Кіріспе
Сторд көпірі (Stordabrua) – Норвегияның Вестланд графтығындағы Сторд муниципалитетіндегі Сторд және Фёйно аралдары арасындағы Дигнернессундетті кесіп өтетін аспалы көпір. Көпірдің ұзындығы – , негізгі аралығы – , ал төменгі бөлігінен биіктігі – . Ол Е39 Еуропалық тас жолының екі қатарын және жаяу және велосипед жолының біріктірілген нұсқасын қамтиды. Бұл Стордты Бёмлоға және одан әрі материкке жалғайтын «Үшбұрыш байланысы» желісінің бір бөлігі. 2010 жылы көпірден тәулігіне орташа 5021 көлік өткен. Көпір мен байланыс ашылғаннан бастап 2013 жылдың 30 мамырына дейін төлемақы алынатын болды. Өткелге қатысты жоспарлар 1960 жылдары пайда болды, ал 1990 жылға дейін солтүстікке қарай понтондық көпір салу ұсынылған. Сторд көпірі Бёмлафьорд туннелімен байланыстыру туралы шешім қабылданғаннан кейін жобаланды. Жобаға жергілікті экологиялық ұйымдар мен Норвегияның Жолдар басқармасы қарсылық білдірді, өйткені жаңа жоспарлар аяқталу мерзімін ұзартады. Құрылысты NCC және HBG Steel Structures компаниялары бірлесіп жүргізді. Құрылыс 1999 жылы басталды және Норвегияда кабельдер алғаш рет құрылыс алаңында тоқылды. Көпірдің құны 442 миллион норвегиялық кронды (NOK) құрады және ол 2000 жылдың 27 желтоқсанында пайдалануға берілді.
The Stord Bridge (Stordabrua) is a suspension bridge which crosses Digernessundet between the islands of Stord and Føyno in Stord Municipality in Vestland county, Norway. The bridge is long, has a main span of and a clearance below of It carries two lanes of European Route E39 and a combined pedestrian and bicycle pathway. It is part of the Triangle Link, a fixed link which connects Stord to Bømlo, and both to the mainland. In 2010, the bridge had an average 5,021 vehicles per day. The bridge and the link was a toll road from the opening until 30 May 2013. Plans for a crossing arose in the 1960s; and until the 1990s proposals were for a pontoon bridge further north. The Stord Bridge was conceived after the decision to combine the crossing with the Bømlafjord Tunnel. The project was resisted both by local environmental groups and the Norwegian Public Roads Administration, the latter because the new plans would delay completion. Construction was undertaken by a joint venue between NCC and HBG Steel Structures. Construction started in 1999 and was the first bridge in Norway to have the cables spun on site. The bridge cost 442 million Norwegian krone (NOK) and was taken into use on 27 December 2000.
Өмірбаян
Үшбұрышты байланыс орнатудың себебі Сторд және Бёмло аралдары арасындағы тұрақты байланысқа деген қалау болды. Алғашқы құжатталған ұсыныстар 1960 жылдары жасалды және Бергеннің солтүстігіндегі Нордхордланд көпіріне айналатын көпірді салу жоспарларынан шабыт алған Стоксюндет арқылы понтон көпірін салуды қамтиды. 1973 жылы Бёмло, Сторд және Фитжар муниципалдық кеңестері жоспарлау процесін бастауды шешті, ол Сёрстоккен мен Фолдрёйхольмен арасындағы понтон көпірінің оңтайлы болатынын анықтады. Бұған қоса, Фитжар архипелагы арқылы көпірлер салу және Шписсой мен Фёйно арқылы өту қарастырылды. Кеме жүргізу саласы наразылық білдірді, олар кеме қатынасы үшін бұл бұғазды пайдалануды жалғастыруды қалады. Аралдар бес паром қызметінің желісімен байланысты: Скьершолман – Валеваг Сторд пен Свейоны, Скьершолман – Утбьоа Сторд пен Виндафьордты, Сагваг – Сигжарваг Сторд пен Бёмлоны байланыстырды, ал Бёмло Мостерхамн – Валеваг паром және Лангеваг – Буаваг паромдары арқылы құрлыққа байланысты. 