Кіріспе

Равиш Малхотра (1943 жылғы 25 желтоқсанда Лахорда туған) – Үндістан Әскери-әуе күштерінің отставкадағы әуе коммодоры. Ол Әскери-әуе күштерінің сынақ ұшқышы және Бангалор қаласындағы сынақ орталығында қызмет еткен. Сонымен қатар, Дели маңындағы Хиндон Әскери-әуе күштері базасының командирі болды. 1982 жылы ол Кеңес Одағының "Интеркосмос" бағдарламасы бойынша ғарышқа ұшуға дайындықтан өтті. Малхотра "Салют-7" ғарыш станциясына "Союз Т-11" миссиясында Ракеш Шарманың резервтік ұшқышы ретінде қызмет етті, бұл миссия Үндістанның алғашқы ғарышкерін ғарышқа жіберді, бірақ ол өзі ғарышқа ұшқан жоқ. 1984 жылы Малхотраға Халықтар достығы ордені, ал 1985 жылы – Кирти Чакра ордені табысталды. Оның отбасы 1947 жылы Үндістанның Ұлыбританиядан тәуелсіздік алғаннан кейін және одан кейінгі бөліністен соң Лахордан Делиге көшіп келді. Отбасы Калькутта қаласына қоныстанды. Малхотра Калькуттадағы Сент-Томас мектебінде білім алды.

Ерте мансап

Мектепті бітірген соң Ұлттық қорғаныс академиясына қабылданды. Мансап таңдауы туралы кейін айтқанда, ол Үнді теңіз күштеріне қосылғысы келгенін, бірақ оның орнына Үнді әуе күштеріне (IAF) таңдалғанын жеткізді. Іріктеу кезінде оған көзі теңіз күштеріне сай емес екені айтылды, ал әуе күштерінде сол кезде курсанттар жетіспейтін еді.

Үнді-Кеңес ғарыш бағдарламасы

Соғыстан кейін Малхотра Калифорниядағы Эдвардс әуе базасындағы АҚШ Әскери-әуе күштерінің сынақ пилоттары мектебіне, содан кейін Үндістан мен бұрынғы КСРО арасындағы бірлескен – Индо-КСРО ғарыш бағдарламасына іріктелді. Осы кезеңде ол Бангалор және кейін Мәскеудегі Аэроғарыш медицина институтында тексерулерден өтті. Ақтық тексерулер нәтижесінде Малхотра, Ракеш Шарма және тағы екі курсант 1982 жылы КСРО-ның «Интеркосмос» бағдарламасында ғарышқа ұшуға дайындыққа қабылданды. Оқу бағдарламасының ортасында Үндістан Қорғаныс министрлігі Шарманы ғарышқа жіберу, ал Малхотраны жерде қалдыру туралы шешім қабылдады. Олардың екі баласы бар. 2021 жылға дейін ол Оңтүстік Үндістанның Бангалор қаласында тұрып келеді.