Кіріспе

Акулалар түрлері

Сырлы балғалы акула (Sphyrna zygaena) – балғалы акулалардың бір түрі және Sphyrnidae тұқымдасына жатады. Бұл түрдің «сырлы балға» деп аталуы басының ерекше пішінімен байланысты: ол жалпақталған және бүйірлерінен балға пішініне созылған («сефалофоль» деп аталады), алдыңғы жиегінің ортасында ойық жоқ (сондықтан «сырлы»). Басқа балғалы акулалардан өзгеше, бұл түр салқын суды жақсы көреді және орташа ендіктерде бүкіл әлемде кездеседі. Жазда бұл акулалар суық су массаларын қуа жүріп полюстерге қарай көшіп, кейде жүздеген, тіпті мыңдаған акуладан тұратын топтарды құрайды. Үлкен балғалы акуладан кейінгі екінші ірі балғалы акула – сырлы балғалы акуланың ұзындығы 2 метрге дейін жетеді. Бұл белсенді жыртқыш, ол түрлі-түрлі сүйекті балықтармен және жұмырқалы жануарлармен қоректенеді, ал ірілері акулалар мен шағалалармен де азықтанады. Бұл акула, тұқымдасқан басқа акулалар сияқты, тірі туады және 20-40 шағын акуладан тұратын ұрпаққа бөледі. Қалыпты түрде кездесетін акула, ол көптеген коммерциялық балық аулауда мақсатты түрде немесе кездейсоқ ұсталады; оның қанаттары акула қанаты сорпасын дайындау үшін өте құнды. Бұл акула потенциалды түрде қауіпті және адамдарға шабуыл жасаған болуы мүмкін, бірақ оның салқын сулы ортада мекендеуіне байланысты басқа ірі балғалы акулаларға қарағанда жүзушілермен кездесу ықтималдығы төмен.

Таксономия және филогенезия

Швед табиғат тарихшысы Карл Линней, "таксиномияның әкесі" деп белгілі, 1758 жылы "Systema Naturae" кітабының оныншы басылымында типтік үлгісін көрсетпестен, жылтыр балғалы акуланың Squalus zygaena екенін сипаттады. Кейіннен бұл атау Sphyrna zygaena деп өзгертілді. Аристотель өзінің "Жануарлар тарихы" атты екінші кітабында балғалы акула үшін грекше "zýgaina" деген атауды қолданған. Бұл түрдің басқа да кең таралған атаулары: жалпы балғалы акула, жалпы жылтыр балғалы акула, дөңгелек басты балғалы акула немесе жай ғана балғалы акула. cladogram|title=|align=left|caption=Балғалы акулалардың филогенетикалық ағашы.

Сипаттама

Ұлы балғадан кейінгі екінші үлкен балға бақа, тегіс балға бақа әдетте шамамен ұзын болады, ең үлкен өлшенген ұзындығы және салмағы тиісінше және құрайды.

