Крешево – Босния және Герцеговинадағы таулы қала. Тарихы неолит дәуірінен басталады, Рим империясы мен көшпенділер дәуірінде маңызды орталық болған. Францискан монастыры бар.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Крешево () — Босния және Герцеговина Федерациясының Орталық Босния кантонында орналасқан қала және муниципалитет. Крешево – Битовня тауының етегінде, Крешевка өзенінің тар аңғарында орналасқан таулы қала. Қала шетінде ежелгі францискандық Әулие Катарина монастыры орналасқан.
Kreševo (, ) is a town and municipality located in Central Bosnia Canton of the Federation of Bosnia and Herzegovina, an entity of Bosnia and Herzegovina. Kreševo is a mountainous town, located in a narrow valley of the Kreševka river, under the slopes of Mount Bitovnje. An old Franciscan monastery of St. Catharine is located in the town's outskirts.
Антик кезең
Крешево аймағы неолит дәуірінен бері қоныстанған. Әртүрлі материалдық қалдықтар Крешеводағы өмір Рим империясы кезінде, муниципалитет Рим провинциясының Іллирцикум бөлігі болғанда, сондай-ақ Ұлы көші-қон дәуірінде жанданғанын көрсетеді. Бұған Крешево муниципалитеті аумағының жер асты байлықтары себеп, онда алтын, күміс, мыс, темір және сынап пайдалы қазбалар өндірілген. Крешево муниципалитеті аумағында римдік акведуктардың көптеген қалдықтары, сондай-ақ Зид ауылының жанындағы римдік елді мекеннің іздері табылды. 1964 жылы ескі Крешево шіркеуінің бұзылуы кезінде оның қабырғаларында 11-12 ғасырларға жататын роман стиліндегі бірнеше капительдер табылған. Римдік жазу ескерткіші де табылды, онда белгісіз римдік муниципалитет туралы айтылған. Рим дәуірінде Via Argentaria-ға екі байланыс жолы болған, олардың бірі Сараевоға жақын аймаққа, ал екіншісі Високо аймағына жетеді.
The area of Kreševo was inhabited since the Neolithic period. Various material remains are indicating that a life in Kreševo was intensified during the Roman Empire, when the municipality was part of the Roman province of Illyrcicum, as well as during the Migration Period. Reason for this are the subsoil assets of the Kreševo Municipality area, where gold, silver, copper, iron and mercury where exploited. A number of the Roman aqueducts can be found on the area of the Kreševo Municipality, as well as remains of the Roman settlement near the village of Zid. During the destruction of the old Kreševan church in 1964, a number of the romanesque capitals were found in its walls from the period of 11th and 12th century. A Roman epigraphic monument was also found, in which an anonymous Roman municipium is mentioned. During the Roman period, there were two connection roads to the Via Argentaria, one of them led to an area near Sarajevo, and the other led towards the Visoko area.
