Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Дауыс бұзылуы Дауыс бұзылуы деп те аталады. Бұл - дауыс дыбысының дыбыссыз, ырғақты, немесе күшті, немесе дауыс қаттылығы немесе төмендеуі. Дауыстың шырылдауы - бұл тұмсықтың қиналуы немесе тұмсықтың қиналуы. Сонымен қатар, мұғалімдер мен әншілер сияқты кейбір кәсіби топтар қауіпті. Ұзақ уақыт бойы естілетін немесе үш аптадан астам уақыт бойы естілетін, әсіресе суық тиген немесе тұмаумен байланысты емес естілуді дәрігерге тексеру керек. Дисфонияны сезімдік жағынан үнсіз, тынысы кеуек, қатты немесе қатты дауыспен сипаттауға болады, бірақ фонацияның қандай да бір түрі сақталады.
Voice disorder
A hoarse voice, also known as dysphonia or hoarseness, is when the voice involuntarily sounds breathy, raspy, or strained, or is softer in volume or lower in pitch. A hoarse voice can be associated with a feeling of unease or scratchiness in the throat. Furthermore, certain occupational groups, such as teachers and singers, are at an increased risk. Long term hoarseness, or hoarseness that persists over three weeks, especially when not associated with a cold or flu should be assessed by a medical doctor. Perceptually, dysphonia can be characterised by hoarse, breathy, harsh, or rough vocal qualities, but some kind of phonation remains.
Түрлері
Дауыс бұзылуларын екі үлкен топқа бөлуге болады: органикалық және функционалдық. Бұл кең кластардың арасындағы айырмашылық олардың себебінен туындайды, яғни органикалық дисфония сөйлеудің бір ішкі жүйесіндегі қандай да бір физиологиялық өзгерістерден туындайды (дауыс үшін, әдетте, тыныс алу, ларингеалдық анатомия және / немесе дауыс жолдарының басқа бөліктері әсер етеді). Керісінше, функционалдық дисфония дауысты пайдаланудан (яғни шамадан тыс пайдалану / теріс пайдалану) туындайтын құлаққаптылықты білдіреді. Сонымен қатар, ASHA бойынша органикалық дисфонияны құрылымдық және нейрогендік деп бөлуге болады; нейрогендік дисфония - бұл неврологиялық проблемаға байланысты (орталық жүйке жүйесінде немесе шеткі жүйке жүйесінде) дауыс құрылымының бұзылуы; керісінше, құрылымдық дисфония - дауыс механизмінің қандай да бір физикалық өзгерістен (мысалы, дауыс қабаттарының зақымдалуынан) туындаған бұзылуы. Бұл типтердің бірін-бірі жоққа шығармайтынын және көп бөлігін бір-бірімен салыстыратынын атап өту маңызды. Мысалы, бұлшықеттердегі шиеленісті дисфония (МТД) көптеген түрлі себептердің нәтижесі болып табылды, соның ішінде: органикалық патологияның болуындағы МТД (яғни органикалық тип), вокалды пайдаланудан туындайтын МТД (яғни функционалдық тип) және жеке тұлға және / немесе психологиялық факторлардың нәтижесінде МТД (яғни психогендік тип).
Voice disorders can be divided into 2 broad categories: organic and functional. The distinction between these broad classes stems from their cause, whereby organic dysphonia results from some sort of physiological change in one of the subsystems of speech (for voice, usually respiration, laryngeal anatomy, and/or other parts of the vocal tract are affected). Conversely, functional dysphonia refers to hoarseness resulting from vocal use (i. e. overuse/abuse). Furthermore, according to ASHA, organic dysphonia can be subdivided into structural and neurogenic; neurogenic dysphonia is defined as impaired functioning of the vocal structure due to a neurological problem (in the central nervous system or peripheral nervous system); in contrast, structural dysphonia is defined as impaired functioning of the vocal mechanism that is caused by some sort of physical change (e. g. a lesion on the vocal folds). It is important to note that these types are not mutually exclusive and much overlap occurs. For example, Muscle Tension Dysphonia (MTD) has been found to be a result of many different causes including the following: MTD in the presence of an organic pathology (i. e. organic type), MTD stemming from vocal use (i. e. functional type), and MTD as a result of personality and/or psychological factors (i. e. psychogenic type).
