Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық бейсболшы (1928–1969)
American baseball player (1928 1969)
Дональд Альберт Хоак (5 ақпан 1928 – 9 қазан 1969), "Тигр" лақап атымен белгілі, американдық кәсіби бейсболшы, үшінші база ойыншысы және жаттықтырушы. Ол Басты Лига бейсболында (MLB) Бруклин Доджерс, Чикаго Кабс, Цинциннати Редлегс, Питтсбург Пиратс және Филадельфия Филлиз командаларында он бір маусым ойнады.
Donald Albert Hoak (February 5, 1928 – October 9, 1969), nicknamed "Tiger", was an American professional baseball third baseman and coach. He played eleven seasons in Major League Baseball (MLB) (–) for the Brooklyn Dodgers, Chicago Cubs, Cincinnati Redlegs, Pittsburgh Pirates, and Philadelphia Phillies.
Ерте мансап
Хоук 1947 жылы Екінші дүниежүзілік соғыстың соңында АҚШ Әскери-теңіз күштерінде қызметтен кейін кәсіби бейсболға қадам басты. Ол «Бруклин Доджерс» ұйымымен келісімшарт жасады және тек қолғабы, базалардағы жылдамдығы мен жанкештілігінің арқасында ұйымда жоғалып көтерілді. 1954 жылы Хоактың күткені ақталып, «Доджерс» құрамасына ілікті. «Доджерс» командасындағы екі маусымында Хоак үшінші базаны Джеки Робинсон мен Билли Кокспен бөлісті. 1955 жылы «Доджерс» «Нью-Йорк Янкис» командасын жеңіп, Бруклиндегі жалғыз чемпиондығын жеңіп алды. Хоак сол серияның шешуші жетінші ойынында Робинсонның орнына үшінші базада ойнады – Робинсонның командасы әлем чемпионатына қатысқан кездегі мансабында ойнамаған жалғыз ойын. Маусымнан кейін Хоак «Чикаго Кабс» клубына сатылды. 1956 жылы Хоак .215-ке жуық көрсеткішпен 5 хоум-ран соғып, 37 рет ұпай әкелді, сондай-ақ Ұлттық лигадағы рекордты жаңартты – бір ойында алты түрлі питчерге қарсы алты рет страйк-аут жасады. Бұл 2 мамырда «Нью-Йорк Джайентс» командасы 6:5 есебімен жеңіске жеткен 17 иннингтік марафонда 48 ойыншы қатысқан кезде болды.
Hoak broke into the professional baseball in 1947 after a stint in the United States Navy towards the end of World War II. He signed with the Brooklyn Dodgers organization and worked his way up the organization based almost solely on his glove, speed on the bases and tenacity. In 1954, Hoak's patience was rewarded by a spot on the Dodgers' roster. During his two seasons with the Dodgers, Hoak shared third base duties with Jackie Robinson and Billy Cox. In 1955, the Dodgers defeated the New York Yankees in the World Series to win their only championship in Brooklyn. Hoak played third base in place of Robinson in the seventh and deciding game of that Series—the only World Series game Robinson did not play in during his career when his team was in the World Series. After the season, Hoak was traded to the Chicago Cubs. In 1956, Hoak batted .215 with 5 home runs and 37 runs batted in, and also set a National League record by striking out six times in one game, against six different pitchers, in which 48 players were used in a 17 inning marathon on May 2, won by the visiting New York Giants 6 5.
