Евген Виктор Дебс Ростоу: Американдық заң ғалымы және мемлекеттік қайраткер
Eugene V. Rostow
Евген Виктор Дебс Ростоу (1913-2002) – АҚШ-тың заң ғалымы, мемлекеттік қызметкер, Йель заң мектебінің деканы. Саясаттағы détente-ке қарсы болды, қаруды бақылау агенттігінің директоры.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық заң ғалымы және мемлекеттік қызметкер (1913–2002)
American legal scholar and public servant (1913–2002)
Юджин Виктор Дебс Ростов (1913 жылғы 25 тамыз – 2002 жылғы 25 қараша) – американдық заң ғалымы және мемлекеттік қызметкер. Ол Йель заң мектебінің деканы болды және президент Линдон Б. Джонсонтың саяси мәселелер жөніндегі мемлекеттік хатшысының орынбасары қызметін атқарды. 1970 жылдары Ростов Ресеймен қарым-қатынасты жақсартуға қарсы қозғалыстың жетекшісі болды, ал 1981 жылы президент Рональд Рейган оны Қаруды бақылау және қарусыздандыру агенттігінің директоры етіп тағайындады.
Eugene Victor Debs Rostow (August 25, 1913 – November 25, 2002) was an American legal scholar and public servant. He was Dean of Yale Law School and served as Under Secretary of State for Political Affairs under President Lyndon B. Johnson. In the 1970s Rostow was a leader of the movement against détente with Russia and in 1981, President Ronald Reagan appointed him director of the Arms Control and Disarmament Agency.
Ерте өмір
Ростов Бруклинде, Нью-Йорк штатында, Ресей империясынан келген еврей иммигранттарының отбасында дүниеге келді және Ирвингтон (Нью-Джерси) мен Нью-Хейвен (Коннектикут) қалаларында өсті. Оның ата-анасы белсенді социалистер болды, ал олардың үш ұлы – Юджин, Ральф және Уолт – Юджин В. Дебс, Ральф Уолдо Эмерсон және Уолт Уитменнің құрметіне аталды.
Rostow was born in Brooklyn, New York, to Jewish immigrants from the Russian Empire, and raised in Irvington, New Jersey, and New Haven, Connecticut. His parents were active socialists and their three sons, Eugene, Ralph, and Walt, were named after Eugene V. Debs, Ralph Waldo Emerson, and Walt Whitman.
Білім
Ростов Нью-Хейвен орта мектебінде оқыды және 1929 жылы Йель колледжіне қабылданды. Оның кіру емтихандарындағы нәтижелері осы кезде осыншалықты жоғары болғандықтан, "Нью-Йорк Таймс" газеті оны алғашқы "үлгілі бірінші курс студенті" деп атады. 1931 жылы ол Phi Beta Kappa-ға қабылданды, ал 1933 жылы B.A. дәрежесін алып, үздік дипломмен бітірді және Alpheus Henry Snow сыйлығын алды. Бұл сыйлық жыл сайын интеллектуалдық жетістіктері, мінезі және тұлғасының үйлесімі арқылы сыныптастарына жоғары білімнің ең жақсы дәстүрлерін құрметтеу және сүйіспеншілік сезімін ұялатқан студентке Йель университетіне сіңірген ең үлкен үлесі үшін факультет тарапынан беріледі. Ол Alpha Delta Phi ұйымының мүшесі болды. 1933 жылдан 1934 жылға дейін Ростов Кембридж университетінде экономиканы оқыды (кейін 1959 жылы ол американдық тарих және институттар профессоры ретінде қайта оралды). Содан кейін ол Йель университетіне оралып, Йель құқық мектебінде оқыды және жоғары дипломмен заңгер мамандығын аяқтады. 1936 жылдан 1937 жылға дейін ол Йель құқық журналының бас редакторы қызметін атқарды.
Rostow attended New Haven High School and was admitted to Yale College in 1929. At the time, his scores on his entrance examinations were so high that The New York Times called him the first "perfect freshman". In 1931 he earned Phi Beta Kappa, and in 1933 he earned a B. A., graduating with highest honors, and receiving the Alpheus Henry Snow Prize, which is awarded annually to that senior who, through the combination of intellectual achievement, character and personality, shall be adjudged by the faculty to have done the most for Yale by inspiring in his classmates an admiration and love for the best traditions of high scholarship. He became a member of Alpha Delta Phi. From 1933 to 1934 Rostow studied economics at Cambridge University (where he would return in 1959 as the Pitt Professor of American History and Institutions) as a Henry Fellow. He then returned to Yale, attending Yale Law School, and earning his law degree with highest honors. From 1936 to 1937 he served as editor in chief of the Yale Law Journal.
