Кіріспе

1527 жылы Моғол империясы мен Раджпут конфедерациясы арасындағы шайқас

Мевар патшалығы
Марвар патшалығы
Амбер патшалығы
Вагад патшалығы
Меват патшалығы
| бас қолбасшы1 = Бабур, Хумаюн, Байрам Хан, Устад Әли Қули, Мустафа Руми, Чин Тимур Хан, Мир Халифа, Мир Абдул Азиз, Мир Мұхаммед Әли Хан, Хусрау Шах Кокулташ, Касим Хусейн Хан, Заман Мирза, Аскари Мирза, Хиндал Мирза, Сәйід Махди Хауажа, Асад Малик Хаст
| бас қолбасшы2 = Рана Санга, Притхвирадж Качваха, Малдев Ратхор, Калянмал Ратход, Вагадтың Удай Сингхы, Бхармал Ратход, Медини Рай, Хасан Хан Мевати, Мертаның Ратан Сингхы, Маник Чанд Чаухан, Чандрабхан Чаухан, Чундаватың Ратан Сингхы, Кам Дев Сингх Сикарвар, Радж Рана Аджа Джхала Бари Садри, Рао Рамдас, Гокалдас Пармар, Делварана Раджрана Саджа Джхала, Сильхади (шайқас ортасында Моғол әскеріне қосылды)
| күш 1 = 40 000 – 50 000
20 000 атты әскер
Белгісіз саны бар оқ атар қарулы жаяу әскер, айналмалы зеңбіректер, минометтер
Белгісіз саны бар үнді одақтастары
| күш 2 = 80 000 – 100 000 раджпуттық атты әскер және 500 зәрлі соғыс пілдері. 201 000 раджпут-ауған атты әскері (Абул Фазлдың мәліметтері бойынша)
| қазалар1 = Ауыр
| қазалар2 = Ауыр
Бұл Солтүстік Үндістанда оқ-дәрінің кеңінен қолданылған алғашқы шайқастардың бірі болды. Шайқас Темуридтер мен Раджпуттар үшін де ауыр қазаларға әкелді. Бабур шайқаста жеңіске жеткен соң раджпуттардың бастарынан пирамида жасады деген әңгіме бар.

Өмірбаян

1524 жылға дейін Бабурдың мақсаты өзінің билігін Пәнджабқа кеңейту болды, ең алдымен ата-бабасы Тимурдың мұрасын орындау үшін, себебі ол оның империясының бір бөлігі болған. Солтүстік Үндістанның үлкен бөлігі Лоди әулетінің Ибрахим Лоди билігінде болды, бірақ империя құлдырап, көптеген дезертирлер болды. Бабур бұған дейін 1504 және 1518 жылдары Пәнджабқа шабуыл жасаған еді. 1519 жылы ол Пәнджабқа шабуыл жасауға тырысты, бірақ ондағы қиындықтарға байланысты Кабулға қайта оралуға мәжбүр болды. 1520–21 жылдары Бабур қайтадан Пәнджабты жаулап алуға кірісті, ол «Хиндустанның екі қақпасы» деп аталатын Бхира мен Сиалкотты оңай басып алды. Бабур Лахорға дейінгі қалаларды жаулап алды, бірақ Қандахардағы көтерілістерге байланысты тоқтауға мәжбүр болды. 1523 жылы ол Сикандар Лодидің інісі Алам хан Лодиден, Пәнджаб губернаторы Дәулат хан Лодиден және Ибрахимнің ағасы Алауддиннен Дели сұлтандығына шабуыл жасау туралы шақыру алды. Алам жеке Бабурдың сарайына барып, оған Үндістанның саяси жағдайы туралы айтты. Бабур өзінің бірнеше ақсүйектерін Пәнджабты барлауға жібергеннен кейін келісті. Бұл ақсүйектер аймақты зерттеп, Үндістанға шабуыл жасау жоспарын мақұлдады. Алайда, моғолдар мен Лоди көтерілісшілерінің арасында пікірталас болды. Алам Бабурдан Делиді өзіне беруін талап етті, себебі ол моғолдарды әлсіреген Лоди сұлтандығына шабуыл жасауға шақыруда маңызды рөл атқарды. Бабур бас тартты, сондықтан Алам өз әскерін алып, Делиді қоршауға алды, онда оның әскерін Ибрахим Лоди жеңді. Дәулат хан да Бабурды сатып, 40 мыңдық әскермен Сиалкотты моғол гарнизонынан тартып алып, Лахорға қарай аттанды. Дәулат хан Лахорда жеңілді және осы жеңісі арқылы Бабур Пәнджабтың даусыз билеушісі болды.

