Филадельфия Блейзерс: Қысқа ғұмырлы хоккей командасы
Philadelphia Blazers
Филадельфия Блейзерс: хоккейная команда ВХА, игравшая в Филадельфии в 1972-73. История команды, переезды в Ванкувер и Калгари. Хоккей, ВХА, Филадельфия.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Филадельфия Блейзерс – Дүниежүзілік хоккей лигасының (WHA) 1972–73 маусымындағы хоккей командасы, Филадельфия қаласында негізделген. Команданың өз алаңы Филадельфия конгресс залы мен Азаматтық орталығы болды. Франшиза бастапқыда Флорида штатының Майами қаласында құрылып, «Screaming Eagles» деп аталу жоспарланған, бірақ қаржылық қиындықтар мен қолайлы аренаның болмауына байланысты франшиза Филадельфияға көшірілді. Филадельфияда бір маусым ойнағаннан кейін, команда 1973–74 WHA маусымының басында Ванкуверге көшіп, «Ванкувер Блейзерс» аталды. Екі жыл өткен соң франшиза тағы көшіп, бұл жолы Калгари қаласына орналасты, онда «Калгари Ковбоиз» деп аталды. 1977 жылы франшиза таратылды.
Former ice hockey team of the World Hockey Association
The Philadelphia Blazers were an ice hockey franchise in the World Hockey Association (WHA) for the 1972–73 WHA season based in Philadelphia. The team's home ice was the Philadelphia Convention Hall and Civic Center. The franchise was originally intended to be based in Miami, Florida, and called the Screaming Eagles, but due to money problems and a lack of a suitable arena, the franchise instead moved to Philadelphia. After only one season in Philadelphia, the team relocated to Vancouver for the start of the 1973–74 WHA season and became the Vancouver Blazers. Two years later the franchise moved again, this time to Calgary where it was called the Calgary Cowboys. In 1977, the franchise folded.
Тізбе құрамы
1972 жылғы маусымда бизнесмендер Бернард Браун мен Джеймс Куперге «Майами Скриминг Иглз» командасының құқықтары, сондай-ақ командамен келісімшартта болған ойыншылар (қақпашы Берни Пэрент қоса) бизнесмен Герб Мартиннен берілді. Браун мен Купер кейіннен франшизаны Филадельфияға көшіріп, оны «Блейзерс» деп атады. Олар сондай-ақ Дерек Сандерсонмен бес жылдық келісімшартқа 2,6 миллион долларға қол қойды, бұл сол кезде кәсіби спортшыға төленген ең жоғары жалақы еді. Бұл келісім көп шу көтерді, бірақ ол даулы болды, себебі көптеген хоккей сарапшылары Сандерсонның бұрынғы карьерасы мен қабілеті мұндай жалақыны қажет етпейді деп ойлады.
In June 1972, businessmen Bernard Brown and James Cooper were granted the rights to the Miami Screaming Eagles, along with the players who were under contract with the team (including goaltender Bernie Parent), from businessman Herb Martin. Brown and Cooper then moved the franchise to Philadelphia and renamed it the Blazers. They also signed Derek Sanderson to a five year contract for $2.6million, which at the time was the highest salary ever paid to a professional sports player. The signing produced a great deal of publicity, but it was controversial as well, since many hockey pundits felt that Sanderson's prior career and ability did not warrant such a salary.
Негізгі маусым
Блейзерлер WHA-ның тұңғыш маусымына ата-анасы, Сандерсон және команданың ойыншы-жаттықтырушысы болып тағайындалған Джон Маккензи сияқты жұлдыздармен үлкен үмітпен келді. Бірақ олардың үміттері көп ұзамай күңкіреп, Маккензи маусымға дайындық ойынында жарақат алды, ал Парент пен Сандерсон да жарақаттанды. Команданың 1972 жылғы 13 қазандағы алғашқы үйіндегі ойыны да апатқа ұшырады: аренаға кешігіп келгеннен кейін мұзға шыққан «Замбони» дұрыс жасалмаған мұздың салмағын көтере алмай жарылып, ойынды кейінге шегеріп жіберді. Парент пен Маккензи қайтып келгенге дейін команда алғашқы 20 ойынының 16-сын ұтылды. Осы уақыт аралығында Маккензидің орнына Фил Уотсон жаттықтырушы болып тағайындалды. Сонымен қатар, Сандерсон команданы тастап кетті; сегіз ойыннан кейін (онда ол үш гол және үш нәтижелі пас берді) және үлкен дау-дамайдан соң, иелері оған келісімшартының қалған бөлігін бұзу үшін 500 000 доллар төледі, ол Бостон Бруинс клубына оралды.
The Blazers had high hopes going into the inaugural WHA season with such stars as Parent, Sanderson, and John McKenzie, who was named the team's player coach. However, their hopes were soon dashed as McKenzie suffered an injury in a pre season game, and Parent and Sanderson also suffered injuries. The team's first home game on October 13, 1972, was also a disaster: when the Zamboni drove onto the playing surface after arriving late at the arena, the improperly made ice could not support its weight and cracked open, forcing the game to be rescheduled. The team lost 16 of its first 20 games before Parent and McKenzie returned. During this time, McKenzie was replaced as coach by Phil Watson. Also, Sanderson left the team; after only eight games (in which he scored three goals and three assists) and considerable controversy, the owners paid him $500,000 to void the remainder of his contract, and he returned to the Boston Bruins.