Орта ғасырлар
Крешево аймағының ең ірі дамуы Босния Корольдігі кезінде болды. Крешевоның күміс, мыс және қорғасын кен орындары туралы алғашқы жазба 1381 жылға жатады. Саксондықтар Боснияға келген кезде кенді өндіру және өңдеу технологиясы айтарлықтай дамыды. Олар «саксон заңдары» деп аталатын құқықтық нормаларды және қазіргі заманғы технологияны әкелді. Дегенмен, Крешево аймағының ең үлкен өркендеуі Босния патшаларының тақ ордаларының бірі болған кезде болды. Крешево қаласы алғаш рет 1434 жылғы 12 тамыздағы король Стефан Томас жарғысында тілінген. Король Крешевоны «Крешевоның патшалық қаласы» деп атады. Сол кезде Босния Корольдігі Рагуза Республикасымен белсенді ынтымақтастық орнатты. 1444 жылғы 3 қыркүйекте король Стефан Томас Крешеводағы рагузалықтарға саудалық жеңілдіктер берді. Патшалық қаланың қалдықтары бүгінге дейін сақталған. Патшалық қала қоршаумен қоршалған, сондықтан бұл аймақ оның құрметіне Бедем деп аталды. Босния патшайымы Екатеринаның құрметіне 1996 жылы Бедемде шағын шіркеу салынды. Патшалық қаланың маңында қолөнер, сауда және кеншілік кенттері дамыған шағын қалалар болды. Қоршаулар Османдықтар басып алғаннан кейін де қолданыста болды, себебі 1469 жылы олар түрік бекінісі ретінде еске алынды. Крешевода колониясы болған рагузалықтар кеден кеңсесін ұйымдастырып, барлық кен саудасын басқарды. Осы кезеңде Крешевомен қатар Дежевице де маңызды рөл атқарды. Бүгінде Дежевице – Крешево ауылдарының бірі. Дежевице алғаш рет 1403 жылы Босния патшасының тақ ордаларының бірі ретінде тілінген. Орта ғасырларда Дежевицеде қорғасын, күміс және темір кен орындары, сондай-ақ базар қаласы мен рагузалық колония болды. Дежевицедегі кедендік алымдар алғаш рет 1408 жылы тілінген. 1412 жылы Павле есімді базар қалашығының князі алғаш рет еске алынды, ал кейін князь Милутин Драшкович 1422 жылы және князь Миливой 1425 жылы сияқты басқа князьдер де еске алынды. Дежевице – францискандық орденнің монастыры болған орын.
The largest development of the Kreševo area occurred during the period of the Bosnian Kingdom. The first written mention of Kreševan silver, copper and lead mines dates to 1381. When the Saxons arrived in Bosnia, the technology of extracting and ore processing was significantly developed. They brought legal norms called the "Saxons' laws" and modern technology. However, the biggest rise of the Kreševo area occurred when it became one of the seats of the Bosnian kings. The first mentioning of the town of Kreševo was in a charter of King Stephen Thomas from 12 August 1434. The King mentioned Kreševo as a "royal town of Kreševo". During that time, the Kingdom of Bosnia had an intensive cooperation with the Republic of Ragusa. On 3 September 1444, King Stephen Thomas approved trade privileges to the Ragusans in Kreševo. The remains of the royal town are preserved until today. The royal town is surrounded by ramparts, so the area was named Bedem after them. In honor of Queen Catherine of Bosnia, a chapel was built in the Bedem in 1996. The royal town had suburbs in which craft, commerce and mining boroughs developed. The ramparts remained functional after the Ottoman conquest, as they were mentioned in 1469 as a Turkish fortress. Ragusans, who had their colony in Kreševo, held there a customs office and led the entire mining trade. Along with Kreševo, Deževice had also great significance in this period. Today, Deževice are one of the Kreševan villages. Deževice were mentioned for the first time in 1403 as one of the seats of the Bosnian king. During the medieval period, Deževice had important lead, silver and iron mines, as well as a market town and a Ragusan colony. Customs in Deževice were mentioned for the first time in 1408. Knyaz of the market town named Pavle, was mentioned for the first time in 1412, and other knyazes were mentioned later, among them Knyaz Milutin Drašković in 1422 and Knyaz Milivoj in 1425. Deževice was a seat of a Franciscan Order who had a monastery there.
