Кіріспе
1904 жылы П. Г. Водхаус жазған "Уильям Телл тағы да айтылды" романы - Уильям Телл аңызын прозада және өлеңде суреттермен қайта баяндаған. Негізгі прозалық элементті П. Г. Водхаус жазды, ал Филип Дадд фронтиспис пен 15 толық беттік суреттерді, барлығы түсті. 15 суреттің әрқайсысына Джон У. Хоутонның өлеңдері қосылған. Кітап 1904 жылы 11 қарашада Адам және Чарльз Блэк, Лондон баспасында жарық көрді және "Бидди О'Салливанға Рождестволық сыйлық ретінде" арналды. Вудхаус кітаптарын 43 адамға арнады; "Бидди О'Салливан" соңғысы болды. Оның жеке басы 2006 жылға дейін белгілі болмады, ол Денис О'Салливанның (18691908) жас қызы ретінде анықталды, ол 1900 жылдардың басында Вудхаустың досы болған актер және әнші.
William Tell Told Again is a retelling of the William Tell legend in prose and verse with illustrations. The main prose element was written by P. G. Wodehouse, while Philip Dadd supplied the frontispiece and 15 full page illustrations, all in colour. The 15 illustrations were each accompanied by a verse written by John W. Houghton, who also wrote the prologue and epilogue in verse. The book was published on 11 November 1904 by Adam & Charles Black, London, and was dedicated "to Biddy O'Sullivan for a Christmas present". Wodehouse dedicated books to 43 different people; "Biddy O'Sullivan" was the last to be traced. Her identity was not known until 2006, when she was identified as the young daughter of Denis O'Sullivan (1869–1908), an actor and singer who was a friend of Wodehouse in the early 1900s.
Стиль
Вудхаустың прозасы - атақты әңгімелер қайта айтылған пародия. Ол дәстүрлі аңыздың негізгі контурларын сақтайды, бірақ әңгіменің көптеген бөліктеріндегі жекелеген элементтерді олардың комикалық құндылығы үшін бұрмалайды. Кітапта қолданылған тіл балаларға арналған қайта айтылған әңгімелерде қолданылатын аздап жасанды, өрнектелген прозаға еліктейді, кейде "Мен сенемін!" сияқты архаикалық сөз тіркестерімен. Кітапта Вудхаус кейінірек өзінің комик романдарында жиі қолданатын стильдік құрылғылардың кейбір мысалдары бар. Мысалы, Телл әңгімесінде түрлі метафораларды қолданады: "Қожайындар, - деп жалғастырды Телл, - революцияның су тасқыны ашылды. Олар осы күннен бастап біздің арамызда төрешіміз орнатқан қанаушылықтың шұңқырларын күлге айналдырып жатқан елде жүретін болады". Америкалық басылымды 1904 жылдың желтоқсан айында Нью-Йорктегі Макмиллан баспасы импорттан алынған парақтардан шығарды. Уильям Телл Телл Айн деген кітап Вудхаус жинағы "The Eighteen Carat Kid and Other Stories" жинағына енген. Эвлин Во 1961 жылы Вудхаустың шығармалары аясында кітап туралы былай деп жазды: "Коллекционерлер Уильям Теллдің "Керек айтылған" және "Свуп" сияқты ертедегі еңбектерін библиографиялық сирек кездесетіндер ретінде бағалайды, бірақ оларда болашақта не болатыны туралы уәде табу мүмкін емес". Алайда, Барри Фелпс өзінің "П. Г. Водхаус: Адам және миф" (1992) атты кітабында Уильям Теллдің "Кереге айтылды" және "Сыртқа ұмтылу!" "Екі кітап та Вудхаустың ертедегі шығармалары, олар суретшілік емес, ақша үшін тез жазылып, оларға толысқан, тыйылмайтын жаңалық береді. Ол оларды жазуды ұнататыны анық және олар болашақта не болатынын көрсетеді". 2003 жылы шыққан Plum Sauce: A P. G. Wodehouse Companion кітабында Ричард Усборн Уильям Телл Толд Агейн туралы былай деп сипаттады: "Водхаустың қысқа, көңілді әңгімесі, Филип Дэддтің керемет түсті суреттері және Джон В. Хоугтонның суреттерге керемет өлең жазулары.