Көшкен өткел: Фотосуреттердің құпиясы

Кіріспе

Өткенді ату – Стивен Полиаковтың теледрамасы, TalkBack Productions компаниясы BBC Two арнасы үшін жасаған және 1999 жылы алғаш рет көрсетілді. Бұл TalkBack компаниясының тұңғыш драмалық туындысы болды, компания көбінесе теледидардағы комедиялық жұмыстарымен танымал. Жабылу қаупі төніп тұрған фотосуреттер кітапханасы және оның ерекше қызметкерлерінің өміріне арналған бұл туындыда Тимоти Сполл мен Линдси Дункан түсті, сол жылы Корольдік теледидар қоғамының сыйлығында «Үздік драмалық сериал» атанымымен марапатталды және Prix Italia сияқты басқа да халықаралық наградаларды жеңіп алды.

Сюжет

"Өткенді түсіру" қазіргі өмірден мүлдем бөлек әлемге терең үңіліп, өткенді сақтаудың, қарапайым адамдардың ерекше өмірін баяндаудың қаншалықты күшті және маңызды екенін көрсетеді. Фэллон фото кітапханасы – Виктория дәуіріндегі алып үй/фабрикада сақталған, өте көп суреттерден тұратын үлкен жинақ. Қызметкерлердің саны аз, олар менеджер Мэрилин Трумэннің (Дункан) және бас кітапханашы Освальд Бейтстің (Сполл) басшылығымен ұялшақ, ерекше мінезді адамдардан құралған. Америкалық компания ғимаратты сатып алып, оны бизнес-мектепке айналдыру үшін жаңғыртуды жоспарлайды. Компания президенті Кристофер Андерсон (Каннингем) бірнеше ай бұрын Освальдқа факс арқылы хабарласып, ғимаратты бос және дайын күйінде күтуін сұраған, бірақ Освальд бұл жаңалықты жеткізбей, бір түрлі "наразылық" жасауды көздеген. Олар келген кезде, он миллион фотосуреттен тұратын кітапхананың жойылғанын және ғимараттың бос екенін күткен Андерсон, егер коллекцияны сата алмаса, оның көп бөлігін жою керектігін қызметкерлерге мәлімдейді. Қызметкерлер коллекцияны бөліп сатуға немесе әртүрлі сатып алушыларға таратуға қарсы, оны толығымен сақтап қалу керек деп санайды. Кітапхананың құндылығын көрсету үшін топ Андерсонға коллекцияның әртүрлі бөлімдерінен таңдап алынған фотосуреттерді зерттеу арқылы құрастырылған қызықты оқиғаларды ұсынады. Зерттеу жұмысын негізінен Освальд жүргізеді, ал Мэрилин оны таныстырады, фотосуреттердің коллекцияның барлық бөлімінен алынғанын және Освальд оқиғаларды біріктіру үшін айлар бойы бұл суреттерді мұқият зерттегенін атап өтеді. Жоғары жақтағылардың бұйрығына қарамастан, Андерсон оларға сатып алушы табуға уақыт береді. Бірақ коллекцияның үлкендігіне байланысты қызығушылық аз болады. Мэрилин өзін және коллекцияны "сатуға" үйренуге мәжбүр болады және жарнама компаниясына сәтті ұсыныс жасайды, бірақ коллекцияның көп бөлігі қара-ақ түсті болғандықтан, сатудан бас тартады. Андерсонды мүлдем ашуландырып, ғимаратқа кіргізбей қойғаннан кейін, Освальд өмірге қол салуға тырысады, соңғы оқиғаға хат қалдырады. Мэрилин Освальд сияқты ойлауға тырысып, суреттерді ретімен қойып, Андерсонның әжесі туралы оқиғаны айтады. Коллекцияны сақтап, бүтін қалпында қалдыру керектігіне көз жеткізген Андерсон Америкада тағы бір фотосурет коллекциясын сатып алушы табады, ол он миллион суреттің бәрін қабылдауға келіседі.

Shooting the Past delves into a world quite separate from modern life and demonstrates that the preservation of the past to tell the extraordinary stories of the lives of ordinary people can be astonishingly powerful and revealing. The Fallon Photo Library is a gigantic collection of photographs kept in a huge Victorian mansion/factory. The staff is minimal and made up of shy eccentrics led by manager Marilyn Truman (Duncan) and head librarian Oswald Bates (Spall). An American company buys the building, planning to remodel and modernise the building to turn it into a business school. The company president, Christopher Anderson (Cunningham), had informed Oswald by fax months earlier that he was coming and to have the building empty and ready but Oswald fails to pass on the news, planning a "strike" of sorts. On their arrival, having expected the library of ten million photographs to have been disposed of and the building emptied, Anderson tells the staff that the majority of the collection must be destroyed if they cannot sell it. The staff members believe that the collection must be kept in its entirety, not broken up or sold to different buyers. To prove the value of their library, the group presents Anderson with intriguing stories put together by researching photos from all over the collection. The research was largely by Oswald and presented by Marilyn, who emphasizes that these photos came from all over the collection and that Oswald spent months studying details to piece the stories together. Against orders from his superiors, Anderson gives them time to find a buyer. Due to the size of the collection, there is little interest. Marilyn has to learn to "sell" herself and the collection and manages to make a successful pitch to an advertising company but as most of the collection is in black and white the potential sale falls through. Having alienated Anderson to the point that he's been banned from the building, Oswald attempts suicide, leaving notes on a final story. Marilyn attempts to think as Oswald would and lays out the pictures – telling the story of Anderson's grandmother. Finally convinced that the collection should be saved and kept whole, Anderson finds a buyer in America – another photo collection – who will accept all ten million pictures.

Өндіріс

"Фаллон фото кітапханасына" жатқызылған фотосуреттер, шындығында, Ұлыбританияның ең ірі сурет кітапханасы – Хултон сурет жинағынан алынған. Бұл жинақ 1938-1957 жылдардағы Picture Post журналының фотоархиві ретінде құрылған. Мысалы, Берт Хардидің кем дегенде екі суреті серияда кездеседі, соның ішінде Хардидің ұлы Майклдың суретін түсіріп жатқан панданың көрінісі де бар. Хултон сурет жинағы 1996 жылы Getty Images компаниясымен сатып алынды. М. Андерсонға ұсынылған екі оқиға да осы фильм үшін арнайы жазылған құраушылық әңгімелер. DVD-нің түсіндірме жолында Полиаковтың айтуынша, еврей қызы Лили Катцманнның рөлін Эмма Саквилл сомдады. Ал ирландиялық музыкант және Андерсонның әжесі Хетти рөлін Полиаков атын атамаған модель ойнады.