Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америка Азамат соғысының генералы (1821–1878)
American Civil War general (1821–1878)
Джон Джеймс Пек (4 қаңтар 1821 – 21 сәуір 1878) – Мексика-Америка соғысы мен Америка Азамат соғысында күрескен АҚШ әскери қызметшісі.
John James Peck (January 4, 1821 – April 21, 1878) was a United States soldier who fought in the Mexican–American War and American Civil War.
Ерте өмір
Пек 1821 жылғы 4 қаңтарда Нью-Йорк штатының Манлиус қаласында дүниеге келген. Оның әкесі Джон В. Пек 1812 жылғы соғыста қызмет еткен және Онондага округінің ең алғашқы және белсенді қоныстанушыларының бірі болды. Отбасының үйі Манлиус қаласындағы 312 Сенека көшесінде орналасқан, бұл 1807 жылға дейін Финли Макларен салған Манлиус ауылындағы ең көне тұрғын үйлердің бірі. Бүгінде бұл үйдің орнына Нью-Йорк штатының білім беру департаменті орнатқан тарихи белгі қойылған, ол генерал Джон Дж. Пектің туған жері екенін көрсетеді. Оның анасы Фиби Пек болған. Пек 18 жасында АҚШ Әскери академиясына түсіп, 1843 жылғы 1 шілдеде 39 студенттің арасында сегізінші орынды иеленді. Осы топта Улисс С. Грант және болашақта танымал болатын көптеген әскери шенеуніктер де болды. Ол артиллерияда екінші лейтенант болып қызмет етті және 1845 жылға дейін Нью-Йоркте дислокацияланған.
Peck was born on January 4, 1821, in Manlius, New York. His father, John W. Peck, who had served in the War of 1812, was among the earliest and most active settlers of Onondaga County. The family home was at 312 Seneca Street, Manlius and is one of the oldest residences in Manlius village, having been built by Finley McLaren prior to 1807. Today the home is marked by a New York State Education Department historic marker commemorating it as the birthplace of Gen. John J. Peck. His mother was Phebe Peck. Peck entered the United States Military Academy at age 18 and graduated eighth from a class of 39 on July 1, 1843, along with Ulysses S. Grant and many other soon to be famous military officers. He served in the artillery as a second lieutenant and was stationed in New York until 1845.
Мексика-Америка соғысы
1846 жылы екінші лейтенант болып тағайындалды және Закари Тейлордың оккупациялық армиясында Пало-Альто, Ресака-де-ла-Пальма және Монтеррей шайқастарында шайқасты. Содан кейін ол Винфилд Скотттың әскеріне қосылып, Вера-Крузға түсіріліп, Скотттың науқанының барлық шайқастарында шайқасты, бұл Мексика қаласының түсуімен аяқталды. Контрерас және Чурубуско шайқастарындағы батылдығы мен лайықты қызметі үшін капитан шеніне ие болды, ал Молино-дель-Рей шайқасындағы қызметі үшін майор шеніне ие болды және дивизия командирі Уильям Дж. Уорттың мақтауына ие болды. Азамат соғысы басталар алдында генералдар Роберт Ли, Джозеф Джонстон және П. Г. Т. Борегардпен жақын дос болғаны айтылады. Соғыстан кейін АҚШ-қа оралғаннан кейін ол кварталмейстерлер бөлімінде және шекарадағы апачи үндістеріне қарсы қызмет етті. Пек 1853 жылдың 1 наурызында армиядан кетіп, Нью-Йорк пен Сиракуза арасындағы теміржол жобасының қазынашысы болды. 1856 жылы ол Онондага округінде Конгресске Демократиялық үміткер болып түсті. Пек қайта әскери қызметке қабылданған және бригадир генерал болып тағайындалған кезде Сиракуза қаласындағы Бернет банкінде кассир қызметін атқарды, ол оның негіздеуші мүшелерінің бірі болды.
In 1846 he was promoted second lieutenant and fought in Zachary Taylor's Army of Occupation during the battles of Palo Alto, Resaca de la Palma and Monterrey. He then joined Winfield Scott's army and landed at Vera Cruz and fought in all the battles of Scott's campaign culminating in the fall of Mexico City. He was brevetted captain for gallantry and meritorious conduct in the battles of Contreras and Churubusco and again brevetted to major for his services at the battle of Molino del Rey and received the praise of his division commander, William J. Worth. Prior to the outbreak of the Civil War he was said to have been an intimate friend of Generals Robert E. Lee, Joseph E. Johnston and P. G. T. Beauregard. Returning to the U. S. after the war he served in the quartermasters department and against the Apache Indians on the frontier. Peck resigned from the army on March 1, 1853, and became the treasurer of a railroad project from New York to Syracuse, New York. In 1856 he stood as the Democratic candidate for Congress in the Onondaga district. At the time of Peck's reenlistment and appointment as brigadier general he held the position of cashier at the Burnett Bank of Syracuse of which he was one of the founding members.
