Кіріспе
Жозеф Свэтнем (1621 жылы қайтыс болған) – ағылшын памфлетшісі және фехтование шебері. Ол әйелдерге қарсы жазған памфлеті және ағылшын фехтованиесі туралы алғашқы еңбегімен танымал. Бұл еңбекте Свэтнем әйелдерді күнәлі, алдаушы, құнсыз деп сипаттайды. Ол жас адамдарға ескерту жасап, әйелдердің қаупінен сақтандырады. Өз пікірін дәлелдеу үшін жеке тәжірибесінен, сондай-ақ Киелі кітаптағы және классикалық тұлғалардың өмірінен мысалдар келтіреді. Бұл памфлет негізінен ер адамдарға арналған, көп бөлігі қазіргі кезде сексистік әзілдерге ұқсас күлкілі стильде жазылған. Мысалы, Свэтнем былай деп жазады: “Бір мырза досына: ‘Мен саған ұлыңа жақсы жар табуға көмектесе аламын’ деді. Досы оған: ‘Ұлым әлі ақыл-ойы жетілгенше күте тұрады’ деп жауап берді. Мырза қайтадан: ‘Егер ол ақыл-ойы жетілмей тұрса үйленсе, өмірі бойы бақытсыз болады’ деді”. Библиялық кейіпкерлерден алған авторитеті, әсіресе протестанттық Англияда, өте күшті және қоздырғыш болды. Әйелдерге қарсы шабуылдар мен оларды қорғау материалдарының көп бөлігі барлық жазушылар пікірталасқа қатысқан Киелі кітаптан алынған. Кез келген автордың әйелдерге қатысты шабуылдарының немесе қорғауының маңызды бөлігі – оның көзқарасын қолдау үшін Киелі кітапты түсіндіру және оған қарсы түсіндіру болды. Свэтнем Едем бағындағы оқиғаға сілтеме жасап, әйелдің «жаратылған бойда адамды күнәға итергенін» айтады, бірақ ол Дәуіт, Сүлеймен және Самсон сияқты азғырылғандардың көптеген мысалдарын келтіріп, олардың Құдайдың құрметінен айырылуын олармен күнә жасаған әйелдердің айла-шарғысына байланыстырады (“қышқыл” есім, “тәтті” есімге қарамастан). Эстер Хат Ханг’д Хаман еңбектерінің негізді және дұрыс құрылған аргументтерімен ерекшеленеді. Содан кейін, 1617 жылы, Constantia Munda псевдонимімен жазылған “Ашулы иттің құрттануы” жарық көрді. Бұл трактатта жала және білім бірге қолданылды. Свэтнемге жауап ретінде 1620 жылы анонимді түрде жазылған “Swetnam the Woman Hater Arraigned by Women” атты комедиялық пьеса жазылды. Онда Свэтнем, “Мизогинос” есімімен, өзі жек көретін әйелдердің қолынан қиын жағдайға түседі. Пьеса Свэтнемнің еңбегінің “қалың жұртшылық” арасында танымал екенін көрсетеді: ол Лондонның Red Bull театрында, халыққа жақын беделге ие болған жерде қойылды. Ол, трактатты оқығаннан кейін, Свэтнемді оны басып шығаруға шақырды – Свэтнемнің айтуынша. Генридің қызметінде болғандығы туралы ешқандай жазба жоқ. Свэтнем бірегей қорғаныс жүйесін (мысалы, алдыңғы қол қорғанысы, кең қорғаныс, жалқау қорғаныс және крест қорғанысы) үйреткенімен, оның негізгі ұстанымы – әр қару үшін сәл өзгеше болатын “нағыз қорғаныс” болып табылады. Ол кесуден гөрі ұруды қолдайды және көптеген алдау амалдарын пайдаланады. Свэтнем қашықтықтан фехтование жасауға, ұрысқа қаруды қолданбауға және ұрықпен шабуылдауға бейім. Оның қорғанысы көбінесе қарапайым парилерден және тайғақтардан (артқа қарай жылжу) тұрады. Свэтнемнің фехтование жүйесі қазіргі итальяндық жүйелермен де, Англияның дәстүрлі қылыш өнерімен де байланысты; оның қорғаныс позициялары қазіргі итальяндық ұстаздардың позицияларына ұқсас, бірақ оның фехтование жүйесі құрылымдық жағынан өзгеше болып көрінеді және ағылшын фехтованиесінің дәстөрімен тығыз байланысты. Оның ерекшелігі – қарсыласты өлтірудің орнына жаралауға кеңес беруі.
