1943 жылғы «Стиглз» командасы: Ұлттық футбол лигасының бірігуі

Кіріспе

Уақытша 1943 жылғы NFL командасы маусымы

«Стиглс» – 1943 жылғы маусымда Пенсильвания штатының екі Ұлттық футбол лигасы (NFL) командасы, «Питтсбург Стиллерс» және «Филадельфия Иглз» бірлесіп құрылған команда. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде екі команда да көптеген ойыншыларын әскери қызметке шақыруға байланысты, бірлескен команданы құруға мәжбүр болды. Лиганың ресми тізілімінде команда «Фил-Питт Комбайны» деп аталады, бірақ ресми түрде тіркелмеген «Стиглс» есімі тарихта қалып, кеңінен танылды.

Тарих

Бірлескен Питтсбург-Филадельфия командасының мүмкіндігі Екінші дүниежүзілік соғыстан бірнеше жыл бұрын туындаған. «Пенсильвания Кистонерс» командасы 1939 жылы ұсынылды, мақсаты «Стиллерс» және «Иглз» командаларының иелері екі команданың біреуін сатып алып, екіншісін Массачусетс штатының Бостон қаласындағы меншік иелеріне өткізу болатын. Лига шенеуніктері бұл жоспарды қабылдамады, бірақ нәтижесінде «Иглз» командасының иесі Берт Белл «Стиллерс» франшизасында үлес иесі болды, бұл күрделі меншік «екі қадамды» операцияға ұласты. Америка 1941 жылдың 7 желтоқсанында Жапонияның Перл-Харборға жасаған шабуылынан кейін Екінші дүниежүзілік соғысқа қатысты. Кәсіби футбол ойнауға жаратылған жастағы жігіттердің көпшілігі елдері үшін күресуге дайын болды. 600 NFL ойыншысы қарулы күштерге қосылды. Ел соғыста болғандықтан, президент Франклин Д. Рузвельт ойын-сауық пен спортты қажетті демалыс ретінде бағалады. Ол Бейсбол комиссары Кенесу Маунтин Лэндиске хат жолдады, онда американдықтардың көңіл-күйі үшін Бейсболдың маңыздылығына назар салынды. Аталған хатта футбол туралы ештеңе айтылмады, себебі бейсбол әлі де «Американың сүйікті ойыны» ретінде танымал болды және футбол одан асып түскен жоқ. Бірақ 1943 жылғы жылдық көктемгі жиналысында NFL бейсболдың үлгісімен жүріп, ойынды жалғастыруға шешім қабылдады. Басқа футбол лигалары, мысалы 1940-41 жылдардағы Америка футбол лигасы, «Дикси лигасы» және «Америка қауымдастығы» операцияларын тоқтатуға шешім қабылдады, нәтижесінде NFL және оның Батыс жағалаудағы серігі, Тынық мұхиты жағалауындағы кәсіби футбол лигасы, сол кезде кәсіби футбол ойнайтын жалғыз лигалар болып қалды.