Цинциннати, Питтсбург және Филадельфия
1956 жылғы маусымнан кейін «Кабс» Хоакты «Цинциннати Редлегс» командасына бес ойыншымен алмастырды. 1957 жылы Хоак соққының орташа көрсеткішін .293-ке дейін жақсартты, мамыр айында .400-ден астам көрсеткішті ұзақ уақыт сақтап, карьералық рекордтарды голдар (19) және ұпайлар (89) бойынша жаңартты, сондай-ақ Ұлттық лигадағы екі базалық соққылар (39) бойынша көшбасшы болды. 21 сәуірде «Милуоки Брейвс» командасына қарсы өткен ойында Хоак ережелерді өзгертуге себеп болған даулы жағдайға қатысты. Ол екінші базада тұрды, ал командаласы Гас Белл – біріншіде, ал Уолли Пост қысқа соққы жасады. Хоак екі ойынды жою мүмкіндігін болдырмады, допты өзі ұстап, «Милуокидің» шортстопы Джонни Логанға лақтырды. Хоак кедергі жасағаны үшін айыпталды, бірақ Постқа ойыннан бір ұпай берілді. Күн бұрын Джонни Темпл Беллдің соққысын ұстап, сол нәтижеге қол жеткізді – Темпл кедергі жасағаны үшін айыпталды, ал Беллге бір ұпай берілді. Осы екі жағдай лига президенттері Уоррен Джайлс пен Уилл Харриджді бірлесіп, егер ойыншы қасақана соққыға түскен допқа араласса, ойыншы мен соққышы екеуі де аут деп жарияланатын ережеге өзгеріс енгізуге итермеледі. (Жаңа ереже болмаса, ойыншы соққыға түскен допқа тисе, қос ойыннан аулақ болуға болады. Бұрынғы жағдайларда Темпл мен Хоак әлі де қолданыстағы ереже бойынша аут болды: егер соққыға түскен доп алаңдағы ойыншыға тимес бұрын әділ аймақта тисе, ойыншы аут болады, ал соққышы бір ұпай алады және ешкім мәжбүр болмаса, ешкім алға жылмайды.) 1957 жылы Хоак жалғыз «All Star» ойынына қатысты, бірақ ол да дауға ұшырады – бірақ Хоактың кінәсі болмады. Сол кезде, қазіргідей, жанкүйерлер бастапқы құрамға дауыс бере алатын болды (бастапқы питчерлерді есептемегенде). Нәтижесінде «Редс» жанкүйерлерінің дауыс беру кампаниясы Хоак, Пост, Темпл, Белл, Эд Бейли, Рой Макмиллан және Франк Робинсонның бастапқы құрамға ілігуіне әкелді. Бірінші базадағы Джордж Кроу, команданың 31 голмен ең көп гол соққан авторы, таңдалмады; жанкүйерлер оның орнына Стэн Музиалға дауыс берді. (Кроу 1958 жылы «All Star» командасына шақырылды – бұл құрметке ие болған жалғыз «Редс» ойыншысы.) Комиссар Форд Фрик Белл мен Посты бастапқы құрамнан алып тастап, оларды Уилли Мейс пен Хэнк Ааронмен алмастырды; Белл командада резерв ретінде қалды, бірақ Пост мүлдем алынып тасталды. Фрик сонымен қатар жанкүйерлердің 1947 жылдан бері сақтап келген бастапқы құрамға дауыс беру құқығын алып тастады және 1970 жылға дейін қайта қоспады (айырықша жағдай, «Редс» командасының жаңадан ашылған «Риверфронт» стадионы сол жылы «All Star» ойынын қабылдады). 1957 жылғы ойынның үшінші иннингінде Хоак Харви Куэннге қарсы алаңға шықты, бірақ аут болды. Оның орнына Эдди Мэтьюс келді. Хоак 1958 жылғы маусымда «Редс» үшін .261 орташа көрсеткішпен ойнады, содан кейін 1959 жылдың қаңтарында Харви Хаддикс пен Смоки Берджеспен бірге төрт ойыншыға (олардың бірі Фрэнк Томас) «Питтсбург Пайрэтс» командасына ауыстырылды. 1959 жылдың 26 мамырында Хаддикс қатарынан 36 соққыдан кейін «Брейвс» командасына қарсы тамаша ойын көрсетуге айналды, бірақ Хоактың лақтыру қатесі осы мүмкіндікті жойды. «Брейвс» ойынды 1:0 есебімен жеңіп алды. 1960 жылы Хоак «Пайрэтс» командасымен әлем чемпионатын жеңіп алды, ол .282 орташа көрсеткішпен ойнады; 1955 жылғы «Бруклин Доджерс» сияқты «Питтсбург» та «Янкилерді» жеті ойыннан жеңді. «Пайрэтс» 1960 жылғы серияны Билл Мазероскинің жетінші ойынның тоғызыншы таймдағы голымен жеңіп алды. «Пайрэтс» командасының чемпионат маусымында Хоак Ұлттық лиганың ең құнды ойыншысы сыйлығына дауыс беруде командаласы Дик Гроаттан кейін екінші орын алды. 1961 жылғы маусымда Хоак мансабындағы ең жоғары көрсеткішін – .298 құрады, бірақ 1962 жылы .241-ге дейін төмендеді. 1962 жылғы маусымнан кейін «Пайрэтс» оны Панчо Эррера мен Тед Савидж үшін «Филадельфия Филлис» командасына ауыстырды. 1963 жылғы маусымда .231 орташа көрсеткішпен ойнады, содан кейін 1964 жылдың мамыр айында тек алты алаңға шыққаннан кейін босатылды. Хоак дереу зейнеткерлікке шықты, бірақ маусымның соңғы айында «Филлис» командасына скаут ретінде оралды, бұл кезеңде «Филлис» Ұлттық лигада 6 1/2 ойынмен көшбасшы болған «Сент-Луис Кардиналс» командасына бір ойынмен жеңіліп қалды. Дон Хоак 1956 жылғы маусымда «Эскогидо» командасымен Доминикан Республикасында да ойнады. Сол кезде радио комментаторы оны «el loquito Hoak» (қатыгез Хоак) деп атады, өйткені оның тәуекелді ойындары командасының бірнеше ойында жеңіске жетуіне көмектесті. Соңғы серияда ол питчерді бірнеше рет алаңдатып, үшінші және үй базасы арасында қозғалғаннан кейін үйге ұрлап, ойынды жеңіп алды.
