Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық ату шебері (1860–1926)
American exhibition sharpshooter (1860–1926)
Энни Оукли (туған Фиби Энн Мози; 13 тамыз 1860 – 3 қараша 1926) – американдық ату шебері, Баффало Биллдің «Жабайы Батысы» шоуында жұлдыз болған. Оукли бала кезінде Батыс Огайодағы кедей отбасын асырау үшін аңшылық дағдыларын жетілдірді. 15 жасында ол тәжірибелі мерген Фрэнк Е. Батлермен атыс жарысын ұтып, 1876 жылы оған тұрмысқа шықты. Екеуі 1885 жылы Баффало Биллге қосылып, Еуропада патшалар мен басқа да мемлекет басшыларының алдында өнер көрсетті. Көрермендер оның күйеуінің қолынан сигараны атып түсіргеніне немесе 30 қадамнан картаның жиегін жарып өткеніне таң қалды. Ол Баффало Биллдің өзінен басқа ешкімнен көп ақша таппады. 1901 жылы теміржол апатынан кейін, ол денсаулығына қарай жеңіл жұмысқа көшті және өмірі туралы пьесада гастрольдік сапарлар жасады. Сондай-ақ ол әйелдерге мергендікке үйретті, әйелдердің өзін-өзі қорғауына берік сенді. Оның сахналық қойылымдары 1894 жылы Томас Эдисонның алғашқы кинескоптарының біріне түсірілді. Оның өлімінен кейін оның өмірі сахналық мюзиклдер мен фильмдерде бейімделді, соның ішінде «Анни Get Your Gun» фильмі де бар.
Annie Oakley (born Phoebe Ann Mosey; August 13, 1860 – November 3, 1926) was an American sharpshooter who starred in Buffalo Bill's Wild West. Oakley developed hunting skills as a child to provide for her impoverished family in western Ohio. At age 15, she won a shooting contest against an experienced marksman, Frank E. Butler, whom she married in 1876. The pair joined Buffalo Bill in 1885, performing in Europe before royalty and other heads of state. Audiences were astounded to see her shooting out a cigar from her husband's hand or splitting a playing card edge on at 30 paces. She earned more than anyone except Buffalo Bill himself. After a bad rail accident in 1901, she had to settle for a less taxing routine, and she toured in a play written about her career. She also instructed women in marksmanship, believing strongly in female self defense. Her stage acts were filmed for one of Thomas Edison's earliest Kinetoscopes in 1894. Since her death, her story has been adapted for stage musicals and films, including Annie Get Your Gun.
Ерте өмір
Энни Оукли Фиби Энн (Энни) Мози 1860 жылғы 13 тамызда Вудлендтен солтүстік-батысқа қарай 2 мильден (3 км) аз жердегі бұркемелі үйde, қазіргі Уиллоуделл қаласында, Индиана штатымен шекаралас Огайо штатының Дарк округінде дүниеге келді. Оның туған жері Солтүстік Жұлдыздан шығысқа қарай 5 миль (8 км) жерде орналасқан. Сайттың жанында Ани Оукли комитеті 1981 жылы, оның туғанына 121 жыл толуына орай орнатқан тас тақта бар. Эннидің ата-анасы Голлидейсбург, Блэр округі, Пенсильваниядан шыққан ағылшын текті квакерлер болды: Сьюзан Уайз, 1830 жылы туған, және Джейкоб Мози, 1799 жылы туған, 1848 жылы үйленген. Олар 1855 жыл шамасында Огайо штатының Дарк округіне қарасты Паттерсон қалашығындағы жалға алынған фермаға (кейін ипотекамен сатып алынған) көшіп келді. 1860 жылы туған Энни Джейкоб пен Сьюзанның тоғыз баласының алтыншысы және жеті баласының бесіншісі болды. Оның бауырлары: Мэри Джейн (1851–1867), Лидия (1852–1882), Элизабет (1855–1881), Сара Эллен (1857–1939), Кэтрин (1859–1859), Джон (1861–1949), Хулда (1864–1934) және 1865 жылы туған, көз жұмған нәресте бауыры. 1812 жылғы соғыста қатысқан Эннидің әкесі Энни дүниеге келген кезде 61 жаста болды. 1865 жылдың соңында қарлы боранында суық тиіп денсаулығы нашарлап, 1866 жылдың басында 66 жасында пневмониядан қайтыс болды. Кейіннен анасы Дэниел Брумбоға үйленіп, тағы бір қызы Эмили (1868–1937) дүниеге келді және тағы да жесір қалды. Әкесінің өлімінен кейін кедейлікке тап болғандықтан, Энни бала кезінде тұрақты түрде мектепке бармады, бірақ кейін балалық шағында және ересек болғанда оқуға қатысты. 