Арчибальд Джексон: Австралия крикетшісі (1909-1933). Жасынан талантты, 19 жасында Англияға қарсы тестте ғасырлық соққы жасаған. Крикет тарихындағы жас рекордсмен!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Австралиялық крикетші (1909–1933)
ағылшын футболшысы
Australian cricketer (1909–1933)
the English footballer
Арчибальд Джексон (5 қыркүйек 1909 – 16 ақпан 1933), кейде Арчибальд Александр Джексон деп те аталатын, 1929 және 1931 жылдар аралығында сегіз тестілік матчты арнайы соққышы ретінде ойнаған австралиялық халықаралық крикетші. Жасөспірім кезіндегі дарынды ойыншы, ол 15 жасында бірінші сыныптық крикет ойнады және 17 жасында Жаңа Оңтүстік Уэльс құрамасына ілікті. 1929 жылы 19 жасында Джексон Англияға қарсы алғашқы тестілік матчын өткізіп, бірінші таймда 164 ұпай жинап, тестілік матчта жүз ұпай жинаған ең жас ойыншы атанды. Оның әдемі соққы стилімен танымал болған Джексон, ұлы австралиялық Виктор Трумпер және оның досы мен ұстазы Алан Киппакс сияқты ойнады. Оның тестілік және бірінші сыныптық мансабы Дон Брэдманның карьерасының бастапқы жылдарымен бірге өтті, олармен оны жиі салыстырды. 1930 жылы Австралия құрамасының құрамында Англияға аттанған кезде, кейбір сарапшылар Джексонды жақсы соққышы деп есептеді, ол ойынды ашып немесе кейіннен тұруға қабілетті болды. Джексонның мансабы нашар денсаулықпен қиындыққа тап болды; ауру және жергілікті жағдайлармен таныс болмауы Англияға жасаған турына кедергі келтірді, ол бес тестілік матчтың тек екеуінде ғана ойнады. Содан кейін, сол жылы Батыс Индияға қарсы серияда Джексон Аделаидадағы алғашқы тестіде сәтті өнер көрсетіп, 70 ұпай жинады, бірақ нашар формасы оны бесінші тестіге қатысудан шеттетуге әкелді. 1931–1932 жылғы маусымның басында Джексон қан құсып, Квинслендке қарсы Шеффилд Шилд матчының алдында есінен танып құлады. Кейіннен Сиднейдің батысындағы Көк Таулардағы санаторийге жатқызылған Джексонға туберкулез диагнозы қойылды. Денсаулығын жақсарту және сүйікті қызына жақындау үшін Джексон Брисбенге көшіп келді. Дәрігерлердің кеңесіне қарамастан, Джексон жергілікті командамен крикетке қайта оралды; алайда денсаулығы нашарлай берді және ол 23 жасында қайтыс болды. Егер ол тірі қалғанда, Дон Брэдменмен теңдес болатындығы туралы болжамдар бар.
Archibald Jackson (5 September 1909 – 16 February 1933), occasionally known as Archibald Alexander Jackson, was an Australian international cricketer who played eight Test matches as a specialist batsman between 1929 and 1931. A teenage prodigy, he played first grade cricket at only 15 years of age and was selected for New South Wales at 17. In 1929, aged 19, Jackson made his Test debut against England, scoring 164 runs in the first innings to become the youngest player to score a Test century. Renowned for his elegant batting style, he played in a manner similar to the great Australian batsmen Victor Trumper, and Alan Kippax, Jackson's friend and mentor. His Test and first class career coincided with the early playing years of Don Bradman, with whom he was often compared. Before the two departed for England as part of the 1930 Australian team, some observers considered Jackson the better batsman, capable of opening the batting or coming in down the order. Jackson's career was dogged by poor health; illness and his unfamiliarity with local conditions hampered his tour of England, only playing two of the five Test matches. Later in the year, in the series against the West Indies, Jackson was successful in the first Test in Adelaide, scoring 70 not out before a poor run of form led to his omission from the fifth Test. Early in the 1931–32 season, Jackson coughed blood and collapsed before the start of play in a Sheffield Shield match against Queensland. Subsequently, admitted to a sanatorium in the Blue Mountains, west of Sydney, Jackson was diagnosed with tuberculosis. In an attempt to improve his health and to be closer to his girlfriend, Jackson moved to Brisbane. Ignoring medical advice, Jackson returned to cricket with a local team; however, his health continued to deteriorate and he died at the age of just 23. It is speculated that, had he lived, he may have rivalled Don Bradman as a batsman.
