Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Абрахам Чазан (1849–1917) – раввин және 20 ғасырдың басында Бреслов хасидизмін таратудағы маңызды тұлға.
Abraham Chazan (1849–1917) was a rabbi and key figure in the transmission of Breslover Hasidut at the turn of the 20th century.
Өмірбаян
Ол Украинаның Тулчин қаласында раввин Нахман Чазанның отбасында дүниеге келді, ол Бресловтан Натанның ең жақын шәкірті ("Рев Носон") болған еді, ал ол өз кезегінде Реббе Нахман Бресловтың ең жақын шәкірті болды. Рабби Нахман Чазан (Реб Нахман Тулчинер деп те аталады) Рев Носонның қайтыс болғаннан кейін Украинаның Уман қаласындағы Бресловер қауымының басшылығын қабылдады және өзінің мұғалімінің қалған қолжазбаларын, оның ішінде сегіз томдық "Ликутей Халахот" еңбегін жариялады. Ыбырайым Чазан - терең иманды жас жігіт еді, ол жиі еврей шаббатынан кейін бір апта бойы орманда медитация жасау және оқу үшін үйден шығып кететін, тек нанмен күшін сақтап қалатын.
He was born in Tulchyn, Ukraine to Rabbi Nachman Chazan, the closest disciple of Nathan of Breslov ("Reb Noson"), who in turn was the closest disciple of Rebbe Nachman of Breslov. Rabbi Nachman Chazan (also known as Reb Nachman Tulchyner) assumed the leadership of the Breslover community in Uman, Ukraine after Reb Noson's death and published the rest of his teacher's existing manuscripts, including the eight volume Likutey Halakhot. Abraham Chazan was a deeply devout young man who often left home right after the Jewish Sabbath to meditate and study in the forest for the entire week, subsisting only on a sack of bread.
Жарияланымдар
Оның ғылыми еңбектерінің көп бөлігі сақталмаған; ең танымал – «Биюр ХаЛикутим», Рабби Нахманның екі бөлімді «Ликутей Мохаран» ілімдер жинағына қатысты өткір және терең түсіндірме. Бұл еңбектің тек бір бөлігі Хазанның өмірінде жарық көрді; алғашқы толық басылымын 1935 жылы раввин Шмуэль Хоровиц жариялады, ал 1989 жылы раввин Мордехай Франк түзетулер мен түсіндірмелер қосып қайта басылым шығарды. Хазан Рабби Нахманның ілімдерін терең түсінгеніне қарамастан, оның қарапайым сөздері туралы былай деді: «Мен қайта тірілуден кейін 10 000 жыл өткен соң, Рабби Нахманның бір ғана сөзін Раббидің өзі осы дүниеде түсінгендей түсінуге лайық боламын деп үміттенемін!» 1884 жылы әкесі қайтыс болғаннан кейін, Хазан одан естіген барлық әңгімелер мен Бресловер дәстүрлерін жаза бастады. Бұл тарихи оқиғалар, Рабби Нахманның көптеген ізбасарлары туралы әңгімелермен бірге оның «Кохавей Ор» (Жұлдыздардың нұры, 5 бөлім) және «Сихот В’Сипурим» (Сөздер мен әңгімелер) кітаптарының негізін құрады. «Yemey HaTla’os» (Азап күндері) алғаш рет 1933 жылы «Kochavei Or» кітабының бесінші бөлімі ретінде жарық көрді. Кейіннен ол жеке түрде таратылды және 1835 жылдан 1839 жылға дейін басқа реббелердің ізбасарларының Реб Носон мен Бресловер хасидтерін қудалауы туралы егжей-тегжейлі мәліметтер келтірді. Сондай-ақ, ол Реб Носонның «Ликутей Тефилот» кітабындағы үлгіде бірнеше дұғалар жазды. Бұл дұғалар «Сассон В’Симча» деген атпен жарық көрді.
Few of his scholarly works survive; the most well known is Biyur HaLikutim, an incisive and profound commentary on Rebbe Nachman's two part collection of teachings, Likutey Moharan. Only part of this work was published in Chazan's lifetime; the first complete edition was published in 1935 by Rabbi Shmuel Horowitz and an amended and annotated edition was issued in 1989 by Rabbi Mordechai Frank. Notwithstanding his profound grasp of Rebbe Nachman's teachings, Chazan said about the Rebbe's simple conversations: "I hope that 10,000 years after the Resurrection, I will be worthy of understanding even one of Rebbe Nachman's statements the way the Rebbe himself understood it in this world!" After his father died in 1884, Chazan began to write down all the stories and Breslover traditions that he had heard from him. These historical anecdotes, along with stories about many of Rebbe Nachman's followers, formed the basis for his books, Kochavei Or (Stars of Light, 5 sections) and Sichot V'Sippurim (Lessons and Stories). Yemey HaTla'os (Days of Affliction), originally published as the fifth section of Kochavei Or in 1933. It was subsequently distributed as a separate pamphlet, detailed the persecution of Reb Noson and Breslover Hasidim by followers of other Rebbes from 1835 to 1839. He also wrote a number of prayers in the manner of Reb Noson's Likutey Tefilot. These were published as Sason V’Simchah.
Израильге көш
Шазан 1894 жыл шамасында Иерусалимге көшіп келді. Бірақ, ол жыл сайын Бресловер Рош Хашана кибуцына (ғибадат жиынына) қатысу үшін Уманға оралып тұрды. 1914 жылы Бірінші дүниежүзілік соғыс басталған соң, ол Ресейде қалуға мәжбүр болды және 1917 жылы қайтыс болғанға дейін онда өмір сүрді және сабақ берді. Оның Умандағы шәкірттері, раввин Леви Ицшок Бендер және раввин Елияху Хаим Розен, Уманнан Иерусалимге көшкеннен кейін Бресловер хасидтерінің келесі буынының жетекшілеріне айналды.
Chazan emigrated to Jerusalem around 1894. However, he returned to Uman each year for the annual Breslover Rosh Hashana kibbutz (prayer gathering). In 1914, the outbreak of World War I forced him to remain in Russia, where he lived and taught until his death in 1917. His students in Uman, Rabbi Levi Yitzchok Bender and Rabbi Eliyahu Chaim Rosen, became leaders of the next generation of Breslover Hasidim after they emigrated from Uman to Jerusalem.