Саффолк
Макклеллан әскерлері жартыаралды эвакуациялай бастағанда, Пек Йорктаунда орналасқан Одақ гарнизонының қолбасшысы болды. Қыркүйекте оған Вирджиниядағы Джеймс өзенінің оңтүстігіндегі барлық Одақ әскерлерінің басқаруы тапсырылды. 1863 жылы Джеймс Лонгстриттің Тидвотер науқаны кезінде Вирджинияның оңтүстігіндегі екі армияның назары Саффолк қаласына ауды. Саффолк, Одақтың бақылауындағы Портсмут және Норфолк теңіз портына батыс жақтан келетін жолдарды қорғады. Пек VII корпустың Саффолк отряды деп аталған күштің басқаруын алды. Пек және оның штабы Риддик үйінде Одақ армиясы штаб-пәтерін орналастырды. Бұл күш ақырында Майкл Коркоран, Джордж В. Гетти және Джордж Х. Гордон басқаратын үш дивизияға дейін жетті. Пек Саффолкқа қарсы конфедераттардың ниеттерін білдіретін, тиісті шаралар қабылдауға жеткілікті уақыт берген тұтқынға алынған хабарлама алды. Лонгстриттің қоршаушылары Саффолк қоршауы кезінде Норфлит үйі шайқасында алғашқы артықшылықтарға қол жеткізді, Одақтың жабдықтау жолын үзіп тастады. Бірақ Пек қарсы шабуылға көтеріліп, Хиллс-Пойнт шайқасында жоғалтқан бейімдерін қайта басып алды. Конфедераттар қоршауды көтерді, ал Лонгстриттің корпусы алдағы Геттисбург науқанына Солтүстік Вирджинияға қайтып келді. Пек Саффолқтың тиімді қорғауы үшін жоғары тұрған офицері, генерал Джон А. Дикстен мақтау алды. Саффолк қоршауынан кейінгі жазда Пек Солтүстік Каролина округінің басқаруына ауыстырылды, онда ол аз ғана әрекеттерге қатысты. Денсаулығына байланысты ол ауру демалысына шықты. Генерал Дикстің өтініші бойынша ол соғыстың қалған бөлігінде Канада шекарасын басқаруға қайта оралды. Оның штаб бастығы – көрнекті Нью-Йорк отбасының ұлы, полковник Джон Уоттс де Пейстер кіші болды.
When McClellan's forces began evacuating the peninsula, Peck was left in command of a Union garrison stationed at Yorktown. In September he was given command of all Union troops in Virginia south of the James River. In 1863 during James Longstreet's Tidewater Campaign the attention of both armies in southern Virginia turned to the city of Suffolk. Suffolk guarded the western land approaches to the naval yards at Portsmouth and Norfolk which were in Union control. Peck took command of a force designated the Suffolk Detachment, VII Corps. Peck and his staff maintained Union Army staff headquarters at the Riddick House. This force would eventually amount to three divisions commanded by Michael Corcoran, George W. Getty and George H. Gordon. Peck received a captured message informing him of the Confederate intentions against Suffolk with enough time to take appropriate measures. Longstreet's besiegers gained some initial advantages during the siege of Suffolk at the battle of Norfleet House cutting off the Union supply route. Yet Peck mounted a counter offensive and retook the lost positions in the battle of Hill's Point. The Confederates lifted the siege, and Longstreet's corps returned to northern Virginia for the upcoming Gettysburg campaign. Peck received the praise of his superior, General John A. Dix for his competent defense of Suffolk. In the summer following the siege of Suffolk, Peck was transferred to command the District of North Carolina where he was involved in little action. Due to health reasons he went on sick leave. At the request of General Dix, he returned to command the Canadian frontier for the remainder of the war. His Chief of Staff was Colonel John Watts de Peyster Jr., son of a prominent New York family.
Соғыстан кейінгі мансап
Соғыс аяқталғаннан кейін Пек Сиракузға оралып, Нью-Йорк штатының Өмірді сақтандыру компаниясының президенті болды. Денсаулығы нашарлағаннан кейін, 1878 жылдың 21 сәуірінде Сиракуздағы үйінде қайтыс болды.
After the close of the war, Peck returned to Syracuse where he became president of the New York State Life Insurance Company. His health deteriorating, he died on April 21, 1878, at his home in Syracuse.
Кітаптар тізімі
Айхер, Джон Х. және Дэвид Дж. Айхер, Азаматтық соғыс жоғарғы басшылығы. Стэнфорд: Стэнфорд университетінің баспасы, 2001. Джон Дж. Пек
Eicher, John H., and David J. Eicher, Civil War High Commands. Stanford: Stanford University Press, 2001. John J. Peck