Joseph Swetnam (died 1621) was an English pamphleteer and fencing master. He is best known for a misogynistic pamphlet and an early English fencing treatise. Swetnam describes in this document what he views as the sinful, deceiving, worthless nature of women. He addresses his remarks to young men of the world, as if warning them about the dangers of womankind. He cites personal experiences as well as those of well known biblical and classical figures to authenticate his claims. Obviously intended for a male audience, much of the pamphlet takes the comical form of what we might today call sexist jokes. For example, Swetnam writes, "A gentleman on a time said to his friend, 'I can help you to a good marriage for your son.' His friend made him this answer: 'My son,' said he, 'shall stay till he have more wit.' The Gentleman replied again, saying, 'If you marry him not before he has wit, he will never marry so long as he lives.'" His borrowing of authority from biblical figures was far more powerful and inflammatory, especially in Protestant England. Most material in attacks on women and in their defence was taken from the Bible, by all writers engaged in the debate. An important part of any author's attack or defence of women (as well as other subjects of debate) was interpretation and counter interpretation of the Bible to support his or her perspective. Swetnam draws somewhat from the much debated scene of the Garden of Eden, saying that woman "was no sooner made but straightway procured man's fall", but he spends more time naming various victims of seduction, including David, Solomon, and Samson, blaming their falls from Godly grace on the wiles of the women with whom they sinned. ("Sour"nam, as opposed to "Sweet"nam). Ester Hath Hang'd Haman is most notable for its reasoned and well ordered argument. Next, also in 1617, was Worming of a Mad Dogge, by a writer under the pseudonym Constantia Munda. This tract deployed both invective and learning
Another reply to Swetnam was the comic play, Swetnam the Woman Hater Arraigned by Women (1620), anonymously written. In it, Swetnam, under the name "Misogynos", is made uncomfortable at the hands of the women he despises. The play reflects the popularity of Swetnam's tract with the "common people": it was performed at London's Red Bull Theatre, which had a populist reputation. who, after having read the treatise, urged Swetnam to print it—according to Swetnam. There is no record of his employment in Henry's service. Swetnam is known for teaching a unique series of special guards (such as the fore hand guard, broadwarde, lazie guard, and crosse guard), though his primary position is a "true guard", which varies slightly for each weapon. He advocates the use of thrusts over cuts and makes heavy use of feints. Swetnam favoured fencing from a long distance, using the lunge, and not engaging weapons. His defences are mostly simple parries, together with slips (evasive movements backward). Swetnam's fencing system has been linked both to contemporary Italian systems as well as the traditional sword arts of England; his guard positions resemble those of contemporary Italian instructors, but his fencing system appears structurally different, and more closely related to a lineage of English fencing. He is also distinctive in his advice to wound rather than kill an opponent.
Жеке өмір
Оның ата-тегі немесе басқа отбасылық өмірі туралы ештеңе белгілі емес, тек оның Елизавета есімді қызы болғаны мәлім, ол 4 қараша 1613 жылы Сент-Августин кіші шіркеуінде тұрмысқа шығып, 1626 жылы қайтыс болды. Оның қайтысынан кейін жасалған мұрагерлік құжатында Свеннам "nuper de civit[ate] Bristoll" ("Бристоль қаласының бұрынғы тұрғыны") деп көрсетілген. Мұрагерлік құжатына сәйкес, Свеннам 1621 жылы шетелде қайтыс болды.