Кіріспе
Жапон саясаткері (туған 1962) Сейджи Маэхара (前原 誠司) - Жапонияның саясаткері, 1993 жылдан бері Жапонияның өкілдер палатасының мүшесі және "Баршаға арналған тегін білім берудің" негізін қалаушы және көшбасшысы. Маэхара 2005-2006 жылдары Жапонияның Демократиялық партиясының (ДПЖ) басшысы болды, кейіннен Юкио Хатояма мен Наото Кан кабинеттерінде жер, инфрақұрылым, көлік және туризм министрі және сыртқы істер министрі қызметін атқарды. 2011 жылы наурыз айында Жапонияда тұратын Оңтүстік Корея азаматынан заңсыз сыйлықтар алғанын мойындағаннан кейін, ол кабинетінен кетті. Маэхара сонымен қатар Демократиялық партияның жетекшісі болды, ол 2017 жылдың 1 қыркүйегінен бастап сол айдың соңында таралғанға дейін DPJ партиясының мұрагері болды. Маэхара "Қытайдың соғыс соколы" және АҚШ-пен тығыз байланыстарды жақтаушы ретінде қарастырылады. Ол сондай-ақ саяси консервативті ретінде қарастырылады. 2023 жылы Маэхара жаңа партия құрды, ол жалпы ортақ және ЛДП-ға қарсы коалиция құруға бағытталған.
Seiji Maehara (前原 誠司) is a Japanese politician who is the founder and leader of Free Education for All and a member of the House of Representatives of Japan since 1993. Maehara was the leader of the Democratic Party of Japan (DPJ) from 2005 to 2006, and later served as Minister of Land, Infrastructure, Transport and Tourism and Minister of Foreign Affairs under the cabinets of Yukio Hatoyama and Naoto Kan, before resigning from the cabinet in March 2011 after he acknowledged receiving illegal donations from a South Korean national living in Japan. Maehara was also the leader of the Democratic Party, the successor party of the DPJ from 1 September 2017 until its dissolution later that month. Maehara is viewed as a "China war hawk" and a proponent of close ties with the United States. He is also often viewed as being politically conservative. Maehara founded a new party in 2023, Free Education for All, which is broadly centrist and focused on building a coalition against the LDP.
Жеке өмірбаяны
Маэхара Киотода Тотори префектурасынан шыққан ата-анасының отбасында дүниеге келген. Ол Киото университетінің заң факультетіне оқуға түсіп, халықаралық саясатты мамандыққа ие болды. 1987-1991 жылдары Мацусита мемлекеттік басқару институтында білім алған. 1995 жылы маусымда Айримен үйленді. Ол пойыздарды хобби ретінде суретке түсіруді ұнатады.
Алғашқы саяси мансап
Маэхара 1991 жылы Киото префектурасының Ассамблеясына сайлауда басқалармен қатар болашақ Diet мүшесі Кейро Китагаминің қолдауымен жеңіп алды. Ол Киото тарихындағы ең жас префектуралық ассамблея мүшесі болды. 1993 жылы Морихиро Хосокаваның Жапония жаңа партиясының мүшесі ретінде Өкілдер палатасына сайланды. 1994 жылы партиядан шығып, басқа бірнеше жас парламентарийлермен бірге "Демократиялық толқын" құрды, бірақ сол жылы көпшілік үкіметте қысқа уақыт болған Сакигаке партиясына қосылды. 1998 жылы Жапонияның Демократиялық партиясына (ДПЖ) сол жылы құрылған кезде кірді. DPJ мүшесі ретінде ол қауіпсіздік мәселелеріне баса назар аударды және үкіметпен жиі келіссөздер жүргізді. Ол көлеңкелі үкіметтерде Қауіпсіздік істері және Қорғаныс агенттігі көлеңкелі министрі қызметін атқарды.
