Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Лестердегі бұрынғы теміржол станциясы, Англия.
Former railway station in Leicester, England
Лестер Орталық – Англияның Лестер қаласындағы теміржол станциясы. Ол қала орталығының батысында, қазіргі ішкі айналма жолға жақын орналасқан Ұлы Орталық көшесінде орналасқан. 1969 жылы жабылды.
Leicester Central was a railway station in Leicester, England. It was situated to the west of the city centre, on Great Central Street which is today just off the inner ring road. It was closed in 1969.
Құрылыс
1899 жылдың 15 наурызында ашылған станция Ұлы Орталық темір жолының Лондонға қарай кеңейтілген желісінің бір бөлігі болды, ол Ноттингемді Лондонның Мэрилебон станциясымен байланыстырды. Темір жол Стаффордширдің көк кірпіштен салынған виадук арқылы Лестер қаласынан өтті, құрамында әдемі арқалық көпірлердің бірнешеуі бар. Лондонға қарай кеңейтілген желінің жоғары стандарттарына сәйкес, арқалық көпірлердің қоғамдық жолдардан өтетін тіректері ақ глазурьдалған плиткалармен қапталды, бұл көпірлердің астындағы жарық деңгейін арттыру үшін жасалды. Виадуктың жалпы ұзындығы 1,5 мильден асты, және Лестер орталық станциясы осы жерде салынды. Құрылыс кезінде станция Лестердегі ең ірі жеке ғимарат болды. Виадукты салу үшін үлкен жер участағын мәжбүрлі түрде сатып алу қажет болды, GCR 300-ге жуық үйдің бұрынғы тұрғындарын өз қаражатында қайта орналастыруға келісті; жұмыстардың ең көп әсер еткен аймағы – жұмысшы табының Blackfriars ауданы (қазіргі Frog Island маңы) болды, онда Сикамор Лейн, Шарлотта көшесі және Фриарс жолындағы қираған үйлер толығымен жойылды да, олардың орнына Ұлы Орталық көшесі салынды. Лестерден батысқа қарай, Ньюфаундпулде 250-ге жуық үй салынды.
Opened on 15 March 1899, the station was part of the Great Central Railway's London Extension linking Nottingham with Marylebone in London. The railway crossed built up Leicester on a Staffordshire blue brick viaduct, incorporating a series of fine girder bridges. In a detail typical of the high standards to which the London Extension was built, the abutments of the girder bridges that crossed public roads were lined in white glazed tiles to increase the level of light under the bridges. In total the viaduct was in excess of a mile and a half in length and it was upon this that Leicester Central station would be constructed. At the time of construction, the station was the largest single building to be erected in Leicester. The viaduct's construction required a large area of land to be acquired by compulsory purchase with the GCR agreeing to re house at its own expense the inhabitants of around 300 houses which had to be demolished; the area principally affected by the works was the working class Blackfriars district (near modern day Frog Island), where the slums in Sycamore Lane, Charlotte Street and Friars Road were entirely swept from the map, to be replaced by Great Central Street. Around 250 houses were constructed in Newfoundpool to the west of Leicester.
Орналасу
Станция оңтүстік-батысқа қараған тіктөртбұрыштан тұратын, бір жағынан Блэкфрайрс көшесі мен Джарвис көшесімен, екінші жағынан жаңа Ұлы Орталық көшесімен шектелген. Рейстер солтүстік-шығыстан оңтүстік-батысқа қарай жүргізіліп, А50 Нортгейт көшесін "боустринг" арқалық көпірі арқылы кесіп өтіп, станция салынған үлкен H әрпі пішіндес аралдық платформаның екі жағына таралатын. Станцияның екі жағында алты бағыттық жол орналасқан – бір жағында жоғары қарайтын (Up) жолдар, екінші жағында төмен қарайтын (Down) жолдар, ал екі шетінде де Нотингем және Регбиге қатынайтын жергілікті пойыздарды қабылдау үшін тоқтаулар болған. Сондай-ақ, учаскеде посылкалар кеңсесі мен локомотивтерді тіреу орны да құрылған. Жаңа станцияның және оның эстакадасының оңтүстік бөлігін салу үшін еврейлер Уолл-стритінің үстінен және ондағы бірнеше үйлердің үстінен өту қажет болды. 1832 жылы осы үйлердің бірінде, 53-ші нөмірде, жертөлені кеңейту кезінде жақсы сақталған және жоғары сапалы римдік мозаика едені табылды. Еден сақталды және үй иесі сұраған кезде мозаиканы көруге рұқсат берді. 53-ші нөмір бұзылса да, Ұлы Орталық оның айналында салынған оңтүстікке қарайтын платформаның құрылымында римдік еденді сақтауға міндеттенді. Мозаика кірпіштен жасалған күмбездің үстіне шыны төбе орнатылған, оны жоғарыдан көруге болатын. Көше деңгейіндегі есіктің кілті жергілікті дүкеншіге тапсырылды, ол сұраған кезде мозаиканы көруге ниет білдіргендерге кіруге рұқсат берді. Басты станция кіреберісі Ұлы Орталық көшесінде орналасқан, онда әсем сағат мұнарасымен безендірілген үлкен әшекейлі терракота аркасы кіреберіс залы мен такси күту аймағына алып шықты; станцияның фасады қызыл кірпіш пен терракотадан жасалған, оның сол жағында посылкалар кеңсесіне кіреберіс болды. Екінші кіреберіс Джарвис көшесінде орналасқан, онда платформалардың 20 фут төменіндегі жер асты жолы негізгі билет сату залына, шыныдан жасалған төбесі бар кең және жарық кеңістікке алып шықты. Сатылар платформаларға көтеріліп, ал гидравликалық лифт билет сату залынан жүк тасымалдау үшін пайдаланылды.
