Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Джон Уильямс Мейси кіші (John Williams Macy Jr.) (6 сәуір 1917 – 22 желтоқсан 1986) – АҚШ үкіметінің әкімшісі және мемлекеттік қызметкері.
John Williams Macy Jr. (April 6, 1917 – December 22, 1986) was a United States government administrator and civil servant.
Өмірбаян
Чикагода туылған, 1938 жылы Веслиан университетін бітірген. 1938 жылы Мейси Вашингтонға көшіп, мемлекеттік қызметке қабылданып, Америка университетінде оқыды. 1938–1939 жылдары Ұлттық қоғамдық істер институтында стажер болып жұмыс істеді, кейін Әлеуметтік қамсыздандыру кеңесінің әкімшілік көмекшісі болды (1939–1940). 1940–1942 жылдары Вашингтон мен Чикагодағы Соғыс министрлігінің кадрлар жөніндегі маманы қызметін атқарды. 1942–1943 жылдары азаматтық персонал жөніндегі директордың көмекшісі болды. Екінші дүниежүзілік соғысқа қатысып, 1943–1946 жылдары АҚШ армиясында қызмет етіп, Қытайдағы әскери операцияларда капитан шеніне жетті. 1944 жылы Джойс Хагенге үйленді. Соғыстан кейін ол Соғыс министрлігіне азаматтық персонал директоры болып қайта оралды. 1947–1951 жылдары Лос-Аламоста (Нью-Мексико) АҚШ Атом энергиясы комиссиясының ұйымдастыру және кадрлар директоры болды. 1951–1953 жылдары Армия министрінің арнайы көмекшісі болды. 1953 жылы президент Дуайт Д. Эйзенхауэр оны АҚШ Мемлекеттік қызмет комиссиясының (CSC) президенті етіп тағайындады. Бұл лауазымда 1958 жылға дейін қызмет етті. 1958 жылы мемлекеттік қызметтен кетіп, өзі бітірген Веслиан университетінің атқарушы вице-президенті болды. Президент Джон Ф. Кеннеди 1961 жылы Мейсиді Мемлекеттік қызмет комиссиясына қайта оралуын сұрады, ол Кеннеди және Джонсон әкімшіліктері кезінде комиссия төрағасы болды. Ол федералдық жалақыны жеке сектордағы жалақымен теңестіруді талап етті. Осы кезеңде CSC гомосексуалдарды қуғынға түсірді (Лавандерлік қорқыныш аясында) және оған қарсы кем дегенде үш сот ісі ашылды: Anonymous v Macy, Scott v Macy, Norton v Macy. Джонсон әкімшілігі кезінде Мейси Ақ үйдің персоналды тағайындау кеңсесін де басқарды. 1969 жылы Линдон Джонсон Мейсиге Президенттік бостандық медалін табыс етті: «Джон Мейси біздің заманымыздағы кез келген адамнан гөрі мемлекеттік қызметке қабілетті таланттарды көптеп тартты. Ол тек ең жақсысын талап етумен ғана емес, оны іздеумен де айналысты, соның нәтижесінде көп жылдар бойы үлгі болып қала беретін кемелділік стандартын орнатты. Оның еңбегінің арқасында бүгін үкіметіміз жоғарыдан төменге дейін күштірек. Джон Мейси тең жұмыс мүмкіндігі туралы айтқан сөздерінің мәнін түсіндіргендіктен үкімет те әділ».
Born in Chicago, he received a B. A. from Wesleyan University in 1938. In 1938 Macy moved to Washington, D. C., where he began his government service and studied at American University. He worked as an intern at the National Institute of Public Affairs from 1938–1939 and later became an administrative aide of the Social Security Board (1939–1940). From 1940 to 1942, he was a personnel specialist for the War Department in Washington and Chicago. From 1942 to 1943 he became the assistant director of civilian personnel. He enlisted during World War II, served in the U. S. Army from 1943 to 1946, and attained the rank of captain fighting in the China theater. In 1944, he married Joyce Hagen. After the war, he returned to the War Department as director of civilian personnel. From 1947 to 1951, Macy was the organization and personnel director for the U. S. Atomic Energy Commission in Los Alamos, New Mexico. From 1951 to 1953, Macy was the special assistant to the Under Secretary of the Army. In 1953, he was appointed by President Dwight D. Eisenhower as President of the United States Civil Service Commission (CSC). He held this post until 1958. He left government service in 1958 to act as the executive vice president of his alma mater, Wesleyan University. President John F. Kennedy asked Macy to return to the Civil Service Commission in 1961, and Macy chaired the commission through Kennedy and Johnson Administrations. He called for federal salaries to be put on par with private industry salaries. It was during this time that the CSC persecuted gay men (as part of the Lavender Scare), and had at least three lawsuits filed against it, see Anonymous v Macy, Scott v Macy, Norton v Macy. During the Johnson Administration, Macy also directed the White House Personnel Appointment Office. Lyndon Johnson awarded Macy the presidential medal of freedom in 1969 “John Macy recruited more talent of proven ability into government service than any other man of our time. In demanding only the best and in seeking it out, he set a standard of excellence that will serve as a benchmark for many years to come. Our government is stronger today from top to bottom because of his efforts. The government is fairer too because John Macy insisted that equal employment opportunity meant what it says. He insisted that on ability and character without regard to religion or race or color or section.”
Мейси 1969 жылы CSC-ден кетіп, Қоғамдық телерадио хабарларын тарату корпорациясының президенті болды (1969–1972). Оның жұмысы оны Никсонның саяси қарсыластарының тізіміне енгізді. 1979 жылы президент Джимми Картер Мейсиді Федералдық төтенше жағдайларды басқару агенттігінің бірінші Сенатта бекітілген директоры етіп ұсынды. Ол 1981 жылға дейін бұл қызметте болды. Мейси «Мемлекеттік қызмет: үкіметтің адамдық жағы» (1971) және «Шөлді суландыру» (1974) сияқты бірнеше кітаптың авторы болды. Алты онжылдыққа созылған мансабы бар мемлекеттік қызметкер Джон Мейси Вирджиния штатының Маклин қаласында қайтыс болды. 1988 жылы АҚШ армиясы Джон У. Мейси кіші атындағы сыйлықты құрды, ол армияның әскери немесе азаматтық басшысының азаматтық персоналға басшылық етудегі ең жақсы жетістіктерін марапаттайды. Алғашқы жүлдегер Германияның Мюнхен қаласындағы АҚШ армиясының инженерлік және тұрғын үй бөлімінің директоры Джон Т. Лово болды.
Macy left the CSC in 1969 and served as president for the Corporation for Public Broadcasting (1969–1972). His work landed him on the master list of Nixon political opponents. In 1979, President Jimmy Carter nominated Macy to become the first Senate confirmed director of the Federal Emergency Management Agency. He served in that position until 1981. Macy also authored several books, including Public Service: Human Side of Government (1971) and To Irrigate a Wasteland (1974). A civil servant with a career spanning six different decades, John Macy died in McLean, Virginia. In 1988, the U. S. Army established the John W. Macy, Jr., Award that recognizes demonstrated excellence in the leadership of civilians by an Army military or civilian supervisor. The first awardee was John T. Lovo, Director of Engineering and Housing for the US Army in Munich, Germany.