Кіріспе
Виринген – Нидерландының Солтүстік Голландия провинциясында 2012 жылы құрылған Холландс Крон муниципалитетінің құрамына кіреді. Бұл провинцияның бұрынғы муниципалитеті, оның атауы 9-шы ғасырдың соңы мен 10-шы ғасырдың басындағы жазбаларда кездеседі. 1200 жылдан бастап ол Виринген деп аталатын арал ретінде танылды, ол орта ғасырдың соңындағы апатты дауылдық су тасқыны салдарынан құрлықтан су арқылы бөлініп қалды, бұл тасқын жағалау сызығын өзгертті. 1924 жылдан 1932 жылға дейін суды құрғату, бөгет салу және топырақ толтыру арқылы арал қайтадан құрлықпен біріктірілді. 21-ші ғасырда жергілікті билік Вирингеннің арал статусын қалпына келтіру жобасын ұсынды, оған Вирингеррандмеер деп аталатын демалыс көлі құрылысын жоспарлаған. Алайда, 2010 жылы қаржылық себептерге байланысты жоба тоқтатылды.
Халық санының орталықтары
Виринген бұрынғы муниципалитеті келесі қалалар, кенттер, ауылдар және/немесе аудандардан тұрды: Дам, Де Хаукес, Де Хольм, Ден Овер, Ипполитюсхоф, Холлебальг, Нордбурен, Остерклиф, Остерланд, Смерп, Стро, Ватроп, Вестерклиф және Вестерланд.
Тарих
Wieringen пейзажы толығымен тегіс емес: ол Саале мұз дәуірінде пайда болған тас балшықтан тұратын бөгеттің қоршауларымен ерекшеленеді. Wieringen атауының «wier» (голланд тілінде теңіз балдыры) деген сөзбен ешқандай қатысы жоқ, бірақ бұл байланыс бұрынғы кезде жиі айтылып келген. Атаудың шығу тегі, көне фриз тіліндегі wîr = «биіктік» деген сөзден болуы мүмкін.
Алғашқы сілтемелер
Вирингенге қатысты алғашқы белгілі жазбаша сілтемелер 8 ғасырдың соңы немесе 9 ғасырдың басында Фулдадағы монастырь иелігіндегі мүлік тізімінде латын тілінде "Wiron" немесе "pagus Wirense" деп аталады. Бұл тізімде Вирингенді атаған жазбалар: Ego Gebi tradidi ad monasterium sancti Bonifacii in pago Wirense curtilem unam cum omnibus que ad eam pertinent, terris et mancipiis, domibus et mancipiis. = "Мен, Геби, Виринген аймағындағы Сент-Бонифаций монастырына барлық қажетті заттарымен бірге бір үйді, жерді және крепостнойлармен тұрғын үйді тапсырдым". Ego Gerwic de Fresia trado sancto Bonifacio ad Fuldense monasterium terram iuris mei iuxta fluvium Maresdeop et quicquid proprietatis habui sive in agris vel pratis, silvis, domibus vel mancipiis. = "Мен, Фризельдиялық Гервик, Фулда монастырының әулие Бонифацийіне Марсдип өзенінің жанындағы менің билігіме жататын жерді және менің иелігімдегі барлық жерлерді немесе шалғынды жерлерді, орманды, үйлерді немесе крепостнойларды тапсырамын". Ол Марсдипты "fluvium Maresdeop" деп атайды: fluvium – латын тілінен аударғанда "өзен"; сол кезде Тексел мен Виринген әлдеқайда үлкен болған сияқты, олар қазіргі Ваддензедің батыс шетіне және мүмкін басқа да теңізге айналған немесе кейіннен қайтадан көлеңкеленген аймақтарға таралған. Виринген мен Тексель Марсдеоптың қарама-қарсы жағалауларында кездескен болуы мүмкін (оның атауы "құлаң тереңдігі" дегенді білдіруі мүмкін), ол кезде тұрақты жер жағалаулары бар қарапайым өзен болды (бірақ, мүмкін, үлкен өзен, өйткені ол "терең" деп аталады). Ego Geltrud tradidi ad monasterium sancti Bonifacii omnem proprietatem meam in agris, silvis et de pratis ad XX carradas feni, in loco nuncupato Wictulfingafurt in pago Wironi. = "Мен, Гелтруд, Сент-Бонифаций монастырына егістіктердегі, ормандардағы және шалғындықтардағы барлық меншігімді тапсырдым, Виринген аймағындағы Wictulfingafurt деген жерде 20 арбаға жүктелген сенодай өнім беретін жерді" [= "өнімді жер жеткілікті ме"?]. Виттульфингафурт "Виттульф есімді адамның ұлдары мен халқының ордасы" дегенді білдіреді. Ego in Dei nomine Isanbalt et uxor mea Sigibirn de Fresia tradimus ad sanctum Bonifacium in villa que dicitur Brochenlar, in pago Wirah, quicquid proprietatis habuimus, hoc est de terra arabili quantum XI modus conseri potest. = "Құдайдың атынан мен, Иссанбальт және әйелім Сигибирин Фризеландтан, Виринген деп аталатын аймақтағы Брохенлар деп аталатын поместьедегі Сент-Бонифацийге, біздің меншігіміздегі барлық, яғни 11 өлшеммен [тұқыммен] себілетіндей егістік жерді ауыстырамыз". Виттульфингафурт пен Брохенлар жерлері қазір табылмайды, олардың орны қазір теңіз астында немесе содан бері жасалған қандай да бір полир астында болуы мүмкін. Ego Hunbertus tradidi ad sanctum Bonifacium quicquid mihi in regione Frésionum in pago Wirah mei reliquere parentes in hereditatem, cunctamque meam possessionem, hoc est in terris, agris, pratis, pascuis, silvis, aquis, domibus ac familiis. = "Мен, Хунбертус, Фризия аймағындағы Виринген аймағындағы барлық жерлерді, менің ата-анам маған мұраға қалдырған және менің барлық иеліктерімді, яғни егістіктер, шалғынды жерлер, шөптесіндер, орман, су, тұрғын үйлер мен барлық отбасыларды [= "Осы егістіктің тұрғындары"] Сент-Бонифацийге ауыстырып бердім". Бұл сыйлықтардың барлығы 800-820 жылдар аралығында жасалған және 5 сарайды қамтиды. 