DPJ президенті лауазымы
2005 жылғы кезектен тыс сайлауда ДПЖ-ның жеңілістен кейін және ДПЖ-ның жетекшісі Кацуя Окаданың отставкасынан кейін партияның сайланған өкілдері жаңа басшыны таңдау үшін жиналды. Екі үміткер - Наото Кан мен Маэхара. Маэхара 58 жастағы Канды екі палатаның да партия мүшелері ашық дауыс беру арқылы 9694 есебімен жеңді, екі мүше дауыс беруден бас тартты, ал тағы екеуі жарамсыз дауыс берді. 2005 жылы 17 қыркүйекте Маэхара ДПЖ президенті болып тағайындалды. Алайда, Маэхараның партия басшысы лауазымы қысқа болды. Ол бастапқыда партияның Коидзуми әкімшілігін, әсіресе LDP заң шығарушылары мен Livedoor арасында болған байланысты сынға алса да, бұл байланысты орнатуға тырысу үшін жалған электрондық поштаның қолданылғаны туралы хабар оның сенімділігіне үлкен зиян келтірді. Бұл жанжал 31 наурызда депутат Хисаясу Нагата мен Маэхараның партия басшысы лауазымынан кетуіне әкелді. 7 сәуірде партияның жаңа басшысын сайлау өтті, онда Ичиро Озава президент болып сайланды.
Кабинет
2009 жылғы Жапониядағы жалпы сайлауда Демократиялық партия Өкілдер палатасының үштен екі көпшілігін жеңіп, партияға жаңа үкімет құруға мүмкіндік берді.
Сыртқы істер министрі
2010 жылдың 17 қыркүйегінде премьер-министр Наото Кан кабинетті қайта құрастырды, бұл Маэхараны соғыстан кейінгі жапон тарихындағы ең жас сыртқы істер министрі етті. Сыртқы істер министрі болған кезінде халықаралық қатынастардағы басты оқиға 2010 жылы болған Сенкаку кемесі соқтығысуы болды, бұл Жапония мен Қытай Халық Республикасы арасындағы олардың Сенкаку аралдарына қатысты талабы бойынша шиеленісті арттырды.
Министрлер кабинетінен кетуі
2011 жылдың наурызында, 11 наурыздағы жер сілкінісі мен цунамиден төрт күн бұрын Маэхара сыртқы істер министрі лауазымынан 250 000 иен (шамамен 6 миллион теңге) саяси сыйлық қабылдағаны белгілі болғаннан кейін орнынан кетті. АҚШ доллары) 72 жастағы оңтүстік кореялық жапондық тұрғынынан алған. Маэхара әйелді орта мектептен бастап білетін, бірақ оның шетелдік ұлты болса, егер ол қасақана қабылданса, онда донорлық заңсыз. Маэхара ел алдында 6 ай ғана қызмет атқарғаны және өзінің саяси қаржысына қатысты "сенімдісіздік тудырған" үшін кешірім сұрады. Бұл туралы қарсылық партиясының саясаткері Шоджи Нисида мәлімдеді. The Economist журналы оқиғаны негізінен Жапониядағы корейлерге деген қанағаттанарлықсыз қарым-қатынасты көрсететін техникалық жағдайға негізделген жанжал деп сипаттады.
Премьер-министрлікке үміткер
2011 жылдың тамызында Канның отставкаға кетуін жариялағаннан кейін, Маэхара бастапқыда қаржы министрі Ёсихико Ноданы қолдауды жоспарлаған, бірақ тұтыну салығын көтеру туралы келіспеушілікке байланысты бұл қолдауды тоқтатты және 22 тамызда DPJ президенттігіне өз кандидатурасын жариялады. Ол 29 тамыздағы сайлаудың бірінші кезеңінде Нода мен экономика министрі Банри Кайедадан жеңілді.