Балалық шақ
Александр мен Маргарет Джексонның тұңғыш ұлы және үшінші баласы 1909 жылы Шотландияның Глазго қаласына жақын Ратгергленде дүниеге келді. Оның әкесі балалық шағының бір бөлігін Австралияда өткізіп, 1913 жылы отбасымен Сиднейдің Балмен ауданына қоныстанды. Методтық дінде тәрбиеленген Джексон өмір бойы ішімдік ішпеді және темекі тартпады. Ол Бёрчгроув мемлекеттік және Розельдің кіші техникалық мектептерінде оқыды, сондай-ақ футбол мен крикеттен Жаңа Оңтүстік Уэльс мектеп құрамасының құрамында өнер көрсетті. Оның отбасында футболға қабілеттілік мұрагерлікпен берілді: оның ағалары Эндрю мен Джимми, және Арчи, Энди және Джеймс ағайындары Шотландия мен Англияда кәсіби футболшылар болды, соңғысы Ливерпуль командасының капитаны болды. Балмен аудандық крикет клубының үй алаңына жақын өскен Джексон, жасөспірім шағында клубқа қосылды, ол тез арада капитан және Тест боулингшісі Артур Майлидің назарына ілікті. Жас крикетшілерге белгілі қайырымдылық жасаған Еңбек саясаткері "Док" Эватт, Джексонға крикетке қажетті жабдық сатып алып, оның мансабына көмектесті. Джексон осы кезде мектепті бітіріп, Джексон мен Макдональд (ешқандай қатысы жоқ) атты қойма фирмасында жұмыс істеді, бірақ крикетке деген талаптар оны отставкаға шығуға мәжбүр етті. Тест ойыншысы Алан Киппакс Джексонды өзінің спорттық тауарлар дүкенінде жұмысқа алып, оның ұстазы болды.
Jackson, the first son and third child of Alexander and Margaret Jackson, was born in 1909 at Rutherglen, a small town near Glasgow in Scotland. His father had spent part of his childhood in Australia and returned with his family to settle in Balmain, a suburb of Sydney, in 1913. Raised as a Methodist, Jackson was a lifelong teetotaller and non smoker. He attended Birchgrove Public and Rozelle Junior Technical schools and represented New South Wales Schoolboys at football and cricket. Football talent ran in the family: his uncles Andrew and Jimmy and cousins Archie, Andy and James were professional footballers in Scotland and England, the latter captaining Liverpool. Growing up near the home ground of Balmain District Cricket Club, Jackson joined the club in his mid teens where he quickly came to the attention of the captain, Test bowler Arthur Mailey. The Labor politician "Doc" Evatt, a noted benefactor of young cricketers, helped Jackson's career by purchasing suitable cricket equipment for him. Jackson left school at this time and worked for a warehouse firm called Jackson & McDonald (unrelated) until the demands of cricket compelled him to resign. The Test batsman Alan Kippax employed Jackson in his sporting goods store and became his mentor.