948 жылы Утрехттегі Сент-Мартин шіркеуінің иеліктерінің тізіміне Alvitlo (= De Elft) -де 12 ферма және Strude (= Stroe) -де 72 [әдетте кішкентай] ферма бар шіркеудің иеліктері енгізілген. Бұл екі орын да әлі күнге дейін бар және Вирингенде орналасқан. Бұл екі тізімдегі жер меншігінің көлемі қазіргі (1924 жылға дейін) Виринген аралынан үлкен аумақты құраған.
Ego Gebi tradidi ad monasterium sancti Bonifacii in pago Wirense curtilem unam cum omnibus que ad eam pertinent, terris et mancipiis, domibus et mancipiis. = "I, Gebi, have transferred to the monastery of St. Bonifacius in the area Wieringen one mansion with all that goes with it, land with the serfs and dwellings with the serfs.". Ego Gerwic de Fresia trado sancto Bonifacio ad Fuldense monasterium terram iuris mei iuxta fluvium Maresdeop et quicquid proprietatis habui sive in agris vel pratis, silvis, domibus vel mancipiis. = "I, Gerwic of Friesland, transfer to St. Bonifacius of the monastery of Fulda the land that is under my jurisdiction near the river Marsdiep, and all I had in possession either fields or meadows, forests, houses or serfs.". It describes the Marsdiep as "fluvium Maresdeop": fluvium is Latin for "river"; it seems that in that time Texel and Wieringen were much bigger and spread across what is now the western end of the Waddenzee and perhaps also other areas which are now sea or have been re empoldered since. Wieringen and Texel may have met as opposite banks of the Maresdeop (which name may mean "morass deep"), which was then an ordinary river with banks of permanent land (but perhaps a large river, as it is called a "deep"). Ego Geltrud tradidi ad monasterium sancti Bonifacii omnem proprietatem meam in agris, silvis et de pratis ad XX carradas feni, in loco nuncupato Wictulfingafurt in pago Wironi. = "I, Geltrud, have transferred to the monastery of St. Bonifacius all my property in fields, forests and from the meadows to [= "enough land to produce"?] 20 cart loads of hay, in the place named Wictulfingafurt, in the area Wieringen ". Wictulfingafurt means "the ford of the sons or people of a man called Wictulf". Ego in Dei nomine Isanbalt et uxor mea Sigibirn de Fresia tradimus ad sanctum Bonifacium in villa que dicitur Brochenlar, in pago Wirah, quicquid proprietatis habuimus, hoc est de terra arabili quantum XI modus conseri potest. = "In God's name I, Isanbalt and my wife Sigibirn from Friesland, transfer to St. Bonifacius in the manor which is named Brochenlar, in the area [named] Wieringen, all we had in property, that is of ploughland as much as can be sowed with 11 measures [of seed]." The places Wictulfingafurt and Brochenlar cannot now be found, and their sites are likeliest now under the sea, or under some polder which has been made since. Ego Hunbertus tradidi ad sanctum Bonifacium quicquid mihi in regione Frésionum in pago Wirah mei reliquere parentes in hereditatem, cunctamque meam possessionem, hoc est in terris, agris, pratis, pascuis, silvis, aquis, domibus ac familiis. = "I, Hunbertus, have transferred to St. Bonifacius whatever in the region of the Frisians in the area Wieringen my parents left me in inheritance, and my complete possessions, that it in fields, meadows, grassland, forests, waters, dwellings, and all the families [= "inhabitants of that estate"]". These gifts are all dated between 800AD and 820AD and include 5 manors. A possessions list of the St. Martin's church in Utrecht, dated 948, lists a church domain with 12 farms at Alvitlo (= De Elft), and 72 [probably mostly small] farms at Strude (= Stroe). Both these places still exist and are in Wieringen. The amount of property in land in these two lists composed an area larger than the modern (up to 1924) island of Wieringen.