After the 1956 season, the Cubs traded Hoak to the Cincinnati Redlegs in a five player deal. In 1957 Hoak improved his batting average to .293, after leading the league well into May at over .400, and set career highs in home runs (19) and runs batted in (89), as well as leading the National League in doubles with 39. In a game against the Milwaukee Braves on April 21, Hoak was involved in a controversial play that would lead to a change in the rules. He was on second base and teammate Gus Bell was on first, when Wally Post hit a ground ball to short. Hoak broke up a potential double play by fielding the ball himself and flipping it to Milwaukee shortstop Johnny Logan. Hoak was called out for interference, but Post was given a single on the play. The day before, Johnny Temple let Bell's ground ball hit him with the same result, Temple being called out for interference and Bell being awarded a single. The two incidents prompted league presidents Warren Giles and Will Harridge to jointly announce a rule change that declared both the runner and batter out if the runner intentionally interferes with a batted ball, with no runners allowed to advance. (Without the new rule, it was sometimes advantageous for a runner to touch a batted ball, because doing so avoided a double play. In the plays already mentioned, Temple and Hoak were out according to a still existing rule: a runner is out if a batted ball touches him in fair territory before it touches a fielder, with the batter getting a single and no runner advancing unless forced.) In 1957 Hoak made his only All Star appearance, but it also would be mired in controversy—though not of Hoak's doing. At the time, as they do currently, fans had the right to vote for the starters (minus the starting pitchers). As a result, a ballot stuffing campaign by Reds fans resulted in Hoak, Post, Temple, Bell, Ed Bailey, Roy McMillan, and Frank Robinson being voted into the starting lineup. First baseman George Crowe, the eventual team home run leader with 31, was the only Red not selected; the fans instead voted for Stan Musial. (Crowe would be selected to the All Star team in 1958—the only Red so honored.) Commissioner Ford Frick removed Bell and Post from the starting lineup and replaced them with Willie Mays and Hank Aaron; Bell remained on the team as a reserve, but Post was taken off altogether. Frick also stripped the fans of the right to vote for the starters, which they had held since 1947 and would not hold again until 1970 (ironically, the Reds’ newly opened Riverfront Stadium would host the All Star Game that year). In the third inning of the 1957 game, Hoak grounded out to shortstop Harvey Kuenn in his only plate appearance. He was replaced by Eddie Mathews. Hoak batted .261 for the Reds during the 1958 season before being traded, along with Harvey Haddix and Smoky Burgess, to the Pittsburgh Pirates for four players (one of whom was Frank Thomas) in January 1959. It was Hoak's throwing error that cost Haddix his perfect game against the Braves after the pitcher had retired 36 batters in a row on May 26, 1959. The Braves went on to win that game, 1 0. In 1960, Hoak batted .282 on a Pirates team that won the World Series; like the 1955 Brooklyn Dodgers, Pittsburgh defeated the Yankees in seven games. The Pirates won the 1960 Series on Bill Mazeroski's ninth inning home run in Game Seven. During the Pirates’ championship season, Hoak finished second in National League Most Valuable Player Award vote to teammate Dick Groat. Hoak batted a career high .298 during the 1961 season, but slumped to .241 in 1962. After the 1962 season, the Pirates traded him to the Philadelphia Phillies for Pancho Herrera and Ted Savage. He batted .231 during the 1963 season, then was released in May 1964 after making only six plate appearances—all in pinch hitting roles. Hoak retired forthwith, but returned to the Phillies as a scout for the final month of the season—during which the Phillies lost the pennant to the St. Louis Cardinals by one game after leading the National League by 6 1/2 games with two weeks remaining. Don Hoak also played in the Dominican Republic during the 1956 season with the Escogido team. In those days the radio announcer called him "el loquito Hoak" (crazy Hoak) for his risky plays which contributed to his team winning several games and the season. In a final series, a game was won when he stole home after making the pitcher nervous several times, moving between third and home.
