Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Суперсимметриялық кванттық өріс теориясының түрі
Type of supersymmetric quantum field theory
Теориялық физикада Весс-Зумино моделі сызықтық түрде іске асырылған суперсимметриямен өзара әрекеттесетін төрт өлшемді кванттық өріс теориясының алғашқы белгілі мысалы болды. 1974 жылы Джулиус Весс және Бруно Зумино заманауи терминологияны пайдалана отырып, бір ғана хиральды суперөрістің (кешенді скаляр және спинорлық фермионнан құралған) динамикасын зерттеді, оның кубикалық суперпотенциалы қайта нормаланатын теорияға алып келеді. Осы мақаладағы қарастырылым Фигероа О'Фарриллдің суперсимметрия бойынша лекцияларына және белгілі бір дәрежеде Тоңның лекцияларына негізделген. Модель суперсимметриялық кванттық өріс теориясындағы маңызды модель болып табылады. Бұл төрт өлшемдегі ең қарапайым суперсимметриялық өріс теориясы және ол өлшенбеген (ungauged).
In theoretical physics, the Wess–Zumino model has become the first known example of an interacting four dimensional quantum field theory with linearly realised supersymmetry. In 1974, Julius Wess and Bruno Zumino studied, using modern terminology, dynamics of a single chiral superfield (composed of a complex scalar and a spinor fermion) whose cubic superpotential leads to a renormalizable theory. The treatment in this article largely follows that of Figueroa O'Farrill's lectures on supersymmetry, and to some extent of Tong. The model is an important model in supersymmetric quantum field theory. It is arguably the simplest supersymmetric field theory in four dimensions, and is ungauged.
Уақыт кеңістігі мен материя құрамы
Алдын ала қарастыруда теория жазық кеңістік-уақытта (Минковский кеңістігі) анықталады. Осы мақалада метрика көбінесе плюс таңбасына ие. Материя құрамы — нақты скалярлық өріс, нақты псевдоскалярлық өріс және нақты (Майорана) спинорлық өріс.
In a preliminary treatment, the theory is defined on flat spacetime (Minkowski space). For this article, the metric has mostly plus signature. The matter content is a real scalar field , a real pseudoscalar field , and a real (Majorana) spinor field
Бұл алдын ала қарастыру, теория кеңістік-уақыттың функциялары болып табылатын белгілі скалярлық және спинорлық өрістер арқылы жазылғандығымен байланысты, суперкеңістік немесе супер өрістер теориясы әзірленбейді, олар мақалада кейінірек талқыланады.
This is a preliminary treatment in the sense that the theory is written in terms of familiar scalar and spinor fields which are functions of spacetime, without developing a theory of superspace or superfields, which appear later in the article.
Суперконформальды симметрия
Массасыз Весс-Зумино моделі алгебра деңгейінде суперконформальды алгебрамен сипатталған симметриялардың кең жиынтығын қабылдайды. Пуаре симметриясының генераторларымен және суперсимметрия аударма генераторларымен қатар, бұл конформдық алгебраны және конформдық суперсимметрия генераторын қамтиды.
The massless Wess–Zumino model admits a larger set of symmetries, described at the algebra level by the superconformal algebra. As well as the Poincaré symmetry generators and the supersymmetry translation generators, this contains the conformal algebra as well as a conformal supersymmetry generator
Конформдық симметрия кванттық деңгейде іздер мен конформдық аномалиялар арқылы бұзылады, олар кеңеюлер үшін және ерекше конформдық түрлендірулер үшін конформдық генераторлар бойынша инварианттылықты бұзады.
The conformal symmetry is broken at the quantum level by trace and conformal anomalies, which break invariance under the conformal generators for dilatations and for special conformal transformations respectively.
R-симметриясы
Суперсимметрияның R симметриясы суперпотенциал мономиал болғанда сақталады. Бұл супер өрістің массасы бар, бірақ еркін (өзара әрекеттеспейтін) немесе теория массасыз, бірақ (мүмкін) өзара әрекеттесетін екенін білдіреді. Бұл кванттық деңгейде аномалиялармен бұзылады.
The R symmetry of supersymmetry holds when the superpotential is a monomial. This means either , so that the superfield is massive but free (non interacting), or so the theory is massless but (possibly) interacting. This is broken at the quantum level by anomalies.