Гарпсихордшы – гарпсихордда ойнайтын музыкант. Жеке орындаушы, аккомпаниатор немесе оркестр мүшесі ретінде жұмыс істейді. Барокко музыкасы, концерттер.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Клавесинші – клавесинді ойнайтын адам. Клавесиншілер солист ретінде, аккомпаниатор ретінде, камералық музыкант ретінде немесе оркестр мүшесі ретінде, немесе осы рөлдердің кез келген комбинациясы ретінде ойнай алады. Соло клавесиншілер клавесинге арналған жекелеген сонаталарды немесе оркестрмен сүйемелденетін концерттерді орындай алады. Аккомпаниатор клавесиншілер әншілерге немесе аспапшыларға (мысалы, скрипкашыға немесе барокко флейташысына) сүйемелдеуі мүмкін, дауысқа (немесе аспапқа) және клавесиноға арналған шығармаларды немесе оркестрлік партиялардың оркестрлік азайтылған нұсқасын орындайды. Камералық клавесиншілер квартет немесе квинтет сияқты аспаптардың шағын тобында ойнай алады. Барокко стиліндегі оркестрлер мен опералық оркестрлерде әдетте бассо континуо бөлігіндегі акордтарды ойнау үшін клавесинші болады.
Person who plays the harpsichord
A harpsichordist is a person who plays the harpsichord. Harpsichordists may play as soloists, as accompanists, as chamber musicians, or as members of an orchestra, or some combination of these roles. Solo harpsichordists may play unaccompanied sonatas for harpsichord or concertos accompanied by orchestra. Accompanist harpsichordists might accompany singers or instrumentalists (e. g., a violinist or Baroque flute player), either playing works written for a voice (or an instrument) and harpsichord or an orchestral reduction of the orchestra parts. Chamber musician harpsichordists could play in small groups of instrumentalists, such as a quartet or quintet. Baroque style orchestras and opera pit orchestras typically have a harpsichordist to play the chords in the basso continuo part.
Тарих
Көптеген барокко композиторлары клавесин ойнады, соның ішінде Иоганн Себастьян Бах, Доменико Скарлатти, Джордж Фридерик Гендель, Франсуа Куперин және Жан-Филипп Рамо. Осы кезеңде мұндай музыканттар орган мен барлық клавишалы аспаптарда ойнаумен қатар, аспапта континуо ойнағанда оркестрлік музыканы басқаруы да кең таралған. Қазіргі заманғы клавесин ойнауын шамамен үш дәуірге бөлуге болады, бұл құралдың ықпалды жаңартушысы Ванда Ландовсканың мансабынан басталады. «Клавесиннің жаңғыруының» осы кезеңінде музыканттар көбінесе Плейель сияқты шеберлер жасаған, фортепианоның әсеріне ұқсас, салмақты клавесиндерді қолданды. Құралдың жаңғыруы кейбір композиторларды осы құрал үшін арнайы шығармалар жазуға, көбінесе Ландовсканың тікелей өтініші бойынша итермеледі. Томас Гофф және Гобл отбасының Плейельден кейінгі клавесиндерін пайдаланған ағылшын музыканттарының ықпалды келесі тобына Джордж Малкольм мен Турстон Дарт кірді. 1920 жылдардан бастап Гэвин Уильямсон мен Филип Мануэль концерттік турлар арқылы клавесиннің танымалдылығын арттыруға көмектесті және Солтүстік Америка мен Еуропа бойынша өнер көрсеткен «Мануэль және Уильямсон» атты әлемдегі жалғыз клавесин дуэті болды. Олар Францияда да, Нью-Йоркте де Ванда Ландовскамен көп жыл бойы оқыды. 1930 жылдары Мануэль мен Уильямсон Чикаго симфониялық оркестрінің мүшелерімен Бахтың көп клавишалы концерттерін алғаш рет жазды, сонымен қатар Бахтың екі клавесинге арналған До мажордағы концертін Америкада тұңғыш рет орындады. Бұған қоса, олар Куперин мен Рамоның көптеген шығармаларын американдық премьерада көрсетті. Келесі буын клавесиншілері Франк Хаббард және Уильям Дауд сияқты зерттеушілердің жұмыстарының нәтижесінде бұрынғы кезеңнің нақты дәстүрлеріне сәйкес жасалған аспаптардағы қазіргі орындаудың алғашқыларын ашты. Осы буынның орындаушыларының ішінде Изольде Ахлгрим, Ральф Киркпатрик, Игорь Кипнис және Густав Леонхардт болды. Соңғы жылдары Скотт Росс, Тревор Пиннок, Кеннет Гилберт, Кристофер Хогвуд, Жос ван Иммерсель, Тон Купман, Гэри Купер, Дэвид Шредер және Джон Батт сияқты көптеген талантты клавесиншілер пайда болды, олардың көпшілігі аспаптан барокко оркестрін басқарады.