Мансап
Мектепті бітіргеннен кейін Ростов Нью-Йорктегі Cravath, deGersdorff, Swaine and Wood заң фирмасында банкроттық, корпорациялар және монополияға қарсы істер саласында жұмыс істеді. 1937 жылы ол Йель заң мектебіне оқытушы болып оралды (1944 жылы толық профессор атанды) және Йель экономика кафедрасының мүшесі де болды. Леон Липсон былай дейді: «Өмірі бойы ол американдық конституциялық негіздер мен тәжірибелер туралы ойларды халықаралық дипломатия, саясат және күш туралы пікірлермен өріп байланыстырды. Бұл байланыстың түйіні – мораль мен құқық». Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Ростов Ленд-Лизинг басқармасында бас кеңесшінің көмекшісі, Мемлекеттік департаментте Ленд-Лизинг басқармасымен байланыс жасаушы және сол кездегі Заң шығару мәселелері жөніндегі Мемлекеттік хатшының көмекшісі Дин Ачесонның көмекшісі болып қызмет етті. Ол жапондық американдықтарды интернациялауға және оны қолдаған Жоғарғы Сот шешімдеріне ерте және ашық сыншы болды; 1945 жылы ол Йель заң журналында реституция қозғалысын күшейтуге көмектескен ықпалды мақала жазды. Ол сол мақалада былай деп жазды: «Біз неміс халқының Гестапо мен СС құпия жасаған зұлматтарға ортақ саяси жауапкершілігі бар деп санаймыз. Конгресс, Президент және Жоғарғы Сот мақұлдаған, барлық демократиялық қоғамдық құндылықтарды бұзатын бағдарламаға қатысуымызды қалай бағалауымыз керек?»
After graduation, Rostow worked at the New York law firm of Cravath, deGersdorff, Swaine and Wood specializing in bankruptcy, corporations, and antitrust. In 1937 he returned to Yale Law School as a faculty member (becoming a full professor in 1944), and became a member of the Yale Economics Department as well. Leon Lipson says, "Throughout his career, he has woven ideas or beliefs about American constitutional bases and practices with others about international diplomacy, politics, and force. The linking threads are morality and law." During World War II Rostow served in the Lend Lease Administration as an assistant general counsel, in the State Department as liaison to the Lend Lease Administration, and as an assistant to then–Assistant Secretary of State for Legislative Affairs Dean Acheson. He was an early and vocal critic of Japanese American internment and the Supreme Court decisions which supported it; in 1945 he wrote an influential paper in the Yale Law Journal which helped fuel the movement for restitution. In that paper he wrote, "We believe that the German people bear a common political responsibility for outrages secretly committed by the Gestapo and the SS. What are we to think of our own part in a program which violates every democratic social value, yet has been approved by the Congress, the President and the Supreme Court?"
Йель заң мектебінің деканы
1955 жылы Ростов Йель заң мектебінің деканы болды және 1965 жылға дейін осы қызметте тұрды. Қызметінің соңына таяу ол заң және қоғамдық істер жөніндегі Стерлинг профессоры болып тағайындалды. 1962 жылы, Алистер Кук айтуынша, Джон Ф. Кеннеди оны Жоғарғы Сотқа тағайындауды қарастырған, бірақ географиялық және діни факторлар бұл жоспарға кедергі келтірді. 1966 жылдан 1969 жылға дейін ол Линдон Б. Джонсон әкімшілігінде Мемлекеттік департаментте саяси мәселелер жөніндегі хатшы болып қызмет етті, бұл департаменттегі үшінші ең жоғары лауазым еді. Осы кезеңде ол Араб-Израиль қақтығысына қатысты ең маңызды БҰҰ Қауіпсіздік Кеңесінің қарарларының бірі – 242 қарарды әзірлеуге көмектесті. Мемлекеттік қызметтен кеткен соң Ростов Йель заң мектебіне оралып, конституциялық, халықаралық және монополияға қарсы заң курстарын оқыды.