1870 жылғы 15 наурызда тоғыз жасында ол әпкесі Сара Элленмен бірге Дарк округінің қарттар үйіне (инфирмария) түсті. Оның өмірбаянынша, ол қарттар үйінің бастығы Сэмюэл Кроуфорд Эдингтон мен оның әйелі Нэнсидің қамқорлығына берілді, олар оған тігін тігу мен әшекейлеуді үйретті. 1870 жылдың көктемінен бастап ол жергілікті отбасыға "қызметке" берілді, олардың сәбиін күтуге көмектесті, аптасына елу цент (1870 жылы 0,5 центтің қазіргі шамамен <есептелген сомаға> тең екендігі) және білім алу туралы жалған уәде алды. Олар бастапқыда су тасып, тамақ дайындауды білетін, сондай-ақ денесі зор адамды іздеген. Ол екі жылға жуық уақыт бойы олардың құлдығында жүріп, рухани және физикалық зорлық-зомбылыққа ұшырады. Бірде әйелі Энниді аяқ киімсіз суыққа тастап, тігінмен айналысып ұйықтап қалғаны үшін жазалады. Энни оларды "қасқырлар" деп атады. Тіпті өмірбаяндық әңгімесінде де ол олардың нақты есімдерін ашпады. Биограф Гленда Райлидің айтуынша, "қасқырлар" Студабеккер отбасы болуы мүмкін, бірақ 1870 жылғы АҚШ халық санағы олардың көршілес Пребл округіндегі Абрам Буз отбасы екенін көрсетеді. 1872 жылдың көктемінде Энни "қасқырлардан" қашып кетті. Биограф Ширл Каспердің сөзіне қарағанда, осы кезде ғана Энни Эдингтондармен танысып, олармен бірге тұрды, шамамен 15 жасында анасының үйіне оралды. Энни 7 жасқа толғанға дейін құрлыстар жасап, 8 жасында бауырларын және жесір анасын асырау үшін ату мен аң аулауды үйренді. Ол Гринвиллдегі жергілікті дүкен иелеріне, мысалы Чарльз және Г. Энтони Катценбергерге аң аулаған етін сатты, олар оны Цинциннатидегі және басқа қалалардағы қонақ үйлерге жіберді. Ол сонымен қатар етті Огайо штатының солтүстігіндегі мейрамханалар мен қонақ үйлерге де сатты. Оның шеберлігі 15 жасында анасының фермасының ипотекасын төлеуге көмектесті.
Annie Oakley was born Phoebe Ann (Annie) Mosey on August 13, 1860, in a log cabin less than 2 mile (3 km) northwest of Woodland, now Willowdell, in Darke County, Ohio, a rural county along the state line with Indiana. Her birthplace is about 5 mile (8 km) east of North Star. There is a stone mounted plaque in the vicinity of the site, which was placed by the Annie Oakley Committee in 1981, 121 years after her birth. Annie's parents were Quakers of English descent from Hollidaysburg, Blair County, Pennsylvania: Susan Wise, born 1830, and Jacob Mosey, born 1799, married in 1848. They moved to a rented farm (later purchased with a mortgage) in Patterson Township, Darke County, Ohio, sometime around 1855. Born in 1860, Annie was the sixth of Jacob and Susan's nine children, and the fifth of the seven surviving. Her siblings were Mary Jane (1851–1867), Lydia (1852–1882), Elizabeth (1855–1881), Sarah Ellen (1857–1939), Catherine (1859–1859), John (1861–1949), Hulda (1864–1934) and a stillborn infant brother in 1865. Annie's father, who had fought in the War of 1812, was 61 years old at the time of Annie's birth and became an invalid from hypothermia during a blizzard in late 1865, dying of pneumonia in early 1866 at age 66. Her mother later married Daniel Brumbaugh, had another daughter, Emily (1868–1937), and was widowed once again. Because of poverty following her father's death, Annie did not regularly attend school as a child, although she did attend later in childhood and in adulthood. On March 15, 1870, at age nine, she was admitted to the Darke County Infirmary along with her sister Sarah Ellen. According to her autobiography, she was put in the care of the infirmary's superintendent, Samuel Crawford Edington, and his wife Nancy, who taught her to sew and decorate. Beginning in the spring of 1870, she was "bound out" to a local family to help care for their infant son, on the false promise