«Howling III: The Marsupials» (1987) фильмі – Аустралияда түсірілген қорқыныш пен комедия жанрындағы «Howling» сериясының жалғасы. 🐺 Марсупиалды қаскырлар, ғылыми зерттеулер және әскери қызмет туралы көріңіз!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Филипп Мораның 1987 жылғы фильмі.
1987 film by Philippe Mora
"Howling III" (сонымен қатар "Howling III: The Marsupials" және "The Marsupials: The Howling III" деп те белгілі) – 1987 жылғы австралиялық комедиялық қорқыныш фильмі және Филипп Мораның режиссерлігімен Сиднейде және оның айналасында түсірілген "Howling" фильмінің жалғасы. Бари Отто, Имоген Эннесли және Макс Фейрчайлд бас рөлдерде ойнаған "Howling III" – "Howling" фильмдер сериясындағы PG-13 рейтингісіне ие жалғыз фильм, сонымен қатар сериядағы кинотеатрларда көрсетілген соңғы фильм. Бұл жалғасында қасқырлар эволюцияға ұшырады, аналықтарының балаларын емізу үшін қапшықтары пайда болады. Ғалымдар оларды зерттеуге тырысады, ал әскерлер Австралияның шөлейттерінде оларды іздеп, жоюға әрекеттенеді. "Howling" романдарының авторы Гэри Брэнднер режиссердің "The Howling" атауына құқықтарды сатып алуына келіссе де, экранда көрсетілген деректерде фильм оның "The Howling III: Echoes" романы негізінде түсірілгені айтылса да, роман АҚШ-та өтеді және сюжеті, сондай-ақ қасқырларға деген жанашырлық тұрғысынан фильмнен өзгеше, тек кейбір ұқсастықтар бар. Бұл мәселе "Howling VI: The Freaks" фильмінде қайта қаралады.
Howling III (also known as Howling III: The Marsupials and The Marsupials: The Howling III) is a 1987 Australian comedy horror film and the sequel to The Howling, directed by Philippe Mora and filmed on location in and around Sydney, Australia. Starring Barry Otto, Imogen Annesley and Max Fairchild, Howling III is the only PG 13 rated entry in the Howling film series and also the last film in the series to be released theatrically. In this sequel, werewolves have evolved, with females having marsupial like pouches to nurse their young. Scientists attempt to study them, while soldiers try to track and kill them in the Australian Outback. Although Gary Brandner, author of the Howling novel series, approved the director's purchase of the rights to the name The Howling and the screen credits claim that it is based on Brandner's novel The Howling III: Echoes, the novel is set in the United States and has a different story than the film, with only slight similarities in terms of plot and a sympathetic view of werewolves. This aspect would be revisited in Howling VI: The Freaks.
Сюжет
Австралиялық антрополог Гарри Бекмейер 1905 жылы австралиялық аборигендердің қасқырға ұқсас жануарды құрбандыққа шалу рәсімін көрсететін фильм түсірген. Сибирьде адам қасқырдың адамды өлтіргені туралы хабарлардан қорқып, Бекмейер АҚШ президентіне адам қасқырларының кең таралған шабуылдары туралы ескертуге тырысады, бірақ президент оны елемеді. Джербоа, жас австралиялық қасқыр, өзінің жыныстық қатынасқа қатыгез әке-шешесі Тилодан қашады. Сидней опера театры жанындағы саябақтағы орындықта түнегеннен кейін, оны жас америкалық Дони Мартин байқайды, ол оған қорқынышты фильмдегі рөлді ұсынады. Фильмнің режиссері Джек Ситрон оның табиғи талантын мақтап, оны дереу жалдайды. Джербоа мен Донни адам қасқырдың өзгеріске ұшыраған көрінісі