Кезекті жобалар

Футбол ойнау үшін АҚШ-та қалған жас жігіттер көбінесе әскерге шақырудан кейінге қалдырылғандар еді. «Стейглс» командасының ойыншылары физикалық кемшіліктері немесе күтіп отырған туыстары болуы, жасының кіші болуы немесе ойнауға рұқсат алған әскери қызметкерлер еді. 1943 жылы НФЛ ойыншыларын жіктеудің үш түрі болды. Бірінші топ – III А. Егер ер адамның күтіп отырған әйелі, ата-анасы, әжесі, ағасы немесе апасы сияқты оған тәуелді адамдары болса, әскерге шақыру комиссиясы оны басқа кандидаттар қарастырылғанша шақырмайтын еді. 1943 жылдың соңында, жұмыс күшіне деген қажеттілік артып, III А санатындағы адамдарды Пёрл-Харборға шабуылға дейін туған немесе бала күткен үйленген әкелер деп белгіледі. Туған күні 1942 жылдың 15 қыркүйегі болды, Пёрл-Харборға шабуылдан соң тоғыз ай бір апта өткен соң. Әскерге шақырудан кейінге қалдырудың екінші тобы – II А, II В және II С – маңызды азаматтық жұмыстарда, қару-жарақ, оқ-дәрі және материалдар өндірісінде, немесе ауыл шаруашылығында жұмыс істейтін ерлерден тұрды. Үшінші топқа (IV F) созылмалы жаралар, жазылмаған жарақаттар, дене мүшелерінің кемістіктері, нашар есту қабілеті және жартылай соқырлық сияқты денсаулық проблемаларынан әскери қызметке жарамсыз деп танылғандар кірді. Көптеген футболшылар өздерінің патриоттық міндеттерін орындап, елге қызмет етуге ниеттенді, ал футбол ойнауға жарамды адам үшін IV F санаты ұят болды. «Стейглс» командасының ойыншысы және болашақ Даңқ залының мүшесі Билл Хьюит маусымның ортасында команданы тастап кетті. Ол қорқынышқа және одан кейін өзін кінәлі сезінуге шыдамады. Хьюит 1971 жылы Профутбол Даңқ залына енгізілді. Бірақ ойыншылар кімнің соғысқа баруға болатынын немесе бармайтынын шешкен жоқ. Көптеген адамдар қалыпты өмір сүре алды және тіпті футбол ойнай алды, бірақ әскер оларды жарамсыз деп тапты. 1943 жылы көптеген НФЛ ойыншыларының денсаулықтарына байланысты әскерге бара алмады. «Стейглс» командасының үздік қабылдаушысы Тони Бова 17 рет допты ұстаған, бір көзі соқыр, екіншісі жартылай соқыр еді. «Стейглс» командасының қорғаушысы Эд Майклс есту қабілеті нашар болды, ал орталық ойыншы Рей Грейвс бір құлағынан естімейтін еді. Бір қорғаушының бір көзі соқыр, екіншісінің көру қабілеті нашар болды. «Стейглс» командасының шабуылшысы Джон Батлер нашар көруі мен тізесіне байланысты әскерге шақыру комиссиясы оны IV F санатына жатқызғаннан кейін алғашқы ойынын өткізді. Плейскикер және допты тепкіш Трой Смит протез аяқпен ойнады.

The young men who remained in the States to play football were mostly those who were deferred from the draft. The Steagles players were either unfit for military service for physical or dependency reasons, age, or were active servicemen who had obtained leave to play. Three types of draft deferments defined 1943 NFL players. The first group was called III A. If a man had persons dependent upon him for support, such as a wife, parent, grandparent, brother, or sister, the draft board would not make him a priority until other possible candidates had been taken. In late 1943, with increasing manpower requirements, the government defined a man classified as III A as a married father whose child or children was born or conceived prior to the attack on Pearl Harbor. The cutoff date for birth was September 15, 1942, precisely nine months and one week after Pearl Harbor. The second group of draft deferments, II As, II Bs, and II Cs, consisted of those men who worked in critical civilian occupations, war industries producing and preparing ammunition, weapons and materials, or agriculture. The third group (IV Fs), were those men deemed unfit for military service due to ailments such as chronic ulcers, improperly healed injuries, defects of the extremities, bad hearing, and partial blindness. Most NFL football players wanted to do their patriotic duty and serve their country, and for a man fit to play football, an IV F classification was an embarrassment. One Steagle and future Hall of Famer, Bill Hewitt, quit in the middle of the season. He could not take the ridicule and subsequent guilt feelings anymore. Hewitt was good enough to be inducted into the Pro Football Hall of Fame in 1971. However, the players were not making the decisions on who could or could not fight. Many men could lead normal lives and even play football, but the military had deemed them unfit; numerous NFL players in 1943 had medical problems that kept them out of the military. Tony Bova, the Steagles' leading receiver with 17 receptions, was blind in one eye and partially blind in the other. Steagles guard Ed Michaels was nearly deaf and center Ray Graves was deaf in one ear. One starting defensive end was blind in one eye and nearly legally blind in the other. The Steagles tailback John Butler made his first start one day after being classified IV F by his draft board for poor eyesight and bad knees. Placekicker and punter Troy Smith had a prosthetic leg.