Жаңа Оңтүстік Уэльске іріктеу
Джексон 1926–1927 жылғы маусымды Сент-Джорджға қарсы 111, Батыс Сиббске қарсы 198 және Мосманға қарсы 106 ұпаймен бастады. Осының нәтижесінде ол Жаңа Оңтүстік Уэльс (NSW) құрамасы үшін Квинслендқа қарсы Брисбенде өткен бірінші сыныптық дебютін жасады және екінші иннингте 86 ұпай жинады. Ол СКГ-да Квинсленд командасына қарсы өткен қайырымды матчта 100-ден астам ұпай жинады. Жаңа Оңтүстік Уэльстің оңтүстік штаттарға жасаған туры барысында Джексон Солтүстік Тасманияға қарсы бірінші сыныптық емес ойында 100-ден астам ұпай жинады, содан кейін Оңтүстік Австралияға қарсы 104 ұпай жинады. Бұл көрсеткіштерінен кейін бұрынғы австралиялық капитан Клем Хилл Джексонды "Понсфордтан бері табылған ең үлкен талант" деп сипаттады. 1927–1928 жылдары Тест матчтары жоспарланбаған, бірақ Жаңа Зеландия құрамасы Англиядан оралғанда Австралияда қысқа турне жасады. Джексон келуші командаға қарсы 104 ұпай жинады және Киппакспен бірге 30 минуттан астам уақытқа созылған 100-ден астам ұпайлық серіктестік құрды. Ұзаққа соқпаған төмен нәтижелерден кейін Джексонның тізесіндегі ісік Аделаидадағы Оңтүстік Австралияға қарсы матчтан шығуына себеп болды. Оның орнына сол матчта бірінші сыныптық дебютін жасаған жас Дональд Брэдман келді. Командаға оралғаннан кейін Джексон баттингтің басына шығарылды және Оңтүстік Австралияға қарсы өткен қайырымды матчта екі иннингте де 100-ден астам ұпай жинады. Маусым соңында ол Австралияның екінші құрамасымен Жаңа Зеландияға сапар шекті, ал Брэдман бұл турнеге қатыспады. Құрамаға бірнеше тәжірибелі ойыншылармен қатар, жас үміткерлер де енді. Австралия турнеде жеңіліссіз болды және Джексон төрт матчта 49.50 орташа есеппен 198 ұпай жинады.
Jackson began the 1926–27 season with scores of 111 against St George, 198 against Western Suburbs and 106 against Mosman. As a result, he made his first class début for New South Wales (NSW) against Queensland at Brisbane and scored 86 in the second innings. He posted a century in the return match against the Queenslanders at the SCG. On NSW's tour of the southern states, Jackson made a century in a non first class fixture against Northern Tasmania and then hit 104 not out against South Australia. These performances prompted the former Australian captain Clem Hill to describe Jackson as " the biggest find since Ponsford." No Test matches were scheduled for 1927–28, although the New Zealand team briefly toured Australia on their return journey from playing in England. Jackson scored 104 against the visiting side and shared a century partnership with Kippax, scored in just over 30 minutes. After a brief run of low scores, a boil on Jackson's knee forced his withdrawal from the match against South Australia at Adelaide. His replacement was another rising teenage batsman, Donald Bradman, who made his first class début in the match. On his return to the team, Jackson was promoted to open the batting and scored a century in both innings in the return match against South Australia. At the end of the season, he toured New Zealand with an Australian second XI, while Bradman missed out. The side consisted of a few established Test players mixed with promising youngsters. Australia were unbeaten on the tour and Jackson scored 198 runs in four matches at an average of 49.50.
Сынақты таңдау
1928–1929 жылғы маусымда Перси Чэпман басқарған Англия құрамасы Австралияға бес матчтық Тест-Эш сериясі үшін келді. Австралия құрамасына ілігіп қалуға тырысқан Джексон Мельбурнде өткен сынақ матчында екі рет сәтсіз өтті. Келесі матчта, Англияға қарсы Нью-Саут-Уэльс үшін ойнағанда, ол 4 және 40 ұпай жинады, ал оның командаластары Брэдман мен Киппакс екеуі де жүздікке жетті. Брэдман мен Киппакс Брисбендегі көрме алаңындағы бірінші Тестке шақырылды, ал Джексон қатыса алмады. Іріктеушілердің назарында қалу үшін ол Оңтүстік Австралияға қарсы 162 және 90 ұпай жинады. Австралия алғашқы үш Тест пен Эшті жоғалтқаннан кейін, іріктеушілер