Таралуы және мекендейтін ортасы

Балғалы акулалардың ішінде тегіс балғалы акула қоңыржал суға ең төзімді, және кез келген басқа түрге қарағанда әлемдік ареалда жоғары ендіктерге дейін таралған. Атлантика мұхитында ол Жаңа Шотландиядан Виргин аралдарына дейін, ал батыста Бразилиядан Оңтүстік Аргентинаға дейін, ал шығыста Британ аралдарынан Кот-д'Ивуарға дейін, соның ішінде Жерорта теңізіне дейін кездеседі. Солтүстік Еуропада Британ аралдарында тек жеті расталған жазба бар, олардың барлығы (Банфширдегі бір жазбаны қоспағанда) архипелагтың оңтүстік бөлігінде және екеуі (2004 және 2019 жылдары) 100 жылдан астам уақыт бұрын тіркелген. 1937 жылы Каттегаттан (Дания) ұсталған деген жиі қайталанатын мәлімдеме дұрыс емес, себебі оқиғадан алынған фотосурет ол баскын акула екенін көрсетті, алайда 2003 жылы Солтүстік теңізде Ютландиядан қашықтықта балғалы акуланың байқалуы расталды, бұл, әдетте, тегіс балғалы акула болды. Үнді мұхитында Оңтүстік Африка, Үндістан және Шри-Ланка жағалауларында кездеседі. Батыс Тынық мұхитында Тонкин шығанағынан Оңтүстік Жапонияға және Ресейдің Шығыс аймақтарына дейін, сондай-ақ Австралия мен Жаңа Зеландия жағалауларында таралған. Орталық және Шығыс Тынық мұхитында Гавай аралдары, Калифорния, Панама, Галапагос аралдары, Эквадор және Чилиде кездеседі. 1954 жылы Британдық Колумбиядан екі анықталмаған балғалы акула туралы хабарламалар болды, олар, мүмкін, тегіс балғалы акулалар болған. Бұл түрдің таралуы амфитемперативті (тропиктерден тыс) деп есептеледі, бірақ Үндістанның Маннар шығанағында және Оңтүстік Мозамбик жағалауларындағы тропикалық сулардан сирек хабарламалар келіп түседі. Тропиктерде оның болуын анықтау қиын, өйткені оны басқа балғалы акула түрлерімен шатастыру оңай. Қаңқалы және үлкен балғалы акулаларға қарағанда, тегіс балғалы акула бетке жақын, судың аз тереңдігінде жүзеді. Алайда, ол белгілі бір тереңдікке дейін суға түсе алады. Ол жағалау суларын, мысалы, шығанақтар мен сағаларды артық жақсы көреді, бірақ кейде континенттік шельфтің үстіндегі ашық мұхитта және мұхиттық аралдардың маңында кездеседі. Бұл акуланың Флоридадағы Индиан өзені сияқты тұщы сулы ортаға кіргені туралы да хабарламалар бар. Жазда тегіс балғалы акулалар суық суды іздеп полюстерге қарай жылжып, қыста экваторға қайта оралады.

Биология және экология

Ересектер жалғыз немесе шағын топтарда жүреді. Олар жылдық көші-қон кезінде көптеп жиналуы мүмкін; Оңтүстік Африканың шығыс жағалауында жүзден астам жас акулалар, ал Калифорнияда мыңдаған жас акулалар байқалған. Жұқа балғалы акуланың белгілі паразиті – Parascarophis sphyrnae және Contracaecum spp. Солтүстік Еуропада жұқа балғалы акула сельдь мен теңіз бас балығымен қоректенеді, ал Солтүстік Америкада испан скумбриясы мен менхаденді жейді. Дельфиндерге шабуыл жасауға тырысқан жұқа балғалы акулалардың кездесулері де болған, бірақ мұндай жағдайлар сирек. Басқа балғалы акулалар сияқты, жұқа балғалы акула да тірі туады: жас акулалардың сарысы бітіп қалғаннан кейін, бос сары қалтасы аналық акуланың қоректік заттар жеткізетін плаценталық байланысына айналады. Аналық акулалар 10-11 айлық жүктілік мерзімінен кейін 20-50 акуладан тұратын салыстырмалы түрде үлкен ұрпақ туады. Жаңа туған акулалардың ұзындығы шамамен болады; аналық акулалар ұзындықта, ал еркек акулалар ұзындықта жетеді, бұл жергілікті жағдайларға байланысты. Осы акуланың 20 жыл немесе одан да көп өмір сүретіні айтылады. Алайда, жұқа балғалы акуланың адамдардың суға сирек кіретін орташа белдеулерде кездесуіне байланысты, бұл шабуылдардың аз бөлігіне жауапты болуы мүмкін. Сонымен қатар, Оңтүстік Австралия жағалауында балық аулау оның санына кері әсер етпеген сияқты.