Пенниман – Вирджиния штатының солтүстік-батыс Йорк округінде, Уильямсбургтен солтүстік-шығысқа қарай 6 миль (10 км) жерде, Йорк өзенінің оңтүстік жағалауында орналасқан корпорацияланбаған қала болған. Бұл Вирджиния түбегінде және АҚШ-тың оңтүстік-шығысындағы Вирджиния штатының Хэмптон Роудс аймағына жақын жерде орналасқан. E. I. DuPont Nemours компаниясы бұл жерде бастапқыда ТНТ өндіру үшін зауыт пен компания қаласын салған. Қала 1885 жылы аммиак динамитін ойлап тапқан американдық химик Рассел Сильванус Пенниманның құрметіне аталған. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезеңінде Пенниман АҚШ Әскери-теңіз күштеріне көмек көрсету мақсатымен басқаша пайдаланылды, сондай-ақ Йорктаундағы Миналық депо үшін жер сатып алынды. Пенниман зауыты 10 000 адамды жұмыспен қамту үшін салынған. Жаңа құрылыста 15 000 адамға арналған тұрғын үйлер салынды. 1919 жылдан кейін Әскери-теңіз күштерінің базасы көбінесе тасталды, ал аймақтағы азаматтар Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін шаруашылықпен айналысты. Екінші дүниежүзілік соғыс кезіндегі жағдайдың шиеленісуіне байланысты, 25 жыл өткен соң мүлік қайтадан әскери мақсаттарға пайдаланылды. Пенниман ауданы әскерилер тарапынан басып алынып, Читэм қосымшасы деп аталатын Әскери-теңіз күштерінің базасы ретінде дамытылды. Кейіннен ол жақын орналасқан Йорк Әскери-теңіз қару-жарақ станциясының құрамына кірді, ондағы кіруге қатаң шектеулер қойылған.
Penniman was an unincorporated town in northwestern York County, Virginia, on the south bank of the York River 6 mile (10 km) northeast of Williamsburg. This was on the Virginia Peninsula and near the Hampton Roads region of southeastern Virginia in the United States. A plant and company town were developed by E. I. DuPont Nemours company originally to manufacture TNT. It was named for Russell Sylvanus Penniman, an American chemist who in 1885 invented ammonia dynamite. As part of the World War I war efforts, Penniman was converted to other use in support of the U. S. Navy, which acquired property for Mine Depot, Yorktown. The Penniman plant was built to employ 10,000 persons. Housing for 15,000 was built in the new development. The Navy installation was largely abandoned after 1919, and the few residents in the area farmed after World War I. With tensions rising during World War II, the property was returned to military use less than 25 years later. The area including Penniman was taken over by the military and developed as a Navy facility known as Cheatham Annex. It later became part of the adjacent Naval Weapons Station Yorktown, access to which is restricted.
Тарих
Бірінші дүниежүзілік соғысқа дейін бұл аймақ сирек қоныстанған және негізінен егістікке арналған жер ретінде пайдаланылды. Босатылған құлдар мен олардың ұрпақтары Азамат соғысынан кейін осы аймақта шаруалық жұмыс істеп келген.
Prior to World War I, the area was lightly populated and used primarily as farmland. Freedmen and their descendants had farmed in this area since after the Civil War.
