Француз жазушысы – Gip (Сибиль де Рикети де Мирабо) өмірі мен шығармалары

Кіріспе

Француз жазушысы Сибилль Аме Мария Антуанетта Габриэль де Рикетти де Мирабо, Мартель де Янвилль графы (16 тамыз 1849 – 28 маусым 1932) – Гып псевдонімімен жазған француз жазушысы.

Өмір

Ол Морбиан департаменті, Бретаньдегі Плюмергат маңындағы Коэцаль шатырында дүниеге келді. Оның әкесі Джозеф Арундель де Рикети, граф Мирабо, 1820–1860 жылдары, Виктор де Рикетидің шөбересі, маркиз де Мирабо (Мирабо Пэр), 18-ғасырдың белгілі экономисі және атақты революциялық оратор Оноре Мирабоның немересі болды. Оның кейінгі көзқарастарын ескере отырып, Сибилдің шын мәнінде Октав Мирабоның роялист ағасы Андре Бонифас Луи де Рикеттиден тарағанын еске түсіру қызықты – ол Мирабо виконты (1754–1792) есімді, өте семіз болғандықтан Мирабо Тонео деп аталды. Ол Францияның революциялық ассамблеясының алдында қылышын сындырып, ащы дауыста: «Енді Патша патшалығынан бас тартып жатыр, ақсүйек адамға енді оны қорғау үшін қылыш қажет емес!» деді. «Гип» өзінің естеліктерінде 15 тамызда дүниеге келгенін айтса да, оның туған күні Наполеон Бонапарттың туған күнімен бірге келеді, бірақ оның өмірбаянының авторы В. З. Сильверманның айтуынша, оның туу туралы куәлігінде «16 тамыздың 1849 жылғы таңы» деп жазылған. Әкесінің тілегі бойынша, оның туу туралы куәлігіндегі есімі «Сибиль Аме Мари Антуанетта Габриэль» деп өзгертілді. Сибилдің анасы, графня де Мирабо, тумасы де Гоннвилл (1827–1903) де жазушы болды және Le Figaro журналына материалдар жазды. 1869 жылы Сибиль Роджер де Мартель де Янвилль графына үйленді, олардан үш бала дүниеге келді. Гып өзінің сәнді қоғамын және француз республикасының саяси элитасын ашық сынаған әзіл-қалжың эскиздер мен романдар жазды. Ол республикашылдықты, халықшыл демократияны және партиялық інтрыгаларды жек көрді, Болангерді қолдады, фанатикалық антисемит және анти-Дрейфусар болды. Шындығында, 1899 жылы сотта куәлік берген кезде ол өзінің мамандығын «жазушы» емес, «антисемит» деп атады. Ол 1877 жылдың ақпан айында La Vie parisienne, содан кейін La Revue des Deux Mondes журналында бірнеше мақалалармен бастады. 1880 жылдан бастап ол Гип псевдонимімен 120-дан астам шығарманы кітап түрінде жариялады, олардың көпшілігі үлкен жетістікке жетті: Petit Bob (1882), Les Chasseurs, Un trio turbulent, Autour du mariage (1883), Ce que femme veut (1883), Sans voiles (1885), Autour du divorce (1886), Dans le train (1886), Mademoiselle Loulou (1888), Bob au salon (1889), L'éducation d'un prince (1890), Passionette (1891), Oh! la grande vie (1891), Une Election à Tigre sur mer (1890) – бұл шығарма Гыптың болангист үміткерін қолдаған тәжірибесіне негізделген, Marriage civil (1892), Ces bons docteurs (1892), De haut en bas (1893), Le Mariage de Chiffon (1894), Leurs âmes (1895), Le Cœur d'Ariane (1895), Le Bonheur de Ginette (1896), Totote (1897), Lune de miel (1898), Israël (1898), L'Entrevue (1899), Le Pays des champs (1900), Trop de chic (1900), Le Friquet (1901), La Fée (1902), Un Mariage chic (1903), Un Ménage dernier cri (1903), Maman (1904), Le Cœur de Pierrette (1905), Les Flanchards (1917), Souvenirs d'une petite fille (1927–1928) және т.б. Оның ең танымал туындысы, әдетте, 1942 жылы Клод Аутан-Лара түсірген Le Mariage de Chiffon болып саналады. Өзінің беделді емес пікірлерінің салдарынан графняға бірнеше рет өміріне қасд жасауға тырысып, сенсациялық ұрлау оқиғасы да болды. Гып, өзін «Мирабеулердің соңғысы» деп атады, 1932 жылдың 28 маусымында Нойли-сюр-Сен қаласында қайтыс болды.

