Джозеф Альтобелли: Бейсбол мансабы мен жетістіктері

Кіріспе

Америкалық бейсболшы, жаттықтырушы және хабар таратушы (1932–2021)

Джозеф Сальваторе Альтобелли (26 мамыр 1932 – 3 наурыз 2021) – американдық кәсіби бейсболдың бірінші базалық және сыртқы ойыншысы, «Кливленд Индианс» және «Миннесота Твинс» командаларында ойнаған. Ол сонымен қатар «Сан-Франциско Джайентс», «Балтимор Ориолс» және «Чикаго Кабс» командаларының бас жаттықтырушысы болды. Ол сол қолмен соққы беріп, лақтырды. Альтобелли 1983 жылы Эрл Уиверден кейін «Ориолс» командасының бас жаттықтырушысы болып тағайындалды және команданы алтыншы Американ лигасының жеңімпазы және үшінші (және соңғы) Әлем сериясының чемпионы етіп шығарды. 2009 жылы ол кәсіби бейсболдан кетіп, он жылдан астам «Трипл А» «Рочестер Ред Уингс» командасының түсіндіруші комментаторы болып жұмыс істеді.

Ерте өмір

Алтобелли 1932 жылдың 26 мамырында Детройт қаласында туған. Ол Шығыс орта мектебінде оқып жүргенде бейсбол, футбол және баскетболдан қалалық деңгейде мойынсоққа ілікті. 1951 жылғы маусымға дейін «Кливленд Индианс» командасы оны аматорлық бос агент ретінде шартқа алды.

Ойыншы ретінде

Альтобеллидің ойыншылық мансабында Үлкен лигада үш қысқа мерзім болғанмен, оның ең үлкен жетістігі кіші лигаларда болды. «Индианс» командасымен келісімшартқа отырғаннан кейін, ол 1951 жылғы маусым үшін Дейтона-Бичтегі Флорида штаты лигасының филиалына жіберілді. 26 сәуірде Альтобелли 36 ойындық тізбекке бастау үшін бір соққы жасады, бұл тізбек Флорида штаты лигасының рекорды ретінде 59 жыл бойы сақталды және 2010 жылы бұзылды. Сол маусымда «Айлендерс» командасымен өткізген 140 ойында ол .341 орташа ұпай жинап, 204 соққы жасады. Келесі жылы ол Шығыс лигасына көтеріліп, «Рединг Индианс» командасымен екі табысты маусым өткізді, олардың 1953 жылы 101 жеңіске және Шығыс лигасының жеңімпаз атанды. 1954 жылы ол тағы да жеңімпаз атанды, бұл жолы AAA American Association лигасының «Индианаполис Индианс» командасының құрамында. Оның .297 орташа көрсеткіші және 79 RBI келесі жылы оны Үлкен лигаға шақыруға жеткілікті болды. Альтобелли 1955 жылдың 14 сәуірінде туған қаласы Детройтте Үлкен лигадағы тұңғыш ойынын өткізді, онда ол үш мәрте «All-Star» атанған Вик Вертцтің орнына сегізінші иннингте алаңға түсті. Оның алғашқы соққысы мен RBI бір аптадан кейін Ларри Добеге есеп беру үшін базалар толы болғанда солға жасалды. 9 мамырда «Индианаполиске» қайтарылғанға дейін ол командамен 20 ойын өткізді, онда «Индианс» оның күнделікті ойыншы ретінде көбірек алаңда болуы мүмкін екенін сезінді. Ол маусым соңында Кливлендке қайта шақырылып, 13 ойын өткізді, содан кейін AAA лигасына қайтарылды, онда ол сол маусымда «Индианаполиспен» өткізген 98 ойында .271 орташа ұпай, 7 HR және 53 RBI көрсетті. Сентябрьде шақырылған Альтобелли сол маусымда Үлкен лига клубы үшін барлығы 42 ойын өткізіп, .200 BA, 2 HR және 5 RBI көрсетті. Джо 1956 жылы «Индианаполисте» қалды, ал клуб франшиза тарихындағы ең табысты маусымдардың бірін өткізді. AAA «Индианс» командасы 92-62 есебімен Америка Ассоциациясының жеңімпазы атанды, соның ішінде 18 мамырда «Луисвилл Колонелс» командасын 24-0 есебімен жеңді. Олар Америка Ассоциациясының финалында «Денвер Биарз» командасын, ал кейін Юниор Әлем Чемпионатында Халықаралық Лиганың «Рочестер Ред Уингс» командасын жеңді. Сол жылы 145 ойында Джо жаңадан ашқан күшін көрсетіп, 19 хоум-ран және он үш трипл соқты, 81 ұпай жинап, .254 орташа ұпай көрсетті. Альто 1957 жылғы маусымның көп бөлігін «Кливленд Индианс» командасымен өткізді, 83 ойын өткізіп, бірінші нөмірлі ойыншының рөлін орындады және бірінші базада Вертц пен оң жақта Рокки Колавитоға көмектесті. Ойыншы ретінде Альтобелли бірінші базада және аутфилдерде ойнаған, ең үлкен табысын AAA лигасында көрген. Ол «Кливленд Индианс» (1955, 1957) және «Миннесота Твинс» командаларымен 166 MLB ойынында бес хоум-ран және 28 RBI көрсетті. Оның арасында Альтобелли Венесуэлада үш қысқы маусымда бейсбол ойнады: бір жыл «Лига Оксиденталь де Бейсбол Профессиональ» (LOBP) және екі жыл «Венесуэланың кәсіби бейсбол лигасы» (VPBL) лигаларында. Ол 1955-1956 жылдардағы «Гавиланс де Маракайбо» командасы үшін .378 орташа ұпаймен үздік соққышы атанды; содан кейін ол «Индиос де Ориенте» (1956-1957) және «Индустриал де Валенсия» (1960-1961) командаларымен екі табысты маусым өткізді.

