Генри Норрис: Ақсүйек, дипломат және Елизавета I сарайының адал қызметшісі
Henry Norris, 1st Baron Norreys
Генри Норрис (1525-1601) – ағылшын саяхатшысы, дипломаты. Король сарайындағы өкіл, әкесі Анна Болейнмен қарым-қатынасы үшін жазаланған. Тарих, генеалогия.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1525–1601) Генри Норрис (немесе Норрейс), Оксфордширдегі Райкотттың 1-ші бароны (шамамен 1525–27 маусым 1601) – ағылшын саясаткері және дипломаты, Беркширдегі ескі әулеттен шыққан, оның көптеген мүшелері ағылшын сарайында қызмет атқарған.
English nobleman and courtier (c. 1525–1601)
Henry Norris (or Norreys), 1st Baron Norreys (c. 152527 June 1601) of Rycote in Oxfordshire, was an English politician and diplomat, who belonged to an old Berkshire family, many members of which had held positions at the English court.
Шығу тегі
Ол сэр Генри Норрейстің (1536 жылы қайтыс болған) ұлы болды, ол патшайым Энн Болейнмен жасаған деп айыпталған қатынасы үшін басы кесілген. Анасы – Томас Файннс, 8-ші барон Дейкрінің (1472-1534) қызы Мэри Файнс (1495-1531).
He was the son of Sir Henry Norreys (d. 1536), who was beheaded for his supposed adultery with Queen Anne Boleyn, and Mary Fiennes (1495–1531), daughter of Thomas Fiennes, 8th Baron Dacre (1472–1534).
Ерте мансап
Генридің өмірінің алғашқы жылдары жасырын. Оның анасы 1531 жылы қайтыс болды, ал әкесі 1536 жылы басы кесілді, оны және кіші қарындасы Мэриді жетім қалдырды. Балалар баласыз ағасы, сэр Джон Норрис тәрбиеледі. Генридің мұрасы 1539 жылы Парламенттің жеке заңымен қайта жаңартылды (31 Hen. 8 c. 22), ал 1542 жылдың желтоқсанында оның ағасы, Яттендондық сэр Джон Норрейс, Генриге, өзінің қамқорлығындағы, және Джон Уильямстың кіші қызы Марджериге, сондай-ақ олардың мұрагерлеріне өз иеліктерін беруге рұқсат алды. Осыған орай, олардың никелесулері осы кезде болған болуы керек. Генридің болашағы жарқын болды. 1547 жылы ол Беркшир графтығының рыцары атанды. Оның әйелі Марджери өте бай әкесінің мұрагері еді, ол кеңейту сотының қазынашысы болған және Беркширде жерлерді сатып алуын жалғастырған. Генридің ағасының (1563) және қайын атасының (1559) қазасы Генридің бұрыннан бар байлығын одан әрі арттырып, оған Оксфордширде және Беркширдегі мүліктерді әкелді. Олардың ішінде Райкотт, Сиденхэм және Яттендон қамалы болды.
The early years of Henry's life are obscure. His mother had died in 1531, and his father was beheaded in 1536, leaving him and his younger sister Mary orphans. The children were brought up by their childless uncle, Sir John Norreys. Henry's patrimony was restored to him by a private act of Parliament in 1539 (31 Hen. 8. c. 22), and in December 1542 his uncle Sir John Norreys of Yattendon, was licensed to settle his estates in reversion on Henry, who was his ward, and on Margery, the younger daughter of John Williams, 1st Baron Williams of Thame, and their heirs. The couple must therefore have been betrothed by this date. Henry's prospects were bright. He was made a knight of the shire for Berkshire in 1547. His wife, Margery, was the coheir of her wealthy father, who had become treasurer of the court of augmentations and who was continuing to acquire land in Berkshire. The deaths of Henry's uncle (1563) and father in law (1559) greatly increased Henry's already considerable wealth, bringing him properties in Oxfordshire, where he and his wife settled, and in Berkshire. These included Rycote, Sydenham and Yattendon Castle.