She was born at the château de Coëtsal near Plumergat, in the département of the Morbihan, in Brittany, her father, Joseph Arundel de Riquetti, comte de Mirabeau, 1820–1860, being the great grandson of Victor de Riquetti, marquis de Mirabeau (Mirabeau Père), noted 18th century economist, and grandnephew of Honoré Mirabeau the celebrated revolutionary orator. In view of her later opinions, it is interesting to remember that Sibylle was actually descended from Octave Mirabeau's royalist younger brother, André Boniface Louis de Riquetti, vicomte de Mirabeau, (1754–1792) known as Mirabeau Tonneau because of his notorious embonpoint, who famously broke his sword in front of France's Revolutionary Assembly (where he represented the nobility of the Limousin) while bitterly crying out: "now that The King is giving up his kingdom, a nobleman no longer needs a sword to fight for him!" Although, in her memoirs, "Gyp" stated that she had been born on August 15, which happens to have been Napoleon Bonaparte's birthday, her birth certificate reads "morning of August 16, 1849", according to her biographer, W. Z. Silvermann. At her father's request, the name on her birth certificate was revised to read "Sibylle Aimée Marie Antoinette Gabrielle". Sibylle's mother, the comtesse de Mirabeau, née de Gonneville (1827–1903) was also a writer, who contributed to Le Figaro. In 1869, Sibylle married count Roger de Martel de Janville, by whom she had three children. Gyp wrote humorous sketches and novels which brazenly denounced her own fashionable society as well as the French republic's political class. She hated republicanism, populist democracy, and party shenanigans; supported Boulanger; and was a fanatical anti Semite & anti Dreyfusard; in fact, while testifying at a court case in 1899 she gave her profession as "anti Semite" rather than "writer". She began with some articles in La Vie parisienne in February 1877, then in La Revue des Deux Mondes. Starting in 1880, she began to publish in book form, under the pseudonym of Gyp, a total of more than 120 works, many highly successful: Petit Bob, (1882), Les Chasseurs, Un trio turbulent, Autour du mariage (1883), Ce que femme veut (1883), Sans voiles (1885), Autour du divorce (1886), Dans le train (1886), Mademoiselle Loulou (1888), Bob au salon (1889), L'éducation d'un prince (1890), Passionette (1891), Oh! la grande vie (1891), Une Election à Tigre sur mer (1890), based on Gyp's experience supporting a boulangiste candidate, Marriage civil (1892), Ces bons docteurs (1892) De haut en bas (1893), Le Mariage de Chiffon (1894), Leurs âmes (1895), Le Cœur d'Ariane (1895), Le Bonheur de Ginette (1896), Totote (1897), Lune de miel (1898), Israel (1898), L'Entrevue (1899), Le Pays des champs (1900), Trop de chic (1900), Le Friquet (1901), La Fée (1902), Un Mariage chic (1903), Un Ménage dernier cri (1903), Maman (1904), Le Cœur de Pierrette (1905), Les Flanchards (1917), Souvenirs d'une petite fille (1927–1928), etc. Her best known work is probably Le Mariage de Chiffon, filmed in 1942 by Claude Autant Lara. Because of her unpopular opinions, the comtesse was the victim of several attempts on her life as well as of a sensational kidnapping. Gyp, self styled "last of the Mirabeaus", died at Neuilly sur Seine on 28 June 1932.