Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Компания бүгінгі күні. Норфолк Оңтүстік темір жолы – Норфолктан, Вирджиния штатынан, оңтүстік-батыс және батыс бағыттары арқылы Шарлоттаға, Солтүстік Каролина штатына дейін созылған темір жолдың соңғы атауы. 1974 жылы оны Оңтүстік темір жолы сатып алды, ал 1982 жылы Норфолк және Батыс темір жолымен бірігіп, қазіргі Норфолк Оңтүстік темір жолын құрды. 1920 жылдың мамыр айында бұрынғы Норфолк Оңтүстік темір жолы Дарем және Оңтүстік Каролина темір жолын жалға алды, ол оның Дарем тармағына айналды. Бұл NSRR-дің ең үлкен көлемі болды: 942 миль (1516 км) ұзындықтағы желі. 1970 жылдың соңында, Норфолк Оңтүстік темір жолының ізбасары 624 миль (1004 км) жолды, 801 миль (1289 км) рельспен пайдаланды; сол жылы ол 710 миллион тонна-миль көлемінде табыс әкелген жүк тасымалын жүзеге асырды.
the company today
The Norfolk Southern Railway was the final name of a railroad that ran from Norfolk, Virginia, southwest and west to Charlotte, North Carolina. It was acquired by the Southern Railway in 1974, which merged with the Norfolk and Western Railway in 1982 to form the current Norfolk Southern Railway. In May 1920, the predecessor Norfolk Southern Railroad leased the Durham and South Carolina Railroad, which became its Durham branch. This would be the largest the NSRR would become: a route of 942 mile (1516 km). At the end of 1970, the successor Norfolk Southern Railway operated 624 mile (1004 km) of road with 801 mile (1289 km) of track; that year it reported 710 million ton miles of revenue freight.
Жолаушылар қызметі
Компания 1932 жылы бірнеше бағыттарында жолаушылар тасымалын жүзеге асырды. Ерекше айта келерлік жайт, Норфолк терминалды станциясынан Рейлидеги Union Depot станциясына тәулігіне екі рет қатынайтын пойыз қызметі болды. Бір кезде Рейлиге қатынайтын түнгі пойыздар "Түн ортасы экспресі" деп аталды. Рейлиде жолаушылар Шарлоттаға кететін уақтылы байланыс пойызына ауыса алатын. Бұл бағыт Солтүстік Каролинаның солтүстік-шығысындағы Элизабет-Сити, Вашингтон, Гринвилл және Уилсон сияқты ірі қалаларға қызмет көрсетті. Сонымен қатар, теміржол Солтүстік Каролинаның жағалау бойындағы Колумбия, Белхейвен және Бофорт сияқты бірқатар пункттерге де пойыздарды иелендірді. 1902 жылы Chesapeake Transit Company Норфолктан Вирджиния Бичке, содан кейін солтүстікке қарай 6 шақырым жердегі Кейп Генриге дейін электрлік қалааралық желіні ашты. 1904 жылы бұл желі Norfolk Southern желісімен біріктіріліп, NS Электр бөлімі деп аталды. Көп ұзамай трамвай тоқтатылып, газбен жұмыс істейтін электрлік "дудлебуг" пайда болды. 1940 жылдың 15 мамырында NS өзінің негізгі бағыттарындағы пойыз қызметін Норфолк терминалды станциясынан Норфолктің оңтүстік жағындағы 701 Main Street мекенжайындағы Беркли станциясына көшірді. 1943 жылға қарай NS өзінің бағыттарында Норфолк пен Рейли арасындағы негізгі бағытын және Вирджиния Бич электр бөлімін қоспағанда, ауыстыру автобустарын енгізді, соңғысы бұл кезде "Вирджиния Бич бөлімі" деп аталды. Газбен жұмыс істейтін электрлік "дудлебуг" арқылы жағажайдағы жолаушылар тасымалы 1947 жылға дейін жалғасты, одан кейін компания Норфолктің шығысындағы қызметін тоқтатты. Барлық жолаушылар пойыздары 1948 жылдың 31 қаңтарында тоқтатылды. Пошта және экспресс-жүк тасымалы тағы бірнеше жылға созылды.
The company had passenger service on several of its lines in 1932. Notable was the twice a day in each direction service from Norfolk Terminal Station to Union Depot in Raleigh. For a time, the night trains to and from Raleigh bore the name, Midnight Express. At Raleigh passengers could change to a timed connection train to Charlotte. This line served the major towns of northeastern North Carolina, including Elizabeth City, Washington, Greenville and Wilson. Additionally, the railroad operated trains to a number of North Carolina coastal destinations, including Columbia, Belhaven and Beaufort. In 1902, the Chesapeake Transit Company opened an electric interurban line from Norfolk to Virginia Beach and then north four miles to Cape Henry. In 1904, this line merged with the Norfolk Southern and was referred to as the NS Electric Division. Eventually the trolley was dropped and a gas electric "doodlebug" took over. On May 15, 1940 the NS moved its main line train service from Norfolk Terminal station to Berkley Station at 701 Main Street, on the south side of Norfolk. By 1943, the NS was listing replacement bus service on its lines with the exception of the main line Norfolk to Raleigh and the Virginia Beach Electric Division, the latter now called the 'Virginia Beach Division.' Beach passenger service using the gas electric "doodlebug" lasted until 1947 when the company ended service east of Norfolk. All passenger trains ended service on January 31, 1948. Mail and express runs continued for several more years.
Мұралық бірлік
2012 жылы қазіргі Норфолк Оңтүстік темір жолының 30 жылдығын тойлау аясында компания бұрынғы схемаларымен 20 жаңа локомотивті бояды. NS #8114, GE ES44AC локомотиві, Норфолк Оңтүстік темір жолының бастапқы бояу схемасында боялған.
As a part of the current Norfolk Southern Railway's 30th anniversary in 2012, the company painted 20 new locomotives in predecessor schemes. NS #8114, a GE ES44AC locomotive, was painted in the original Norfolk Southern paint scheme.