Although Altobelli's playing career included three brief stints in the Major Leagues, his greatest success came in the minors. After being signed by the Indians, he was assigned to their Florida State League affiliate in Daytona Beach for the 1951 campaign. On April 26, Altobelli singled to begin a 36 game hitting streak which stood as the Florida State League record for 59 years until it was surpassed in 2010. In 140 games with the Islanders that season, he notched 204 hits while posting a .341 batting average. He earned a promotion to the Eastern League the following year, posting two solid seasons with the Reading Indians, as he helped lead them to 101 wins and the Eastern League pennant in 1953. Another pennant followed in 1954, this time as a member of the AAA American Association's Indianapolis Indians. His .297 average and 79 RBI that season were enough to earn him a callup to the Majors the following year. Altobelli made his big league debut in his hometown of Detroit on April 14, 1955, when he was inserted into the lineup in the eighth inning as a pinch runner for three time All Star Vic Wertz. His first hit and RBI came a week later when singled to left with the bases loaded to score Larry Doby. He played in 20 games with the Tribe before being returned to Indianapolis on May 9, where the Indians felt he could get more playing time as an everyday player. He was recalled to Cleveland in late June, and played in 13 games before being returned to AAA, where he hit .271 with 7 HRs and 53 RBI in 98 games that season with Indianapolis. With a September callup, Altobelli played in a total of 42 games for the big league club that season, hitting .200 BA, 2 HR, 5 RBI. Joe remained with Indianapolis in 1956, as the club posted one of the most successful seasons in franchise history. The AAA Indians won the American Association pennant with a 92 62 record, including a 24 0 win over the Louisville Colonels on May 18. They swept the Denver Bears in the American Association finals, then swept the International League's Rochester Red Wings in the Junior World Series. In 145 games that year, Joe displayed a newfound power by slugging 19 home runs and ten triples while driving in 81 runs to go along with a .254 batting average. Alto spent most of the 1957 season with the Cleveland Indians, playing in 83 games while filling a prime pinch hitter role and spotting Wertz at first base and Rocky Colavito in right field. As a player, Altobelli was a slugging first baseman and outfielder who enjoyed his greatest success at the AAA level. He batted only .210 in 166 MLB games with the Cleveland Indians (1955, 1957) and Minnesota Twins , with five home runs, and 28 runs batted in (RBI). In between, Altobelli played baseball in three winter seasons in Venezuela: one year in the Liga Occidental de Béisbol Profesional (LOBP) and two in the Venezuelan Professional Baseball League (VPBL). He claimed a batting title with a .378 average for the 1955–56 Gavilanes de Maracaibo championship team; he then posted two solid campaigns with the Indios de Oriente (1956–57) and Industriales de Valencia (1960–61).