Хоук және Джилл Кори
Хоук әнші және актриса Джилл Кориге үйленген, оны алғаш рет 1960 жылғы «Пираттар» командасының маусымында «Форбс Филд» стадионында кездестірген. Хоук одан кейін бір жыл бойы оның қызығушылығын тудырып, тіпті оны бразилиялық дипломат жігітінен ажырасуға көндірді. Екеуі 1961 жылдың 27 желтоқсанында неке қиды, осы некеден Клэр есімді қызы дүниеге келді.
Hoak was married to singer/actress Jill Corey, whom he first met at Forbes Field during the Pirates' 1960 season. Hoak pursued Corey for a year afterward, even convincing her to break up with her boyfriend, a Brazilian diplomat. The two wed on December 27, 1961; the marriage bore a daughter, Clare.
Ойын-сауық мансабынан кейін
Әрекеттен шыққаннан кейін Хоак 1965 және 1966 жылдары «Пираттар» командасының тікелей эфирдегі комментаторы, 1967 жылы «Филлис» командасының жаттықтырушысы, ал 1968 жылдан 1969 жылға дейін «Пираттардың» фермалық жүйесінде менеджер болып жұмыс істеді. 1968 жылы ол Каролина лигасының «Салем Редбирдс» командасын 85-55 есебімен жеңіске жеткізді. Хоак кейін «Пираттардың» Triple-A клубы, Халықаралық лиганың «Колумбус Джетс» командасына көшті, оны 1969 жылы 74-66 есебімен басқарды.
After retiring as an active player, Hoak worked as a Pirates' broadcaster in 1965 and 1966, a coach for the Phillies in 1967, and a manager in the Pirates' farm system from 1968 until 1969. In 1968, he managed the Salem Redbirds of the Carolina League to an 85 55 record. Hoak then moved up to the Pirates' Triple A club, the Columbus Jets of the International League, whom he managed to a 74 66 record in 1969.
Мансап статистикасы
11 маусымдық ойнаған 1263 ойында Хоактың соққының орташа көрсеткіші .265 болды (4322 соққының 1144-і), 598 ұпай, 214 қос база, 44 үш база, 89 хоум-ран, 498 ұпай әкелді, 64 база ұрлады, 523 базамен шықты, 530 соққы алды, .345 базаға шығу көрсеткіші және .396 соққылау көрсеткішіне ие болды. Қорғаныста ол .959 пайыздық көрсеткішті көрсетті. Плей-офф кезеңінде, 2 Әлем сериясында (1955 және 1960 жылдары) ол .231 (26 соққының 6-сы) 3 ұпаймен және 3 ұпай әкелді.
In 11 seasons covering 1,263 games, Hoak compiled a .265 batting average (1144 for 4322) with 598 runs, 214 doubles, 44 triples, 89 home runs, 498 runs batted in, 64 stolen bases, 523 base on balls, 530 strikeouts, .345 on base percentage and .396 slugging percentage. Defensively, he recorded a .959 fielding percentage. In the postseason, in 2 World Series (1955 and 1960) he batted .231 (6 for 26) with 3 runs and 3 runs batted in .