1980 жылдардың басында Сёрстоккенде Сторд әуежайының құрылысы жоспарланды. Осылайша, 1982 жылы Стоксюндет арқылы көпір салу жоспарлары қайтадан көтерілді, бұл жолы Бёмло индустриясы, жаңа әуежайға жету үшін пароммен жүруге тура келді. 1983 жылдың мамыр айында инженер Харальд Мёйнерге жаңа есеп дайындауды тапсырған комитет құрылды. Ол үш ұсыныс ұсынды: Фолдрёйхольмен мен Литланесет арасындағы понтон немесе аспалы көпір; Сетранесет пен Соккбликжо арасындағы аспалы көпір, ол жаңа әуежайдың оңтүстігінде аяқталады; және Фитжар архипелагы арқылы өтпей, Шписсой мен Дигернес арасындағы біріктірілген тұрақты байланыс. Соңғы ұсыныста алғаш рет құрлыққа тұрақты байланыс ұсынылды. Норвегияның азаматтық авиация басқармасы әуежайға жақын жердегі аспалы көпірдің салынуына қарсылық білдірді, бірақ одан әрі орналасқан көпірдің салынуына келісім берді. 1984 жылы Вестланд қоғамдық жолдар басқармасы Бёмлодағы көлік қозғалысы туралы зерттеу жүргізді. Осы және басқа да пікірлерге сүйене отырып, агенттік Фолдрёйхольмен мен Сёрстоккен арасындағы, Бёмло мен Сторд арасындағы паромнан солтүстікке қарай понтондық көпір салуды артық көретінін мәлімдеді. Оның құны 190 млн. NOK, қосымша жолдар 40 млн. NOK деп бағаланды. 1982 жылы оңтүстікке қарай құрлыққа тұрақты байланыс орнату жоспарлары басталды, оның ішінде Дигернессундетте көпір, Шписсейсундетте тас жол және төменгі көпір және Гассасундетте төменгі көпір салу көзделді. Сонымен қатар, Фёйнодан Свейоға дейін туннель салу қажет болды. Бұл ұсыныс аяқталған Үшбұрыш байланысына ұқсас болды. 1986 жылдың желтоқсан айында Мемлекеттік жол басқармасы көпірлік шешімді ұсынды. SBT өзінің атын Sunnhordland Bru og Tunnelselskap деп өзгертті, ал басқарманың көпшілігі тұрақты байланысты қолдауды қабылдады. Норвегияның жағалау басқармасы пантондық көпір салуға рұқсат бермейтінін мәлімдеді. 1987 жылдың 26 маусымында SBT паромдық қызметтерге алдын ала жол ақысын жинау үшін жұмыс істеуге шешім қабылдады. 16 қыркүйекте басқарма 660 млн. NOK шығындалатын үшбұрышты ұсынысты бір ауыздан қолдады. Бұл туралы Хордаландтың қоғамдық жолдар басқармасы сынға алды, олар үшбұрышты байланысты жоспарлау үшін көп уақыт кететінін және солай аяқталатынын мәлімдеді. 1988 жылдан бастап экологиялық қорғаушылар Үшбұрыш байланысына белсенді қарсылық білдіре бастады. Ең белсенділері - Норвегияның табиғатты қорғау және табиғат пен жастарды қорғау қоғамының жергілікті бөлімдері, олар жолдың Фёйно және Наутой аралдарына жергілікті қайық қозғалысына ауыр зардаптар әкелетінін мәлімдеді. Оның орнына олар қала әкімдеріне пантондық көпірді таңдауға кеңес берді. Жобаның тағы бір қарсыласы Үшбұрыш байланысының асығыс құрылысына қарсы іс-қимыл комитеті болды, ол 1991 жылғы муниципалды сайлаудан кейін шешімді кейінге қалдыруды, муниципалды кеңестердің жұртшылық тарапынан қолдау табуын қамтамасыз етуді талап етті. Гисл Тжонг жобаның тәуекелі үлкен екенін және жол ақысының қанша уақытқа созылатыны белгісіз екенін айтты: олар 60 немесе 15 жыл болуы мүмкін. Оның орнына ол алдын ала жол ақысын жинап алуды қалады. 