Осман империясы
1463 жылы Осман империясы Крешевоны бағындырды, бірақ рагусалықтар біраз уақытқа дейін кеден кеңсесін жалға алып отырды. Осман империясы тұсында Крешево нахияның орталығы болды, ол алғаш рет 1469 жылы айтылды. Бастапқыда Крешево нахиясы Бобовац кадилығының құрамына кірді. Сол жылы Крешево бекінісі, базары және күміс кендері, сондай-ақ Дежевице мен Дусинадағы кеншілерге көмектесу туралы мәліметтер келтірілді. Крешево бекінісі 1509 жылы тағы да еске алынды, бірақ сол кезде ол, мүмкін, 1489 жылы Дубровник бекітілген кезде тасталып кеткен болуы мүмкін. Біраз уақыт бойы Крешево нахиясы Сараево кадилығына қарасты. 1468 жылы Крешево Босниядағы Фойницадан кейінгі екінші ірі қала болды. Сол жылы 299 салық төлеуші шаңырақ болды, ал 1485 жылы 290 христиан және 9 мұсылман шаңырағы тіркелді. Бұл Крешевода мұсылмандардың алғашқы пайда болуы болды. 1489 жылы 275 христиан шаңырағы және 11 мұсылман адам болды. 1468 жылы Дежевицеде 48 христиан шаңырағы және 12 адам, ал 1485 жылы 49 христиан шаңырағы, 11 адам және бір мұсылман шаңырағы болды. Крешево нахиясы 1485 және 1489 жылдары да еске алынды, бірақ 1516 және 1530 жылғы санақтарда ол қамтылмады. Бұл санақтарда Фойница мен Лепеница да көрсетілмеді, өйткені олардың барлығы, Крешево сияқты, Високо нахиясына біріктірілді. 18 ғасырда Крешево Сараево кадилығының бір бөлігіне айналды, ал 19 ғасырда Сараево қаймақамдығындағы Фойница мудириясының құрамына кірді. Османдық кезең Крешево аймағы үшін, сондай-ақ бүкіл Босния үшін қиын болғанымен, Крешево аймағының мәртебесі кен орындары, теміршілер және басқа да қолөнершілер мен саудагерлердің арқасында салыстырмалы түрде жақсы болды. Осман империясы аймақтың құқықтық ережелерінің көп бөлігін (Саксондар заңы деп аударылатын Канун сас), сондай-ақ қолөнер мен кен өңдеу технологиясын қабылдады. Бұл ережелер Босния мен Герцеговинадағы Австро-Венгрия үкімшілігіне дейін күшінде болды. Бұл қанундар (заңдар) металлургтерге автономия берді, серіктестер арасындағы меншік құқықтарын реттеді және басқару органдарын (кеңес, князь және елші) құрды. Темір өндірісімен тек католиктер айналысқандықтан, олардың өмір сүруіне қолайлы жағдайлар жасалды, сондай-ақ діни және мәдени автономия берілді. 17 ғасырға дейін Крешево аймағының негізгі өнімі күміс болды, кейін ол темірге алмастырылды, оның өндірілуі мен өңделуі кең қолданыс тапты. Крешево теміршілерінің негізгі өнімдері, басқалармен қатар, жылқы тырнақтары мен шегелер болды. "Араб үлгісіндегі" жылқы тырнақтары бүкіл Балқанда сапасымен танымал болды. Жылқы тырнақтарымен қатар, Крешево теміршілері алты қауырсынды "Рагуса үлгісіндегі" есік құлыптарын да жасады. Сол кезде Крешево жоғары металл өндірісімен және экономикалық дамумен үлкен шеберхана болды. Крешевоның толық сипаттамасын 1785 жылы, австро-түрік соғысына дейін австриялық хорват барлау офицері, майор Божич жасады. Божичтің сөзіне қарағанда, онда 200-ге жуық христиан шаңырағы, 100 мұсылман шаңырағы, 30 монахтан тұратын францискандық монастырь және ескі қаланың бекінісі болған. Сондай-ақ ол медициналық құралдар жасалған Вранке ауылын да атап өтті. Божич Дежевицеде 10-12 христиан шаңырағы және Койсинде 7-8 христиан шаңырағы бар екенін жазды. Ол сонымен қатар 45 шаңырақтың болған Стойчичи және Крничи ауылдарын да атады. 1848 жылы францискандықтар Босния мен Герцеговинадағы екінші бастауыш мектепті құрды.