1943 жылғы NFL көктемгі кездесулері

Тіпті осы уақытты ұзартулармен бірге, НФЛ командаларының құрамы нашарлап кетті. «Кливленд Рамс» командасы қызметін тоқтатты, ал «Питтсбург Стиллерс» командасында келісімшарт бойынша бар болғаны алты ойыншы қалды, «Филадельфия Иглз» командасында болса он алты ғана болды. 1943 жылғы НФЛ драфты көп көмектеспеді. Драфттан өткен ойыншылардың көпшілігі НФЛ командаларына қосылудың орнына соғысқа кетіп қалды. Бұл мәселені одан әрі ушықтырған нәрсе – Джордж Престон Маршалл және басқа да НФЛ иелерінің қара терілі ойыншыларға он жылдық тыйым салуын жалғастыруға деген талабы болды, бұл Кенни Вашингтон сияқты потенциалды ойыншыларды қабылдауға мүмкіндік бермеді. Лига 1943 жылғы маусымды бастамас бұрын тоқтауға жақын болды, бірақ ол жалғасты. «Стиллерс» командасының иесі Арт Руни лиганың аман қалуы үшін кем дегенде сегіз команда қажет екенін білді. Рунидің идеясы – «Стиллерс» пен «Иглз» командаларын біріктіру еді. Бұл ой оған екі жыл бұрын ойлаған «Пенсильвания Кистонерс» командасын құру туралы ойдан кейін келді. «Иглз» командасының иесі Алексис Томпсон, АҚШ армиясында ефрейтор болып қызмет етіп жатқан, келісімшарт бойынша кем дегенде 16 ойыншысы болғандықтан, бұл жоспарға аса ынталы болған жоқ. Алайда, Томпсон 1941 жылы Рунидің олармен қалаларды ауыстырғанын еске алды, бұл оған «Иглз» командасын Филадельфияда, Нью-Йорк қаласына жақын жерде сақтап қалуға мүмкіндік берді. Осыдан командаларды біріктіру туралы келісімге қол жеткізілді. Лига бірігуге 5–4 дауыспен келісім берді. Бірақ, бірнеше иелері бірігудің бәсекелестікке қатысты әділ емес артықшылықтар беретін команданы құруы мүмкін екеніне қатысты алаңдаушылықтарын білдірді. Бірігу Томпсонның талаптарына сәйкес Филадельфияның пайдасына сәл еңкейді. Команда «Филадельфия Иглз» деп аталады және Филадельфияда орналасады. Рунидің ықпалы шектеулі болды, ол үстелге бар болғаны алты ойыншыны әкелді. Алайда, ол Питтсбургте екі ойын өткізуге, ал Филадельфияда төрт ойын өткізуге қол жеткізді. Команда Питтсбургтің қара және алтын түстерінің орнына «Иглз» командасының жасыл және ақ түстерін киеді. Бұл оқиға «Стиллерс» тарихында (1941 жылдан басқа, сол жылы қара және алтынмен қатар жасыл және ақ түстер де қолданылған) команданың түстері қара және алтыннан өзгеше болған жалғыз жағдайды құрады. Лига сонымен қатар қалқандардың міндетті түрде қолданылатынын және лиганың 1944 жылы кеңейетінін, «Бостон Янкс» командасы лигаға кіру үшін 50 000 доллар төлейтінін мәлімдеді.

Even with these deferments, NFL rosters were hurting. The Cleveland Rams suspended operations and the Pittsburgh Steelers had only six men left under contract while the Philadelphia Eagles had only sixteen. The 1943 NFL Draft did not help much. Most players drafted went off to the war instead of joining NFL teams. Further exacerbating the issue was the continued insistence of George Preston Marshall and other NFL owners on continuing the ten year old ban on black players, which disqualified potential replacement players such as Kenny Washington. The league nearly ceased operations before the 1943 season, but it continued. Steelers' owner Art Rooney knew that the league needed at least eight teams to survive. Rooney's idea was to merge the Steelers with the Eagles. This idea came quickly to him since two years earlier he thought about combining the two teams into the Pennsylvania Keystoners. Eagles' owner Alexis Thompson, who was serving in the US Army as a corporal, was not as keen on the plan since he at least had 16 players under contract. However, Thompson remembered how Rooney in 1941 swapped cities with him which allowed him to keep the Eagles in Philadelphia close to his New York City home. This led to an agreement on combining the teams. The league approved the merger by a vote of 5–4. However, several owners expressed fears that the merger would produce a team with an unfair advantage. The merger had a slight lean in favor of Philadelphia based on stipulations imposed by Thompson. The team would be known as the Philadelphia Eagles and be based in Philadelphia. Rooney had very little leverage, bringing only six players to the table. However, he was successful in landing two home games in Pittsburgh, while Philadelphia would host four. The team was also to wear the Eagles' green and white colors instead of Pittsburgh's black and gold. This event officially marked the only time in the Steelers history (other than in 1941 when green and white were used as well as black and gold) that the team colors were something other than black and gold. The league also stated that helmets were mandated for the first time and that the league would expand in 1944 with the Boston Yanks paying $50,000 for entry into the league.