of fifty cents per week (0.5 in 1870 is equivalent to about <calculated amount> in recent years) and an education. The couple had originally wanted someone who could pump water and cook and who was bigger. She spent about two years in near slavery to them, enduring mental and physical abuse. One time, the wife put Annie out in the freezing cold without shoes, as a punishment because she had fallen asleep over some darning. Annie referred to them as "the wolves". Even in her autobiography, she never revealed the couple's real names. According to biographer Glenda Riley, "the wolves" could have been the Studabaker family, but the 1870 U. S. Census suggests they were the Abram Boose family of neighboring Preble County. Around the spring of 1872, Annie ran away from "the wolves". According to biographer Shirl Kasper, it was only at this point that Annie met and lived with the Edingtons, returning to her mother's home around the age of 15. Annie began trapping before age 7, and shooting and hunting by age 8, to support her siblings and her widowed mother. She sold hunted game to locals in Greenville, such as shopkeepers Charles and G. Anthony Katzenberger, who shipped it to hotels in Cincinnati and other cities. She also sold the game to restaurants and hotels in northern Ohio. Her skill paid off the mortgage on her mother's farm when Annie was 15.
Тегі
Оуклидің Мози фамилиясының бірнеше нұсқасы бар. Көптеген биографтар мен басқа да дереккөздер оның есімін "Мозес" деп атайды. 1860 жылғы АҚШ халық санағында отбасы аты "Маузи" деп көрсетілсе де, бұл санақ жүргізушінің қатесі деп есептеледі. Оуклидің есімі 1870 жылғы АҚШ халық санағында "Энн Мози" деп жазылған. Каспердің сөзінше, Оукли өзінің фамилиясын "Мози" деп жазуды қалаған, бұл оның ағасы Джонмен дауға себеп болған. Каспер Оукли "Мози" атауын дыбыстық жағынан дұрыс деп санаған болуы мүмкін деп болжайды. Сондай-ақ, кішкентай Оуклиді балалар оның есімі үшін мазақ еткен деген кең таралған пікір бар. Бауман мен Батлердің атыс көрсетілімі Цинциннатиде өтіп жатқанда, саяхаттап жүретін атыс шебері және бұрынғы ит жаттықтырушысы Фрэнк Э. Батлер (1847–1926), ирланд иммигранты, Цинциннатидегі қонақ үй иесі Джек Фростпен 100 доллардан ставка жасады (1875 жылғы 100 доллар қазіргі уақытта шамамен <есептелген сомаға> тең), Батлер кез келген жергілікті шебер атушыны жеңе алады деп. Қонақ үй иесі Батлер мен 15 жасар Эннидің арасында атыс бәйгесін ұйымдастырды, ол: "Батлер күткен соңғы қарсылас – 2 метрлік 15 жасар Энни еді" деді. Ол Энниге ғашық болып, олар үйленді. Олардың балалары болған жоқ. Бауман мен Батлердің атыс көрсетілімі алғаш рет 1880 жылы "Цинциннати Инквайрер" газетінде жарияланды. Олар 1881 жылы Sells Brothers Circus циркімен келісім жасасты және сол жылдың соңында Coliseum Opera House-та өнер көрсетті. Көптеген дереккөздерде неке 1876 жылғы 23 тамызда Цинциннатиде болған делінгенімен, бұл күнді растайтын тіркелген куәлік жоқ. Даталардың қайшылығына себеп болуы мүмкін – Батлердің бірінші әйелі Генриетта Саундерстен ажырасуы 1876 жылы аяқталмаған. 1880 жылғы АҚШ Федералдық халық санағында Саундерс үйленген күйде көрсетілген. Батлердің бірінші әйелі Элизабет болған деген ақпарат дұрыс емес; Элизабет – оның немересі, оның әкесі Эдвард Ф. Батлер болған. Оуклидің шоу-бизнес мансабында көптеген адамдар оның нақты жасынан 5-6 жас кішірек екеніне сендірілді. Кейінгі неке күні оның құрастырған жасын жақсырақ растайтын еді. Оуклидің фамилиясы олар тұрған қаланың Оукли ауданынан алынған деп саналады. Кейбір адамдар оның осы есімді бала кезінде пойыз жол ақысын төлеген адамның есімі болғандықтан алғанын сенеді. Оукли Буффало Билл шоуынан уақытша кетіп, екі жылдан кейін Смит кеткен соң, 1889 жылғы Париж көрмесіне қатысу үшін қайтып келді. 