Джексонға мүмкіндік берді, оны Аделаида Овалдағы төртінші Тестке дебюттік ойынға шақырды. Артур Майли, оның клуб капитаны және сол кездегі Балмен КК-нің жалғыз Тест ойыншысы, Джексонға жақсы жаңалықты жеткізу үшін Сиднейдегі "The Sun" газетінен Мартин-Плейстегі Киппакс спорт дүкеніне асықты. Англия бірінші болып соғып, 334 ұпай жинады. Жауап ретінде Джексон Билл Вудфуллмен бірінші қадамды жасады. Тест алдында Австралия капитаны Джек Райдер Джексон сияқты жас ойыншыға соққы беру жауапкершілігін беру туралы Киппакстан пікір сұрады. Киппакс: "Мен оның бірінші қадамды жасауын күтемін" деді. Ертесі күні Райдер шығып кетті, ал Джексонға Брэдман қосылды. Екі жас ұшқыш ұзақ серіктестік құрды, сессия соңында Джексон 97 ұпай жинады. Үзілістен кейін қайтып келгенде, Брэдман жас әріптесіне жүздікке жету үшін сақтықпен ойнауға кеңес берді. Джексон жауап бермеді, бірақ Ларвудтан келген алғашқы допты шекараға соғып, төрт ұпай алды, доп Мүшелер трибунасының алдындағы алаңға қайта секірді. Содан кейін ол жылдам доптардан шеберлікпен соққыларды жасап, Чарли Маккартнеиді еске түсіретін соққыларды орындады. Джексон 164 ұпайға шығарылды, ол оны Тестте жүздік соққан ең жас австралиялық ұшқыш етті, бұл рекорд 1948 жылы Нил Харви бұзды. Бұл - австралиялықтардың алғашқы Тестіндегі екінші ең жоғары көрсеткіші, Чарльз Баннерменнің 1877 жылғы алғашқы Тестідегі 165 ұпайынан бір ұпайға кем. Осы ойыннан кейін Джексон ұлттық батыр атанды және оған көптеген құрмет көрсетілді, оның ішінде Бальмен қаласының мэрі оның құрметіне қоғамдық жиын өткізді. 1929–30 жылдары Джексонның денсаулығы нашарлағандықтан ол бірінші сыныптық бес матчқа және Балмен үшін бес иннингке ғана қатыса алды. Денсаулығына қарамастан, Джексон сәтті маусым өткізді және Артур Гиллиган басқарған Англия құрамасына қарсы 168 ұпай соқты, ол Жаңа Зеландияға бара жатқанда Австралияда қысқа турне жасады. Ол 1930 жылғы Англияға сапардағы Эш турниріне автоматты түрде ілікті. Ол сынақ матчында 182 ұпай жинап, өзінің таңдалуын растады, көптеген адамдар оны ойнаған ең жақсы ойын деп санайды. Тағы бір аурудан қорқып, ол Рождество матчынан кейін Аделаидада ауруханаға жатты, келесі екі штаттық матчты жіберіп алды. Оның денсаулығындағы проблемалар миндальдерін алып тастау операциясынан кейін де жалғасты, Джексон бұрын миндальдерінде ешқандай проблемалар болмаған болса да, Австралия Бақылау кеңесі ұйымдастырған процедура. Билл Понсфорд алдыңғы тур кезінде тонзиллитпен ауырған, ал Кеңес осындай жағдайлардың алдын алуға тырысты. Операциядан кейін туындаған асқынулар Джексонның салмағын 6,4 килограммға төмендетті. 1926 жылы Англияға сапардағы құрамадан тек төрт ойыншы қалған жаңа құрамда олардан көп нәрсе күтілді. Бірақ Джексон жиі ауырып, ағылшын тіліндегі соғуларды білмеуі оның формасын тұрақсыз етті. Дегенмен, ол кезде Англияның бұрынғы ойыншысы Сесил Паркин оны "Брэдменнен жақсы ұшқыш" деп сипаттады. Ол Трент-Бридждегі бірінші Тестке қатыспады, бұл - австралиялықтардың барлық турдағы жалғыз жеңілісі. Екінші Тесттен кейін Джексон қалпына келді. Понсфорд пен Фэрфакс екеуі де ауырып қалды, нәтижесінде Джексон Лидстегі үшінші Тестке шақырылды. Ол өзінің жалғыз иннингінде бір ұпай жинады, ал Брэдман сол кездегі рекордтық 334 ұпай соқты. Джексон төртінші Тестке қатыспады, бірақ Сомерсетке қарсы жүздік соғып, оған Овалдағы бесінші және шешуші Тестке оралуға көмектесті. Жалпы, Джексонның турнесі сәл табысты болды, ол Сомерсетке қарсы соққан жүздік есебінен 34.28 орташа есеппен 1097 ұпай жинады. "Уисден Крикетс Альманахы" 1930 жылғы Австралия құрамасы туралы есепте Джексонды "құраманың үлкен көңіл көшіргені" деп сипаттады, "[оның] стильдің әдемілігіне лайықты репутациясымен Англиядағы адамдар нағыз Джексонды ешқашан көрген жоқ". 