Кіріспе

Вайоминг штатындағы өзен, АҚШ. Firehole өзені Йеллоустонның үш ірі сарқырамасынан ағып өтеді: Олд Фейтфулдан оңтүстікке қарай орналасқан Кеплер сарқырамасы, Firehole Falls және Firehole Canyon-дағы Firehole сарқырамалары. Өзенді геотермальдық құбылыстар қоршап тұр, олар суды өзенге құяды. Бұл судың құйылуының салдарының бірі – судың температурасын көтеру. Өзендегі температура геотермальдық әсерге ұшырамаған аймақтардан орташа 5–10 °C (9–18 °F) жоғары өлшенген. Геотермальдық құбылыстардан өзенге құйылатын суда еріген химиялық заттар мен минералдар бар. Су организмдерін қорғау стандартынан асып кеткен борон және мырыш деңгейлері анықталды. Бұл деңгейге қарамастан, өзенде қоңыр және радуга алабұғалары тіршілік етеді және шағылысады.

Салалар

Firehole өзенінің маңызды салалары – Кіші Firehole өзені, Фея ағысы, Iron Spring Creek, Sentinel Creek және Nez Perce Creek. Бұл салалар Firehole-ға салқын су әкеліп, геотермальдық белсенділіктен туындаған жаздың ортасындағы қызу температурада өзеннің негізгі арнасындағы форельге тыныс алатын орын береді.

Балық аулау

Өрт тесі өзені – жеңілтек балық аулаушылар үшін танымал және тарихы бар мақсатты жер. 1830 жылдары американдық саяхатшылар оны ашқанда, қазіргі Firehole Falls деп аталатын жердің үстінде тротуар балықтары болған жоқ. Көк тротуар балықтары алғаш рет 1889 жылы жоғарғы Өрт тесіне әкелінді, ал қоңыр тротуар балықтары, бүгінде өзендегі ең көп тротуар балықтары, алғаш рет 1890 жылы қойылды. Жаңбырлы алабұға 1923 жылға дейін енгізілген жоқ. Таулық ақ балық – Өрт тесі өзенінің Firehole Falls төменгі ағысында табиғи түрде өседі. 19 ғасырдың соңында Өрт тесі және жалпы Йеллоустоун ұлттық паркі балықшылар үшін танымал орынға айналды. 1955 жылы парктегі барлық балық қою бағдарламалары тоқтатылды және бүгінгі Өрт тесі тротуар балықтары толығымен жабайы популяциялар болып табылады. 1968 жылы Өрт тесі, Гиббон және Мэдисон өзендеріне күшін арттыруға байланысты Ұлттық парктер қызметі осы суларды тек жеңілтек балық аулауға арналған аймақтар деп белгіледі.