The Ottomans conquered Kreševo in 1463, but Ragusans remained tenants of the customs office for some time. During the Ottoman Empire, Kreševo was a centre of a nahiyah, that was mentioned for the first time in 1469. At first, the Kreševo Nahiyah was a part of the kadiluk of Bobovac. In that year, the Kreševan fortress, bazaar and silver mines were mentioned, along with assisting miners in Deževice and Dusina. Kreševo fortress was mentioned for another time in 1509, but by that time, it was already abandoned, perhaps even in 1489, when Dubrovnik was fortified. For some time, the Kreševo Nahiya belonged to the kadiluk of Sarajevo. In 1468, Kreševo was the second largest city in Bosnia, after Fojnica. In that year, there were 299 taxpayer households, and in 1485, there was 290 Christian and 9 Muslim households. This was the first appearance of Muslims in Kreševo. In 1489, there were 275 Christian households and 11 Muslims individuals. In Deževice in 1468 there was 48 Christian households and 12 individuals, and in 1485 there was 49 Christian households and 11 individuals and one Muslim household. The Kreševo Nahiyah was also mentioned in 1485 and 1489, but it was left out in censuses from 1516 and 1530. Those censuses do not mention Fojnica and Lepenica as well, as all of them, like Kreševo, were integrated to the Visoko Nahiyah. In 18th century, Kreševo become a part of the Sarajevo Kadiluk, and in 19th century it was a part of the Fojnica Mudiriyah in Sarajevan Kaymakamluk. Even though the Ottoman period was harsh for the Kreševo area, as well as for the whole Bosnia, the status of Kreševo area was relatively favorable due to mines, smiths and other craftsmen and merchants. The Ottoman adopted almost entire legal regulative of the area (Kanun sas, translated as the Laws of the Saxons), as well as the technology of craft and ore processing. Those law regulations remained in power until the Austro Hungarian rule in Bosnia and Herzegovina. Those qanuns (laws) provided autonomy for metallurgists, regulated the property rights between copartners and established executive bodies (an assembly, a knyaz and a messenger). As only Catholics were in the iron business, there were some favourable conditions for their existence as well as religious and cultural autonomy. The main product of the Kreševo area until 17th century was silver, when it was replaced by iron whose exploitation and processing found a wide range of usage. The main products of Kreševan smiths were, among other things, horseshoes and nails. The horseshoes were of the "Arabic model" and were known for their quality on the entire Balkans. Along with horseshoes, Kreševan smiths produced door locks, which were of "Ragusan model" with six feathers. During that time, Kreševo was a large workshop with high metal production and economic development. A detailed description of Kreševo was made by an Austrian Croat intelligence officer, certain sergeant major Božić, in 1785, prior to the Austro Turkish War. Božić wrote that there are some 200 Christian households and 100 Muslim households, a Franciscan monastery with 30 friars and the fortress of the old town. He also mentioned the village of Vranke in which medical devices were produced. Further Božić wrote that there were 10 12 Christian households in Deževice and 7 8 Christian households in Kojsin. He also mentioned villages of Stojčići and Crnići with around 45 households. In 1848, the Franciscans established an elementary school, second in the entire Bosnia and Herzegovina.