Патшалық достық
1553 жылы Генрих корольдің сүйіктілерінің қатарында болды, олар Леди Джейн Грейге тәж кигізу рәсімін көрді. Мұрагерлік дағдарысынан кейін, Мэри патшайым оның бұл әрекетін есіне алған жоқ, сол жылы оны Пулдың батлері қызметіне тағайындауға келісім берді. 1554 жылы Вудстокта Елизавета ханшайымын күзетуге жіберілді. Елизавета оның әкесі анасы, Анна патшайымға адалдығы үшін қаза болғанына сенді және оны әйелімен бірге өзінің сенімді адамдарының қатарына қосты, ол өмірінің соңына дейін сонда қалды. 1565 жылдың қараша айында Уорвик графы Амброз Дадлидің үшінші некесіне орай, Елизаветаның сенімді адамдарының бірі Генрих патшайымның қатысуымен өткен турнирге қатысты. Елизавета олардың Оксфордширдегі Райкоттегі үйіне бірнеше рет келді; 1566 жылдың қыркүйегінде Оксфордтан оралғанда, ол Генрихті серпіліспен марапаттады; 1568, 1570, 1572 және 1592 жылдың қыркүйегінде Оксфордтан тағы бір сапарда. Елизаветаның әскеріндегі көрнекті әскербасы Джон Норрис мырзаның қайтыс болғаннан кейін, патшайым Марджериге, яғни «Менің жақсы қазғырым» деп лақап берген әйеліне, көңіл айту хаты жолдады.
In 1553, Henry was among the King's gentlemen who witnessed the device settling the crown upon Lady Jane Grey. After the succession crisis, Queen Mary did not hold this act against him, approving his appointment as the butler of Poole later in that same year. In 1554, he was assigned to guard Princess Elizabeth at Woodstock. Elizabeth believed his father had died for his loyalty to her mother, Queen Anne, and brought him and his wife into her trusted circle, where he would stay for the remainder of his life. In November 1565, on the occasion of the third marriage of Ambrose Dudley, Earl of Warwick, another member of Elizabeth's trusted circle, Henry participated in a tournament in the Queen's presence. Elizabeth visited the couple at their estate Rycote, Oxfordshire, on numerous occasions; in September 1566 on her return from Oxford, during which she knighted Henry; in 1568, 1570, 1572, and in September 1592, on another journey from Oxford. Upon the death of their son, Sir John Norreys, who was a distinguished soldier in Elizabeth's armies, the queen sent a stately letter of condolence to "my own dear crow", as the Queen still affectionately called Margery.
Кейінгі мансап
1561 жылы Норрис Оксфордшир және Беркшир округтерінің жоғары шерифі болды. 1566 жылдың күзінде патшайым оны Францияға елші етіп тағайындады. 1570 жылдың тамыз айында ол елге қайтарылып, орнына сэр Фрэнсис Уолсингхэм келді. Шетелдегі қызметтерінің сыйақысы ретінде, 8 мамыр 1572 жылы ол Рикоттың бароны Норрис атанды және Лордтар палатасына шақырылды. 1596 жылдың қазан айында Генри Оксфордшир округінің лорд-лейтенанты болып тағайындалды. Ол бұған дейін Беркшир округінде де осы лауазымды атқарған.
In 1561, Norris was made High Sheriff of Oxfordshire and Berkshire. In the autumn of 1566, he was appointed Ambassador to France by the queen. He was recalled in August 1570 and replaced by Sir Francis Walsingham. By way of recompense for his services abroad, he was summoned to the House of Lords, as Baron Norreys of Rycote, on 8 May 1572. In October 1596, Henry was created Lord Lieutenant of Oxfordshire. He already held the same office for Berkshire.
Өлім және жерлеу
Генрих 1601 жылғы 27 маусымда қайтыс болды, ол әйелі мен бес баласынан бұрын өмір сүрді. 21 мамырда ол ұлы Эдвард тұратын Энглфилд шіркеуіне уақытша жерленді. Соңында, 5 тамызда ол Рыкотте, Рыкотт үйі аумағындағы Әулие Михаил және Барлық Періштелер капелласының астындағы мазарға қайта жерленді. Оның өсиетнамасы 1589 жылғы 24 қыркүйекте жасалған.
Henry died on 27 June 1601, having outlived his wife and five of his children, and was temporarily buried, on 21 May, in the church at Englefield, where his son Edward was living. Finally, on 5 August, he was re interred at Rycote, in a vault beneath the chapel of St Michael and All Angels, in the grounds of Rycote House. His will was dated 24 September 1589.
Ескерткіш
Ол және оның әйелі Вестминстер абаттығындағы Сент-Эндрю капелласында олардың және олардың алты ұлының құрметіне қойылған ескерткіш арқылы еске алынады. Лорд және леди Норрейдің толық мөлшердегі бейнелері мәрмәр бағаналармен тіреліп тұрған әсем шатырдың астында жатыр, ал оларды балаларының тізе бүгіп отырған мүсіндері қоршап тұр.
Both he and his wife are commemorated by the monument erected in honour of them and their six sons in St. Andrew's Chapel in Westminster Abbey. Life size effigies of Lord and Lady Norreys lie beneath an elaborate canopy supported by marble pillars and they are surrounded by kneeling figures of their children.