1943 жылғы маусым

Филадельфияның "Грейси Нил" және Питтсбургтің Уолт Кислинг командалары бас бапкерлер болып тағайындалды, себебі әр бапкер төмендетілуге келіспеді. Бұл бірнеше мәселелерге әкелді: біріншісі, екеуі бір-бірін жек көреді. Екіншіден, Кислингтің өз ойыншылары оны ұнатпады, сондықтан «Бүркіттер» ойыншыларынан оны ұнатуын күту қиын болды. Дегенмен, Нил Кислингтің Филадельфиядағы Сент-Джозеф колледжіндегі лагерьге кешігіп келгенін пайдаланды. Кислинг келген кезде, Нилдің командасы Т формациясын үйреніп жатты, ол сол кезде колледж футболындағы сәттілігі үшін Фрэнк Лихи (Нотр-Дам) және Ред Блейк (Армия) қолданғандықтан, баршаның назарына ілікті. Бұл қақтығыс Нилдің команданың шабуыл координаторы болуына, ал Кислингтің қорғаныс координаторы болуына әкелді. Бас бапкерлік міндеттер екеуі арасында бөлісті. Қорғаушы Эрни Стилдің айтуынша, екі бапкердің арасындағы жағдай соншалықты нашарлаған, Кислинг пен Нил ойынға дейінгі жаттығу кезінде қызу даудан кейін алаңнан шығып кеткен. Олар ойынға оралды, бірақ ойыншылар таң қалды. Бірақ 1943 жылы «Стиглс» және 1944 жылы «Кард Питт» командаларынан кейін Питтсбург 1952 жылға дейін бір қанатты формацияны қолданды, бұл оны негізгі шабуылдық құрылым ретінде соңғы қолданған NFL командасы етті. Сол кездегі тағы бір қиын мәселе – «Стиллерс» және «Бүркіттер» штат ішіндегі қаһарлы қарсыластар болды (қазіргі НХЛ-дегі «Питтсбург Пингвинс» пен «Филадельфия Флайерс» бәсекелестігі сияқты) және әдетте екі команда да жыл сайын турнир кестесінің төменгі жағында қалатын. «Стиглс» – барлық ойыншылары соғыс уақытында толық жұмыспен қамтылған жалғыз кәсіби спорт командасы болды, бұл команда талабы болды. Футбол ойнау – қосымша іс-шара ретінде қарастырылды. Команданың 22 ойыншысының барлығы қорғаныс өндіріс зауыттарында толық жұмыс істеді. Питтсбургтің ойыншыларының бірі, Тед Дойл, «Westinghouse Electric» компаниясында жұмыс істеді және кейіннен оның жұмысы Манхэттен жобасына көмектескенін білді, бұл Мэтью Алгеоның «Соңғы команданың орны» кітабында сипатталғандай, Американың алғашқы атом бомбасын жасауға бағытталған жоба болды. Маусым басталғанда, жанкүйерлер мен газеттер команданы «Стиглс» деп атады, бұл «Стиллерс» және «Бүркіттер» атауларының қосындысы. Бұл атау екі қалаға да лайықты және жақсы естілді. «Стиглс» аты Филадельфиядан басқа елдің көп бөлігінде команданың ресми аты болды, ал Филадельфияда жазушылар және тіпті команда өздерін «Филадельфия Бүркіттері» деп атауға талап етті. «Питтсбург Пресс» газетінің спорт редакторы Чет Смит 1943 жылғы 23 маусымдағы бағанында біріктірілген командаға «Стиглс» деген атты алғаш рет қолданды. Бірте-бірте команда бірігіп, Шиб Паркте «Бруклин Доджерс» және «Нью-Йорк Джайентс» командаларын жеңгеннен кейін 2:0 есебімен көшбасшы болды. «Нью-Йорк Джайентс» командасына қарсы ойында «Стиглс» 10 рет допты жіберіп алды (2021 жылға дейін NFL рекорды), бірақ 28:14 есебімен жеңіске жетті. Дегенмен, команда сыртқы ойындарда сүрінді және жеті ойыннан кейін 3:3:1 есебін көрсетті, үшінші жеңісі мен тең ойыны қорғаныстағы чемпион «Вашингтон Редскинс» командасына қарсы болды. Команда Питтсбургтің «Форбс Филд» стадионында Хэллоуин түні «Чикаго Кардиналс» және 21 қарашада «Детройт Лайонс» командаларына қарсы қайта жиналды. Маусымның соңғы аптасына кіріп, 5:3:1 есебімен «Стиглс» дивизион чемпионатына үміттене отырып, Шиб Паркте 35 000 жанкүйердің алдында Дон Хатсон және «Грин-Бэй Пэкерс» командаларымен кездесті. «Грин-Бэй» ойынды 38:28 есебімен жеңіп, «Фил Питт» есебін 5:4:1-ге жеткізіп, «Вашингтон» және «Нью-Йорк» командаларынан бір ойынға қалып қойды.