Австрия-Мажарстан
Босния мен Герцеговинада Австрия-Венгрия билігі орнатылғаннан кейін, Крешево тоқырау кезеңін бастан өткерді. Бұрынғы ауыл шаруашылығы капитализммен ауыстырылды. Аймақта кен және металлургия өндірісі саласында жаңа заманауи технологиялар енгізілді. Бұл жергілікті кен өндіру және қолөнер шеберлігінің күрт дағдарысқа ұшырауына, кейін толығымен жойылуына және оның орнына өнеркәсіптік өндіріс орнауына себеп болды. 1891 жылы Вареште және 1893 жылы Зеницада доменді пештер салынған кезде шешуші өзгерістер болды. Содан кейін Крешеводегі темір өндірісі тоқтап қалды. Осының салдарынан Крешево экономикасы тарихындағы ең ауыр кезеңге қадам басты. Австрия-Венгрия әкімшілігі темір өндірісі үшін қажетті көмірдің өндірісіне әсер ететін, еркін ағаш кесуге тыйым салды. Бұл халықтың азаюына және орталық Боснияның басқа кен және металлургия орталықтарына қоныс аударуына әкелді. Крешево тұрғындары осы жаңа заңдарға қарсылық көрсетті. Кейіннен Австрия-Венгрия әкімшілігі Кисельякқа макадамдық жол салып, Крешевоны елдің қалған бөлігімен байланыстырды. Одан кейін Крешево экономикасын жақсарту шаралары қабылданды, нәтижесінде 1908 жылы теміршілердің кооперативі құрылды, ол 1948 жылға дейін, "Челик" компаниясына айналғанша белсенді қызмет етті. Австрия-Венгрия кезеңінде Крешево Сараево провинциясындағы Фойница ауданының аудандық бөлімшесі болды. 1879 жылы Крешевода 261 үй шаруашылығы мен 1319 тұрғын болса, 1910 жылы 316 үй шаруашылығы мен 1043 тұрғын болды, оның ішінде 860 католик, 175 мұсылман және 2 православиелік. Крешево халқы ауыл шаруашылығымен, мал шаруашылығымен және ара шаруашылығымен айналысты. Крешевода "Tkaonica ćilima Sarajevo" тоқыма фабрикасының филиалы, механик және мотормен жұмыс істейтін темірші болды. Негізінен, жылқының пішендері мен шегелер сияқты темір бұйымдары жасалды, сондай-ақ жақын жерде Граф Огз Оржеховскийге тиесілі кен болды. 1901 жылы хорват ұлттық оқу залы мен кітапхана ашылды. Крешево шағын қалалардың ішінде алғаш рет сумен жабдықталып, қоғамдық монша, бассейн, телефон желісі және гидроэлектр станциясына ие болды. Қалада жандармерия бөлімі, пошта, телеграф, бастауыш мектеп, мұсылман мектебі (мектаб), францискан монастыры, католик шіркеуі және мұсылман мешіті бар болды.
After establishing the Austro Hungarian rule in Bosnia and Herzegovina, Kreševo saw a period of stagnation. The previous rural economy was replaced by capitalism. The new modern technology in the area of mine and metallurgy production was introduced. This ended the local mining and crafts, which entered a major crisis and later entirely disappeared, and was replaced by the industrial production. The turning points occurred when blast furnaces were built in Vareš in 1891 and Zenica in 1893. After that, iron operation in Kreševo stalled. For this reason, the Kreševan economy entered the hardest period in its history. The Austrian Hungarian administration forbade the free forest cutting, which influenced the production of charcoal necessary for the iron production. This led to depopulation and displacement of the population to the other mining and metallurgy centres of the central Bosnia. Kreševans opposed to those new legislations. Later, the Austrian Hungarian administration built a macadam road towards Kiseljak and connected Kreševo with rest of the country. After that, measures for saving Kreševo's economy were taken, so a smiths' cooperative was founded in 1908, which remained active until 1948, when it was transformed to the "Čelik" company. In the Austria Hungary, Kreševo was a district branch of the Fojnica District in the Sarajevo Province In 1879, Kreševo had 261 households and 1319 inhabitants, and in 1910 it had 316 households and 1043 inhabitants, of which 860 Catholics, 175 Muslims and 2 Orthodox. The Kreševan population was engaged in agriculture, animal husbandry and beekeeping. Kreševo had a branch of a weaving company "Tkaonica ćilima Sarajevo", a furrier and a smithy with a motor engine. Iron products were made, mostly horseshoes and nails, and there was also a nearby mine owed by Graf Ogsz Orzechowski. In 1901, the Croatian national reading room and library were established. Kreševo was the first among minor towns to have a water supply, a public bath, a pool, a phone line and a hydroelectric power plant. The town also had a gendarmerie station, a post office, a telegraph, an elementary school, a Muslim mektab, a Franciscan monastery, a Catholic parish and a Muslim mosque.
