Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
19-20 ғасырдағы британдық саясаткер сэр Уильям Рейнелл Ансон, 3-ші баронет, (14 қараша 1843 – 4 маусым 1914) Ансон отбасынан шыққан британдық құқықшы және либералды унионист, кейін консервативті саясаткер болды.
19th/20th century British politician
Sir William Reynell Anson, 3rd Baronet, (14 November 18434 June 1914) was a British jurist and Liberal Unionist turned Conservative politician from the Anson family.
Өмірбаян және білім
Ансон Сюссекс графтығының Уолбертон ауылында, сэр Джон Уильям Гамильтон Ансонның, 2-ші бароны мен оның әйелі Элизабет Кэтриннің (қызметтес аты Пэк) үлкен ұлы ретінде дүниеге келді. 1857–62 жылдары Итон колледжінде, ал 1862–66 жылдары Оксфорд университетінің Баллиол колледжінде білім алды. Ол 1863 жылы классикалық пәндерден (Classical Moderations) және 1866 жылы гуманитарлық ғылымдардан (Literae Humaniores, «Ұлылар» – философия мен ежелгі тарихтың қосындысы) бірінші сыныпты аяқтады. Келесі жылы ол «Барлық жандар» қоғамының мүшесі болып сайланды.
Anson was born at Walberton, Sussex, the eldest son of Sir John William Hamilton Anson, 2nd Baronet, and his wife Elizabeth Catherine (née Pack). Educated at Eton, 1857–62, and Balliol College, Oxford, 1862–66, he took a first class in both Classical Moderations, 1863, and Literae Humaniores ('Greats', a combination of philosophy and ancient history), 1866. He was elected to a fellowship of All Souls in the following year.
Заңгерлік және саяси мансап
1869 жылы ол адвокаттық практикаға қабылданды және 1873 жылға дейін аймақтық сот жүйесінде жұмыс істеді, содан кейін баронет титулын мұраға алды. 1874 жылы ол Оксфордта ағылшын құқығы бойынша Винериян оқырманы болды, бұл қызмет All Souls College-тің стипендиясымен байланысты болды, ол 1881 жылы All Souls College-тің қамқоршысы болғанға дейін сақталды. Ансон жергілікті және университеттік мүдделермен бірдей айналысты; ол 1892 жылы Оксфорд қаласының әкімшісі болды, 1894 жылы округтік сессиялар төрағасы болды, 1898–1899 жылдары Оксфорд университетінің вице-канцлері, ал 1899 жылы Оксфорд диоцезінің канцлері болды. Сол жылы ол қарсылықсыз Оксфорд университетінен Парламент депутаты (ПД) болып сайланды, либералды-консервативтік бағытта, және осыған байланысты вице-канцлерліктен кетті, ол 1905 жылға дейін қызмет еткен лауазым болды. 1911 жылы ол Король кеңесінің мүшесі болды. Ансон Оксфордта заң мектебін құруға белсенді қатысты және 1886 жылдан 1898 жылға дейін Оксфордтың Тринити колледжінің студенттеріне заң оқытты. Оның "Ағылшын келісім-шарт құқығының қағидалары" (1884, 11-шы басылымы, 1906) және "Конституцияның заңдары мен әдет-ғұрыптары" екі бөлімде, "Парламент" және "Тәж" (1886–1892, 3-ші басылымы, 1907, 1-бөлім, 2-том) стандартты еңбектерге айналды. 1902 жылдың ақпанында Виктория университетінен (Манчестер) құрметті заң докторы (LL. D.) дәрежесін алды, университеттің құрылғанына 50 жыл толуымен байланысты. Ол 1900 жылдан 1914 жылы қайтыс болғанға дейін Абингдон мектебінің басқарушы органында болды.
In 1869, he was called to the Bar, and went on the home circuit until 1873, when he succeeded to the baronetcy. In 1874, he became Vinerian reader in English law at Oxford, a post attached to a Fellowship of All Souls College, which he held until he became, in 1881, Warden of All Souls. Anson identified himself both with local and university interests; he became an alderman of the city of Oxford in 1892, chairman of quarter sessions for the county in 1894, was Vice Chancellor of Oxford University in 1898–1899, and Chancellor of the Diocese of Oxford in 1899. In that year he was returned, without opposition, as Member of Parliament (MP) for Oxford University in the Liberal Unionist interest, and consequently resigned the vice chancellorship. a post he held until 1905. He was made a Privy Counsellor in 1911. Anson took an active part in the foundation of a school of law at Oxford, and taught law to undergraduates of Trinity College, Oxford, from 1886 to 1898. His volumes on The Principles of the English Law of Contract (1884, 11th ed. 1906), and on The Law and Custom of the Constitution in two parts, "The Parliament" and "The Crown" (1886–1892, 3rd ed. 1907, pt. 1 vol. ii. ), became standard works. He received the honorary degree Doctor of Laws (LL. D.) from the Victoria University of Manchester in February 1902, in connection with the 50th jubilee celebrations of the establishment of the university. He was on the governing body of Abingdon School from 1900 until his death in 1914.
Жеке өмір
Ансон 1914 жылғы маусымда 70 жасында қайтыс болды. Ол ешқашан үйленбеді және баронеттік атағын оның жүрегі туысы Денис мұрагерлік етті.
Anson died in June 1914, aged 70. He never married and was succeeded in the baronetcy by his nephew, Denis.