Демократиялық партияның екінші басшысы
2016 жылы DPJ Жапонияның инновациялық партиясымен бірігіп, Демократиялық партияны құрды. Маэхара бірігуден кейінгі бірінші басшы сайлауда көшбасшылыққа қайта оралуға тырысты, бірақ бұрынғы министр Ренходан жеңілді. Ренхо 2017 жылы Токиодағы сайлауда ДП-ның нашар нәтижеге ұшырағанынан кейін 2017 жылы шілдеде отставкаға кетті. Партияның жаңа басшысын таңдау үшін дереу сайлау өткізілді. Маэхара сайлауға қатысқан кандидаттардың бірі, бұрынғы бас министрлік хатшысы Юкио Эданомен бірге. Консервативті ДП және JIP-тің бұрынғы мүшелерінің сенімді қолдауы арқылы Маэхара 60% дауыс жинап, көшбасшылық сайлауда жеңіске жетті. Ол ең ірі оппозициялық партияның басшысы болып оралды. Маэхараның президенттік екінші кезеңі қысқа және қиын болды. Жаңа президент ретінде оның алғашқы әрекеттерінің бірі - заң шығарушы Shiori Yamao-ны жаңа атқарушы биліктің бас хатшысы етіп тағайындау болды. Оның тағайындалғанынан кейін бірден "Шукан Буншун" таблоид журналы Ямаоға қатысты роман туралы айып таратты. Деректер нақты болмаса да, Ямао партиядан бір аптадан аз уақыттан кейін кетіп қалды, бұл жағдай ДП-ның жаңадан пайда болған қолдауын тоқтату үшін жасалды. Маэхара Токио губернаторы Юрико Койкеге қарсы күресті. Токиодағы сайлауда партиясының жеңіске жеткенін және келесі жалпы сайлауда премьер-министр Синдзо Абэге қарсы ұлттық консервативті партия құруды жоспарлап отырғанын естіді. Абе Маэхараның президент болып сайлануына үш апта қалғанда кезектен тыс сайлауды жариялады. Бұл партияны алаңдатты, өйткені ол өзінің сайлау бағдарламасын дайындап бітірген жоқ. Абэ сайлау туралы мәлімдеме жасаған күні, Коике ақыры Кибо но То (Үміт партиясы) деп аталатын жаңа партияны ашты. Ол кездегі Көкейдің жоғары танымалдылығын әлеуетті актив ретінде көріп, Маэхара Көкеймен ДП кандидаттарының сайлауға ұсынылуын үйлестірді. Көке ДП кандидаттарын қолдауға келісті, ал Маэхара кандидаттарға Кибо туының астында қатысуға мүмкіндік беру үшін партияны таратты. Алайда, Маэхараның өтінішіне қарамастан, Койке идеологиялық сүзгі енгізді, ол ДП-ның либералды бейімді мүшелеріне, мысалы Юкио Эданоға Кибоға қосылуға тыйым салды. Бұл Эданоны либералды ДП мүшелерін орналастыру үшін сайлауға үш аптадан аз уақыт қалғанда Конституциялық Демократиялық партияны құруға итермеледі. Маэхара өзі тәуелсіз ретінде ат салысты. Кейінгі уақытта Қике көп қателік жасады, бұл да Kibō-ның бастапқы жоғары үміттенген нәтижеге жетуіне әкелді, ол Эдано бастаған CDP-дан кейінгі екінші үлкен оппозициялық партияға айналды. Маэхараның саяси қимылы кері әсерін тигізді, оған ДП президенті лауазымынан кету үшін үлкен қысым жасалды. Маэхара 2017 жылдың 28 қазанында өзінің лауазымынан және партиядан кетті, бұл оның Демократиялық партияның көшбасшысы ретінде екінші мерзімінің аяқталуына әкелді.
ДПП және ФЕФА
Маэхара Кибоға 2017 жылдың қарашасында қосылды. 2018 жылы мамыр айында Кибо Демократиялық партиямен бірігіп, Халық үшін Демократиялық партияны құрған кезде, Маэхара да ДПП-ға қосылды. Ол партия басшысы Юичиро Тамакиді және оның ЛДП-мен ынтымақтастыққа деген көзқарасын сынға алды және 2023 жылы ДПП-ның басшылығына Тамакиді сынап, ол ЖКП-дан тыс басқа оппозициялық партиялармен ынтымақтастық фронтын құруға назар аударатынын мәлімдеді. Тамакиден жеңілгеннен кейін ол және басқа бірнеше DPP парламентарийлері, соның ішінде бұрынғы губернатор Юкико Када, топтан бөлініп, Free Education for All (Баршаға арналған тегін білім) құрды. Жаңа партияның оппозициялық коалиция құруға бағытталғандығы айтылады, бірақ бірнеше қиындықтар туындады, соның ішінде Маэхараның Ниппон Ишин но Каймен жақындығы, оған РЕНГО өкілі "Ниппон Ишин" партиясы "жақындаса", Одақ жаңа партиядан қолдау алуға мәжбүр болады деп мәлімдеді.