Плей-офф
"Блейзерс" маусым бойынша жақсарды. Андре Лакруа лигадағы ұпайлар бойынша көшбасшы болды, ал Дэнни Лоусон 61 гол соқты. Олар WHA-ның ең жарқын жұлдыздарының біріне айналды, ал Лакруа лиганың барлық уақыттағы ең көп гол соққан ойыншысы болды. Паренттің қақпашылық шеберлігінің арқасында команда 38 жеңіс және 40 жеңіліс көрсеткішімен плей-оффқа ілікті. Алайда, Парент плей-оффтың бірінші ойынынан кейін (Кливленд Крусадерстерге 3–2 есебімен жеңіліс) команданы тастап кетті, қақпаны қорғау міндетін ұзақ жылдар бойы НХЛ-де ойнамаған, 40 жастан асқан резервтік қақпашы Марсель Пейль мен юниорлық деңгейден кейінгі тәжірибесі Шығыс хоккей лигасының 30 ойынынан аспаған 20 жастағы Ив Аршамбоға тапсырды. "Блейзерс" тез жеңіліске ұшырады, плей-оффта тек төрт ойын ғана өткізді. Паренттің агенті Говард Дж. Каспер команданың оның көп жылдық келісімшарына кепілдік беру үшін эскроу шотына салынған ақшаны қайтарып алғанын және ақша толық қайтарылғанша Парент қайта оралмайтынын мәлімдеді. Ол сондай-ақ Парент тұрақты жалақы алуда қиындыққа тап болғанын және команда оның медициналық шығыстарын төлемейтінін айтты. Парент ешқашан "Блейзерс" құрамына қайта оралмады, келесі маусымда "Филадельфия Флайерс" командасына оралды.
The Blazers improved as the season went on. Andre Lacroix led the league in points, and Danny Lawson scored 61 goals; they would prove to be two of the WHA's brightest stars, and Lacroix would become the league's all time leading career scorer. Coupled with Parent's goaltending, the team made the playoffs with a record of 38 wins and 40 losses. However, Parent left the team after the first game of the playoffs (a 3–2 loss to the Cleveland Crusaders), leaving netminding duties in the hands of backup Marcel Paille, who had not played in the NHL for almost eight years and was then over 40 years old, and 20 year old Yves Archambault, whose total experience above juniors was 30 games in the Eastern Hockey League. The Blazers were quickly swept, lasting only the minimum four games. Parent's agent, Howard J. Casper, claimed that money deposited into an escrow account to guarantee his full multi year contract had been withdrawn by the team and that Parent would not return until the money was repaid; he also alleged that Parent was having trouble getting his regular salary and that the team was not paying medical expenses for him. Parent never rejoined the Blazers, returning to the Philadelphia Flyers the following season.
Көшіру
Мұзда жақсы өнер көрсеткеніне қарамастан, «Блейзерлер» командасы кассада орнықты Ұлттық хоккей лигасының (NHL) «Флайерлер» командасына тең келмеді, олар сол кездегі заманауи «Спектрум» аренасында ойнады. НХЛ командасымен бәсекелесу жағдайы жақсы болғанда да қиын болған болар еді, бірақ «Блейзерлер» үшін жағдай одан да нашарлады, себебі олардың дебюті «Флайерлердің» мұзда бәсекеге қабілетті болуымен бірге келді, олар алғаш рет жеңісті рекорд тіркеді, содан кейін екі маусым қатарынан Стэнли кубогын жеңіп алды. «Блейзерлердің» «Азаматтық орталықта» нашар қатылуын жеңе алатынына ешқандай мүмкіндік болмады, орташа толтырылуы 50% төмен болды, сондықтан Браун мен Купер «Блейзерлерді» бір маусымнан кейін Джим Паттисонға сатты. Паттисон команданы Ванкуверге көшірді. Кәсіби хоккейдегі соңғы белсенді «Блейзерлер» ойыншысы – Дэйв Хатчинсон, ол 1983–1984 жылғы NHL маусымынан кейін карьерасын аяқтады. Кез келген деңгейдегі соңғы белсенді «Блейзер» – Рон Пламб, ол 1986 жылға дейін Англияда ойнады.
Despite making a decent account of themselves on the ice, the Blazers were no match at the box office for the Flyers of the established National Hockey League (NHL), who played at the then state of the art Spectrum. While competing with an NHL team would likely have been difficult in the best of circumstances, for the Blazers matters were made worse as their debut coincided with the Flyers becoming competitive on the ice, posting their first winning record before ultimately winning consecutive Stanley Cups in the two following seasons. With no reasonable hope of the Blazers overcoming poor attendance at the Civic Center, which averaged less than 50% of capacity, Brown and Cooper sold the Blazers to Jim Pattison after only one season. Pattison moved the team to Vancouver. The last active Blazers player in major professional hockey was Dave Hutchinson, who retired after the 1983–84 NHL season. The last active Blazer at any level was Ron Plumb, who played in England until 1986.