бар фильмге қатысқаннан кейін, ол сахнаның дұрыс емес екенін айтып, сенбейтін Донниге адам қасқыр екенін мойындайды. Жыныстық қатынастан кейін Дони Джербоаның ішінің төменгі жағында ақ түкті жүн және үлкен таңба бар екенін байқайды. Фильмнің салтанатты кешінде Джербоа жарық сәулелеріне ұшырайды және өзгеріске түседі. Ол тойдан қашып кетіп, оны көлік соқты. Ауруханада дәрігерлер оның қапсырмалы қалтасы бар екенін және тікенегі тікенекті, жойылып кеткен ет жейтін қапсырмалы жануарға ұқсайтынын біледі. Олар Джербоаның жүкті екенін біліп, Дониден оның ерекше анатомиясы туралы сұрайды. Бекмайердің әкесі аутбактта, рулық ауыл тұрғындарының еркекқұс өлтіргенін бейнелеген фильм түсіргеннен кейін жоғалып кетеді. Джербоаның үш қарындасы оны Сиднейге дейін іздеп тауып, қалыңдықтың жасырын қасқыр қалашығына, Флоуға (қасқыр кері жазылады) алып келеді. Бекмайер мен оның әріптесі профессор Шарп кешкісін балет труппасының жаттығуларын тамашалайды. Олар балет бишісі Ольга Горькийдің бүреге айналып, әуесқойларды қорқытқандығын көреді. Ол тұтқындалып, зертханаға жеткізілгеннен кейін тез қашып кетеді. Ол Флоуға жетеді, онда үйір Тйлоның серігі болуын қалайды. Джербоа өзінің қапшығына еніп бара жатқан бүре баласын дүниеге әкеледі. Дони Бекмайерге өзінің қызының Флоудан екенін айтады және олар оны табуға тырысады. Джербоа Дониді иіскеп, түнде онымен кездеседі. Ол оған нәрестесін көрсетіп, қашып бара жатқан қауіп туралы айтады. Келесі күні таңертең үкімет тобы қасқырлар тобын ұстап алады. Бекмайер Ольганы ғалымдарға оны және Тилоны зерттеуге рұқсат беруге сендіреді. Тилоны трансформация үшін строболық жарықпен азаптап болғаннан кейін, Бекмайер оны және Ольганы босатады. Үш адам аутбэкке қашып барып, Кенди, Дони, Джербоа және сәбиді табады. Кенди бүлдіршіннің рухын шақырады, ол топты қудалаған аңшыларды өлтіреді. Кенди кейін қайтыс болады, ал топ оның етін өртеп жібереді, бірақ түтін әлі де топтың соңынан қуған сарбаздарды ескертеді. Кендидің сүйектері сарбаздардың автоматпен жойғанға дейін сарбаздарға шабуыл жасайды. Түнде Тило да рухты шақырып, үлкен қасқырға айналады. Ол қалған сарбаздарға шабуыл жасап, базаука жарылысынан қаза табады. Ольга мен Бекмайер ғашық болып, Джербоа мен Доннимен бірге өзен жағасындағы лагерьде жасырынады. Ақырында Джербоа мен Донни жаңа жеке тұлғаларды қабылдап, кетеді; Бекмейерлер қыздары мен жаңа туған ұлын тәрбиелеу үшін қалады. Шарп Гарриді тауып, оған барлық ликантроптарға жасалған қылмыстарға байланысты рақымшылық жасалғанын хабарлайды. Бекмейерлер қалаға қайта оралады. Лос-Анджелесте сабақ беріп жатқанда, Бекмайерге өзін Зак, Джербоа және Доннидің ұлы деп таныстырған жас жігіт келеді. Зак Бекмейерге ата-анасының Лос-Анджелесте жаңа жеке тұлғалармен өмір сүріп жатқанын айтады: Джербоа қазір әйгілі актриса "Лоретта Карсон" және Донни әйгілі режиссер "Салли Спеллингберг". Сол түні Ольга мен Бекмайер Джербоаның ең үздік актриса сыйлығын жеңіп алуын теледидар шоуында Дам Эдна Эвередж өткізген. Джербоа сыйлықты қабылдағанда, жарқыраған камералар мен сахна жарықтары оны қасқырға айналдырады. Ол күйеуінің қатты ашуын туғызды. Джербоа шабуылға шығады, ал оның әпкелері қуанышпен айқайлайды; Шарп өзінің қонақ бөлмесінде камераның Шарп іліп қойған тилациннің кадрдағы суретін көтере отырып, әбден күледі.