Коммунистік Югославия
Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін ескі өндіріс дәстүрлері жаңа негіздерде сақталды. Ескі ұста шеберлігі "Челик" компаниясының құрылуы арқылы өнеркәсіптік өндіріске көшті, ал көптеген жеке ұсталар жаңартылды. Кен өндіру "Барит" минералдық ресурстарды өндіру және өңдеу компаниясының құрылуымен үлкен дамуға ие болды. Текстильдік дәстүр "Австрия-Венгрия кезеңіндегі "Творница ćilima Sarajevo" компаниясының мұрагері болған "Автоопрема" компаниясының құрылуымен жалғасты.
After the World War II, the old production traditions were continued, but on the new foundations. The old smith craft was transferred into industrial production by establishing the "Čelik" company and number of privately owned blacksmiths were modernised. The mining saw a great development by founding the company for production and processing of mineral resources named "Barit". The textile tradition was also continued by founding the "Autooprema" company, a successor of the "Tvornica ćilima Sarajevo" from the Austrian Hungarian period.
Демократиялық кезең
Босния және Герцеговинадағы соғыстан кейін Крешево экономикасы қайта жанданды. Бар болған дәстүрлі шаруашылықпен қатар, ет өндірісі және ет өңдеу, құрғақ араласпа, құрылыс металл өнімдері, ағаш өңдеу, жиһаз, пенопласт, губка өндірісі үшін жаңа зауыттар ашылды. Құрылыс Крешевоның маңызды экономикалық салаларының біріне айналды. Бүгінде Крешево Босния және Герцеговинадағы жұмыссыздықтың дерлік жоқ муниципалитеттерінің қатарында.
After the war in Bosnia and Herzegovina, the economy of Kreševo saw a rebirth. Along with existing traditional activity, the new factories for meat production and meat processing, production of dry mortar, construction metalware, joinery, furniture, styrofoam, sponge were opened. The construction had become one of the major economy branches of Kreševo. Today, Kreševo is among the rare municipalities in Bosnia and Herzegovina where unemployment is almost non existing.
Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Крешево тұрақты экономикалық дамуды бастан кешірді. Дәстүрлі ұста шеберлігі "Челик" компаниясының құрылуымен өнеркәсіптік өндіріске көшті, ол ұсталар кооперативінен өркендеді. Басқа ұсталар мен металл өңдеушілер "Уников" атты қолөнер кооперативін құрып бірікті. Ескі ұсталар ақырында жойылды, ал қалғандары жаңартылды. Тау-кен өндірісі де, әсіресе "Барит" минералды ресурстарды өндіру және өңдеу компаниясының ашылуымен үлкен дамуға ие болды. Австрия-Венгрия кезеңінен қалған тоқыма өнеркәсібі "Автоопрема" компаниясының құрылуымен жалғасты, бірақ ол кішкентай болып қала берді. Босния және Герцеговинадағы соғыстан кейін жекешелендіру процесі тиімсіз жүргізілді, көптеген нарықтар жоғалды; техникалық кемістік пен төмен өнімділік осы секторлардағы экономикалық белсенділіктің төмендеуіне әкелді. Жеке сектор ет өндіру және өңдеу, пенопласт өндіру, құрғақ аралас қоспа өндіру және жиһаз өндіру сияқты басқа экономикалық салаларға кеңейді. Дәстүрлі экономикалық қызметтердің ішінде тек металл және ағаш өңдеу өсті. Қазіргі уақытта Крешево муниципалитетінде 70-ке жуық экономикалық компания жұмыс істейді. Шамамен 130 коммерциялық және туристік қызметтер бар. Өндіріс және қызмет көрсету секторы да дамуда.