The station was comprised within a south west facing rectangle, bordered on the one side by Blackfriars Street and Jarvis Street, and on the other side by the new Great Central Street. The tracks ran north east to south west, crossing the A50 Northgate Street on a "bowstring" girder bridge before splaying out on either side of a large 1,245 ft H shaped island style platform upon which the station was built. Six running lines flanked either side of the station – the Up lines on one side and the Down lines on the other, with bays at either end to accommodate local workings to Nottingham and Rugby. A parcels office and stabling point for locomotives were also incorporated into the site. The southern end of the new station and its viaduct required building over Jewry Wall Street and some of the houses that stood on it. In 1832 at one of these houses, number 53, a well preserved and high quality Roman mosaic floor was uncovered during enlargement of the cellar. The floor was preserved and the owner allowed public access to view the mosaic on request. Although number 53 was demolished the Great Central undertook to preserve the Roman floor within the structure of the southern northbound platform that was built around it. The mosaic was encased in a brick vault topped by a glass ceiling let into the platform so it could be viewed from above. A locked doorway at street level provided access to the vault and a local shopkeeper was entrusted with the key to continue to provide access to the public upon request. The main station entrance was on Great Central Street where a large ornate terracotta lined archway crowned by an ornate clocktower led through to the entrance hall and cab waiting area; the station frontage itself had a red brick and terracotta facade, to the left of which was the entrance to the parcels office. A second entrance was in Jarvis Street where a subway 20 ft below the platforms led through to the main booking hall, a light and airy space topped by a glazed roof. Stairs led up to the platforms, whilst a hydraulic lift was used to transport luggage from the booking hall.
Құлдырау
1947 жылы теміржолдарды мемлекеттік меншікке алу кезінде Ұлы Орталық темір жолы Лондон және Солтүстік-Шығыс темір жолының басқаруынан Британ темір жолдарының жаңа құрылған Шығыс аймағына, ал 1958 жылы Лондонның Мидленд аймағына өтті. Жаңа операторлар бұл бағытты солтүстік-оңтүстік бағыттарының қажетсіз дубликаты деп есептеді және қызмет көрсету біртіндеп азайтыла бастады. Лестер орталық локомотив депосы ескірген және тозығы жеткен локомотивтерді қабылдады; 1958 жылы депода 11 LMS Stanier Class 5 4-6-0, 3 LMS Stanier Class 4 2-6-4, 2 BR Class 5 4-6-0 және 1 0-6-0 дизельдік маневрлік локомотиві болды. 1963 жылы Бичингтің баяндамасы жарияланғанда, Ұлы Орталық желісі аптасына 5000 фунттан кем кіріс әкелетін пайдасыз желі ретінде танылды және Банбериге дейінгі жолаушылар қызметін тоқтату ұсынылды. Осылайша, бұрынғы көлемді магистральды жабу оңай болатын жағдайға жеткізу үшін «бірнеше жылдық қасақана ескеруден тыс қалдыру, құлдырау және қысқарту» басталды. 1964 жылдың наурызынан бастап Ұлы Орталық магистраліндағы 12 станция (Лестер орталық станциясы да бар) жексенбі күндері жабылатыны туралы хабарланды, бұл шара 250 000 фунт стерлинг үнемдеуге мүмкіндік береді деп күтілді; ұсынысқа қарсы 200 наразылық білдірілді және жергілікті билік өкілдері парламент мүшелеріне өтініштер жіберді. 1964 жылы локомотив депосы жабылды, ал 1965 жылдың маусымында жүк тасымалы тоқтатылды. 1966 жылдың 3 қыркүйегінде желі Шеффилд және Мэрилебонға қызмет көрсетуді тоқтатумен магистральдық бағыт статусын жоғалтты, Лестер орталық станциясы тек Нотингем және Рагбиге шағын DMU жергілікті қызметтерін жалғастырды. Ноттингемнің солтүстігіндегі желі жабылып, рельстері алынып тасталды, сондай-ақ Рагби мен Кальверт арасындағы жолдың көп бөлігі де алынып тасталды. 1969 жылдың 5 мамырында жабылуға дейінгі соңғы айларда станция штаттан тыс тоқтау орнына айналды.
