Иллинойс губернаторы: Джозеф Данкан және оның саяси жолы

Кіріспе

Иллинойс штатының 1834-1838 жылдар аралығындағы губернаторы Жүсіп Дункан (22 ақпан 1794 – 15 қаңтар 1844) – Иллинойс саясаткері. Ол 1834-1838 жылдар аралығында Иллинойс штатының алтыншы губернаторы болып қызмет етті және штатты басқарған жалғыз виг саясаткері болды. Губернаторлыққа тағайындалғанға дейін ол Демократтар партиясынан АҚШ Өкілдер палатасына төрт рет депутат болып сайланды. Ол Иллинойс штатының демократ немесе республикашыл болмаған соңғы губернаторы еді.

Ерте және отбасылық өмірі

Дункан Кентукки штатының Пари қаласында туған. Ол 1812 жылғы соғыс пен Қара шоқпар соғысында әскер қызметін өтеді.

Мансап

Дункан Иллинойс штаты құрылған жылы, 1818 жылы, Джексон округіндегі Браунсвиллге көшіп келді. Ол осы жерде «Хирам» ложасындағы масондық бірлестіктің мүшесі болды, нөмірі 8. Дункан 1830 жылы Джексонвиллге көшті. Губернатор болғанға дейін ол саяси мансапта ерекше көзге түсті. Дункан алғаш рет 1825 жылдан 1829 жылға дейін Иллинойс штатының өкілдер палатасына сайланды. Содан кейін сайлаушылар оны 1826 жылы Иллинойс штатының жалпы округінің Конгресстегі өкілі етіп сайлады, ол құлдыраушы және көп мерзімдік конгрессмен Дэниел Поуп Кукты жеңді. Джексондық демократтар Иллинойс саясатында күш алып келді, ал Кук 1825 жылғы сайлауда Эндрю Джексонға қарсы дауыс бергендіктен олардың арасы суық болды. Дункан Джексондық ретінде сәтті үміткер болып, Куктың 5619 дауысына қарсы 6322 дауыс жинады. Ол екі рет жалпы округке қайта сайланды және 1832 жылы жаңадан құрылған 3-округтан төртінші мерзімге жеңіп шықты. Дункан алғаш рет Джексондық демократ ретінде Конгресске барды, бірақ Конгресстегі мансабы кезінде президент Джексонның партиясымен қарым-қатынасы нашарлады. 1834 жылы ол оппозициялық вигтермен жиі дауыс берді. Демократтармен соңғы үзілісі 1834 жылдың маусым айында болды, ол АҚШ банкісіне қайтадан жарғы беруге дауыс берді. Дунканның саясаттағы өзгерісін білмейтін демократтардың көмегімен Дункан сол жылы сайлау науқаны жүргізбей, тіпті Иллинойсқа бармай-ақ губернатор болып сайланды. Екі жылдан кейін губернатор Дункан өзінің жартылай мерзімдік үндеуінде заң шығарушы органнан көптеген жолдар, теміржолдар, көпірлер, өзендер мен порстарды жақсарту және бүкіл штат бойынша каналдар салуға рұқсат беретін ішкі жақсартулар туралы заң қабылдауын сұрады. 1837 жылғы ұлттық экономикалық дағдарыспен күресуге тырысқан Дункан ішкі жақсартулардың шығындары көбейіп жатқанын көріп, заң шығарушы органнан бағдарламаны тоқтатуды өтінді. Заң шығарушылар губернатордың ұсынысын елемей, бағдарламаға тағы да көптеген жобаларды қосты. Жағдайдың жақсаруы аз болғанмен, бағдарлама қарызды жинақтады, бұл штатты банкроттыққа жеткізуге айналды. Бағдарламаны қаржыландыру үшін алынған 15 миллион доллардың алғашқы шот-фактурасы штаттың жылдық кірісінен екі еседен астам болды. Ішкі жақсартулар туралы заңнан түскен қарыз 1882 жылға дейін толық төленбеді, бұл штатқа бүкіл штат бойынша «жақсартулар» деп аталатын құрылыстарды салуға жұмсалған доллар сомасынан гөрі көп пайыз төлеуге түсті. Дунканның өкілеттігі кезінде штаттың астанасы Вандалиядан, Файетт округі, Иллинойс штатынан, қазіргі орналасқан жеріне, Спрингфилдке, Сангамон округіне, Иллинойс штатына көшірілді. Бұл Спрингфилд өкілдерінің, «Ұзын тоғыз» деп аталатын көшбасшылық қабілеттерінің арқасында күмәнді түрде жүзеге асырылды, олардың бірі – Авраам Линкольн. Линкольн және оның делегациясының тағы сегіз мүшесі басқа өкілдердің округтері үшін Спрингфилдке арналған бас қаланы жеңу үшін өз дауыстарын саудаластырып, бас қаланы жеңді. Бұл ішкі жақсартулар бағдарламасының сәтсіз аяқталуына әкелді. Дункан 1842 жылы губернаторлыққа вигтердің үміткері болды, ал оның алғашқы қарсыласы мамыр айында қайтыс болды, бірақ сайлаушылар демократ Томас Фордты Иллинойс штатының 8-ші губернаторы етіп сайлады, сонымен қатар демократтар Иллинойс штатының екі палатасын да бақылауға алды.