Many baroque composers played the harpsichord, including Johann Sebastian Bach, Domenico Scarlatti, George Frideric Handel, François Couperin and Jean Philippe Rameau. At this time, it was common for such musicians also to play the organ, and all keyboard instruments, and to direct orchestral music while playing continuo on the instrument. Modern harpsichord playing can be roughly divided into three eras, beginning with the career of the influential reviver of the instrument, Wanda Landowska. At this stage of the 'harpsichord revival', players generally used harpsichords of a heavy, piano influenced type made by makers such as Pleyel; the revival of the instrument also led some composers to write specifically for the instrument, often on the request of Landowska. An influential later group of English players using post Pleyel instruments by Thomas Goff and the Goble family included George Malcolm and Thurston Dart. Beginning in the 1920s, Gavin Williamson and Philip Manuel also helped popularize the harpsichord through concert tours, and were the world's only full time harpsichord duo, known as Manuel and Williamson, performing throughout North American and Europe. They had studied for many years with Wanda Landowska both in France and in New York. In the 1930s Manual and Williamson made the first recordings of the Bach multiple keyboard concerti with members of the Chicago Symphony Orchestra, and the duo also gave the American premiere performance of Bach's Concerto in C major for two harpsichords. In addition, they gave American premieres of many works of Couperin and Rameau, among other composers. The next generation of harpsichordists were pioneers of modern performance on instruments built according to the authentic practices of the earlier period, following the research of such scholar builders as Frank Hubbard and William Dowd. This generation of performers included such players as Isohlde Ahlgrimm, Ralph Kirkpatrick, Igor Kipnis, and Gustav Leonhardt. More recently, many outstanding harpsichordists have appeared, such as Scott Ross, Trevor Pinnock, Kenneth Gilbert, Christopher Hogwood, Jos van Immerseel, Ton Koopman, Gary Cooper, David Schrader, and John Butt, with many of them also directing a baroque orchestra from the instrument.
Еңбек жолы
Клавесин, басқа да өнер музыкалық аспаптар сияқты, әдетте жоғары оқу орнынан кейінгі университет немесе музыка консерваториясының бағдарламасында оқытылады, нәтижесінде диплом немесе академиялық дәреже беріледі. Клавесинде ойнау үшін барокко орындаушылық тәжірибесін (фигуралы бас ноталарын оқу, әшекейлер қосу, дұрыс стильде және артикуляциямен ойнау) кеңінен білу қажет болғандықтан, клавесиншілер барокко музыкасы тарихы бойынша курстарды таңдауы мүмкін. Тёрстон Дарттан (1921–1971) бастау алатын дәстүр бойынша, кейбір клавесиншілер тарихи музыка зерттеулері мен клавесинде ойнауды біріктіреді. Барокко стиліндегі кәсіби клавиатурашыдан кейбір шығармаларды түтікшелі орган немесе портативті органмен (мысалы, Тон Купман – клавесинші/органист) ойнау сұралуы мүмкін, сондықтан клавесиншілер орган да оқи алады. Кейбір клавесиншілер ерте музыканың кең ауқымына қызығушылық танытады және қазіргі фортепианоның алдағысы – фортепианоны зерттейді. Барокко оркестріне қосылудан басқа, клавесиншілердің жұмысы көбінесе жеке концерттерге немесе концерттер сериясына жасалған шарттардан тұрады. Классикалық және барокко аспапшылары сияқты, клавесиншілер де өз аспаптарын жеке сабақтарда немесе университеттерде немесе консерваторияларда оқытуы мүмкін. Ән өнерін жақсы білетін клавесинші вокалдық жаттықтырушы немесе хор дирижері бола алады (Джордж Малкольм (1917–1997) – клавесинші және хормейстер болған). Оркестрлік музыканы және дирижерлеуді жақсы білетін клавесинші, Тревор Пиннок сияқты, барокко дәстүрінде, клавиатурадан жетекшілік ететін дирижер болуы мүмкін.
Harpsichord, like other art music instruments, is typically studied in a post secondary university or music conservatory program, leading to a diploma or degree. As harpsichord playing requires an extensive knowledge of Baroque performance practice (regarding realizing figured bass parts, adding ornaments, playing with correct style and articulation), harpsichordists may take courses in Baroque music history. There is a tradition for some harpsichordists, dating back to Thurston Dart (1921 –1971) to combine historical musicology research and harpsichord playing. Since a professional Baroque keyboard player may be asked to play some pieces on pipe organ or portative organ (Ton Koopman is an example of a harpsichordist/organist), harpsichordists may also study organ. Some harpsichordists develop an interest in a wider range of early music, and they may study the fortepiano, a forerunner to the modern piano. With the exception of joining a Baroque orchestra, most harpsichord jobs are likely to be contracts for individual concerts or a series of concerts. Like other Classical and Baroque instrumentalists, harpsichordists may also teach their instrument, either in private lessons or at a university or conservatory. A harpsichordist with an advanced knowledge of singing may be able to become a vocal coach or choir conductor (George Malcolm (1917–1997) was a harpsichordist and choirmaster). A harpsichordist with an advanced knowledge of orchestral music and conducting might become a conductor, in the Baroque tradition, in which the conductor leads from the keyboard, like Trevor Pinnock.