Upon nationalisation of the railways in 1947 the Great Central passed from the control of the London & North Eastern Railway into the newly created Eastern Region of British Railways, and then to the London Midland Region in 1958. The line was regarded by its new operators as an unnecessary duplication of existing North South routes, and services began gradually to be run down. The Leicester Central engine shed played host to increasingly old and worn out locomotives; in 1958 the engine stud was made up of 11 LMS Stanier Class 5 4 6 0s, 3 LMS Stanier Class 4 2 6 4s, 2 BR Class 5 4 6 0s and 1 0 6 0 diesel shunter. The publication of the Beeching Report in 1963 saw the Great Central identified as an unremunerative line earning less than £5,000 per week in revenue and it was proposed to withdraw passenger services from the line as far as Banbury. So began "several years of deliberate neglect and decline and retrenchment" designed to reduce the former busy trunk route into a state whereby closure could be easily achieved. It was announced that as from March 1964 12 stations on the Great Central Main Line (including Leicester Central) would close on Sundays which would allegedly save £250,000; 200 objections were lodged against the proposal and representations were made by local authorities to members of parliament. The engine shed closed in 1964, and freight services were withdrawn from the line in June 1965. On 3 September 1966 the line ceased to be a trunk route with the withdrawal of services to Sheffield and Marylebone, leaving Leicester Central operating a sparse DMU local service to Nottingham and Rugby. The line north of Nottingham would be closed and the track lifted, as would for most of the track between Rugby and Calvert. In the last few months before its own closure on 5 May 1969 the station was little but an unstaffed halt.
Жабылудан кейінгі кезең
1970 жылы Лестер Орталық станциясының платформа ғимараттары, шатырлары және платформалары бұзылып, олардың орнына өнеркәсіптік үй-жайлар салынды; сигналдық посттар алынып тасталды, ал айналмалы станок тұрған жер автотұраққа айналды. Бұрынғы кассалар бизнестің бір бөлігі ретінде қайта пайдаланылды; станцияның сағат мұнарасы бұрын Британдық теміржолы тарапынан алынып тасталған еді. 1980 жылдардың басына қарай Ұлы Орталықтың Лестер қаласынан өтетін виадугінің көп бөлігі бұзылды, ал Нортгейт көшесі үстіндегі доға тәрізді көпір 1981 жылы демонтаждалды. Римдік төсеме 1976 жылы осы жерден алынып, қазір бастапқы орнынан шамамен 100 метр (110 йард) қашықтықта орналасқан Ескі еврей қабырғасы мұражайында қойылған.
During 1970 Leicester Central's platform buildings, canopies and platforms were demolished and replaced by industrial premises; the signalboxes were removed and the site of the turntable became a car park. The former booking offices were reused as part of a business; the station's clocktower had previously been removed by British Rail. Much of the Great Central's viaduct through Leicester had been demolished by the beginning of the 1980s and the bowstring bridge over Northgate Street was dismantled in 1981. The Roman pavement was removed from the site in 1976 and is now on display in the close by Old Jewry Wall Museum, about 100 metres (110 yards) from its original location.
Қазіргі күн
Станция ғимараттары 2000 жылдарға дейін көбінесе зақымданбаған, бірақ қазір су жағалауын жаңарту аясында қайта жаңартылуға жоспарланған. Аркалар дүкендерге айналдырылады. Алдыңғы такси күту орны әлі де тұр және бастапқы шамдары мен шыны төбесі сақталған. Кассалық билеттер терезелері бұрынғы қалпында, ал ескі сағат кестелері мен хабарламалар қабырғада ілулі тұр. Жүк кеңсесінің кіреберісінің үстінде табелька бар.
The station buildings remained largely intact until the 2000s, but are now scheduled to be restored as part of the regeneration of the waterside area. The arches will be made into shops. The front taxi waiting area still stands and has its original lights and glass roof. The booking office with ticket windows is intact and old timetables and signs are still on the wall. There is a sign above the entrance to the parcels office.