1892 жылдан 1904 жылға дейін Оукли мен Батлер Нью-Джерси штатының Натли қаласында тұрды. Оукли АҚШ қарулы күштеріндегі әйелдердің жауынгерлік операцияларға қатысуын қолдады. Ол 1898 жылғы 5 сәуірде президент Уильям МакКинлиге хат жазып, "егер АҚШ Испаниямен соғысқа барса, өз қару-жарақтары мен оқ-дәрілерін ұсынатын 50 "шебер атушы әйел" ротасының қызметін ұсынды". Испан-американ соғысы болды, бірақ Оуклидің ұсынысы қабылданбады. Теодор Рузвельт өзінің ерікті ат әскерін "Руф Райдерс" деп атады, ол "Буффало Биллдің жабайы батысы және әлемнің Rough Riders конгресі" Оуклидің басты жұлдызы болғаннан кейін. 1901 жылы (МакКинлинің өлтірілген жылы) Оукли поезд апатында ауыр жарақат алды, бірақ уақытша сал болудан және омыртқасына жасалған бес операциядан кейін жазылып кетті. Ол Буффало Билл шоуынан кетіп, 1902 жылы оның үшін арнайы жазылған "The Western Girl" атты сахналық пьесасында актерлік мансабын бастады. Ол Нэнси Берри рөлін ойнады, ол пистолет, мылтық және арқанды пайдаланып, заңсыздықпен күресті. 1894 жылы Оукли мен Батлер Эдисонның "Кинетоскоп" фильмінде түсті, "Анни Оукли", сонымен қатар "Жабайы батыстың" "Кішкентай сенімді атушысы" деп аталды, ол тұрақ және қозғалатын нысандарға винтовкадан ату көрсетілімі болды, бұл 1894 жылғы 1 қарашада Эдисонның "Блэк Мария" студиясында Уильям Хейз түсірген. Фильм 21 секундқа созылып, 30 кадрдан және 39 футтан тұрды. Бұл 1894 жылғы 14 сәуірде коммерциялық көрсетілімдер басталғаннан кейін жасалған он бірінші фильм болды.
There are a number of variations given for Oakley's family name, Mosey. Many biographers and other references give the name as "Moses". Although the 1860 U. S. Census shows the family name as "Mauzy", this is considered an error introduced by the census taker. Oakley's name appears as "Ann Mosey" in the 1870 U. S. Census The spelling "Mosie" has also appeared. According to Kasper, Oakley insisted that her family name be spelled "Mozee", leading to arguments with her brother John. Kasper speculates that Oakley may have considered "Mozee" to be a more phonetic spelling. There is also popular speculation that young Oakley had been teased about her name by other children. the Baughman & Butler shooting act was being performed in Cincinnati. Traveling show marksman and former dog trainer Frank E. Butler (1847–1926), an Irish immigrant, placed a $100 bet per side (100.0 in 1875 is equivalent to about <calculated amount> in recent years) with Cincinnati hotel owner Jack Frost that Butler could beat any local fancy shooter. The hotelier arranged a shooting match between Butler and the 15 year old Annie, saying, "The last opponent Butler expected was a 5 feet (2 m) 15 year old girl named Annie." He soon began courting Annie and they married. They never had any children. The Baughman & Butler shooting act first appeared on the pages of The Cincinnati Enquirer in 1880. They signed with Sells Brothers Circus in 1881 and made an appearance at the Coliseum Opera House later that year. Many sources say the marriage took place on August 23, 1876, in Cincinnati, but no recorded certificate validates that date. A possible reason for the contradictory dates is that Butler's divorce from his first wife, Henrietta Saunders, was not yet final in 1876. An 1880 U. S. Federal Census record shows Saunders as married. Sources mentioning Butler's first wife as Elizabeth are inaccurate; Elizabeth was his granddaughter, her father being Edward F. Butler. Throughout Oakley's show business career, the public was often led to believe that she was five to six years younger than she was. The later marriage date would have better supported her fictional age. is believed to have been taken from the city's neighborhood of Oakley, where they resided. Some people believe she took on