1930–31 жылғы маусымда Австралияға оралғаннан кейін Джексон Батыс Индияға қарсы алғашқы төрт Тестке шақырылды. Аделаидадағы бірінші Тестте 70 ұпай жинағаннан кейін, оның формасы төмендеді және алғашқы төрт Тестте 31.00 орташа есеппен 124 ұпай жинады, нәтижесінде ол Сиднейдегі бесінші және соңғы Тесттен шығарылды. Джексонның қатысуынсыз Батыс Индия Тестте Австралияны алғаш рет жеңді. Батыс Индия капитаны Жекки Грант, батыл қадам ретінде, үй командасын "ылғалды қақпақта" ұстау үшін екі рет өз командасының иннингін жапты. Джексон, он екінші ойыншы ретінде, соңғы күні жарақат алған ұшқышқа жүгіруші ретінде шықты, бұл оның бірінші сыныптық крикеттегі соңғы ойыны болды. Осы Австралия маусымында, Брисбенде өткен матч кезінде Джексон Филис Томаспен танысты, ол кейін оның нике қызы болды. 1931 жылдың наурыз айында Джексон денсаулығы жеткілікті жақсарғанын сезіп, Алан Киппакс басқарған Солтүстік Квинслендке сапарға шықты. Ол турне шаршатарлық болды, қиын саяхаттар мен ылғалды ауа-райымен, бірақ ол 93.00 орташа есеппен 1100-ден астам ұпай жинап, жақсы ойнады. Жастық шағындағы досы және Жаңа Оңтүстік Уэльс командаласы Билл Хантқа жазған хатында ол: "Солтүстік Квинслендке сапарымыз аяқталды және құдайға шүкір! Мен осындай сапарды 100 фунт кепілдік берілмесе қайтадан жасамаймын, тіпті ол жеткіліксіз!" деп жазды.
During the 1928–29 season, a strong England team captained by Percy Chapman toured Australia for a five Test Ashes series. Seeking selection in the Australian Test side, Jackson failed twice in a match designated as a Test trial in Melbourne. In the next match, against the English for New South Wales, he scored 4 and 40 while his teammates Bradman and Kippax both made centuries. Both Bradman and Kippax were selected for the First Test at the Brisbane Exhibition Ground, Jackson missed out. Keeping his name in front of the selectors, he scored 162 and 90 against South Australia. After Australia lost the first three Tests and the Ashes, the selectors gave Jackson his opportunity, selecting him for his Test début in the fourth Test at the Adelaide Oval. Arthur Mailey, his club captain and the only other Test player from Balmain CC to that time, ran from his office at the Sydney Sun to Kippax's sports store in Martin Place to tell Jackson the good news. England batted first and made 334. In reply, Jackson opened the batting with Bill Woodfull. Before the Test, the Australian skipper, Jack Ryder, approached Kippax for his opinion about such a young player as Jackson being given the responsibility of opening the batting. Kippax replied, "I am sure he expects to open." Early the next day, Ryder was dismissed and Jackson was joined by Bradman. The two young batsmen shared a long partnership, with Jackson on 97 at the end of the session. As they returned to the wicket after the interval, Bradman advised his younger colleague to play carefully to secure his century. Jackson made no reply, but responded by hitting the first ball from Larwood to the point boundary for four runs, the ball rebounding back on to the field in front of a cheering crowd in the Members' Stand. After this, he cut loose, with deft glances from the faster balls and cut shots reminiscent of Charlie Macartney. Jackson was eventually dismissed for 164, making him the youngest Australian batsman to score a Test century, a record beaten by Neil Harvey in 1948. It is still the second highest score on Test début by an Australian, only one run fewer than Charles Bannerman's 165 not out in the first ever Test in 1877. This innings saw Jackson hailed as a national hero and he was showered with tributes including a public meeting called in his honour by the Mayor of Balmain. In 1929–30, ill health restricted Jackson to just five first class matches and five innings for Balmain. Despite his health, Jackson had a successful season, and scored 168 not out against Arthur Gilligan's English team, which toured Australia briefly en route to New Zealand. He was seen as an automatic selection for the 1930 Ashes tour of England. He confirmed his selection with 182 in a Test trial, an innings regarded by many as the best he had ever played. Another scare