years of age, he could perform pieces of moderate difficulty upon the piano, and began the study of the violin. At the early age of fifteen he appeared before the public with several concertos for the violin, which were received with general applause, and resulted in his being appointed leading violinist of the Leipzig Gewandhaus Orchestra. This position he occupied till 1806, when he became concertmaster to the duke Peter I of Oldenburg. In 1808 he was appointed solo violinist by King Jerome of Westphalia at state theater of Cassel, and there he remained till the end of the French occupation (1814), when he went to Vienna, and soon afterwards to Karlsruhe, having been appointed concertmaster to the grand duke of Baden. His failing health prevented him from enjoying the numerous and well deserved triumphs he owed to his art, and in 1826 he died of consumption at the early age of thirty seven. Fesca's son Alexander also achieved some note as a composer.
Шығармалары
Виртуоз ретінде Феска неміс скрипкашылары мектебінің, кейіннен Спор және Иоахим мектебінің ең жақсы шеберлерінің қатарында болды. Әсіресе квартет жетекшісі ретінде ол классикалық мәртебе және стильдің қарапайымдығы тұрғысынан теңдесіз болған деп есептеледі. Оның шығармаларының ішінде, скрипкаға арналған квартеттері және басқа да камералық музыка туындылары ең танымалдары. Оның үш симфониясы (No. 1 ми-бемоль тонында, Op. 6; No. 2 ре тонында, Op. 10; No. 3 ре тонында, Op. 13) камералық туындылармен бірге 1861 жылға дейін Огенер каталогында тізімделген. Оның екі операсы, «Кантемир» және «Омар мен Лейла» аса сәтті болған жоқ. Ол сонымен қатар бірнеше діни шығармалар, көптеген әндер мен вокалдық квартеттер жазды.
As a virtuoso, Fesca was ranked amongst the best masters of the German school of violinists, the school subsequently of Spohr and of Joachim. Especially as leader of a quartet he is said to have been unrivaled with regard to classic dignity and simplicity of style. Amongst his compositions, his quartets for stringed instruments and other pieces of chamber music are the most notable. His three symphonies (No. 1 in E♭, Op. 6; No. 2 in D, Op. 10; No. 3 in D, Op. 13) along with chamber works were still listed in Augener's catalog as late as 1861 His two operas, Cantemire and Omar and Leila, were less successful. He also wrote some sacred compositions, and numerous songs and vocal quartets.