the name because that was the name of the man who had paid her train fare when she was a child. Oakley temporarily left the Buffalo Bill show but returned two years later, after Smith departed, in time for the Paris Exposition of 1889. From 1892 to 1904, Oakley and Butler made their home in Nutley, New Jersey. Oakley promoted the service of women in combat operations for the United States armed forces. She wrote a letter to President William McKinley on April 5, 1898, "offering the government the services of a company of 50 'lady sharpshooters' who would provide their own arms and ammunition should the U. S. go to war with Spain." The Spanish–American War did occur, but Oakley's offer was not accepted. Theodore Roosevelt, did, however, name his volunteer cavalry the "Rough Riders" after the "Buffalo Bill's Wild West and Congress of Rough Riders of the World" where Oakley was a major star. In 1901 (the same year as McKinley's assassination), Oakley was badly injured in a train accident but recovered after temporary paralysis and five spinal operations. She left the Buffalo Bill show and in 1902 began a less taxing acting career in a stage play written especially for her, The Western Girl. Oakley played the role of Nancy Berry who used a pistol, a rifle and rope to outsmart a group of outlaws. In 1894, Oakley and Butler performed in Edison's Kinetoscope film Annie Oakley, also known as "Little Sure Shot" of the "Wild West", an exhibition of rifle shooting at stationary and moving objects, which was filmed November 1, 1894, in Edison's Black Maria studio by William Heise. It lasted 21 seconds at 30 frames and 39 feet. It was the eleventh film made after commercial showings began on April 14, 1894.
Жамандау туралы істер
1904 жылы кокаинге тыйым салу туралы сенсациялық әңгімелер жақсы сатылды. Газет магнаты Уильям Рэндольф Херст Оуклидің кокаинге тәуелділігін жабу үшін ұрлық жасағаны үшін тұтқындалғаны туралы жалған хабар жариялады. Бірақ шын мәнінде тұтқындалған әйел – Чикаго полициясына өзінің аты Энни Оукли екенін айтқан бурлескті орындаушы болды. Осы хабарды басып шығарған газеттердің көпшілігі Херсттің мақаласына сүйенді, бірақ олар оны жамандау қателігін білгеннен кейін дереу кешірім сұрап қайтарып алды. Херст болса, Оуклидің өткенінен оның беделін түзейтін қару іздеу үшін Огайо штатының Дарк округіне тергеуші жіберіп, 20 000 долларлық (1904 жылғы 20000.0 доллар қазіргі шақта шамамен <есептелген сомаға> тең) сот төлемін төлеуден жалтармақ болды. Бірақ тергеуші ештеңе таппады. Оукли келесі алты жылдың көбін 55 жала жабу ісі бойынша соттасып, газеттерге қарсы жеңіске жетті (бір істің нәтижесі оңай болды). Ол сот шешімдері арқылы алған ақша сот шығындарынан азырақ болды. 1922 жылдың соңында олар автокөлік апатына ұшырады, нәтижесінде Оукли оң аяғына темір тірек тағуға мәжбүр болды. Бір жылдан астам уақыт емделгеннен кейін ол қайтадан өнер көрсете бастады және 1924 жылы рекордтар орнатты. 1925 жылы Оуклидің денсаулығы нашарлап, 1926 жылдың 3 қарашасында 66 жасында Гринвилл қаласында (Огайо штаты) қатерлі анемиядан қайтыс болды. Ол кремацияланып, күлі Гринвилл маңындағы Брок зиратында жерленді. Б. Хаугеннің сөзінше, Батлер оның өліміне қатты қайғырып, тамақ ішуді тоқтатып, 18 күннен кейін Мичиган штатында қайтыс болды; ол оның күлінің жанына жерленді. Каспердің мәліметінше, Батлердің өлім куәлігінде себебі қартайғандық деп көрсетілген. Бір аңыз бойынша, Оуклидің күлін оның бірінші кубогына салып, Батлердің денесімен бірге оның табытына қойған. Екеуі де 1926 жылдың 25 қарашасында Алғыс айту күнінде зиратқа жерленді. Ол қайтыс болғаннан кейін оның аяқталмаған автобиографиясы сахналық комедия актері Фред Стоунға тапсырылды, және оның барлық байлығы отбасы мен қайырымдылыққа жұмсалғаны анықталды.