with illness saw him hospitalised in Adelaide after the Christmas match against South Australia, missing the next two state matches. His health problems continued after an operation to remove his tonsils; a procedure that was arranged by the Australian Board of Control despite Jackson never having previously suffered any problems with his tonsils. Bill Ponsford had suffered from tonsillitis during the previous tour and the Board were anxious to avoid similar occurrences. Complications resulting from the operation saw Jackson lose a stone (6.4 kilograms) in weight. and now much was expected of them in a rebuilt Australian squad that retained only four players from the 1926 tour of England. But Jackson was frequently ill and his unfamiliarity with English pitches resulted in patchy form. Even so, he was described at the time by former England player Cecil Parkin as, "a better bat than Bradman". He was left out of the team for the First Test at Trent Bridge, the only defeat suffered by the Australians all tour. After the Second Test at Lord's, Jackson recovered some form. Ponsford and Fairfax both fell ill and as a result Jackson was included in the team for the Third Test at Leeds. He scored one run in his only innings while Bradman made a then record Test score of 334. Jackson was omitted for the Fourth Test, but a century against Somerset helped him to force his way back into the side for the Fifth and deciding Test at The Oval. Overall, Jackson's tour was modest, scoring 1,097 runs at an average of 34.28 with only one hundred, made against Somerset. Wisden Cricketers' Almanack, in its report on the 1930 Australians, described Jackson as the " great disappointment of the team with [his] well deserved reputation for grace of style at no time did people in England see the real Jackson." On return to Australia for the 1930–31 season, Jackson was selected for the first four Tests against the West Indies. After scoring 70 not out in the First Test in Adelaide, his form tapered away and managed only 124 runs at an average of 31.00 for the first four Tests, resulting in his omission for the Fifth and final Test in Sydney. In Jackson's absence, the West Indies defeated Australia for the first time in a Test. The West Indies captain Jackie Grant, in a daring move, declared his team's innings closed twice in order to catch the home team on a "sticky wicket". Jackson, in his capacity as twelfth man, came in as a runner for an injured batsman on the final afternoon, making what was to be his final appearance in first class cricket. It was during this Australian season, during a match in Brisbane, that Jackson was introduced to Phyllis Thomas, a trained ballet dancer, who later became his fiancée. In March 1931, Jackson felt his health had recovered sufficiently to join an exhibition tour of Far North Queensland, led by Alan Kippax. He found the tour exhausting, with arduous travel and damp weather, but played well enough to top the aggregate with over 1,100 runs at an average of 93.00. In a letter to his childhood friend and New South Wales teammate, Bill Hunt, he wrote, "Our tour of North Queensland has now concluded and thank goodness! I would never make this trip again unless I was guaranteed £100, and that's not enough!"
Ауру және өлім
Джексон 1931–1932 жылғы маусымды жақсы формада және денсаулығы орнында бастады, Гордонға қарсы Балмен үшін 183 ұпай жинады. Ол Брисбенде Квинсленд командасына қарсы ойнау үшін Жаңа Оңтүстік Уэльс (NSW) құрамасына шақырылды. Матч басталмас бұрын Джексон қан құсып құлап, дереу ауруханаға жеткізілді. Джексон өзін гриппке шалдыққан деп ойлады және ол бес күннен кейін, Сиднейге оралған соң, ауруханадан шығарылды. Бір аптадан кейін Бақылау кеңесі Джексонды Көк Таулардағы (Blue Mountains) Вентворт-Фолс санаторийіне жатқызды. Бірнеше ай санаторийде болғаннан кейін Джексон жақын жердегі Леурадағы шағын үйге көшіп, оның қарындасы оны күтуге алды.
