Америкалық актриса Агнес Бут өмірі мен мансабы

Кіріспе

Американдық актриса Агнес Бут (4 қазан 1843 – 2 қаңтар 1910), шын аты Мариан Агнес Лэнд Рукс, Австралияда туған американдық актриса және Джуниус Брут Бут, Эдвин Бут және, ең белгілісі – Авраам Линкольннің қатылушысы Джон Уилкс Буттың туысы.

Өмірбаян

Агнес Буттың туғаны туралы немесе оның отбасының Австралияда тұрғаны туралы жазбалар жоқ болса да, өзінің айтуынша, ол Жаңа Оңтүстік Уэльстің Сидней қаласында дүниеге келген. Ол 1858 жылы шамамен 14 жасында отбасымен Калифорнияға көшіп келді. 1858 жылдың басында Агнес Лэнд ретінде АҚШ-та алғаш рет өнер көрсетті, Сан-Францискодағы Магуайр опера үйінде әпкесі Белльмен бірге өнер көрсетіп, назар аударды, танымал болды және Детройттегі Метрополитен театрының бір маусымын басқарды. 1861 жылы Сан-Францискода актер Гарри А. Перриге тұрмысқа шықты, бірақ 1862 жылы күйеуін жоғалтты. Томас Магуайрмен алты жылдық оқушылық кезеңі оған актриса рөлінен басты рөлге өтуге мүмкіндік берді. 1865 жылы ол Нью-Йоркке көшіп, Winter Garden театрында өнер көрсетті. 1866 жылы Агнес Перри ретінде Бостон театр компаниясына қосылды, ол бірнеше жыл бойы мүшесі болды. 1867 жылы Джуниус Брутус Бут кішіге тұрмысқа шығып, содан кейін Агнес Бут ретінде өнер көрсетті. Ол өзінің танымалдылығының шыңында болғанда, оның өнерін сыншылар жоғары бағалады. 1874 жылы "News" газеті оны "қазіргі уақыттағы мегаполистің сахнасындағы ең жетілген және тиімді эмоционалды актриса" деп сипаттады. 1889 жылы Belford's журналы Агнес Буттың "Капитан Свифт" пьесасындағы тағы бір "үлкен жетістігі" туралы жазды. "Агнес Бут егжей-тегжейге ұқыпты назар аударады, интонациясының нәзіктігін сақтайды және күшті өрнекпен сөйлейді. Біз оны көптеген қоғамдық драмаларда көрдік, және әрқайсысында ол барлық талаптарды жақсы түсіне білді. Агнес Буттың жүзіндегі ұят, азап және аналық сүйіспеншіліктің араласуы [бір] сахнада ұмытылмайтын көрініс болды. 1874 жылы ол Джуниуспен бірге алыс батысқа саяхат жасап, Сан-Францискодағы Калифорния театрында және Вирджиния штатындағы Пайпер опера үйінде ойнады. Оның репертуарында "Ромео мен Джульетта", "Дөңгелек жонымен жүретін адам" және "Лион ханымы" пьесалары болды. 1878 жылы ол Юнион Сквер театрының "Атақты іс" қойылымында Мадлен Рено рөлін ойнады, ал бағдарламада ол "қосымша актерлерді күшейту үшін бұл рөлді ізгілікпен орындады" деп жазылған. 1881 жылдан 1891 жылға дейін ол Мэдисон Сквер компаниясымен жұмыс істеді. 1891 жылдан кейін ол Еуропаға барып, содан кейін АҚШ-қа оралды, онда Нью-Рошельдегі суретшілер қауымдастығында тұрып, жақын маңдағы Нью-Йорк қаласындағы Бродвейдегі жұмысын жалғастырды. Бут "Спорттық герцогиня" (Сесил Рэлидің "Дерби жеңімпазы") мелодрамасындағы рөлімен атаққа ие болды, осы рөлді оның әріптесі және Нью-Рошель көршісі Кора Таннермен бірге ойнады. 1883 жылы Джуниус Бут қайтыс болды, ал 1885 жылы ол Бостонның Тремонт театрының директоры Джон Б. Шоффельге үйленді. Оның соңғы маңызды өнері 1897 жылы "Арлезиан" спектаклінде болды.

Although there are no records of Agnes Booth's birth or her family's residence in Australia, by her own account she was born in Sydney, New South Wales. She migrated to California with her family in 1858, at the age of about 14. She made her US debut in early 1858 as Agnes Land, performing with her sister Belle at Maguire's Opera House, San Francisco, attracting attention and gaining recognition and managing a season of the Metropolitan theatre in Detroit. In 1861 she married actor Harry A. Perry in San Francisco, but was widowed in 1862. Her six year apprenticeship with Thomas Maguire allowed her to move from shape actress to leading lady. In 1865 she moved to New York where she appeared at the Winter Garden Theatre. As Agnes Perry, in 1866 she joined the Boston Theatre Company, of which she was a member for several years. In 1867, she was married to Junius Brutus Booth Jr. and she performed as Agnes Booth thereafter. At the height of her popularity reviews of her performances were effusive. In 1874, the News described her as "the most finished and effective emotional actress at present on the metropolitan stage." In 1889, Belford's Magazine wrote of another "great triumph" by Agnes Booth in Captain Swift. "For painstaking attention to detail, nicety of intonation, and powerful expression, Agnes Booth is in the front rank of leading ladies. We have seen her in many society dramas, and in each she has shown a charming appreciation of all the requirements The mingled expression of shame, suffering and maternal love in Agnes Booth's face during [one] scene is one not soon to be forgotten. In 1874, she and Junius made a praise worthy trip to the far west playing San Francisco's California Theater and Piper's Opera House in Virginia City. Her repertoire included Romeo and Juliet, Hunchback, and Lady of Lyons. In 1878 she played Madeleine Renaud in the Union Square Theatre's production of A Celebrated Case, the program noting that she had "kindly undertaken this part in order to strengthen the cast." From 1881 to 1891, she was with the Madison Square Company. After 1891, she went to Europe, then returned to the United States where she resided in the artist community of New Rochelle, New York and resumed her work on Broadway in nearby New York City. Booth gained fame for her role in the melodrama The Sporting Duchess (The Derby Winner by Cecil Raleigh) along with fellow actress and New Rochelle neighbor Cora Tanner. Junius Booth died in 1883, and in 1885 she married John B. Schoeffel, manager of Boston's Tremont theatre. Her last major performance was in L'Arlesienne in 1897.