In 1904, sensational cocaine prohibition stories were selling well. Newspaper magnate William Randolph Hearst published a false story that Oakley had been arrested for stealing to support a cocaine habit. The woman actually arrested was a burlesque performer who told Chicago police that her name was Annie Oakley. Most of the newspapers that printed the story had relied on the Hearst article, and they immediately retracted it with apologies upon learning of the libelous error. Hearst, however, tried to avoid paying the anticipated court judgments of $20,000 (20000.0 in 1904 is equivalent to about <calculated amount> in recent years) by sending an investigator to Darke County, Ohio, with the intent of collecting reputation smearing gossip from Oakley's past. The investigator found nothing. Oakley spent much of the next six years winning all but one of her 55 libel lawsuits against newspapers. She collected less in judgments than the total of her legal expenses. In late 1922, the couple were in a car crash that forced Oakley to wear a steel brace on her right leg. She eventually performed again after more than a year of recovery, and she set records in 1924. Oakley's health declined in 1925 and she died of pernicious anemia in Greenville, Ohio, at the age of 66 on November 3, 1926. She was cremated and her ashes buried at Brock Cemetery, near Greenville. According to B. Haugen, Butler was so distraught by her death that he stopped eating and died 18 days later in Michigan; he was buried next to her ashes. Kasper reports that Butler's death certificate gave senility as the cause of death. One rumor claims that Oakley's ashes were placed in one of her trophies and placed with Butler's body in his coffin prior. Both body and ashes were interred in the cemetery on Thanksgiving Day, November 25, 1926. After her death, her incomplete autobiography was given to stage comedian Fred Stone, and it was discovered that her entire fortune had been spent on her family and her charities.
Атыс шеберлігі
Ширл Каспер сияқты өмірбаяндар Оуклидің сегіз жасында алғашқы атуы туралы оның өзінің әңгімесін қайталайды. "Мен үйдің алдындағы шөпте, бақта асығып өтетін қоянды көрдім, ол қоршауда тоқтады және жаңғақты алуға тырысты." Үйден мылтық алып, ол қоянға атты, кейін "Бұл тамаша ату болды, оқ басынан бір жағынан екінші жағына өтті" деп жазды. Encyclopædia Britannica былай атап өтеді: Оукли өзінің көрермендерін әрқашан қуантты, ал оның мергендік шеберлігі шынымен де керемет болды. 30 қадамнан ол жиегімен ұсталып тұрған ойын картасын екіге бөле алды, ауаға лақтырылған тиындарды атып түсірді, күйеуінің ерінінен темекіні атып бұрды және ауаға лақтырылған ойын картасын жерге тимей тұрып тесіп жіберді.
Biographers, such as Shirl Kasper, repeat Oakley's own story about her first shot at the age of eight. "I saw a squirrel run down over the grass in front of the house, through the orchard and stop on a fence to get a hickory nut." Taking a rifle from the house, she fired at the squirrel, writing later that, "It was a wonderful shot, going right through the head from side to side". The Encyclopædia Britannica notes that:Oakley never failed to delight her audiences, and her feats of marksmanship were truly incredible. At 30 paces she could split a playing card held edge on, she hit dimes tossed into the air, she shot cigarettes from her husband's lips, and, a playing card being thrown into the air, she riddled it before it touched the ground.
