Кіріспе

Поуис, Уэльстегі қамал
Поуис аймағындағы мотта және бейли қамалы

Сихарт – Ллансилин қалашығының жанында, Поуис, Уэльсте орналасқан мотта және бейли қамалы. 1996 жылға дейін Сихарт тарихи Денбигшир графтығына қарасты болды, бірақ кейіннен Поуистің Монтгомеришир аймағына қосылды. Сихарт – Оуэйн Глиндӯрдің туған жері.

Орналасқан жері

Сихарт Синллайт өзенінің аңғарында, Афон Танат өзенінің саласында орналасқан. Оуэйн Глиндюрдың сарайы Англия мен Уэльс шекарасынан батысқа қарай шамамен бір километр жерде жатыр, ал шығысында Парк Сихарт деп аталатын орманды аймақ бар. Сарайдың батысында 19 ғасырға дейін округтік сот орналасқан ферма бар. Бұл орын Ллансилиннің оңтүстігінде және Освестридің оңтүстік-батысында орналасқан. Қазіргі кезде бұл жер Cadw-тің қорғауында, кішкентай тұрақ және ақпараттық тақталар бар.

Қалдықтың алғашқы тарихы

Қамал Уэльстің Поуис Фадог аймағында орналасқан, бұл аймақ Уэльстің Поуис Корольдігінің бір бөлігі болған. Нормандтар басып алғаннан кейін, Синллайт және Эдеирнион деген екі комот нормандардың бақылауына өтті. Сихарт немесе «Синллайт Оуэйн» бастапқыда нормандар салған қоршау және мұнаралы қамал (motte and bailey) болғандығына күмән жоқ. «Соңғы сот кітабындағы» жазба бұл оқиғаның 1086 жылға дейін болғанын көрсетеді. Нормандар Эдеирнионның орталығы болған Руг қаласында да қамал салған. Бұл комоттар 1275-1304 жылдары Мадог Крайплдің иелігіне өтті, ол Глиндифрдви және Синллайт Оуэйн иелері деп танымал болды. Мадог Поуис князьдарының тікелей ұрпағы еді, ал Оуэйн Глиндюрдің әкесі Груффуд Файхан II оның немересі болған. Оуэйн Глиндюр 1369 жылы Сихартты мұраға алды және осы қамал-да Глиндюр әйелі Маргарет Ханмер және балаларымен бірге тұрды.

Иоло Гочтің суреті

Иоло Goch Сихартты «он сегіз сарайдың көлеміндегі тоғыз қабатты ғимарат, жасыл төбедегі әдемі ағаш құрылыстар, және әр үйдің бетіне жабысқан қыштардан шатыр, одан түтін шығатын мұржа, тоғыз симметриялық, бір-біріне ұқсас залдар, және әр залдың жанында тоғыз шкаф» деп сипаттады.

Археологиялық дерек

1960 жылдардың басындағы қазба жұмыстары жалпақ төбелі үйіндіде екі ағаш зал болғанын анықтады, олардың біреуі 43 метр ұзындықта еді. Бұл орынның өртелінгенін көрсетеді, бұл Монмуттың Гарриі, кейіннен король Генрих V болған ол, 1403 жылдың мамыр айында осы орынның толық құрылуын бақылау үшін келген кезде жасаған.

Жою

Принц Генрих 1403 жылғы 15 мамырда әкесі король Генрих IV-ге былай деп жазды: "Біз өз адамдарымызды алып, аталған Оуэйннің жақсы салынған, оның басты сарайы Сагернге бардық. Егер ол айтқандай шайқасуға дайын болса, оны сол жерде табамыз деп ойлаған едік, бірақ келгенде ешкімді таппадық. Сондықтан біз бүкіл орынды және оның көршілес ауылдардағы жалға алушыларының көптеген үйлерін өртеп жібердік, содан кейін оны іздеу үшін тікелей Глиндурди (Глиндифрдви) деген басқа жерге бет бұрдық. Біз оның саябағындағы әсем үйді және оның төңірегіндегі барлық жерді өртеп жібердік, содан кейін сол түні сол жерде демалдық."