Кіріспе

Махарау Шекхажи (1433–1488) – 15 ғасырдағы Үндістанның раджпут әкімі. Ол қазіргі Үндістанның Раджастан штатындағы Сикар, Чуру және Джунджуну аудандарын құрайтын Шехавати аймағының атымен аталады. Оның ұрпақтары Шехаваттар деп белгілі.

Туу

Рао Мокал 1445 жылы қайтыс болғаннан кейін, он екі жасар Махаро Шехаджи әкесінің Амарсар жерлерін мұраға алды. Оның ата-анасы Шехаджиге есім қойған шейхтен дұға тілегендігі айтылады. 1445 жылы әкесі Мокалдың ерте қайтыс болуына байланысты Шехаджи 12 жасында Наян және Барвада биліктерінің, сондай-ақ тағы 24 ауылдың басшысы болды.

Өмір

Шекхажи әкесінің мұрасын алғанда, оның абыройы мен билігі Амбердің Лорд Парамоунтінің қызғанышын тудырды. Оған шабуыл жасалды, бірақ Пунни патандарының көмегімен ол өзінің үстемдігінің қайта-қайта шабуылдарына сәтті қарсы тұрды. Осы кезеңге дейін олар Амбер князьдерін феодалдық тәлімгерлер ретінде мойындады және одақтың белгісі ретінде бастапқы мүлікте өсірілген барлық тайыншаларды салық ретінде төледі. Бұл мәселе бойынша туған дау Шекхават колонияларының уақыт-уақыттарымен ана мемлекеттен бөлінуінің негізгі себебі болды (бірақ олардың қарқынды өркендеуіне бағынышты), бұл Савай Джай Сингх билікке келгенге дейін жалғасты, ол олардан бағыну және қаржылық жеңілдік алды. Шекхажи ең кіші ұлы Раймалға жақсы орналасқан жағдайды қалдырды. Рау Раймалдан кейін Рау Лункаран (1548-1584) Амарсардың басшысы болды. Оның қайтысынан кейін Амарсардың аталық орны оның ұлы Рау Манохарға көшті. Кейін Шахпура Ескі Амарсар Манохарпур руының астанасы болды.

Өлім

Шекхажи 1488 жылы Гатва соғысында Гаур Раджпуттарымен шайқасып, жаңа үйленген әйелдің ар-ұятын және өз қадірін қорғау үшін қаза тапты. Шекхажи Ралаутада соңғы демін берді. Ол қайтыс болған жерге кесен (Chhatri) орнатылды. Сол жерде Үндістан Президенті С.Н. Пратибха Патил Шекхажидің ескерткішінің ашылу салтанатын өткізді.