Отырған бұқамен байланысы
Р. А. Костлер Грак 1884 жылғы 19 наурызда Отырған Бұқаның оны бақылап отырғанын айтады. Оукли ойшалап сахнаға секіріп, мылтығын көтеріп, ұңғысын жанған шамға бағыттады. Бір оқпен ол шамды өшіріп тастады. Отырған Бұқа оның бөтелкелердің тығындарын атып түсіріп, Батлердің тісіндегі сигарасын тіліп тастағанын көрді. Оукли мен Отырған Бұқа Буффало Биллдің шоуында Миннесотада жұмыс істеген кезде танысып, жақын болған дегенді айтады. Отырған Бұқа федералды үкіметке қарсы соңғы үнділік көтеріліске жетекшілік еткеннен кейін босатылып, Буффало Биллге қосылды; ол Оуклимен кездескен кезде әйгілі жауынгер және көшбасшы ретінде әлем жұртқа танымал болды. Бұрынғы үнділік бас Оуклидің шеберлігіне қатты әсерленіп, олардың бірге суретке түсуі үшін 65 доллар (1884 жылы 65 доллар қазіргі шақта шамамен <есептелген сомаға> тең) ұсынды. Оуклидің сөзіне қарағанда, олардың бір-біріне деген құрметі өзара болды және бірге өткізген уақыттары арта түскен сайын күшейді.
R. A. Koestler Grack reports that, on March 19, 1884, she was being watched by Chief Sitting Bull when:Oakley playfully skipped on stage, lifted her rifle, and aimed the barrel at a burning candle. In one shot, she snuffed out the flame with a whizzing bullet. Sitting Bull watched her knock corks off of bottles and slice through a cigar Butler held in his teeth. Oakley and Sitting Bull purportedly met and bonded while working together on a Buffalo Bill show in Minnesota. Sitting Bull joined with Buffalo Bill after being paroled, having led the last major Indian uprising against the federal government; his status as a great warrior and leader was legendary worldwide by the time he and Oakley met. The former Indian Chief was so impressed with Oakley's skills that he offered $65 (equal to $65.0 in 1884 is equivalent to about <calculated amount> in recent years today) for a photograph of him and her together. According to Oakley, the admiration and respect was mutual and only increased as they spent more time together.
Мұра
Оуклидің әлемдік деңгейдегі шебер мерген ретіндегі атақ-даңқы, оған "Бюффало Билл" шоуының көптеген өнерпаздарынан артық ақша табуға мүмкіндік берді. Лора Браудер "Ең үздік атысы: Америкадағы әйелдер мен қару" еңбегінде Оуклидің атақ-даңқының әйелдер мен жастарға үміт сылағанын талқылайды. Оукли әйелдердің тәуелсіздігі мен білім алуы үшін күш салды. Оуклиге тиесілі жеке заттардың, өнерге қатысты естеліктердің және қару-жарақтардың мол коллекциясы Гарст мұражайында және Огайо штатының Гринвилл қаласындағы Ұлттық Энни Оукли орталығында тұрақты түрде көрсетіледі. Ол Trapshooting Hall of Fame, Техас штатының Форт-Уэрт қаласындағы National Cowgirl Museum and Hall of Fame, National Women's Hall of Fame, Ohio Women's Hall of Fame және New Jersey Hall of Fame құрметті залына енгізілген.
Oakley's worldwide stardom as a sharpshooter enabled her to earn more money than most of the other performers in the Buffalo Bill show. Laura Browder discusses how Oakley's stardom gave hope to women and youth in Her Best Shot: Women and Guns In America. Oakley pressed for women to be independent and educated. A vast collection of Oakley's personal possessions, performance memorabilia, and firearms are on permanent exhibit in the Garst Museum and the National Annie Oakley Center in Greenville, Ohio. She has been inducted into the Trapshooting Hall of Fame, the National Cowgirl Museum and Hall of Fame in Fort Worth, Texas, the National Women's Hall of Fame, the Ohio Women's Hall of Fame, and the New Jersey Hall of Fame.
