Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1728–1967 жылдары Оңтүстік-Батыс Арабиядағы шейхтік.
1728–1967 sheikhdom in southwest Arabia
Лахед (لحج), Лахед сұлтанаты (سلطنة لحج) немесе кейде Абдали сұлтанаты (سلطنة العبدلي) – Оңтүстік Арабиядағы Лахиж қаласында негізделген шейхтік. Сұлтанат 1728 жылы өзін-өзі басқару құқығына ие болды және 1740 жылы тәуелсіздік алды. 1839 жылы Сұлтанат Британ империясының Аден протекторатының құрамына кірді, бірақ Абдали сұлтаны номиналды түрде мәртебесін сақтап қалды. Аден протектораты Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Осман империясының билігінде болды, бірақ кейін британдықтар қайта басып алып, 1963 жылы Оңтүстік Арабия Федерациясына қосылды. Абдали әулеті 1967 жылы Оңтүстік Йемен жарияланғаннан кейін ресми түрде таратылды.
Lahej (لحج ), the Sultanate of Lahej (سلطنة لحج ), or, sometimes, the Abdali Sultanate (سلطنة العبدلي ), was a Sheikdom based in Lahij in Southern Arabia. The Sultanate became self ruling in 1728 and gained independence in 1740. In 1839, the Sultanate became part of the Aden Protectorate of the British Empire, though nominally the 'Abdali Sultan retained his status. The Aden Protectorate was briefly ruled again by the Ottomans during World War I, but regained by the British and absorbed into Federation of South Arabia in 1963. The 'Abdali dynasty was officially abolished in 1967, with the proclamation of South Yemen.
Құру
Лахей – 'Абдали әулетінің сұлтандығы. 1740 жылы 'Абдали сұлтаны тәуелсіздікке ие болды. Бұл Солтүстік Йемендегі Зайди мемлекетінің ыдырауының нәтижесінде мүмкін болды. Лахей сұлтандығы 1728 жылдан 1839 жылға дейін тәуелсіз мемлекет ретінде өмір сүрді.
Lahej was a sultanate of the 'Abdali dynasty. In 1740 the 'Abdali sultan became independent. It became independent thanks to the fracturing of the Zaidi State in north Yemen. The Sultanate of Lahej became an independent entity, from 1728 to 1839.
Британдықтардың келуі
Лахей мен британдықтардың арасындағы алғашқы саяси байланыс 1799 жылы орнатылды, сол кезде Ұлыбританиядан әскери-теңіз күштері, Үндістаннан келген әскерлермен бірге, Перим аралын басып алу және Мысырдағы француздердің Қызыл теңіз арқылы Үнді мұхитымен байланысын үзу үшін жіберілді. Перим аралы әскерлерге қолайсыз болып табылғандықтан, Лахед сұлтаны Ахмет бин Абдул Карим біраз уақытқа Аденде оларды қабылдады. Ол одақ құруды және Аденді тұрақты бекет ретінде беруді ұсынды, бірақ бұл ұсыныстан бас тартты. Дегенмен, 1802 жылы адмирал сэр Хоум Попхэм Қызыл теңіздің Арабия жағалауындағы билік иелерімен саяси және саудалық одақтар құруға нұсқау алған Сұлтанмен келісім жасады.
The first political intercourse between Lahej and the British took place in 1799, when a naval force was sent from Great Britain, with a detachment of troops from India, to occupy the island of Perim and prevent all communication of the French in Egypt with the Indian Ocean, by way of the Red Sea. The island of Perim was found unsuitable for troops, and the Sultan of Lahej, Ahmed bin Abdul Karim, received the detachment for some time at Aden. He proposed to enter into an alliance and to grant Aden as a permanent station, but the offer was declined. A Treaty was, however, concluded with the Sultan in 1802 by Admiral Sir Home Popham, who was instructed to enter into political and commercial alliances with the Chiefs of the Arabian coast of the Red Sea.
Аденнің жоғалуы
Сол кезден бастап 1837 жылға дейін Аденмен байланыс аз болды немесе толығымен үзілді, содан кейін Аден жағалауында құлаған британдық кемелердің экипаждарын тонау және қатыгездікпен қарау туралы хабарлар тарады. Ең көрнекті жағдай – «Дерья Доулут» кемесі, оның экипажы жолақтандырылып, қараусыз қалды. Сол кезде Арабия жағалауын зерттеумен айналысып жүрген капитан Хейнске қанағаттану талап ету тапсырылды. Оған сонымен қатар Үндістан мен Қызыл теңіз арасында жүретін кемелер үшін Аденді көмір қоймасы ретінде сатып алуға тырысу міндеті қойылды. 1827 жылы інісі Ахметтің орнын басып алған Мұхсин сұлтан бастапқыда тонауға қатысқанын жоққа шығарды, бірақ британдық комиссардың талаптарындағы қатыгездікті көріп, ақырында мүліктің бір бөлігін қайтаруға және қалғаны үшін өтемақы төлеуге келісті. Аденді беру туралы шарт жобасы сұлтанға ұсынылды, ол оған ауызша келісім берді және басшыларымен кеңескеннен кейін ресми түрде келісуге уәде берді. Бұл жобада Аден үшін төленетін өтемақы сомасы нақтыланбаған, бірақ кейіннен жылына 8700 крона төлеуге келісілді. 1918 жылы Сұлтан Абдул Кәрімге 11 зеңбірекпен салют жасауға рұхсат берілді.
From that time there was little or no intercourse with Aden until 1837, when attention was drawn to the plunder and maltreatment of the crews of British vessels wrecked on the Aden coast. The most notable case was that of the Deria Dowlut, the crew of which were stripped and barbarously treated. Captain Haines, who was then employed in the survey of the Arabian coast, was instructed to demand satisfaction. He was at the same time to endeavour to purchase Aden as a coaling depot for the steamers plying between India and the Red Sea. Sultan Muhsin, who had succeeded his uncle, Sultan Ahmed, in 1827, at first denied all participation in the plunder; but, finding the British Commissioner firm in his demands, he eventually consented to give up part of the property and pay compensation for the rest. A draft treaty for the cession of Aden was laid before the Sultan, to which he gave his verbal consent and promised formally to agree after consulting his Chiefs. In this draft the amount of compensation to he paid for Aden was left undetermined, hut it was afterwards arranged that an annual payment of 8,700 crowns should he made. In 1918 Sultan Abdul Karim was granted a personal salute of 11 guns.