Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық азаматтық құқық ұйымы (1931-1951) Түстілер лигасы (LCP) 1931 жылы Лондонда жамайкалық дәрігер және науқаншы Гарольд Муди дүние жүзінде нәсілдік теңдікті мақсат етіп, Ұлыбританиядағы қара нәсілділердің құқықтарын басты назарда ұстаған британдық азаматтық құқық ұйымы болып табылады. 1933 жылы ұйым "The Keys" атты азаматтық құқық журналын шығара бастады. ЛКП 1951 жылы таралғанға дейін азаматтық құқықтар үшін күшті күш болды.
British civil rights organisation (1931–1951)
The League of Coloured Peoples (LCP) was a British civil rights organisation that was founded in 1931 in London by Jamaican born physician and campaigner Harold Moody with the goal of racial equality around the world, a primary focus being on black rights in Britain. In 1933, the organisation began publication of the civil rights journal, The Keys. The LCP was a powerful civil rights force until its dissolution in 1951.
Жұмыс орнындағы түстер сызығы
1931 жылы құрылғаннан бастап Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанға дейін Лиганың басты мақсаты британдық жұмыс орнында, әлеуметтік өмірде және тұрғын үйде түстердің айырмашылығын жою болды. 1930 жылдары бүкіл Британияда қара нәсілді адамдарға көптеген мейрамханалар, қонақ үйлер мен қонақ үйлерде қызмет көрсетуден бас тартылды. Олар көптеген салаларда жұмыс табуды өте қиын деп тапты; әсіресе медициналық мамандық лиганың назарын аударды, бұл негізін қалаушы және президент Харольд Мудидің осы саладағы жеке күресіне байланысты. 1935 жылы лиганың теңіз қатынасы саласындағы теңдікке бағытталған бөлімшесі 80-ден астам мүшеге дейін өсті. 1930 жылдары Түсті халықтар лигасы жұмыс орындарында қара нәсілділерге көптеген соққылар берді.
From its inception in 1931 until the outbreak of World War II, the League's primary focus was eliminating the colour bar (the restrictions placed on a group of people due to their race or colour) in the British workplace, in social life, and in housing. Throughout Britain in the 1930s, black people were refused service in many restaurants, hotels, and lodging houses. They also found it extremely difficult to find employment in many industries; the medical profession in particular drew the attention of the league, most likely due to founder and president Harold Moody's personal struggles in that area. By 1935, a branch of the league focusing on equality in the shipping industry had grown to over 80 members. During the 1930s, The League of Coloured Peoples struck many blows for blacks in the workplace.
Түстілер хартиясы
Түстілер хартиясы "Британияның отаршылдық билігі астында өмір сүрген адамдар үшін толық өзін-өзі басқаруды және Ұлыбританияның қоғамдық өмірінің барлық салаларында нәсілдік негіздегі кемсітушілікке тоқталуды талап етті".
The Charter of Coloured People "demanded full self government at the earliest opportunity for people living under British colonial rule, and an end to discrimination on racial grounds in all spheres of public life in the UK."
Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде
Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ЛКП дискриминацияны баса назарға алуды жалғастырды. Балаларды ірі қалалардан эвакуациялауды ұйымдастырған билік өкілдері түсті балаларды қабылдайтын отбасыларды табу өте қиын болды, ал LCP бұған қарсы болды. Муди 1947 жылы 64 жасында, Лигадағы еңбегінен біршама шаршап қайтыс болды. Оның президенттік орнын хирург доктор Роберт Коул басқарды, бірақ Коул 1949 жылы отставкаға кетті және екі жыл ішінде Лига таратылды. LCP таратылмас бұрын, ол Билли Страхан бастаған Карибтік Еңбек Конгресінің Лондон филиалымен тығыз байланыста болды.
During the Second World War the LCP continued to highlight discrimination. Authorities organising the evacuation of children from the big towns found it very difficult to find families who would take in coloured children, and the LCP lobbied against this. Moody died in 1947 at the age of 64, somewhat worn out by his efforts with the League. His successor as President was the surgeon Dr Robert Cole but Cole resigned in 1949 and within two years the League dissolved. Sometime before the LCP was dissolved, it was said to have enjoyed close contacts with the London branch of the Caribbean Labour Congress led by Billy Strachan.