Хью Чайлдерс – британдық либерал саяхатшысы, Әскери министрлік пен Қаржы министрлігінде реформалар жасаған. Гладстон үкіметінің құлауына себепкер болды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Австралиялық саясаткер
Australian politician
Хью Каллинг Эрдли Чайлдерс (25 маусым 1827 – 29 қаңтар 1896) – XIX ғасыр британдық либерал саясаткері. Ол, ең алдымен, Адмиралтейство мен Соғыс министрлігіндегі реформалық әрекеттерімен танымал. Мансабының кейінгі кезеңінде, Қаржы министрі болып, бюджет тапшылығын жоюға жасаған тырысы Уильям Гладстон басқаратын либералдық үкіметтің құлауына себеп болды.
Hugh Culling Eardley Childers (25 June 1827 – 29 January 1896) was a British Liberal statesman of the nineteenth century. He is perhaps best known for his reform efforts at the Admiralty and the War Office. Later in his career, as Chancellor of the Exchequer, his attempt to correct a budget shortfall led to the fall of the Liberal government led by William Gladstone.
Соғыс министрі
Либералдылар 1880 жылы билікті қайта иеленгенде, Чайлдерс соғыс министрі болып тағайындалды, бірақ ол бұл қызметке көңілсіз келісті. Осылайша, ол қару-жараққа жұмсалатын қаражатты қысқарту саясаты үшін жауапкершілікті мойнына алуға мәжбүр болды, бұл саясат Ұлыбритания соғысқа қатысқанда қырқыс дау тудырды: ең алдымен 1880 жылы Оңтүстік Африкадағы бурлармен, содан кейін 1882 жылы Мысырға басып кіру кезінде. Чайлдерс Кардуэлл реформаларын күшейту және кеңейту саясатынан кейін Ат гвардиясының арасында да ұнамайтын тұлға болды. 1881 жылдың 1 мамырында ол 41-ші жалпы бұйрықты бекітті, онда Чайлдерс реформалары деп аталатын бірқатар жақсартулар баяндалған.
When the Liberals regained power in 1880, Childers was appointed Secretary for War, a position he accepted reluctantly. He therefore had to bear responsibility for cuts in arms expenditure, a policy that provoked controversy when Britain began fighting; first the Boers in South Africa in 1880 and then the invasion of Egypt in 1882. Childers was also very unpopular with Horse Guards for the reinforcement and expansion of the Cardwell reforms. On 1 May 1881 he passed General Order 41, which outlined a series of improvements known as the Childers reforms.
Қаржы министрі
1882 жылы Чайлдерс қазынашылық канцлері болды, бұл лауазымды ол ұзақтан көріп келген. Осы ретте, ол 1884 жылы Консолдарды қайта құруға тырысты. Бұл жоба сәтсіз аяқталса да, 1888 жылғы келесі қайта құруға негіз салды. 1885 жылғы маусымда ол алкогольге салынатын акцизді және табыс салығын арттыру арқылы бюджет тапшылығын жоюға әрекеттенді. Оның бюджеті Парламент тарапынан мақұлданбады, ал үкімет – Мысырдағы жағдайларға байланысты бұрыннан да беделсіз болғандықтан – қызметтен алынды. Чайлдерстің әріптесі Роузбери графы мүңкіре қарап: "Менің білуімше, бюджет кез келген мәселе сияқты, осы үшін кетіп қалуға жарайды, ал сейсенбі де жақсы күн" деді.
Childers became Chancellor of the Exchequer in 1882, a post he had coveted. As such, he attempted to implement a conversion of Consols in 1884. Although the scheme proved a failure, it paved the way for the subsequent conversion in 1888. He attempted to resolve a budget shortfall in June 1885 by increasing alcohol duty and income tax. His budget was rejected by Parliament, and the government – already unpopular due to events in Egypt – was forced out of office. Childers's colleague the Earl of Rosebery commented resignedly: "So far as I know the budget is as good a question to go out upon as any other, and Tuesday as good a day."
Ішкі істер министрі
1885 жылдың желтоқсанындағы кезекті сайлауда Чилдерс Понтефракттағы өкілдігінен айырылды, бірақ Эдинбург Оңтүстігінен тәуелсіз «Үй билеуші» (Home Ruler) ретінде қайта сайланды (Глэдстонның 1886 жылы осы саясатқа көшкеніне дейін осы бағытты ұстанған сирек либералдардың бірі). Содан кейін Чилдерс 1886 жылғы қысқа мерзімді үкіметте Ішкі істер министрі қызметін атқарды. Ол Бірінші «Үй билеуі» заң жобасының қаржылық тармақтарын сынады, және олардың кері тартылуының басты себебі оның отставка беру қаупі болды. Дегенмен, заң жобасы қабылданбады, ал оның қабылданбауы либералдық үкіметтің құлауына әкелді.
At the subsequent election in December 1885 Childers lost his Pontefract seat, but returned as an independent Home Ruler for Edinburgh South (one of the few Liberals who adopted this policy before Gladstone's conversion in 1886). Childers then served as Home Secretary in the short lived ministry of 1886. He was critical of the financial clauses of the First Home Rule Bill, and their withdrawal was largely due to his threat of resignation. Nevertheless, the bill still failed to pass, and its rejection brought down the Liberal government.
