Кіріспе

Ерп4,683Келдонк1,205Бордонк 775

Сент-Серватиус шіркеуі

Ерптегі қазіргі Санкт-Серватиус шіркеуі 1844 жылы салынған, бірақ ол ауылдың нағыз қауымының жасын көрсетпейді. Ескі шіркеу 1843 жылы, 1648 жылдан шамамен 1800 жылға дейін, Голландия Республикасында католицизмге тыйым салынған кезде, ауылдың азаз тұрған протестанттарының күтімінде болған 150 жылға жуық уақыттан кейін бұзылды. Шіркеудің тарихынан сақталған ең көне деректер – екі шіркеу қоңырауы. Олардың үлкенірек және ескісі (биіктігі 88 см, диаметрі 108 см) мына жазумен әшекейленген: «Мен Мариямын. Құдай жылнамасы бойынша 1381 жыл». Кішірек және жасырақ қоңыраудың (биіктігі 81 см, диаметрі 96 см) бетінде: «Мен Катринамын. Құдай жылнамасы бойынша 1412 жыл» деп жазылған. Қоңыраулардың жасы оларды аймақта сирек кездесетін нәрсе етеді және олар 1942 жылы неміс оккупациясы кезінде тәркіленуден мүжілді. Ескі Санкт-Серватиус шіркеуінің екі белгілі суреті бар: Хендрик Спилманның (1721–1784) қолымен салынған романтикалық қаламмен салған сурет; және 1788 жылдың 13 қыркүйегінде сәулетші Хендрик Верхес (1744–1813) салған эскиз, ол 1791 жылы Эрп қалалық әкімшілік үйін жобалаған. Он бесінші және он алтыншы ғасырларда Кампине аймағында соңғы готикалық стильдің аймақтық нұсқасында, кірпішпен қаланған және екі қанатты шіркеулер салынды. Суреттерге сүйенсек, Эрптегі шіркеу осы Кампине готикалық стилінің көптеген ерекшеліктерін бөліседі, ол солтүстік Франциядағы күрделі готикалық әшекейлерді қолданбай, ауылдық сипатқа ие. Бұл Кампине готикалық шіркеулерінің ең ерекше элементі – төрт бұрышында диагональді тіректері бар монументалды кірпіш мұнарасы, оның мысалдары бүкіл аймақта кездеседі. Наполеон дәуірінде шіркеу католиктерге қайтарылды, бірақ бұл Эрпте тұратын протестанттармен болған қатыгез даудан кейін ғана мүмкін болды. Қазіргі Санкт-Серватиус шіркеуі 1844 жылы аяқталды және сәулетші Арнольдус ван Вегельдің неоклассикалық стильде жобалаған «су штаты» шіркеуі болып саналады. Мұнараның шпилі 1895 жылы найзағайдан болған өрттен кейін жойылғаннан кейін атақты сәулетші Пьер Куйперс жобалады. Куйперс 1880 жылдар шамасында шіркеудің ішкі бөлігін де қайта жобалады. Содан бері интерьері нео-готикалық стильде безендіріліп, қасиетті жазбалармен суреттелді. Шіркеудегі ең маңызды заттардың бірі – 1848 жылы салынған орган. Органды Ж.Ж. Вольбрегт, орган корпусын Х. Мейерс, ал Давид, Цецилия және періштелердің мүсіндерін, сондай-ақ балконды безендіретін балюстраданы Ж.П. ван ден Марк жасаған. 1951 жылы шіркеудің ішкі бөлігі толығымен сұр түске боялды. Бірнеше онжылдықтан кейін, 1991 жылы интерьері ішінара 1844 жылғы стильге, ішінара Куйперс стиліне қайта келтірілді.