Себептер
Саңылаудың ең жиі таралған себептері - ларингит (өткізгі 42,1%; созылмалы 9,7%) және функционалдық дисфония (30%). (Бұл тізімнің толық емес екеніне назар аударыңыз):
The most common causes of hoarseness is laryngitis (acute 42.1%; chronic 9.7%) and functional dysphonia (30%). (Note that this list is not exhaustive):
Жұмыспен қамту
Сонымен қатар, дене тәрбиесі мұғалімдері, шулы ортадағы мұғалімдер және әдетте қатты сөйлеу дауысын қолданатын адамдарда да бұл қауіп бар. Алайда, кәсіби дауыс пайдаланушылардың таралу деңгейі нақты анықталмаған, өйткені жеке зерттеулер деректерді алу үшін қолданылатын әдістемелерде (мысалы, "күйші" үшін әртүрлі операциялық анықтамалар қолдану) кеңінен өзгерген.
It has been suggested that certain occupational groups may be at increased risk of developing dysphonia Moreover, physical education teachers, teachers in noisy environments, and those who habitually use a loud speaking voice are at increased risk. However, the exact prevalence rates for occupational voice users are unclear, as individual studies have varied widely in the methodologies used to obtain data (e. g. employing different operational definitions for "singer").
Тікелей терапия
Тікелей терапия дауыстық өндірістің физикалық аспектілерін қарастырады. Дауыстық гигиенаға дауыс қабаттарын жеткілікті мөлшерде суландыру, дауыс қолдану мен демалу мөлшерін бақылау, дауыспен қорлық жасаудан аулақ болу (мысалы, айқайлау, кеудесін тазарту) және дауыс денсаулығына әсер етуі мүмкін өмір салтын таңдау (мысалы, темекі шегу, ұйқы әдеті) қарастыру жатады. Токсин тиреоартитеноидті бұлшықетте ацетилхолиннің бөлінуімен жұмыс істейді. Ботулинилік токсин инъекцияларының қолданылуы салыстырмалы түрде қауіпсіз деп саналса да, емделушілердің бастапқы кезеңдердегі емге реакциясы әртүрлі болады; кейбір пациенттер инъекциялардың жанама әсері ретінде жұту қиындықтары мен дыбыс сапасының нашарлауы туралы хабарлаған. Бұл - алғашқы медициналық көмек көрсетушілерге барудың 1% себебі. Ересектен бұрын ұлдар мен қыздардың ларингаларында анатомиялық айырмашылықтар болмағандықтан, ұлдарда дауыс нашарлаудың жоғары деңгейі қатты әлеуметтік іс-әрекеттерден, жеке факторлардан немесе жиі орынсыз дауыс қолданудан туындайды деп болжанады. дыбыстық жағынан зиянды мінез-құлықпен байланысты екені белгілі жағдай. Алайда, себеп-салдарлық байланыс әлі нақты дәлелденген жоқ. Қарттар арасында дыбыс дифнозиясының таралуы 29% құрайды. Жалпы халық арасында гериатриялық дисфонияның таралуына қатысты мәліметтер өте өзгермелі, олар 4 29, 1% - дан Бұл өзгермелілік қатысушылардан ақпарат алудың әртүрлі әдістемесіне байланысты болуы мүмкін. Қарт адамдар арасында таралған ларингеялық диагноздар: полиптер, ларингофарингеялық рефлюкс, бұлшық еттердегі кернеудің дисфониясы, дауыс қабаттарының парезі немесе параличи, дауыс қабаттарының массасы, глоткалық жетіспеушілік, қатерлі зақымданулар және ларинкске әсер ететін неврологиялық жағдайлар.
Direct therapies address the physical aspects of vocal production. Vocal hygiene includes adequate hydration of the vocal folds, monitoring the amount of voice use and rest, avoidance of vocal abuse (e. g., shouting, clearing of the throat), and taking into consideration lifestyle choices that may affect vocal health (e. g., smoking, sleeping habits). The toxin acts by blocking acetylcholine release at the thyro arytenoid muscle. Although the use of botulinum toxin injections is considered relatively safe, patients' responses to treatment differ in the initial stages; some have reported experiencing swallowing problems and breathy voice quality as a side effect to the injections. It is the reason for 1% of all visits to primary care providers. As there are no anatomical differences in larynges of boys and girls prior to puberty, it has been proposed that the higher rate of voice impairment found in boys arises from louder social activities, personality factors, or more frequent inappropriate vocal use. a condition known to be associated with vocally damaging behaviours. However, a causal relationship has not yet been definitively proven. The point prevalence of dysphonia among the elderly is 29%. Findings regarding the prevalence of geriatric dysphonia in the general population are very variable, ranging from 4 29.1%. This variability is likely due to different methodology used in obtaining information from participants. The most common laryngeal diagnoses among the elderly are polyps, laryngopharyngeal reflux, muscle tension dysphonia, vocal fold paresis or paralysis, vocal fold mass, glottic insufficiency, malignant lesions, and neurologic conditions affecting the larynx.