Зейнетақы және Чилдерс комиссиясы
Ол 1892 жылы парламенттен зейнеткерлікке шықты, ал оның соңғы жұмысы 1894 жылы "Қаржы қатынастары жөніндегі комиссияға" Ирландияның қаржы мәселелері бойынша есеп дайындау болды, оның төрағасы болды (әдетте Чайлдерс комиссиясы деп аталады). Бұл комиссияның қорытындысы бойынша, өткен онжылдықтарда Ирландияға жан басына шаққанда Ұлыбританияның қалған бөлігіне қарағанда жылына шамамен 2 немесе 3 миллион фунт стерлингке артық салық салынған. Бұл мәселе ақыры 1897 жылдың наурыз айында талқыланды. Келесі онжылдықтарда ирланд ұлтшылдары бұл есепті империялық салық салудың артық болуын тоқтату үшін қандай да бір қаржылық тәуелсіздік қажет екенін дәлелдеу үшін жиі сілтеме етті, бұл Ирландияның кедейлігін ұзартып келді. Олардың қарсыластары, қосымша салық түскенінің себебі табыс салығы емес, шай, шаут, виски және темекінің тым көп тұтынылуы болғанын атап өтті. Оның жас туысы Эрскин Чайлдерс 1911 жылы осы мәселе бойынша кітап жазды. Чайлдерстің 1894 жылғы есебі 1925 жылы жаңа Ирландия еркін мемлекеті мен Ұлыбритания арасындағы өзара қаржылық жағдайларды қарастыруда әлі де маңызды болып саналды. 1926 жылы Ирландия Сенатында болған дебаттарда кейбір сенаторлар Ұлыбритания Ирландияға 1,2 миллиард фунт стерлинг берешегі бар екенін мәлімдеді. Алайда, бұл 1894 жылдан бері экономикалық жағдайдың өзгергенін ескермеді, және бөлінуге дейін Оңтүстік Ирландия британдық салық төлеушілердің үлкен қолдауына ие болды. Осы экономикалық шындық бастапқы Ирландия еркін мемлекетін егде жастағы зейнетақыны бес шиллингтен төрт шиллингке дейін төмендетуге мәжбүр етті. 1932 жылы ағылшын-ирланд сауда соғысы басталғанда, Ирландия үкіметі өткендегі артық салық салуға байланысты басқа талаптармен бірге 400 миллион фунт стерлинг талап етті, бірақ бұл мәселе 1938 жылы дау шешілген кезде еске алынбады.
He retired from parliament in 1892, and his last piece of work was the drafting of a report for the 1894 "Financial Relations Commission" on Irish financial matters, of which he was chairman (generally known as the Childers Commission). This found that, compared to the rest of the United Kingdom, Ireland had been overtaxed on a per capita basis by some £2 or £3 million annually in previous decades. The matter was finally debated in March 1897. In the following decades Irish nationalists frequently quoted the report as proof that some form of fiscal freedom was needed to end imperial over taxation, which was prolonging Irish poverty. Their opponents noted that the extra tax received had come from an unduly high consumption of tea, stout, whiskey and tobacco, and not from income tax. His younger cousin Erskine Childers wrote a book on the matter in 1911. Childers' 1894 report was still considered influential in 1925 in considering the mutual financial positions between the new Irish Free State and the United Kingdom. In 1926 an Irish Senate debate included claims by some Senators that, with compound interest, Ireland was owed as much as £1.2 billion by Britain. This, however, ignored the changed economic conditions since 1894, and at the eve of secession Southern Ireland was being heavily subsidised by the British taxpayer. This economic reality forced the initial Irish Free State government to cut the old age pension from five to four shillings. In 1932 on the start of the Anglo Irish Trade War, the Irish government made a claim for £400 million in respect of past overtaxation, amongst others, but this was not mentioned when the dispute was settled in 1938.
Отбасы, кейінгі өмір және өлім
1850 жылы Чайлдерс Эмили Уокерге үйленді. Олардың алты ұлы мен екі қызы болды. Олардың қыздарының бірі, Эмили "Милли" Чайлдерс портретші және пейзаж суретшісі болды. Оның бірінші әйелі 1875 жылы қайтыс етті, ал Чайлдерс 1879 жылы Кэтрин Энн Гилбертке үйленді. Оның туысы, Эрскин Чайлдерс, "Құмдардың жұмбағы" шпиондық романының авторы, Ирландияның тәуелсіздік соғысы мен Ирландия азамат соғысының маңызды тұлғасы (сол соғыс кезінде ол өлім жазасына кесілді) және Ирландияның төртінші президенті Эрскин Хамильтон Чайлдерстің әкесі болды. Министрлік қызметінің соңында "HCE" Чайлдерс дене бітімімен танымал болды, соның салдарынан "Here Comes Everybody" деген лақап атқа ие болды, кейіннен Джеймс Джойстың "Финнеганс Уэйк" романында мотив ретінде пайдаланылды. Чайлдерс 1896 жылдың қаңтарында 68 жасында қайтыс болды. Ол Лондонның Бромптон зиратындағы орталық дөңгелектің оңтүстік жағына жерленген.
Childers married Emily Walker in 1850. They had six sons and two daughters. One of their daughters, Emily "Milly" Childers, was a portrait and landscape painter. His first wife died in 1875 and Childers married Katherine Anne Gilbert in 1879. A cousin, Erskine Childers, was the author of the spy novel The Riddle of the Sands, an important figure in the Irish War of Independence and Irish Civil War (during which he was executed), and father of the fourth President of Ireland, Erskine Hamilton Childers. Towards the end of his ministerial career "HCE" Childers was known for his girth, and so acquired the nickname "Here Comes Everybody", which was later used as a motif in Finnegans Wake by James Joyce. Childers died in January 1896, aged 68. He is buried on the south side of the central enclosed roundel in Brompton Cemetery, London.