Jackson began the 1931–32 season in form and seemingly in good health, scoring 183 for Balmain in grade cricket against Gordon. He was selected for the NSW team to play Queensland in Brisbane. Before the match commenced, Jackson collapsed after coughing up blood and was rushed to hospital. Jackson believed he was suffering from influenza and he was discharged after five days, when he returned to Sydney. Within a week of his return, the Board of Control arranged for Jackson to be admitted to a sanatorium at Wentworth Falls in the Blue Mountains. After a few months at the sanatorium, Jackson moved into a cottage at nearby Leura to be cared for by his sister.
Туберкулез
Псориазға ем іздеу үшін Джексон 1932 жылдың шілдесінде Аделаидаға сапарлады. Сол уақытта ол өзін жеткілікті жақсы сезініп, кейде желіде жаттығулар жасады. Осы кезде Нью-Саут Уэльс крикет қауымдастығына Джексонның "өкпе туберкулезі, өкпелердің кең аумағына тараған" деген құпия хабарлама жіберілді. Ол Леураға оралып, Брисбенге көшуді жоспарлады, себебі жылы климат оның жазылуына көмектеседі және Филиске жақындауға мүмкіндік береді деп сенді. Медиа және қоғам оны ағылшын командасына қарсы алғашқы тур ойындарына іліккенін көруге асықты; алайда, медициналық кеңес оның қатысуына кедергі келтірді. Джексон спорт дүкенінде сатушы болып жұмыс істеді және Брисбен поштасына баған жазды. Ол жаз бойы ағылшын командасы қолданған Bodyline тактикасы туралы кеңінен жазды. Джексон Bodyline заңды екенін, ойынға ешқандай қауіп төндірмейтінін және оған қарсы тұруға болатынын мәлімдеді – бұл сол кезде Австралиядағы азшылық пікір еді.
Seeking treatment for psoriasis, Jackson travelled to Adelaide in July 1932. During his time there, he felt well enough to have an occasional training session in the nets. At the same time, a confidential report was sent to the New South Wales Cricket Association confirming that Jackson had, " pneumonary tuberculosis with fairly extensive involvement of the lungs." He returned to Leura and made plans to move to Brisbane, in the belief that the warmer climate would aid his recovery and to be closer to Phyllis. The media and public were keen to see him selected for the early tour matches against the touring English team; however, medical advice prevented his inclusion. Jackson took work as a sales assistant at a sports depot and wrote a column for the Brisbane Mail. He wrote extensively on the Bodyline tactics employed by the English team during the summer. Jackson insisted that Bodyline was legitimate, held no threat to the game, and that it could be combatted—a minority view in Australia at that time.
Өлім
1933 жылдың ақпан айының басында Джексон крикет ойнап жатқанда құлап, ауруханаға түсті. Ауруының қатты екенін және өліміне мүмкіндік барын сезінген Джексон мен Филис күйерге келісім шақты. Австралия мен Англия арасындағы Брисбендегі сынақ ойыны басталғанда Джексон өкпеден қатты қан кетуге ұшырады. Оның ата-анасы Брисбенге жол тартты, ал ағылшын және австралиялық командаларының көптеген мүшелері оның соңғы күндері ауруханаға барып қайтты. 1933 жылдың 16 ақпанында Джексон 2007 жылы Манжурал Ранадан бұрын қайтыс болған ең жас тестілік крикетші болды. Джексонның денесі Сиднейге пойызбен жеткізілді, сол пойызбен келесі сынақ ойынына Австралия мен Англия командалары да сапар шекті. Оның жаназасына Сидней көшелерінде мыңдаған адам аза тұрды, табын көтергендер Вудфулл, Понсфорд, Маккейб, Берт Олдфилд, Вик Ричардсон және Брэдман болды.
In early February 1933, Jackson collapsed after playing cricket and was admitted to hospital. Aware of the serious nature of his illness and the possibility of his death, Jackson and Phyllis announced their engagement. As the Brisbane Test between Australia and England began, Jackson suffered a severe pulmonary hemorrhage. His parents made their way to Brisbane to see him and many members of the English and Australian teams visited him in hospital during his last days. On 16 February 1933, Jackson became the youngest Test cricketer to die until Manjural Rana in 2007. Jackson's body was transported back to Sydney by train, which also carried the Australia and England teams for the next Test. Thousands of mourners lined the streets of Sydney for his funeral and the pallbearers were Woodfull, Ponsford, McCabe, Bert Oldfield, Vic Richardson and Bradman.
