Кристофер Хогвуд: Дирижер және музыка зерттеушісінің өмірі мен қызметі
Christopher Hogwood
Кристофер Хогвуд (1941-2014) – британдық дирижер, музыкант, музыка зерттеушісі. Ежелгі музыканы жаңғыртудағы маңызды тұлға, "Academy of Ancient Music" құрылтайшысы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ағылшын дирижері және музыкатанушы (1941–2014)
English conductor and musicologist (1941–2014)
Кристофер Джарвис Хейли Хогвуд (10 қыркүйек 1941 – 24 қыркүйек 2014) – ағылшын дирижері, клавесинші, жазушы және музыкатанушы. Ежелгі музыка академиясы ансамблінің негізін қалаушы, ол тарихи негізделген орындау өнерінің сарапшысы және 20 ғасырдың соңындағы ежелгі музыканың қайта жандануының жетекші тұлғасы болды.
Christopher Jarvis Haley Hogwood (10 September 194124 September 2014) was an English conductor, harpsichordist, writer, and musicologist. Founder of the early music ensemble the Academy of Ancient Music, he was an authority on historically informed performance and a leading figure in the early music revival of the late 20th century.
Ерте өмір және білім
Ноттингем қаласында туған Хогвуд The Skinners' School, Royal Tunbridge Wells мектебінде оқыды, содан кейін Кембридждегі Пемброк колледжінде музыка және классика пәндерін оқып, 1964 жылы тәмамлады. Кембридждегі құрбылары Дэвид Манроу және Джон Тернер болды. Ол Рэймонд Леппард, Мэри Поттс және Тёрстон Дарттың басшылығымен орындаушылық өнерді және дирижерлік шеберлікті үйренді, кейін Рафаэль Пуяна және Густав Леонхардтпен жұмыс істеді. Британ Кеңесінің стипендиясы бойынша ол Прагада Зюзана Рузиковамен бір жыл бойы оқыды.
Born in Nottingham, Hogwood went to The Skinners' School, Royal Tunbridge Wells, and then studied Music and Classics at Pembroke College, Cambridge, graduating in 1964. Contemporaries at Cambridge included David Munrow and John Turner. He went on to study performance and conducting under Raymond Leppard, Mary Potts and Thurston Dart, and later with Rafael Puyana and Gustav Leonhardt. He also studied in Prague with Zuzana Ruzickova for a year, under a British Council scholarship.
Мансап
1967 жылы Хогвуд Дэвид Манроумен бірге Ерте Музыка Консорциумын құрды. 1973 жылы ол Барокко және классикалық музыканы кезеңдік аспаптарда орындауға маманданған Ежелгі Музыка Академиясын құрды. Хогвуд көптеген операларды дирижерлік етті. 1983 жылы Миссури штатының Сент-Луис қаласында «Дон Джованни» операсымен опералық дебютін жасады. Хогвуд барокко және классикалық репертуармен ең жақсы танылғанымен, 19 ғасыр мен заманауи музыканы да орындады, әсіресе необарокко және неоклассикалық мектептерге, соның ішінде Стравинский, Мартину және Хиндемит шығармаларына ерекше қызығушылық танытты. 2010 жылдың шілдесінде ол Лондонның Грешем колледжінде Музыка профессоры болып тағайындалды, бұл лауазымға бұрын Джон Булл тағайындалған еді. Осы қызметінде ол төрт сериялық тегін қоғамдық лекциялар оқыды: «Нақтылықтың қырлары» (2010–11), «Шедеврдің жасалуы» (2011–12), «Еуропаның музыкалық астаналары» (2012–13) және «Контексттегі музыка» (2013–14). Денсаулығының нашарлауына байланысты соңғы жылы барлық лекцияларын оқи алмады және колледждегі соңғы лекциясынан кейін жеті ай өткен соң қайтыс болды. 2011 жылы Хогвуд Корнелл университетінде өткен Вестфилд халықаралық фортепиано конкурсының қазылар алқасының мүшесі болды. Бұл АҚШ-тағы алғашқы фортепиано конкурсы және әлемдегі екінші осындай жарыс болды. 2012 жылы ол Корнелл университетінде алты жылдық мерзімге Эндрю Д. Уайт профессоры болып тағайындалды. Ол Гарвард университетінің Лоуэлл Хаус аға ортақ бөлмесінің мүшесі болды.
In 1967, Hogwood co founded the Early Music Consort with David Munrow. In 1973 he founded the Academy of Ancient Music, which specializes in performances of Baroque and Classical music using period instruments. Hogwood conducted a considerable amount of opera. He made his operatic debut in 1983, conducting Don Giovanni in St. Louis, Missouri. Although Hogwood was best known for the baroque and classical repertoire, he also performed nineteenth century and contemporary music, with a particular affinity for the neobaroque and neoclassical schools including many works by Stravinsky, Martinů and Hindemith. In July 2010, he was appointed Professor of Music at Gresham College, London, a position originally held by John Bull. In this role he delivered four series of free public lectures on Aspects of Authenticity (2010–11), The Making of a Masterpiece (2011–12), European Capitals of Music (2012–13) and Music in Context (2013–14). He was unable to deliver all of his lectures during his final year of appointment due to illness and it was only seven months after his final lecture at the College that he died. In 2011, Hogwood was a juror for the Westfield International Fortepiano Competition hosted at Cornell University. This was the first fortepiano competition in the United States and only the second competition of its kind in the world. In 2012, he was appointed Andrew D. White Professor at Large at Cornell University, for a six year term of office. He was a member of Lowell House Senior Common Room in Harvard University.