1988 жылдың ақпан мен наурыз айларында әртүрлі қалалық кеңестерде Үшбұрыш байланысы қабылданды. Хордаландтың қоғамдық жолдар басқармасы әлі де понтондық көпірді қолдап, бас жоспар бойынша екі жарым жыл жұмыс текке кеткенін мәлімдеді. 1989 жылдың басында Үшбұрыш желісінің жаңа бас жоспары жарияланды. 1989 жылдың соңында қала және округ әкімдері паромдар үшін алдын ала жол ақысын төлеуді мақұлдады. Олар жинақтауды 1990 жылдың 1 шілдесінен бастауды ұсынды, бірақ бұл ұсынысты үкімет дереу қолдамады. 1991 жылдың шілдесінде бас жоспар Мемлекеттік кеңес тарапынан мақұлданды. 1992 жылдың 10 желтоқсанында Парламент паромдарға алдын ала төленетін жол ақысын мақұлдады, ол 1993 жылдың 1 қаңтарынан күшіне енді. Билет бағасы 10 мен 12 NOK аралығында өсті. Бұл паром қызметкерлерінен наразылық тудырды, олар өз жұмыстарын жоятын жол ақысын жинауға мәжбүр болатындарын мәлімдеді. Даму жоспары бойынша жұмыс 1992 жылы басталды. Оған қауіпсіздік және қоршаған ортаны жақсарту шаралары кірді, бұл жобаның құнын 200 млн. NOK-қа арттырды. Көпірге алғашқы ұсынылған атау – Стордбруа; кейін қалалық кеңестер мен атау комиссияларының ұсынысымен ол Стордабруа деп өзгертілді.
Құрылыс
Stord көпірінің құрылысы Bømla көпірінің құрылысымен бірдей келісімшарт аясында жүргізілді, ол 1998 жылдың желтоқсанында Triangle Contractors компаниясына, NCC және HBG Steel Structures бірлескен кәсіпорнына тапсырылды. Жұмыс негізінен NCC компаниясымен жүргізілді, ал HBG палубаның болаттан жасалған бөліктері мен кабельдерге жауапты болды. HBG бұрын 1997 жылы ашылған Osterøy көпірінің болат конструкциясын салған болатын. Кабельдерді жасауға Brown Beach Associates және Hordaland Mekaniske Verksted компаниялары тартылды. Құрылыс 1999 жылдың 20 ақпанында басталды. 1999 жылдың 25 қыркүйегінде тіреулер аяқталғаннан кейін, кабельдің жоғарғы жағын бір бағытта, ал төменгі жағын екінші бағытта айналдыратын, платформадан алға-артқа қозғалатын тасымалдаушыны орнату жұмыстары жүргізілді. Жүйеде екі барабан тірегі бар, әрқайсысында төрт катушка сым орналасқан. Әр тіректе бір уақытта бір ғана катушка қолданылады, бұл катушкаларды ауыстыру кезінде жұмыстың тоқтауын азайтуға мүмкіндік береді. Сымдар қысым корпусы арқылы біріктірілді. Жүйедегі тепе-теңдік тепе-теңдік мұнарасы арқылы сақталды. Басты кабельді орау 2000 жылдың 2 наурызында басталып, 14 сәуірде аяқталды. Кабельдер жеті шоғырдан тұрады, әрқайсысы 420 сымнан құралған, олардың диаметрі 1,570 мегапаскальді құрайды. Палуба секциялары HBG компаниясы Нидерландының Schiedam қаласында жасалып, Barge арқылы Stordқа тасымалданды. Әрбір секция ұзындығында және екі дәнекерленген бөліктен тұрады. Жұмыс 2000 жылдың маусым айында аяқталды. Көпірдің Føyno жағындағы арқалық көпір ретінде салынған бөлігі, көпірдің астындағы шалшық фиордты топырақпен толтыру, содан кейін көпірді салу және топырақты қайта алып тастау арқылы салынды. Құрылысқа 700 000 адам-сағат жұмсалып, құны 442 миллион NOK құрады. Көпір 2000 жылдың 27 желтоқсанында Bømlafjord туннелімен бірге пайдалануға берілді. ұзындығында,