Бабурнамаға сәйкес, Рана Санга да Ибрагимге қарсы Бабурға көмектесуді ұсынған, бірақ Бабур Лодиге шабуыл жасап, Дели мен Аграны басып алғанда, Санга ештеңе істемеді, көрінеді, ойын өзгертті. Бабур бұл кері қайтуға наразы болды; өзінің өмірбаяндық еңбегінде Бабур Рана Санганы келісімді бұзғаны үшін айыптайды. Алайда, раджпут көздері керісінше айтады және Санга Лоди империясына қарсы жеңіске жеткенін және Бабурдың көмегіне мұқтаж болмағанын мәлімдейді. Керісінше, Бабур Рана Сангаға барып, Лоди империясына қарсы одақ құруды ұсынды. Тарихшы Сатиш Чандра Санга Бабур мен Лоди арасындағы ұзақ күресті елестетіп, содан кейін ол қалаған аймақтарды басып алуы мүмкін деп болжайды. Чандраның пікірінше, Санга моғолдар жеңіске жеткен жағдайда Бабур Дели мен Аградан Тимур сияқты, қалалардың қазыналарын басып алғаннан кейін кетеді деп ойлаған болуы мүмкін. Бабурдың Үндістанда қалуға ниеттенгенін түсінген соң, Санга Бабурды Үндістаннан шығаруға немесе оны Ауғанстанға шектеуге болатын үлкен коалиция құруға кірісті. 1527 жылдың басында Бабур Санганың Аграға қарай жылжуы туралы хабар ала бастады. Джадунат Саркардың айтуынша, Бабурдың Хиндустанға шабуыл жасауы үшін шақырудың қажеті болмады. Кабулда бекінгеннен кейін Бабур Ибрахим Лодидің сарайындағы Дәулат хан Лоди басқарған Пәнджабқа шабуыл жасай бастады. Дәулет өз қожайынына адал болмады және Лоди империясына қарсы Бабурмен одақтасты. Бұл Бабурдың Үндістанға кіруіне және Дәулет пен Ибрахимды құлатуына мүмкіндік берді. Мевар патшалары мен Моғол империясы туралы ғылыми еңбектерімен танымал болған индуолог Гопинат Шарма Рана Санганың Бабурға елші жібергені туралы теорияны сол кездегі фактілік дәлелдермен жоққа шығарды. Шарма Санга сол кезде Солтүстік Үндістанның ең күшті индус патшасы болғанын, ал Бабурдың Үндістанда беделін әлі қалыптастырмағанын айтты. Осы жағдайда Бабурдың Солтүстік Үндістанның ең үлкен және ең күшті жауымен одақтасуы тиімді болды. Сондай-ақ, Бабур Сангамен жасаған одағы туралы ешқандай мәлімет бермеді, ал Дәулет хан мен Алам хан Лодимен жасаған келісімдері туралы мәліметтер берді. Бабурнаманың өзі де сенімді емес, себебі ол көптеген мәліметтерді, мысалы, бірінші Панипат шайқасындағы әскер саны туралы, жеңісін жоғары бағалап көрсетті, бұл қазіргі зерттеулер тұрғысынан алғанда шамадан тыс. Ең бастысы, сол кездегі индустар мен мұсылмандардың ешбір жазушысы Санганың Кабулға елші жібергенін айтпаған, ал олардың барлығы Лодилер туралы айтады. Сондықтан, Шарманың сөздерімен айтқанда, кейінгі жазушылардың Бабурдың нұсқасын сынсыз қабылдағаны өкінішті.