Кейінгі тарих
1996 жылы Вестерклиф шағылысында күміс қазынасы табылған. Ол 9 ғасырға жатқызылады және оны викингтерге байланыстырады, олардың онда базасы болған болуы мүмкін. Қазынаның құрамында шамамен 1,7 килограмм күміс монеталар, әшекейлер және кішкентай күміс құймалар бар. Қазір оны Лейдендегі Rijksmuseum van Oudheden мұражайында көруге болады. Бірнеше жылдан кейін осы аймақта сол дәуірге жататын кішкентай күміс қазыналары табылған, бұл олардың шығу тегі туралы теорияларды растады. Wieringen шамамен 1200 жылы су тасқынының салдарынан сумен қоршалып, аралға айналды. Бұл мәртебе 700 жылдан астам сақталды. 1170 жылғы Барлық Әулиелердің су тасқыны Солтүстік Голландиядан Wieringen және Texel аралдарын жасады. Үлкен аумақты фриздер мекендеген және басқарған, 1284 жылы Голландия графы Флорис V Wieringer тұрғындарын бағындырғанға дейін. Содан кейін аймақта біраз уақыт бейбітсіздік болды. 1297 жылдан бастап ол тікелей Голландия графтығының құрамына кірді, ал бұрын Батыс Фризияға, кейде Фризия билігіне бағынған. 1299 жылы Голландия графтығы Голландия мен Батыс Фризияны қайта бағындырды. Wieringen Батыс Фризия округінің құрамына енді. 1432 жылы Wieringen аралы ресми түрде бір қалашық деп жарияланды және қала құқықтарын алды. Бірақ Голландия мен Батыс Фризия дамып, өмір сүруге қолайлырақ болған сайын, Wieringen маңызы төмендеді. 1798 жылы Батавия Республикасы құрылғанда Голландия және Батыс Фризия провинциясы басқаша бөлінді: ол Texel департаментіне (Vlie-ден Рейнге дейін) қарады. 1807 жылы Наполеон тұсында провинция екі жеке провинцияға бөлінді: Amstelland және Maasland, бірақ бұл ұйым 1814 жылы таратылды. 1815 жылы Голландия Батыс Фризиямен бірге Нидерланд Корольдігінің провинциясы болды. Голландия провинциясының ықпалын азайту мақсатымен 1840 жылы король Виллем I басшылығымен ол Солтүстік Голландия және Оңтүстік Голландия провинцияларына бөлінді. Содан бері Wieringen Солтүстік Голландия провинциясының құрамында. 20 ғасырдың басында Wieringen неміс мұрагер ханзадасы Вильгельмнің жер аударылған жері ретінде танымал болды. Ол 1918 жылғы қарашада неміс революциясы кезінде әкесі Вильгельм II-мен Фландриядан Нидерландыға қашқаннан кейін саяси пана тапқан. Вильгельм II Doorn қаласына жер аударылды. Мұрагер ханзада 1918 жылғы 22 қарашада аралға қоныстанды және 1923 жылғы 10 қарашада Германияға оралғанға дейін сонда тұрды. Осы уақыт ішінде ол Hippolytushoef темірханасында аттың астыңғы жағын жасауды үйренді. 1924 жылғы 31 шілдеде Amsteldiep Amsteldiepdijk деп аталатын қысқа бөгетпен жабылды. 1930 жылы Zuiderzee-дегі Шығыс Wieringermeerdijk және оған жақын Wieringermeer полидері аяқталды. Zuiderzee-нің жабылуы 1932 жылы Afsluitdijk арқылы аяқталды, бұл Wieringen-ді Фризеландпен байланыстыратын үлкен бөгет, оны қайтадан құрлықтың бөлігіне айналдырды. Бұл бөгет Den Oever қаласынан басталады.