Philadelphia's Greasy Neale and Pittsburgh's Walt Kiesling would be co head coaches because each coach refused to be demoted. This led to several problems: the first being that the two men hated each other. Secondly, Kiesling's own players did not like him; so asking the Eagles players to like him was too much to ask. However, Neale took advantage when Kiesling was delayed en route to camp which was held at St. Joseph's College in Philadelphia. By the time Keisling arrived, Neale already had the offense learning the T formation, which was all the rage in those days because of its success in college football that was used by Frank Leahy at Notre Dame and by Red Blaik at Army. This conflict led to Neale serving as the team's offensive coordinator; while Kiesling served as the defensive coordinator. They would then split head coaching duties. According to defensive back Ernie Steele, the situation between the two coaches got so bad that Kiesling and Neale walked off the field after a heated argument during practice before a game. They returned for the game; but the players were nonetheless stunned. However, after the Steagles' in 1943 and Card Pitt in 1944, Pittsburgh reverted to using the single wing formation through 1952, becoming the last NFL team to ever use it as its primary offensive set. Another difficult issue at the time was that the Steelers and Eagles were bitter intrastate rivals (much like the NHL's Pittsburgh Penguins Philadelphia Flyers rivalry of today) and usually both teams ended up near the bottom of the standings each year. The Steagles were the only professional sports team where all the players held full time war jobs as it was a requirement of the team. Playing football was seen as an extracurricular activity. All of the 22 players on the roster kept full time jobs in defense plants. One of Pittsburgh's players, Ted Doyle, worked at Westinghouse Electric and figured out later that his work assisted the Manhattan Project, which was America's effort to build the first atomic bomb, according to Matthew Algeo's book Last Team Standing. As the season got underway, fans and newspapers began calling the team the Steagles, a combination of Steelers and Eagles. It had a nice ring to it and was fair to both cities. Steagles eventually became the common name used for the team throughout most of the country, except in Philadelphia, where the writers and even the team insisted on being called the Philadelphia Eagles. Chet Smith, the sports editor of the Pittsburgh Press, was initially the one who wrote in a column the moniker Steagles for the merged team, in a June 23, 1943 column. Slowly, the team began to come together, and jumped out to a 2–0 start after defeating the Brooklyn Dodgers and New York Giants at Shibe Park. Against New York, the Steagles fumbled ten times (still an NFL record as of 2021), but managed to win 28–14. The team stumbled on the road, though, and after seven games sported a 3–3–1 mark, with their third win and the tie coming against the defending champion Washington Redskins; the team regrouped with two at Pittsburgh's Forbes Field, against the Chicago Cardinals on Halloween Night and over the Detroit Lions on Nov. 21. Going into the season's final week, the 5 3 1 Steagles, with still a shot at the division championship, met Don Hutson and the Green Bay Packers in front of 35,000 fans at Shibe Park. Green Bay would go on to win the game 38–28, however, putting Phil Pitt at 5 4 1, one game behind Washington and New York.

Кесте

Апта Күні Қарсылас Нәтиже Есеп Тіркелген рекорд Сыртқы алаң/Стадион Көрермендер Сілтеме 1 Бруклин Доджерс Ж 17–0 1–0 Шиб Парк 11,131 2 Нью-Йорк Гигантс Ж 28–14 2–0 Шиб Парк 15,340 3 Қазан 17 Чикаго Беарс Ж 21–48 2–1 Wrigley Field 21,744 4 Қазан 24 Нью-Йорк Гигантс Ж 14–42 2–2 Polo Grounds 42,681 5 Қазан 31 Чикаго Кардиналдар Ж 34–13 3–2 Форбс Филд 16,351 6 Қараша 7 Вашингтон Редскинс Т 14–14 3–2–1 Шиб Парк 32,694 7 Қараша 14 Бруклин Доджерс Ж 7–13 3–3–1 Ebbets Field 7,613 8 Қараша 21 Детройт Лайонс Ж 35–34 4–3–1 Форбс Филд 23,338 9 Қараша 28 Вашингтон Редскинс Ж 27–14 5–3–1 Griffith Stadium 35,540 10 Желтоқсан 5 Грин Бей Пэкерс Ж 28–38 5–4–1 Шиб Парк 34,294 Ескерту: Бір дивизиядағы қарсыластар қалың шрифтпен көрсетілген.