Duncan moved to Illinois in the year of its statehood, 1818, settling in Brownsville in Jackson County. Here, he was a member of the Masonic fraternity at Hiram Lodge No. 8. Duncan moved to Jacksonville in 1830. Before becoming governor, he had a notable political career. Duncan first won election as a delegate in the Illinois House of Representatives, serving from 1825 to 1829. Voters then elected him to represent Illinois's at large congressional district in Congress in 1826, as he defeated abolitionist and multi term Congressman Daniel Pope Cook. Jacksonian Democrats were ascendant in Illinois politics, and Cook had fallen out of favor with them when he voted against Andrew Jackson in the contingent election of 1825. Duncan successfully ran as a Jacksonian, winning 6,322 votes to Cook's 5,619. He was re elected twice to the at large district and in 1832 won a fourth term representing the newly created 3rd district. Duncan first went to Congress as a Jacksonian Democrat, but his relationship with President Jackson's party worsened during his career in Congress. By 1834 he voted more often with the opposition Whigs. His final break with the Democrats occurred in June 1834, when he voted to recharter the Bank of the United States. With the help of Democrats unaware of Duncan's change in politics, Duncan was elected governor that year without campaigning or even visiting Illinois. In his mid term address two years later, Governor Duncan asked the legislature to pass a state Internal Improvements Act, which would authorize the construction of numerous roads, railroads, bridges, river and harbor improvements, and canals across the state. Attempting to deal with the national economic Panic of 1837 and seeing the costs of internal improvements piling up, Duncan asked the legislature to repeal the program. Legislators ignored the governor, adding even more projects to the program. While the number of improvements were few, the program accumulated debt that almost forced the state into bankruptcy. The first bill for the $15 million that had been borrowed to pay for the program was more than double the state's annual revenue. The debt from the Internal Improvements Act would not be fully paid off until 1882, costing the state more in interest than in the dollar amounts to actually build the so called improvements throughout the state. It was also during Duncan's tenure that the state capital was moved from Vandalia, Fayette County, Illinois, to its current location, Springfield, Sangamon County, Illinois. This was controversially done in large part by the successful leadership skills of Springfield's representatives, known as the "Long Nine," one of whom was Abraham Lincoln. Lincoln and the eight other members of his delegation won the capital by trading their votes to win the capital for Springfield for projects for other representatives' districts. This led to the failed internal improvements program. Duncan became the Whig candidate for governor in 1842, and his initial opponent died in May, but voters nonetheless elected Democrat Thomas Ford as Illinois' 8th governor, and Democrats also won control over both houses of the Illinois legislature.

Өлім және мұра

Дункан 1844 жылдың 15 қаңтарында Джексонвиллдегі үйінде 49 жасында қайтыс болды. Ол сондағы Диамант Гроув зиратында жерленген. Дунканның Джексонвиллдегі үйі, Джозеф Дункан үйі, Ұлттық тарихи жерлер тізіліміне енгізілген.