Ренессанс композиторы: Нино ле Пети және оның шығармалары
Ninot le Petit
Нино ле Пети – француз композиторы Ренессанс дәуірінен (шамамен 1500-1520). Француз патша сарайымен байланысты болған, аты нақты белгісіз. Музыкасы сақталған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Нино ле Петит (сондай-ақ Йоханнес Парви) (шамамен 1500 – 1520 жылдары өмір сүрген) – Ренессанс дәуірінің француз композиторы, бәлкім француз корольдік капелласымен байланысты болған. Оның көптеген шығармалары бірнеше дереккөздерде сақталғанмен, оның нақты есімі белгісіз.
Ninot le Petit (also Johannes Parvi) (fl. ca. 1500 – 1520) was a French composer of the Renaissance, probably associated with the French royal chapel. Although a substantial amount of his music has survived in several sources, his actual name is not known with certainty.
Өмір
ХХ ғасырдың соңғы жартысында музыкатанушылар екі мүмкіндікті қарастырды. Біріншісі, 1979 жылы Бартон Хадсон ұсынғандай, le Petit Иоганн Балтазардың өзі немесе le Petit болуы мүмкін. Себебі, осы есімді әнші 1488 мен 1502 жылдар аралығында Папалық капелласында болған, ал оның аты Ватикан қолжазбасындағы бірнеше "le Petit" мотеттеріне аталған есіммен ұқсас. Екінші мүмкіндік – "le Petit" 1506 және 1510 жылдар аралығында Лангр соборындағы ән оқытушысы Жан Лепетипен бір адам болуы мүмкін. Балтазар 1502 жылы қайтыс болды, ал Лепети 1529 жылдан кейін; стильдік тұрғыдан алғанда, le Petit-тің музыкасы 16 ғасырдың басында жазылған туындыларға ұқсас.
Two identifications have been proposed by musicologists in the latter half of the 20th century. The first possibility, suggested by Barton Hudson in 1979, is that le Petit may have been Johannes Baltazar alias le Petit, since a singer of that name was in the papal chapel between 1488 and 1502, and his name resembles that in the attribution of some "le Petit" motets in a Vatican manuscript. The second possibility is that "le Petit" may be the same as Jean Lepetit, the singing master at Langres Cathedral between 1506 and 1510. Baltazar died in 1502, Lepetit after 1529; stylistically the music of le Petit suggests composition in the first two decades of the 16th century.
Музыка және әсер
Ле Петидің стилі француз патшалық капелласымен байланысты ең белгілі француз композиторлары Антуан де Февин мен Жан Мутонның стиліне ұқсас. Ол анық гармонияларды, кейде ұзақ дуэттермен үзіліске ұшырайтын текстураны және үш өлшемді контрастты бөлімдерді қалайтын, Февин мен Мутон стильдерін белгілі бір дәрежеде үйлестіретін. Оның шансондары жеңіл және ашық текстуралы, ғасырдың соңындағы жанрдың дамуын болжамдайды. Пьер Молу өзінің танымал "Mater floreat florescat" мотетінде Ле Петиді сол заманғы жетекші композиторлардың бірі деп тізімдеген (бұл туынды, шамамен 1517 жылы жазылған, музыкатанушыларға сол кездегі композиторлардың аса пайдалы тізімін ұсынады, француз патшалық капелласымен байланысты композиторларды атап, Молу оларды сол дәуірдегі ең шебер деп есептеген).
Le Petit's style is similar to that of Antoine de Févin and Jean Mouton, the two most famous French composers associated with the French royal chapel. He preferred clear harmonies, a texture occasionally broken by long duets, and contrasting sections in triple meter, somewhat blending the styles of Févin and Mouton. The chansons are light and open in texture, foreshadowing the developments in the genre later in the century. Le Petit was listed by Pierre Moulu in his famous motet Mater floreat florescat as one of the leading composers of the day (this work, probably written around 1517, provides to musicologists a particularly useful list of composers working at the time, naming the composers associated with the French royal chapel which Moulu thought the most eloquent of the time).
Шығармалары
Ле Петидің бір мессасы, сондай-ақ төрт мотет және 16 шансон сақталған. Оның көптеген шығармалары басқа авторларға да жатқызылған; кейбіреулері, мысалы, "Lourdault lourdault garde que tu feras" шығармасы, қазір басқа біреудің (осы жағдайда, Loyset Compère) туындысы деп есептеледі. Бір қолжазбада көптеген шансон сақталған, бірақ қасиетті музыканың үлесі салыстырмалы түрде аз болғандықтан, ал Молу оны белгілі композитор ретінде тізімдегендіктен, оның көптеген музыкасы жоғалып кеткен болуы мүмкін деп болжауға болады.
One mass by le Petit has survived, as well as four motets and 16 chansons. Many of his works have also been attributed to others; some, such as Lourdault lourdault garde que tu feras, are now considered to be reliably the work of others (in that case, Loyset Compère). Since one large block of chansons survived in one manuscript, but relatively little sacred music, and yet Moulu listed him as a famous composer, it can be inferred that most of his music has been lost.