Стиль
Джексон стильді әрі сәнді соққышы ретінде танылды, уақытты және орналасуды тиянақты ұстауға шебер болған. Оның аяқ қозғалысы жеңіл, ал иілгіш білегі шарды тура және кешіктіріп бағыттауға мүмкіндік берді. Ол соққыны жоғары ұстап, оның қорғаныс соққысы балеттік әдемілікпен орындалды. Брэдман Джексонды "ұзын бойлы, арық, бірқатар жалқау және осал қимылдармен сымбатты" деп сипаттады. Джексон шарға барынша жылдамдықпен, ең аз күш жұмсап соққы беруді ұнатқанын айтты. Оның бір ғана анық кемшілігі – сыртқы соққыға қатысты қателіктері, ол қажетсіз қимылдар жасап, тайғақтар аймағында ұсталып қалуы мүмкін еді. Оның классикалық стилі замандастарының назарына ілікті. Журналист А. Р. Б. Палмер оның қорғаныс соққысын "толыққанды теңгерілген және нақты, соққысы қолында сыбыс сияқты" деп бағалады. Австралияның бұрынғы капитаны Клем Хилл Джексонның жылтыр аяқ қозғалысын байқады, ол оның жүріп бара жатқанда бақайшағының ішке қарай бұрылуын көруге жеткілікті жақын болды. Әрине, ол Жаңа Оңтүстік Уэльс және Австралия құрамасының ойыншысы Брэдманмен салыстырылды. Джексоннан өзгеше, Брэдман стилист болуға тіпті әрекеттенбеді. Бір автор Джексонның Тест дебютінен кейін екеуін салыстырып, Брэдманның "табиғи қабілетімен, тура соққысымен, салмақты және көңілді мінезімен, нық қадамдарымен және белсенділігімен табиғи қабілетімен жоғары деңгейге жеткенін", ал Джексон "жетілген соққышы, әрбір шарға бір соққыны білетін және сол соққыны бүгінгі күнге дейін теңдесі жоқ шеберлікпен орындайтын соққышы" деді. 1930 жылы Англияға жасалған турне алдында Франк Вулли, Перси Фендер және Морис Тейт сияқты сарапшылар Джексонды ағылшын жағдайында сәттілікке жетуі мүмкін деп бағалады; Брэдман ағылшынның жұмсақ жапырақтары үшін тым ерекше немесе тіпті қиылысқан соққышы ретінде қарастырылды.
Jackson was seen as a stylish and elegant batsman, with a genius for timing and placement. His footwork was light and his supple wrists allowed him to steer the ball square and late. He held the bat high on the handle and his cover drive was executed with balletic grace. Bradman described Jackson as "tall and slim, rather lethargic and graceful in his movements". Jackson professed a love of applying the maximum velocity to the ball with a minimum of effort. His one identifiable fault was an occasional failing outside off stump, being prone to unnecessarily dab at away swingers and being caught in the slips cordon. His contemporaries noted his classical style. The journalist A. R. B. Palmer described his cover drive as " perfectly balanced and true the bat seems a whip in his hands." Clem Hill, the former Australian captain, noted Jackson's sparkling footwork, watching close enough to notice that his toes turned in as he walked. Inevitably, he was compared to his New South Wales and Australian teammate, Bradman. In contrast to Jackson, Bradman made not even a pretence of being a stylist. A writer, comparing the two after Jackson's Test début, stated that Bradman had "forced his way to the top by sheer natural ability, a straight bat, cool cheerful temperament, determination and enterprise", but Jackson was "the finished batsman, the batsman who knows one stroke for each ball [and] executes that stroke with an artistry that has no parallel to this day". Before the 1930 tour of England, experts such as Frank Woolley, Percy Fender and Maurice Tate rated Jackson as more likely to succeed in English conditions; Bradman was seen as too unorthodox or even cross batted for softer English wickets.