Тренер және менеджер ретінде

1966 жылы Альтобелли Балтимор клубының фермалық жүйесінде менеджер ретінде 11 жылдық тәжірибе жинады, нәтижесінде ол алты маусым (1971–1976) IL «Рочестер Ред Уингс» командасын басқарды. Оның басшылығымен «Ред Уингс» төрт рет бірінші орынды жеңіп алды. Альтобеллидің жоғары лигадағы алғашқы бас бапкерлік қызметі 1976 жылдың 7 қазанында «Сан-Франциско Джайентс» клубының Билл Ригниді алмастыру үшін оны шақырғанда басталды. Альтобеллидің 1978 жылғы командасы .500 көрсеткішін 16 ойынмен асып, Ұлттық лиганың Батыс дивизионында үшінші орынға ие болды, бірақ 1979 жылы, үшінші маусымында, «Джайентс» клубының бас менеджері ретінде 225–239 (.485) көрсеткішпен қызметтен босатылды. Содан кейін Альтобелли «Нью-Йорк Янкис» клубына қосылып, олардың AAA фермалық командасы «Коламбус Клиперс» командасының бас менеджері болды. Джим Палмер Альтобеллинің «көптеген менеджерлерге қарағанда әлдеқайда мейірімді және сезімтал» болғанын айтты, ал Уивердің «тіпті тізбекталған күзетшілерге қарағанда да мейірімді емес екенін» атап өтті. Альтобелли басқарған команда 98 жеңіске жетіп, Америка лигасының Шығыс дивизионында жеңімпаз атанды, содан кейін Америка лигасының Чемпиондар сериясында (ALCS) «Чикаго Уайт Сокс» командасын 3:1 есебімен жеңді. «Ориолс» командасы 1983 жылғы Әлем сериясында «Филадельфия Филлис» командасын жеңіп, бес ойыннан кейін чемпион атанды. («Ориолс» клубының иесі Эдвард Беннетт Уильямс Альтобеллидің интеллектын бағаламаған, оны «цемент бас» деп атаған.) Альтобелли кейін жаттықтырушылыққа оралып, қайтадан «Янкис» клубымен жұмыс істеді (1986–1987), 1988 жылдан 1991 жылға дейін «Чикаго Кабс» клубында Дон Циммердің көмекшісі болды және 1991 жылы Циммер жұмыстан босатылғанда бір ойынға уақытша бас менеджер болып тағайындалды, бірақ «Чикаго» клубында оны Джим Эссиан алмастырды. Ол осы қызметте үш жыл бойы жұмыс істеді. Кейін Альтобелли 1997 жылға дейін клуб президентінің арнайы кеңесшісі қызметін атқарды.

Басқарушылық жазба

Команда Жыл Регулярлық маусым Плей-оффОйындарЖеңісЖеңілісПайыздық көрсеткішОрынЖеңісЖеңілісПайыздық көрсеткішНәтижеSF 16275870.463 4-ші NL Батыс – – – –SF 16289730.549 3-ші NL Батыс – – – –SF 14061790.436 4-ші NL Батыс – – – –SF жалпы 464 225 239 0.485 0 0 – BAL 16298640.605 1-ші AL Шығыс 7 2 0.778 Әлем сериясының жеңімпазы (PHI)BAL 16285770.525 5-ші AL Шығыс – – – –BAL 5529260.527 Қызметтен босатылды – – – –BAL жалпы 0 212 167 0.559 7 2 0.778 CHC 1010.000 Уақытша – – – –CHC жалпы 1 0 1 0.000 0 0 – Барлығы 844 437 407 0.000 7 2 0.778

Жеке өмір

Альтобелли Нью-Йорк штатының Рочестер қаласында тұрды. Альтобелли 2017 жылдың қараша айында инсульт алғаннан кейін, оңалту орталығында болды. Ол соңғы рет екі жылдан соң 2019 жылдың тамызында көпшілік алдына шықты, ол кезде 1976 жылы Альтобеллидің командасында ойнаған Рич Доуэр Рочестер Ред Уингс даналық залына енгізілді.