Өңдеу
Хогвудтың редакциялық жұмысына Джон Дауленд және Феликс Мендельсон сияқты алуан түрлі композиторлардың музыкасы енді. Джон Уолштың «Клавесин шебері кітабы I» жинағы 1977 жылы Жаңа Зеландияда қайта табылып (онда Пурселлдің бұрын белгісіз екі туындысы болды), Хогвуд 1980 жылы Оксфорд университеті баспасынан қайта шығарылған басылымды редакциялады. Ол «Карл Филипп Эммануэль Бах: Толық шығармалар» жаңа басылымының төрағасы болды, мақсаты – 2014 жылы К. П. Э. Бахтың музыкасының толық жинағын жариялау еді. Ол моравиялық композитор Пол Враницкийдің (1756–1808) музыкасын зерттеу және жариялауға бағытталған «Враницкий жобасымен» айналысты. Оның соңғы редакциялық жобасы – чех композиторы Леопольд Кожелухтың фортепианолық сонаталарының толық ғылыми басылымы болды.
Hogwood's editing work included music by composers as diverse as John Dowland and Felix Mendelssohn. After John Walsh's collection The Harpsichord Master Book I was rediscovered in New Zealand in 1977 (containing two otherwise new/unknown works by Purcell), Hogwood edited the re issue on Oxford University Press reissue in 1980. He was the chairman of the new edition Carl Philipp Emanuel Bach: The Complete Works, which aimed to publish a complete edition of C. P. E. Bach's music in 2014. He was involved with The Wranitzky Project, dedicated to the study and publishing of the music of Moravian composer Paul Wranitzky (1756–1808). His last editing project was a complete critical edition of piano sonatas by the Czech composer Leopold Koželuh.
Брамс "ашық"
2012 жылы Хогвудтың музыкатану қызметі BBC және Guardian газеттері Иоганнес Брамстың "бұрын белгісіз" фортепиано шығармасын тапқанын жариялағанда кеңінен танылды. Бірақ, бұл шығарма, Albumblatt, бұрыннан мәлім болған. 2011 жылдың сәуір айында қолжазба аукционда сатылды, онда ол "жарияланбаған" және "құнды" деп сипатталды, сондай-ақ қолжазба каталогта толыққанды жарияланды. Бұл шығарманың тұңғыш орындалуын Крейг Шеппард 2011 жылдың 28 сәуірінде өткізді. Шеппард газеттегі мәлімдемені "ақылсыздық" деп бағалады. Хогвудтың шығармасының нұсқасы 2012 жылдың ақпан айында Bärenreiter баспасында, тақырыптық байланысы бар Horn Trio in E flat major, Op. 40 шығармасымен бірге жарық көрді.
In 2012 Hogwood's musicological activities came to the attention of a wider public when the BBC and the Guardian newspaper announced his discovery of a "previously unknown" piano piece by Johannes Brahms. However, it emerged that the work in question, Albumblatt, was already known. The manuscript had been sold at public auction in April 2011, where it was described as "unpublished" and "of great importance," and the manuscript was reproduced in full in the catalogue. The work had been given its premiere by Craig Sheppard on 28 April 2011. Sheppard reportedly described the newspaper claim as "fatuous". Hogwood's edition of the piece was published by Bärenreiter in February 2012 along with the Horn Trio in E flat major, Op. 40, which is thematically related.
Өлім
Хогвуд 2014 жылдың 24 қыркүйегінде Кембридж қаласында ми ісігінен қайтыс болды, 73 жасқа толып, кейіннен он төрт күн өткен соң. Өліміне аз уақыт қалғанда ол азаматтық серіктесі, кинорежиссер Энтони Фабианнан ажырасып кеткен еді.
Hogwood died in Cambridge on 24 September 2014, fourteen days after his 73rd birthday, from a brain tumour. Shortly before his death, he had separated from his civil partner, the film director Anthony Fabian.
Құрметтер
Өлген кезде Хогвуд Кембридж университетінде музыканың құрметті профессоры, Корольдік музыка академиясында тарихи орындау жөніндегі кеңесші қонақ профессоры және Лондон Король колледжінде қонақ профессор болды. Ол Кейбридждегі Иисус колледжінің және Кембридждегі Пемброк колледжінің құрметті мүшесі еді. 1989 жылы Хогвуд Британ империясы орденінің командирі (CBE) атағымен марапатталды. 2008 жылы ол Галле Гендель сыйлығының иегері атанды. 2011 жылы Ирландия Музыкалық қоғамының IRC Харрисон медалімен марапатталды.
At the time of his death, Hogwood was Honorary Professor of Music in the University of Cambridge, Consultant Visiting Professor of historical performance in the Royal Academy of Music and visiting professor at King's College London. He was Honorary Fellow of both Jesus College, Cambridge and Pembroke College, Cambridge. In 1989 Hogwood was appointed a Commander of the Order of the British Empire (CBE). He was a recipient of the Halle Handel Prize in 2008. In 2011, he was awarded the IRC Harrison Medal of the Society for Musicology in Ireland.