Өлім
1969 жылғы маусымда Ларри Шепардты қызметтен босату кезінде «Пираттар» командасының бас бапкері лауазымы бос қалды, ал Алекс Граммас соңғы бес ойынға уақытша бас бапкер ретінде тағайындалды. Екі сәтті кіші лига маусымынан кейін Хоак өзін бас команданы басқаруға лайық деп есептеді. Бірақ команда 9 қазанда 1960 жылғы әлем чемпионатын жеңіп алған «Пираттар» командасын басқарған Дэнни Мёртоның клубқа төртінші рет оралатынын жариялады. (Мёрто 1967 жылғы маусымнан кейін денсаулығына байланысты отставкаға кетіп, «Пираттар» командасының бас кеңсесінде жұмыс істеді. 1969 жылғы маусымнан кейін ол бас бапкер лауазымын қайта иеленуді сұрады және медициналық тексеруден өткен соң қайтадан жұмысқа қабылданды. Мёрто 1971 жылы «Пираттарды» екінші әлем чемпионатына жетеледі.) Хоактың әйелі Мёртоның тағайындалғаны туралы жаңалықты Хоакқа жеткізді. Екі сағаттан кейін Хоак қайын інісінің машинасының Хоак үйінің алдынан ұрлап кеткенін көрді. Хоак өзінің машинасына отырып, қуып жете бастады. Қуғын кезінде ол жүрек талмасына ұшырады, бірақ көлігін құлауға аздай қалғанда Амберсон Тауэрс тұрғын үй кешенінің жанында тоқтатуға үлкерді. Ол 20 минут бойы ешкім көмектеспей, көлігінде жатты. Сол кезде Хоактың артынан келе жатқанын айтқан дәрігер көлігінен шығып, жедел жәрдем келгенше жүрек массажы жасады. Бірақ оның өмірін сақтап қалуға жасаған барлық тыранына қарамастан, Хоак ауруханаға жеткеннен кейін 10 минуттан соң қайтыс болды. Джилл Кори күйеуінің «Пираттар» оны таңдамағандықтан жүрегі сынып қайтыс болғанын мәлімдеді.
During the 1969 season, the Pirates' managerial post was left vacant when Larry Shepard was fired with one week remaining, and Alex Grammas served as interim manager for the final five games. After two successful minor league seasons, Hoak believed himself a contender to manage the parent club. Instead, the team announced on October 9 that Danny Murtaugh, who managed the Pirates' 1960 World Championship team, was to return for what would be his third of four stints with the club. (Murtaugh had resigned after the 1967 season for medical reasons, and accepted a position in the Pirates' front office. He asked to reclaim the managerial position after the 1969 season, and was re hired after receiving medical clearance. Murtaugh would lead the Pirates to a second World Series title in 1971.) Hoak’s wife delivered the news of Murtaugh’s hiring to Hoak. Less than two hours later, Hoak witnessed his brother in law's car being stolen from the driveway of the Hoak house. Hoak got into his own car and gave chase. He suffered a heart attack during the pursuit, but managed to stop his vehicle at Amberson Towers just before collapsing. He lay in his car for 20 minutes without anyone’s interceding. A doctor who claims he had been driving behind Hoak at the time eventually got out of his own car and performed cardiac massage before an ambulance transported Hoak to the hospital. However, despite efforts to save his life, Hoak died 10 minutes after arrival. Jill Corey claimed that her husband had died of a broken heart because the Pirates had passed him over.
Киноға сілтеме
Билли Кристалдың ойнаған "Сити Сликерс" фильмінде Хоак Хелен Слейтер сомдаған Бонни Рэйберн кейіпкері қойған сұраққа жауап болды. Бонни ер адамдардың бейсболды ұзақ талқылай алатынына сенбегенін білдіріп, "Мен ойындарға бардым, бірақ 1960 жылы Питтсбург командасы үшін үшінші базада кім ойнағанын жаттаған емеспін" деді, сонда Кристал, Дэниел Стерн және Бруно Кирби дереу "Дон Хоак" деп жауап берді.
In the film City Slickers starring Billy Crystal, Hoak was the answer to a trivia question posed by character Bonnie Rayburn, played by Helen Slater, in which Bonnie expressed her incredulity that men could discuss baseball at great length. She stated "I've been to games, but I don't memorize who played third base for Pittsburgh in 1960," at which point Crystal, Daniel Stern and Bruno Kirby immediately reply "Don Hoak."