In 1955, Rostow became dean of Yale Law School, a post he held until 1965. Towards the end of his tenure, he was appointed Sterling Professor of Law and Public Affairs. At one point in 1962 – according to Alistair Cooke – he was considered by John F. Kennedy for appointment to the Supreme Court but geographical and religious issues interfered. From 1966 to 1969 he served as Under Secretary for Political Affairs in Lyndon B. Johnson's government, the third highest ranking official in the State Department. During this time he helped draft UN Security Council Resolution 242, one of the most important Security Council resolutions relevant to the Arab–Israeli conflict. After leaving government service Rostow returned to Yale Law School, teaching courses in constitutional, international, and antitrust law.
Сыртқы саясат
Ростов 1970-ші жылдардың көп бөлігін детанцияның қауіпті алдау екенін ескертіп, кеңестік әскери экспансионизмді төмендетіп көрсетіп, әлемде "кеңестік үстемдікке ұмтылуға" жағдай жасады. Ол Демократиялық көпшілік үшін коалицияның жетекшісі болды және қазіргі қауіп жөніндегі комитетті құруға және басшылық етуге көмектесті. 1981 жылы президент Рональд Рейган оны Қару-жарақтарды бақылау және қарусыздандыру агенттігінің директоры етіп тағайындады, бұл Ростоуды Рейган әкімшілігіндегі ең жоғары дәрежелі демократқа айналдырды. 1981 жылы сенатор Клейборн Пелл ратификация мәжілісінде Ростоудан АҚШ ядролық соғыстан аман қала алады деп ойлай ма деп сұрады. Ростов Жапонияның "ядролық шабуылдан ғана емес, гүлденгенін" айтты. Сұрақ қоюшылар Кеңес Одағы екі емес, мыңдаған ядролық оқ-дәрімен шабуыл жасайтындығын көрсеткен кезде, Ростов: "Адамзат өте төзімді. Белгілі бір болжамдарға сүйенсек, кейбір есептеулер бойынша, бір жақта он миллион, ал екінші жақта жүз миллион адам қаза болуы мүмкін. Бірақ бұл халықтың барлық саны емес" деді. 1984 жылы Ростов заң және қоғамдық істер бойынша зейнеткер профессор атанды. Кэтлин Кристисон Ростовтың араб-израиль қақтығысына қатысты көзқарасы Израильге жақын болғанын, және ол палестиналықтардың бар екенін мойындамағанын жазады. Мысалы, Ростов 1976 жылы Палестинаның британдық мандаты және 1948 жылғы соғыс тақырыбында симпозиум өткізді, бірақ Палестина арабтары мен олардың қоныс аударуы туралы бірде-бір сөз айтпады.
Rostow spent much of the 1970s in warning that détente was a dangerous fiction, downplayed Soviet military expansionism, and enabled a "Soviet drive for dominance" in the world. He was a leader of the Coalition for a Democratic Majority and helped found and lead the Committee on the Present Danger. In 1981, President Ronald Reagan appointed him director of the Arms Control and Disarmament Agency, which made Rostow the highest ranking Democrat in the Reagan Administration. At his confirmation hearing in 1981, Senator Claiborne Pell asked Rostow if he thought the US could survive a nuclear war. Rostow replied that Japan "not only survived but flourished after the nuclear attack." When questioners pointed out that the Soviet Union would attack with thousands of nuclear warheads, rather than two, Rostow replied, "the human race is very resilient Depending upon certain assumptions, some estimates predict that there would be ten million casualties on one side and one hundred million on another. But that is not the whole of the population." In 1984, Rostow became Sterling Professor of Law and Public Affairs Emeritus. Kathleen Christison writes that Rostows perspective on the Arab–Israeli conflict was quite pro Israeli, and he generally failed to acknowledge the existence of Palestinians. For example, Rostow delivered an entire symposium in 1976 on the British Mandate of Palestine and the 1948 war without a single mention of the Arabs of Palestine and their exodus.
Жеке өмір
1933 жылы Ростов Эдна Гринбергке үйленді және жүрек жеткіліксіздігінен қайтыс болғанға дейін олар некеде болды. Олардың Виктор, Джессика және Николас деген үш баласы болды. 6 немересі және 3 шөбересі болды. Оның кіші інісі Уолт Уитман Ростов президенттер Джон Ф. Кеннеди мен Линдон Б. Джонсонның ұлттық қауіпсіздік жөніндегі кеңесшісі болды.
In 1933 Rostow married Edna Greenberg, and they remained married until his death from congestive heart failure. Together they had three children, Victor, Jessica, and Nicholas. Had 6 grandchildren and 3 great grandchildren
His younger brother, Walt Whitman Rostow, served as national security adviser to Presidents John F. Kennedy and Lyndon B. Johnson.