Harry Beckmeyer, an Australian anthropologist, obtains film footage from 1905 which shows Australian Aborigines ceremonially sacrificing a wolf like creature. Alarmed by the reports of a werewolf killing a man in Siberia, Beckmeyer tries to warn the U. S. president about widespread werewolf attacks, but the president is dismissive. Jerboa, a young Australian werewolf, flees her sexually abusive stepfather, Thylo. After spending the night on a park bench near the Sydney Opera House, she is spotted by a young American, Donny Martin, who offers her a role in a horror film, Shape Shifters Part 8. Jack Citron, the film's director, praises her natural talent and hires her immediately. After Jerboa and Donny attend a film which depicts a werewolf transforming, she insists the scene is inaccurate and admits she is a werewolf to an unbelieving Donny. After they have sex, Donny notices that Jerboa's lower abdomen is covered in downy white fur and a large scar. At the wrap party for the film, Jerboa is exposed to strobe lights and starts transforming. She flees the party and is hit by a car. At the hospital, doctors find she has a marsupial like pouch and striped fur on her back like a thylacine, an extinct carnivorous marsupial. They also discover that Jerboa is pregnant and question Donny about her unusual anatomy. Beckmeyer's father disappears in the Outback shortly after recording a film of tribal villagers killing a werewolf. Three of Jerboa's sisters track her to Sydney and take her back to the pack's hidden werewolf town, Flow (wolf spelled backwards). Beckmeyer and his colleague Professor Sharp spend the evening watching a visiting ballet troupe practice. They witness the prima ballerina, the Russian Olga Gorki, transform into a werewolf—to the horror of her troupe. After being captured and taken to a laboratory, she quickly escapes. She makes her way to Flow, where the pack wants her to be Thylo's mate. Jerboa gives birth to a baby werewolf which crawls into her pouch. Donny informs Beckmeyer that his girlfriend is from Flow and they attempt to find her. Jerboa smells Donny nearby and meets him at night. She shows him their baby boy and tells him about the impending danger; they flee to the hills. The next morning, a government task force captures the werewolf pack. Beckmeyer convinces Olga to allow scientists to study her and Thylo. After Thylo is tortured with strobe lights to make him transform, Beckmeyer frees him and Olga. The trio escape into the Outback and find Kendi, Donny, Jerboa and the baby. Kendi summons the spirit of a phantom wolf which massacres hunters pursuing the group. Kendi dies afterwards, and the group burn off his flesh, but the smoke alerts soldiers still in pursuit of the pack. Kendi's skeleton attacks the soldiers before being destroyed by a soldier's machine gun. At night, Thylo also summons the spirit and is transformed into a huge wolf. He attacks the remaining soldiers before being killed by a bazooka blast that destroys the rest of the encampment. Olga and Beckmeyer fall in love and hide with Jerboa and Donny at an idyllic riverside camp. Eventually, Jerboa and Donny leave, assuming new identities; the Beckmeyers remain behind to raise their daughter and newborn son. Sharp locates Harry and informs him that all lycanthropes have been given amnesty due to the crimes committed against them. The Beckmeyers move back to the city. While teaching a class in Los Angeles, Beckmeyer is approached by a young man who introduces himself as Zack, Jerboa and Donny's son. Zack informs Beckmeyer that his parents are living in Los Angeles under new identities: Jerboa is now the famous actress "Loretta Carson" and Donny is the famous director "Sully Spellingberg". That night, Olga and Beckmeyer watch Jerboa win a best actress award on a television show hosted by Dame Edna Everage. As Jerboa accepts the award, the flashing cameras and stage lights cause her to change into a werewolf. Olga also transforms, to her husband's dismay. Jerboa goes on the attack as her sisters howl in glee; Sharp laughs deviously in his living room as the camera zooms in on a framed photo of a thylacine that Sharp has hanging up.
