You Know They Got a Hell of a Band

Кіріспе

"You Know They Got a Hell of a Band" - 1992 жылы американдық жазушы Стивен Кингтің қорқынышты қысқа әңгімесі. Ол алғаш рет 1992 жылдың қаңтарында шок рок антологиясында жарияланды, кейіннен Кингтің Nightmares & Dreamscapes жинағына енгізілді. Бұл Орегон штатында сапарға шыққан жас жұптың рок-н-роллдың өлі аңыздары мекендеген шағын қалаға кездейсоқ кіргені туралы. Әннің атауы мен қаланың атауы "Rock and Roll Heaven" екеуі де "Rock and Roll Heaven" хорынан шыққан, бұл ән алғаш рет 1973 жылы Climax жазған, ал келесі жылы The Righteous Brothers топ-10 хитіне айналған.

Сюжеттің қысқаша мазмұны

Кларк пен Мэри Уиллингэм - Орегон арқылы саяхаттап жүрген ерлі-зайыптылар. Кларк штаттың сыртына ауыстырылды, сондықтан олар әдемі бағытпен жүреді. Екеуі Токети шарлауығына баруға жоспарлайды, ал Кларк Мэри жоғалып кетуден қорқатынына қарамастан, терең орман арқылы жолға шығуға мәжбүр болады. Мэри ұйықтап жатқанда, Кларк жолдың тар бөлігінде жоғалып кетеді. Ол Мэриге Токтей шарлауығын табу үмітін жоғалтып алғанын және бұдан басқа, кері бұрылу мүмкіндігін қабылдамағанын мойындауға мәжбүр болады. Көңілі қалады, бірақ мәселені алға жылжытудан тартынса да, Мэри олар қауіпсіз айналып кетуі мүмкін нүктеге жету үмітімен алға жылжыуға келіседі. Жол кеңірек және асфальттандырылған болады, бұл оларға бұрылуға тағы бір мүмкіндік береді. Кларк қайтадан қала ішінде оны жасау оңай және қауіпсіз болатынын айтып, бас тартады. Олар Рок-н-ролл аспанда Норман Роквеллдің суретіне ұқсас 1950-ші жылдар тақырыбы бар кішкентай қала екенін біледі. Мэри тым кемелді қала туралы алаңдайды, бірақ Кларк ашуланады және екеуі дау-дамай жасайды, бірақ Мэри оның да алаңдаушылығын сезінеді. Екі жігіт қаланы аралап жүргенде, Кларк жергілікті тамақханаға кіруді талап етеді. Жалғыз қалудан қорқып, ол соңынан еріп жүреді. Ашхананың ішінде Кларк пен Мэри өлі музыканттарға ұқсайтын екі қызметкерді байқайды. Сисси Томас (фильмдегі Сеси Прайор) есімді официантка оларды ескертуге тырысқаннан кейін, Кларк қашып кетеді, ал Мэри екі қызметкермен, Янис Джоплин мен Рик Нельсонмен және басқа екі өлі музыкант Бадди Холли мен Рой Орбисонмен кездеседі. Басында жылы да, достық сезімде болған бір жігіттің көзі қанға толады, ал екіншісі жүздеген құрттарды құсып шығарады, бұл олардың жай ғана онымен ойнағанын көрсетеді. Кларк пен Мэри өлтірілген музыкалық аңыздардың қуып жүргенінде қала арқылы айдап жүр. Олар көлікпен келе жатқанда, Мэри Рок-н-ролл көгінің басқа азаматтарын байқайды, олардың барлығы шаршап, бей-жай көрінеді; ол олардың қалаға тартылған және тұтқындалған "нағыз" тұрғындары екенін түсінеді. Мэри мен Кларк қашып кетті деп ойлайды, бірақ психоделикалық автобусқа соққы бергеннен кейін қала сыртында оңай тұтқындалады. Қала әкімі (өлі Элвис Пресли) автобустан түсіп, полиция бастығы келіп тоқтады. Музыканттар өздерінің қашып құтылмағанын айтады, өйткені жолды батпақ, құм шатырлары, аюлар және "басқа заттар" қоршап тұр. Күн Рок-н-ролл аспанда батып бара жатқанда, Мэри мен Кларк концерттің дайындалып жатқан саябақтағы басқа тұтқынға алынған жандардың қатарына қосылады. Мэри басқа шаршаған қала тұрғындарына қарайды және тамақтану орнынан келіншекпен бірге отыруды таңдайды. Жас әйелдің көзінде таспен тасланған адамның көзқарасы бар, ол ерлі-зайыптылармен сөйлеседі. Ол өзінің аты Сисси екенін айтады және оның бір саусағын Фрэнки Лаймон жұпқа көмектескені үшін жаза ретінде кесіп тастағанын айтады. Ол сондай-ақ концерттер түн ортасында аяқталуы керек болса да, Рок-н-ролл аспанда "уақыт басқаша" екенін түсіндіреді; әндер кейде жылдар бойы жалғасады. Диск-жокей Алан Фрид сахнаға шығып, аңызға айналған рок жұлдыздарының үздіксіз сериясын жариялай бастайды. Мэри Сиссиден жасы туралы сұрағанда, ең қорқыныштысын айтады; ол 23 жаста, жеті жылдан бері солай. Мэри бұл адамдар "орманда адасып" кететінін және бұған лайық ештеңе істемегенін түсінеді, өйткені Фрид музыканттардың есімдерін айқайлауды жалғастырады. Ақырында ол: "Рок-н-ролл ешқашан өлмейді! "Мейри әңгіменің соңғы саптарын ойлап табады: "Мен осыдан қорқамын".