After the World War II, Kreševo saw a steady economic development. The traditional blacksmith craft was transferred to the industrial production with the foundation of the "Čelik" company, which grew from the smiths' cooperative. Other smiths and metal processors united in a crafts cooperative named "Unikov". Old blacksmiths were eventually shot down, and those left were modernised. The mining also saw a great development, especially with the founding of a company for production and processing of mineral resources named "Barit". The textile industry from the Austrian Hungarian era was also continued with foundation of the "Autooprema" company, which, however, remains small. After the war in Bosnia and Herzegovina, the privatisation process was mishandled and many markets were lost; technical backwardness and low productivity led to the reduction of economic activity in these sectors. The private sector expanded on other economic activities, such as meat production and processing, styrofoam production, dry mortar production and furniture production. From traditional economic activities, only metal processing and wood processing saw increase. Currently, there are around 70 economic companies in the Kreševo Municipality. There are around 130 commercial and tourist catering activities. The production and service sector is also increasing.
Муниципальдік үкімет
Қазіргі Крешево муниципалитетінің әкімі Ренато Пеяк (2020), Босния және Герцеговинаның ХДЗ партиясының мүшесі.
The current municipality president of Kreševo is Renato Pejak (2020), a member of the HDZ BiH.
Муниципалды кеңес
Крешево кеңесі – Крешево қаласының азаматтарының өкілді органы және жергілікті басқару органы. Онда 15 өкіл бар. Крешево кеңесіне өткен сайлау 2012 жылдың қазан айында өтті. Крешево кеңесінің төрағасы – Демократиялық әрекет партиясынан Мирсад Беганович.
Council of Kreševo is a representative body of Kreševo's citizens and a body of local self administration. It has 15 representatives. Last election for the Council of Kreševo were held in October 2012. President of the Council of Kreševo is Mirsad Beganović of the Party of Democratic Action.
Спорт
Қалада "НК Крешево Станич" футбол клубы бар.
The town is home to the football club NK Kreševo Stanić.
Ерекшеліктері
Францискан монастыры – Сент-Катарина ғасырлар бойы жергілікті халқына қызмет етіп келеді және мұндағы католик дәстүрлері өте күшті. Монастырьда қарапайым мұражай, кітапхана және галерея бар. Монастырь архитектуралық кешен ретінде, оның жылжымалы мүліктері мен заттарымен бірге 2003 жылдан бері Босния және Герцеговинаның Ұлттық ескерткіштерінің тізіміне енгізілген. Крешево семинариясының белгілі түлектерінің қатарында албан ақыны Гердж Фишта бар. Орта ғасырлық Крешевоның халқы бірнеше мың адамды құрады, бірақ саксон теміршілерінің келуімен қала кеңейді. Боснияның бірнеше аймағында шағын саксон және рагусалық кеншілер қауымдастықтары құрылды. Босния мемлекетінің мәртебелі отбасылары алтын мен күміс кенішін пайдалануға ниеттенді, бірақ олардың бұл іске қабілеттері жетпеді. Осы шеберлік көшпенді кеншілерден тарап, бүгін ескі қалада кездеседі.
The Franciscan monastery St. Catharine there has been serving its community for centuries and the Catholic traditions here are very strong. The monastery has a rustic museum, library and gallery. The monastery as an architectural ensemble, together with a number of its movable property and items, is being included into the List of National Monuments of Bosnia and Herzegovina since 2003. Famous student of the seminary in Kreševo include Albanian poet Gjergj Fishta. With no more than a few thousand inhabitants, medieval Kreševo expanded with the arrival of Saxon blacksmiths. In several areas of Bosnia, small Saxon and Ragusan mining communities were established. The noble families of the Bosnian state were keen to exploit the plentiful resources of gold and silver but they didn't have the skills to do so. The craft was passed on from these migrant miners and can be found today in the old town.