Өндіріс
Howling III – Howling сериясының жеке туындысы болып саналады. Филипп Мора “Howling II: Сіздің қарындасыңыз – қасқыр” фильмін түсіргенімен, “Howling III” фильмінде бұрынғы екі фильмнің кейіпкерлеріне немесе оларға сілтемелер жоқ. “Howling III” фильміндегі қасқырлар да көбірек мейіріммен бейнеленген. Мора “Howling II” фильмінің сюжетіне және продюсерлердің ол кеткеннен кейін, оған қосымша кадрлар, мысалы, кеуденің кадрларын қосуына наразы болды. Мора үшінші фильмді өзі жасағысы келді, өтеу үшін, және өндіруші Чарльз Уотерстритпен бірге қаржы жинады. Мора Howling құқықтарының иесі Стивен Лейнге өз идеясын ұсынғаннан кейін, Лейн Мораның ұсынысы бойынша құқықтарды австралиялық компанияға беруге келісті. Variety журналы фильмнің “видеода сәтті болатынын, сонымен қатар кинотеатрлардағы жанкүйерлерді қуантатынын” атап өтті. Лос-Анджелес таймс газетінің тілшісі Леонард Клэди оны “таныс қорқынышты фильмдердің қайта жасалған нұсқасы, көңілді” деп сипаттады. Чикаго Трибьюн газетінің жазушысы Дэйв Кехр 4 жұлдыздың 1-ін беріп, фильмнің “кем сұранысқа ие видео дүкендерінің жоғарғы сөрелерінде ұзақ жатуға тағдырланғанын” жазды. Режиссер Филипп Мора, сондай-ақ апатты “Howling II” фильмін түсірген, енді қорқынышты фильм жасауға тырыспайды, бұл жобаның өзін-өзі сынайтын лагерьке ақырын сығаруына мүмкіндік береді. Ричард Харрингтон The Washington Post газетінде былай деп жазды: “Howling III – сапасыз II-ден әлдеқайда жақсы, бірақ Джо Дантенің түпнұсқасы сияқты өткір емес. Мора біріктіруге қызықты сюжеттерді ұсынады, бірақ фильмнің ішкі ырғағы жоқ (бірақ әр көріністің астында үнемі және көбінесе жеткіліксіз музыка естіледі). Көріністердің ауысуы осы замандағы арнайы эффекттерге байланысты күтілгендей емес. Бұл режиссер қасқырларға қалай қарайтынын анық білмегендіктен болуы мүмкін”. Фильмнің Rotten Tomatoes шолу жинақ веб-сайтында 13 шолу негізінде 23% мақұлдау рейтингі және 3.9/10 орташа бағасы бар.
Howling III is considered a standalone film in the Howling series. Though Philippe Mora directed Howling II: Your Sister Is a Werewolf, Howling III features no references or characters from the previous two films. The werewolves in Howling III are also portrayed more sympathetically. Mora had been unhappy with Howling IIs story and how the producers added extra footage, such as additional shots of breasts, after he left. Mora wanted to make a third film himself to make amends and raised the money himself with co producer Charles Waterstreet. Once Mora pitched his take to Howling rights holder Steven Lane, Lane agreed to assigned the rights to an Australian company at Mora's suggestion. Variety noted that the film "will have a career on video, but should also please the buffs in theaters Mora knows his horror films, and has great fun sending them up". Leonard Klady of the Los Angeles Times called it "a campy recycling of familiar fangoria that is fitfully entertaining". Dave Kehr of the Chicago Tribune awarded 1 star out of 4 and wrote that the film "seems destined to languish in dusty obscurity on the higher shelves of less discriminating video stores. Director Philippe Mora, who also filmed the dismal Howling II, here gives up any attempt to create a serious horror film, allowing the project to slither quietly into the swamp of self conscious camp". Richard Harrington of The Washington Post wrote: "Howling III is much better than the shoddy II but nowhere near as sharp as the Joe Dante original Mora's got some intriguing strands to weave together, but the film has no internal rhythm (though it has incessant and usually inadequate music pulsing under every scene). The changeovers are surprisingly mild in this age of great special effects expectations. Perhaps it's because the director seems unsure how he really feels about werewolves". The film holds a 23% approval rating with an average rating of 3.9/10 on the review aggregate website Rotten Tomatoes based on 13 reviews.