Бірінші дүниежүзілік соғыс
1916 жылы E. I. DuPont Nemours компаниясы Йорк округінің Уильямсбург қаласынан солтүстік-шығысқа қарай алты шақырым жерде ірі қара ұнтақ және снарядтарды тиеу зауытын салуды жариялады. Делавэр штатының Уилмингтон қаласындағы DuPont порошок компаниясының жарнама бөлімі жаңа ұнтақ зауытында шамамен 200 адам жұмыс істейтінін күтті. Салынған зауытта 10 000 жұмысшы жұмыс істеуге мүмкіндік болды. Жаңа зауыт пен жұмысшылар мен олардың отбасылары үшін салынған жаңа қалаға 1885 жылы аммиак динамитін ойлап тапқан американдық химик Рассел Сильванус Пенниманның құрметіне Пенниман деп ат қойылды. Бұл динамит Альфред Нобельдің бастапқы құрамында қолданылған глицеринге қарағанда қауіпсіз болды. Өркендеген шағында Пенниманда 15 000 адамға арналған тұрғын үйлер, жатақханалар, дүкен, пошта бөлімі, банк, полиция бөлімі, шіркеу, YWCA, YMCA, асхана, және аурухана болды. Американдық Қызыл Крестің Йорк округі бөлімшесі DuPont зауытын және Пенниман тұрғындарын қолдау бойынша алғашқы жұмыстарын бастады. 1916 жылдың күзінде Пеннимандағы зауыттың бірінші бөлігі аяқталды. Көбінесе Пенниман зауыты немесе DuPont зауыты #37 деп аталатын бұл зауыттағы жоғары жалақылар айналасындағы ауданнан жұмысшыларды тартты. Фермерлер егін егуде қиындыққа тап болды, себебі ауыл шаруашылығы жұмысшылары қару-жарақ зауыттарына кетіп қалды. Ауданға адамдардың көптеп келуіне байланысты жалдау ақысы мен азық-түлік бағасы өсті. Chesapeake and Ohio темір жолы (C&O) Уильямсбургтен шамамен 3 шақырым шығысқа қарай Йорк өзеніне дейін Жарым арал бөлімінде қосымша теміржол құрылысын салды. C&O депосы 1916 жылдың 1 маусымында ашылған DuPont станциясы үшін пайдаланылуға тиіс болды. 1916 жылдың шілдесінде Уильямсбург сауда палатасы C&O компаниясынан қала мен Пенниман арасында жолаушылар пойызын іске қосуды сұрады. 1918 жылдың күзіне қарай Пенниман шамамен 15 000 тұрғыны бар қалаға айналды; Уильямсбург пен Пенниман арасында күніне үш жолаушы пойызы қатынады.
In 1916, the E. I. DuPont Nemours company announced that it would develop a large black powder and shell loading plant facility six miles northeast of Williamsburg in York County. The publicity department of the DuPont Powder Company, Wilmington, Delaware estimated that there would possibly be about 200 men employed at the new powder plant. The plant as built was large enough to have 10,000 employees. The new plant and the new town for the workers and families were named Penniman, in honor of Russell Sylvanus Penniman, an American chemist who is credited with the invention of ammonia dynamite in 1885, a safer form than the nitroglycerin used with Alfred Nobel's original formulation. At its peak, Penniman had housing for 15,000, and included dormitories, a store, a post office, bank, police station, church, YWCA, YMCA, Mess Halls canteen, and a hospital. The York County Chapter of the American Red Cross began its initial activities in support of the Dupont Factory and residents of Penniman. In the fall of 1916, the first unit of the plant at Penniman was completed. Commonly known as the Penniman Plant or as Dupont plant #37, the high wages paid at the plant attracted workers from the surrounding area. Farmers were greatly handicapped in putting in their crops owing to the exodus of farm labor to the munition plants. Rents and food prices rose in the area with the influx of population. The Chesapeake and Ohio Railway (C&O) built a spur track on the Peninsula Subdivision from a point about 2 mile (3 km) east of Williamsburg (mp 33) to the York River site. The C&O depot was to be used for the DuPont station, which opened on June 1, 1916. In July 1916, the Williamsburg Chamber of Commerce requested the C&O establish passenger train service between the city and Penniman. By the fall of 1918, Penniman was a town of about 15,000 inhabitants; three passenger trains a day passed each way between Williamsburg and Penniman.
Соғыс аралығы
1918 жылы қарашада Бірінші дүниежүзілік соғысын аяқтаған қару тоқтату туралы келісімге қол қойылды, бұл оқ-дәрі зауытының қажеттілігінің аяқталуын білдірді. Көп ұзамай ауыл тоқырап, жабылды. Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін Пенниман қысқа мерзімге демилитаризациялық шаралар үшін пайдаланылды. "Ұлы соғыс" деп аталған соғыс аяқталғаннан кейін жұмыс тоқтаған соң Пенниман жұмысшылары кетіп қалды. 1919 жылдың маусым айына қарай Пенниман халқының саны 100-ден аспайды деп есептелді. DuPont компаниясы көптеген жабдықтары мен құрылыстарын демонтаждады. 1923 жыл мен 1943 жыл аралығындағы шамамен 20 жыл бойы жер жеке меншікте болды және оны шаруашылыққа пайдаланды немесе қараусыз қалды.
In November 1918, the armistice which ended World War I was signed, which meant the end of need for the ammunitions plant. The village eventually deteriorated and closed. For a while after World War I, Penniman was used for demilitarization activities. The workers of Penniman left when the jobs ended after what everyone called "the Great War." By June 1919, population of Penniman was estimated at fewer than 100. DuPont dismantled most of its equipment and facilities. During the approximately 20 years between 1923 and 1943, the land was in private ownership and was used for farming or left idle.