Clark and Mary Willingham are a couple traveling through Oregon. Clark is being transferred out of state, so they opt to take a more scenic route. The two plan to visit Toketee Falls, and Clark insists on taking a road through the deep forest despite Mary's fears of becoming lost. While Mary takes a nap, Clark does indeed become increasingly lost on a narrow stretch of road. He is forced to admit to Mary that he's given up hope of finding Toketee Falls and that, furthermore, he had rejected an opportunity to turn around. Frustrated, yet hesitant to push the issue, Mary agrees to press forward in the hopes of reaching a point where they can safely turn around. The couple abruptly comes upon a sign announcing, "Welcome to Rock and Roll Heaven, Ore." The road becomes wider and paved, giving them another chance to turn around. Again, Clark refuses, arguing that it would be easier and safer to do so inside the town itself. They discover Rock and Roll Heaven is a small town with a 1950s theme, described as looking identical to a Norman Rockwell painting. Mary feels worried about the too perfect town, but Clark becomes irritated and the two argue, although Mary can sense that he is also alarmed. As the two explore the town, Clark insists on entering a local diner. Afraid of being left alone, she follows. Inside the diner, Clark and Mary notice two employees resembling dead musicians. After a waitress named Sissy Thomas (CeCe Pryor in the film version) attempts to warn them off, Clark slips out, and Mary is confronted by the two employees, Janis Joplin and Rick Nelson and two other dead musicians, Buddy Holly and Roy Orbison. At first cordial and friendly, one begins to bleed from his eyes and another vomits hundreds of maggots, revealing that they've simply been playing with her. Clark and Mary drive frantically through the town, chased by dead music legends. As they drive, Mary notices other citizens of Rock and Roll Heaven, all of whom look exhausted and apathetic; she realizes that these are the "true" inhabitants, lured in and trapped in the town. Mary and Clark think they have escaped but are easily captured in the outskirts of town after hitting a psychedelic bus. The mayor (a deceased Elvis Presley) steps off the bus and the chief of police pulls up. The musicians ominously reveal that they couldn't have escaped, as the road out is surrounded by swamp, quicksand, bears, and "other things". As the sun begins to set over Rock and Roll Heaven, Mary and Clark join the ranks of the other imprisoned souls in the park, where the concert is prepared. Mary looks at the other exhausted townsfolk, and chooses to sit next to the waitress from the diner. The young woman has the glazed look of one who is stoned, and talks with the couple. She tells them that her name is Sissy, and reveals that one of her fingers was cut off by Frankie Lymon as punishment for assisting the pair. She also explains that while the concerts must end at midnight, "time is different" in Rock and Roll Heaven; the songs sometimes go on for years. The disc jockey Alan Freed takes the stage and begins to announce an endless series of legendary rock stars. Mary voices her worst fear when she asks Sissy her age; she is 23, and has been that way for seven years. Mary realizes that these are the people who get "lost in the woods" and didn't do anything wrong to deserve this, as Freed continues to scream the names of musicians. He finally shouts: "Rock and roll will never die! ", to which Mary thinks the last line of the story: "That's what I'm afraid of."

Кино, теледидар немесе театрлық бейімделулер

Бұл оқиға 2006 жылы Turner Network телехикаясының эпизодтарының бірі ретінде бейімделген. DVD Verdict компаниясының Брайан Поуп эпизодты D+ деп бағалады және "өлі поп-иконаларда қорқынышты ештеңе жоқ" деді. DVD Talk-тың Кристофер Носецки деген мүшесі оны "бір ноталық ұтыс" деп атады.