Танымал мәдениетте
Барбара Стэнвик «Энни Оукли» (1935) фильмінде Оукли рөлін ойнады. Ирвинг Берлиннің «Анни Гет Юр Гун» (1946) Бродвей мюзиклі оның өміріне негізделген. Алғашқы сахналық қойылымда Этель Мерман ойнады, ол 1966 жылы қайта жанданған қойылымда да бас рөлде болды. Мюзиклдің 1950 жылғы фильмдік нұсқасында Бетти Хаттон мен Говард Кил ойнады. 1948 жылғы ұлттық турнеде бас рөлде ойнағаннан кейін бірнеше жыл өткен соң Мэри Мартин 1957 жылы NBC телеарнасының арнайы бағдарламасында осы рөлге оралды, онда Джон Райт Франк Батлер рөлінде ойнады. Гейл Дэвис «Энни Оукли» (1954–1956) телесериалында Оуклидің фантастикалық бейнесін сомдады. Джеральдин Чаплин «Буффало Билл және үндістер, немесе Отырған бұқаның тарих сабағы» (1976) фильмінде Оуклиді бейнеледі. Джейми Ли Кертис «Tall Tales & Legends» (1985) фильмінде Оукли рөлін ойнады. Реба МакЭнтайр «Buffalo Girls» (1996) фильмінде Оуклиді Анжелика Хьюстон мен Мелани Гриффитпен бірге сомдады. Кейін ол 1999 жылы Бродвейде «Анни Гет Юр Гун» мюзиклінде Том Вопатпен бірге Бернадетт Петерстің орнына бас рөлде ойнады. Элизабет Берридж «Hidalgo» (2004) фильмінде Оукли рөлін сомдады. Алисса Эдвардс «RuPaul's Drag Race All Stars» 2-ші маусымының (2016) 3-ші бөлімінде: «HERstory of the World» Оукли рөлінде ойнады. Энди Пратттың «Avenging Annie» әні Энни Оуклидің Претти Бой Флойдпен кездесуі туралы айтады. Жазушы Кари Бове 2020 жылы Энни Оукли туралы тарихи детективтерден тұратын трилогиясын жариялады. Оукли 1901 жылғы пойыз апатынан кейінгі оқиғаларға арналған «Crimeucopia 'Say What Now'» жинағында жарияланған «Sureshot» тарихи қылмыс әңгімесінің басты кейіпкері ретінде көрінеді. Ол сонымен қатар «Анни Оуклидің күміс оқтары» атты туындының басты кейіпкері, ол Wild West шоуымен Германияға жасаған саяхат кезінде өтеді. Бұл фантаст Мерседес Лэкидің «Elemental Masters» сиқырлы тарих сериясының 16-шы романы. Marvel Comics компаниясының бұрынғы Timely Comics және Atlas Comics компаниялары 1948 жылдың көктемінен 1956 жылдың маусымына дейін он бір нөмірден тұратын «Энни Оукли» комиксін шығарды.
Barbara Stanwyck played Oakley in the film Annie Oakley (1935). The Irving Berlin Broadway musical Annie Get Your Gun (1946) is loosely based on her life. The original stage production starred Ethel Merman, who also starred in the 1966 revival. The 1950 film version of the musical starred Betty Hutton and Howard Keel. Several years after headlining the 1948 national tour, Mary Martin returned to the role for a 1957 NBC television special that also featured John Raitt as Frank Butler. Gail Davis played a fictionalized version of Oakley in the television series Annie Oakley (1954 to 1956). Geraldine Chaplin portrayed Oakley in Buffalo Bill and the Indians, or Sitting Bull's History Lesson (1976). Jamie Lee Curtis portrayed Oakley in Tall Tales & Legends (1985). Reba McEntire portrayed Oakley in Buffalo Girls (1996), alongside Anjelica Huston and Melanie Griffith. She later replaced Bernadette Peters in the title role for the 1999 Broadway revival of Annie Get Your Gun alongside Tom Wopat. Elizabeth Berridge portrayed Oakley in Hidalgo (2004). Alyssa Edwards portrayed Oakley in RuPaul's Drag Race All Stars season 2 (2016), episode 3: "HERstory of the World". The Andy Pratt song "Avenging Annie" tells a story about Annie Oakley meeting Pretty Boy Floyd. Author Kari Bovée published a trilogy of Annie Oakley historical mystery novels in 2020. Oakley appears as the main character in the historical crime fiction story Sureshot, set during the aftermath of the 1901 train crash, published in the collection Crimeucopia 'Say What Now'. Oakley is also the main character in "The Silver Bullets of Annie Oakley", set during a European tour through Germany with the traveling Wild West show. This is the 16th novel in the magical alternate history Elemental Masters series by fantasy author Mercedes Lackey. Marvel Comics' predecessors Timely Comics and Atlas Comics published an Annie Oakley comic book for eleven issues from Spring 1948 to June 1956.