Екінші дүниежүзілік соғыс: Читам қосымшасы
Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде 1942 жылы АҚШ Әскери-теңіз күштері Йорк өзенінің жағасындағы жерді Читэм аннексисін құру үшін иеліктен шығарды. Иеліктен шығарылған мүліктің көп бөлігі Пенниманның құрамына кірді. Бұл жер тағы да соғысқа пайдаланылды, бұл жолы АҚШ Әскери-теңіз күштері үшін мемлекеттік қойма және тасымалдау орталығы ретінде. Читэм аннексисі 1943 жылдың маусым айында Норфолк, Вирджиниядағы Әскери-теңіз жабдықтау қоймасының серіктес бөлімшесі ретінде Хэмптон Роудс аймағында ірі көлемде сақтау мүмкіндіктерін ұсыну үшін іске қосылды. Мұнда бензин, дизель және басқа да отындардың көп мөлшерде сақталуы қамтамасыз етілді. Сонымен қатар, бұл ауылдық аймақ Әскери-теңіз кемелерінен шыққан медициналық материалдар сияқты зиянды қалдықтарды кездерге салу үшін де пайдаланылды.
During World War II, in 1942, the U. S. Navy condemned more than along the York River to establish Cheatham Annex. Much of the condemned property was part of Penniman. The land was placed into war use again, this time as government owned storage and shipping facility for the U. S. Navy. Cheatham Annex was commissioned in June 1943 as a satellite unit of the Naval Supply Depot in Norfolk, Virginia to provide bulk storage facilities in the Hampton Roads area. The supplies handled there included bulk storage of gasoline, diesel and other fuels. The rural location was also used to dispose of toxic waste such as medical materials from Navy ships.
Мұра
2007 жылдан бастап, Читэм қосымшасының жеріндегі жоғалған Пенниман қаласының қалған бөлігі солтүстік-батысында Кемп Пирримен шектеседі, ол, хабарлама бойынша, Орталық барлау агенттігінің (ЦРУ) оқу орталығы, көбінесе «Ферма» деп аталады. Пенниманның сатып алынуына ұқсас жағдайларда, үкіметтің жерді әскери нысанға айналдыруы Магрудер және Биглер Милль атты тағы екі қаланы қамтыды. Олардың халқы көшіріліп, ауылдардың бір бөлігі қайта құрылды. Бұл аймақтардың бәріне кіруге тыйым салынған. Әскери резервациялардың оңтүстігінде, 199 мемлекеттік тас жолынан бастап, 64-ші мемлекетаралық тас жолының солтүстігінен Уильямсбургке қарай созылатын Пенниман жолы, Йорктауннан ескі колониялық астанаға дейін өткен Ескі Уильямсбург жолының солтүстік бөлігін сақтайды. Ол Теңіз қару-жарақ станциясы және Читэм қосымшасының жері арқылы өтеді. Форт Магрудердің жанында, Американдық Азамат соғысы кезіндегі Уильямсбург қорғаныс желісінің орталық бөлігі орналасқан жерде, Пенниман жолы Джеймс Сити және Йорк округтерінің шекарасын құрайды, жаңадан салынған Мерримак тас жолымен қиылысып, Уильямсбург қала шекарасына дейін созылады және Екінші көше мен Пейдж көшесінің жанында аяқталады.
As of 2007, the remaining portion of the site of the lost town of Penniman on the Cheatham Annex property is bordered to the northwest by Camp Peary, which is reportedly a Central Intelligence Agency (CIA) training facility often referred as "The Farm." In circumstances similar to the acquisition of Penniman, the government takeover of the land into a military facility consumed two other towns, Magruder, and Bigler's Mill. Their populations were relocated and parts of the villages were redeveloped. Access to all these areas is restricted. To the south of the military reservations, extending from State Route 199 just north of Interstate 64 toward Williamsburg, Penniman Road still largely follows the northern portion of the Old Williamsburg Road which led from Yorktown to the old colonial capital city. It passes through the Naval Weapons Station and Cheatham Annex property. Near Fort Magruder, the centerpiece of the Williamsburg Line of defensive works during the American Civil War, Penniman Road forms a border of James City and York counties, crossing the much newer Merrimack Trail as it winds its way into the city limits of Williamsburg, ending near Second Street and Page Street.